ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 26

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26
แบบอักษร

​#26

เหมันต์ : “กูจะให้โอกาสมึง เวลาแค่ 3 สัปดาห์ถ้ามึงทำให้ตะวันเลือกมึงได้ กูจะยอมให้มึงเป็นผัวอีกคนของตะวันด้วย แต่ถ้ามึงทำไม่ได้ ก็หายไปจากชีวิตตะวันซะ”

ตะวัน : เบิกตากว้าง “พี่เหม!” ‘นี่พี่เหมพูดบ้าอะไรเนี่ย จะให้พี่ธันมาเป็นสามีอีกคนของผมเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว!’

ธันวา : “ทำไม...”

เหมันต์ : จับมือบางมากุมไว้แน่น “กูไม่อยากให้ตะวันต้องกังวลเรื่องของมึงไปมากกว่านี้ สู้ทำให้มันจบๆ ไปจะได้ไม่มีอะไรค้างคา หรือมึงจะถอนตัวตั้งแต่ตอนนี้...”

ธันวา : “ไม่! กูทำได้ กูมั่นใจด้วยว่าจะเอาชนะใจตะวันได้”

ตะวัน : หันมอง “พี่ธัน” ‘ทำไมถึงทำขนาดนี้ ผมไม่ใช่คนที่ดีพอที่จะให้ใครมารุมรักนะ’

เหมันต์ : “งั้นค่อยเริ่มพรุ่งนี้ มาที่บ้านกู แล้วกูจะบอกมึงว่ามึงทำอะไรได้บ้าง” ดึงตะวันไป

ตะวัน : หันมองธันวา เดินตาม

ธันวา : มองตาม ‘โอกาสครั้งนี้ ฉันจะไม่ทำให้มันเสียเปล่า ตะวัน ฉันจริงจังกับเธอจริงๆ หวังว่าเธอจะไม่ใจร้ายกับฉันนะ’

@บ้านพัก

ตะวัน : “พี่เหม ทำไมพี่เหมถึงไปพูดแบบนั้นกับพี่ธันล่ะครับ”

เหมันต์ : “เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้มันก็ตื๊อไม่เลิก พี่ไม่อยากให้ตะวันกังวล”

ตะวัน : สายตาซาบซึ้ง ‘พี่เหมทำเพื่อผมเหรอ อ่า ผมรักพี่เขาจนไม่รู้จะรักยังไงแล้วเนี่ย’

เหมันต์ : “ต่อจากนี้ก็เป็นการตัดสินใจของตะวันนะว่าจะเอายังไง พี่ยอมรับการตัดสินใจของตะวันได้ ขอแค่ให้ตะวันมีความสุข พี่ก็มีความสุขไปด้วยแล้ว”

ตะวัน : หน้าแดง ‘พี่เหมเห็นแก่ผมขนาดนี้เชียว ผมไม่อยากทำร้ายพี่เขา’ “ผม... ไม่ได้รักพี่ธัน”

เหมันต์ : “แต่ก็หวั่นไหวใช่ไหม?”

ตะวัน : นิ่ง หัวใจกระตุกวูบหนึ่งยามนึกถึงธันวา

เหมันต์ : “ทบทวนตัวเองให้ดี เพราะมันคือความสุขทั้งชีวิตของตะวัน ถ้าคิดว่ามีใจให้เขา ก็ยอมรับเขา แต่ถ้าสุดท้ายมันเป็นเพียงแค่ความหวั่นไหวชั่ววูบ ก็ปฏิเสธเขาไป” ดึงมากอด “พี่อาจจะเจ็บนิดๆ นั่นพี่ทนได้ แต่ถ้าเห็นว่าตะวันไม่มีความสุข พี่จะเจ็บกว่าเยอะ”

ตะวัน : กอดตอบ “แล้วถ้าพี่ไม่มีความสุขตะวันจะมีความสุขได้ยังไงล่ะครับ”

เหมันต์ : “งั้นก็ทำให้ตัวเองมีความสุข พี่จะได้มีความสุขไปด้วย” คลายกอด “แล้วพี่ขออย่างเดียว ถ้าเลือกเขาก็อย่าลืมพี่ล่ะ พี่ต้องตายแน่ๆ ถ้าไม่ได้มีตะวันอยู่เคียงข้าง”

ตะวัน : “ตะวันก็ตายเหมือนกันถ้าไม่มีพี่เหมอยู่เคียงข้าง ตะวันรักพี่เหมมากนะครับ”

เหมันต์ : ยิ้มกว้าง “พี่ก็รักตะวัน” ดึงมาจูบอ่อนหวาน

ตะวัน : ตอบรับจูบ ‘ผมรู้สึกยังไงกับพี่ธันงั้นเหรอ? ถึงจะหวั่นไหวตอนที่พี่เขาอ่อนโยนกับผม แต่ความเจ็บปวดที่เขามอบให้ก็ไม่ใช่น้อยๆ ทั้งๆ ที่คิดว่าจะไม่ยุ่งกับเขา แต่บางทีหัวใจมันก็วูบโหวงตอนเห็นสายตาเจ็บปวดของเขา ผมแค่หวั่นไหวใช่ไหม? ไม่ได้รักเขาอีกคนใช่ไหมตะวัน?’

เหมันต์ : ‘ไม่ใช่ว่าไม่เจ็บ แต่ยอมเจ็บดีกว่าเห็นตะวันทุกข์ เพราะเขาคงยังไม่รู้ตัวว่าเผลอใจให้ไอ้ธันมันแล้ว มีมันมาคอยรักและดูแลตะวันอีกคน เพื่อให้ตะวันมีความสุข ดีกว่าให้พวกเรา 3 คนต้องทุกข์แบบนี้ตลอดไป มันคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเรา 3 คนแล้ว’

.

วันรุ่งขึ้น @บ้านพัก

ธันวา : มาถึงแต่เช้า

เหมันต์ : ออกมาต้อนรับ “ไม่ค่อยกระตือรือร้นเลยนะมึง” กอดอก ยิ้มเยาะ

ธันวา : “กูจะมาพิสูจน์ว่ากูจริงจังกับตะวัน” สายตาแน่วแน่

เหมันต์ : “ตะวันยังไม่ตื่น ไปปลุกสิ”

ธันวา : จะเดินผ่าน

เหมันต์ : “กูไม่ชอบขี้หน้ามึงนักหรอกนะ ถ้ามึงทำให้ตะวันเสียใจเมื่อไหร่ ไม่ต้องรอให้ถึง 3 เดือน มึงจะหายไปจากตะวันแบบไม่มีวันได้เจอกันอีก” เสียงเหี้ยม

ธันวา : ไม่ได้พูดอะไร เดินต่อ

เหมันต์ : หันมอง สายตาวูบไหว ‘เส้นขนานคือเส้นตรงสองเส้นที่ไม่สามารมาบรรจบกันได้ เหมือนพี่กับไอ้ธันที่คงเข้ากันไม่ได้ แต่เราจะอยู่ร่วมกันได้ถ้ามีตะวันคอยอยู่ตรงกลาง เราทั้ง 3 คนจะเดินจับมือไปด้วยกัน’

ความคิดเห็น