ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

​**#23**

1 อาทิตย์ต่อมา

@เชียงใหม่

เหมันต์และตะวันมาถ่ายพรีเวดดิ้งที่เชียงใหม่ เพราะเหลือเวลาอีก 10 วันเรือนหอจะสร้างเสร็จ และหลังจากนั้นอีก 2 อาทิตย์ พวกเขาก็จะแต่งงานกัน

ทั้งคู่ถ่ายพรีเวดดิ้งตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ได้ภาพที่น่าพึงพอใจมากพอแล้ว ได้เวลาพักสักที

ตะวัน : นั่งดูรูปที่ช่างภาพส่งมาให้ในโทรศัพท์

เหมันต์ : ออกมาจากห้องน้ำ “ดูอะไรอยู่ครับ?”

ตะวัน : “ดูรูปที่ช่างภาพส่งมาครับ สวยๆ ทั้งนั้นเลย”

เหมันต์ : นั่งซ้อนหลัง โอบกอดหลวมๆ “ไหนดูด้วย อืมมม สวยจริงๆ ด้วย”

ตะวัน : “ใช่ไหมล่ะครับ ช่างภาพเก่งมากเลย จัดฉากจัดแสงได้ดีมาก” ฉีกยิ้มกว้าง

เหมันต์ : “ฟอด! พี่หมายถึงว่าที่เจ้าสาวพี่ต่างหากที่สวย”

ตะวัน : จับแก้มที่โดนขโมยหอม หน้าแดง “พี่เหมอะ!” ตีขาแกร่ง

เหมันต์ : “หึหึ คืนนี้เรานอนกันเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปเที่ยว”

ตะวัน : “ก็ดีครับ ตะวันก็ง่วงแล้วเหมือนกัน” กดปิดโทรศัพท์ ล้มตัวลงนอนโดยมีร่างแกร่งโอบกอดไว้ตลอดคืน

.

วันรุ่งขึ้น @ตลาด

ตะวัน : เดินจับมือเหมันต์ มองร้านขายของมากมายตาวาว “มีของขายเยอะมากเลยนะครับเนี่ย”

เหมันต์ : “ใช่ ตลาดที่นี่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้แล้วล่ะ มีทั้งของกินของใช้ เสื้อผ้า ต้นไม้ดอกไม้ สารพัด”

ตะวัน : “ต้นไม้ ตะวันอยากไปดูต้นไม้ครับ”

เหมันต์ : “งั้นไปกัน” พากันเดินไปโซนขายต้นไม้

ตะวัน : ตาวาวเมื่อเห็นต้นไม้มากมาย “โหหหห เยอะมากกก เดินเลือกกันตาลายแน่เลย”

เหมันต์ : “ตะวันจะซื้อต้นอะไรเหรอครับ?”

ตะวัน : “หลายอย่างครับ ผมอยากได้ทั้งไม้ต้นไม้ดอก อยากเอาไปปลูกที่เรือนหอของเรา”

เหมันต์ : “หึ เลือกตามสบายเลยครับคุณนาย”

ตะวัน : “พี่เหม! อย่าล้อตะวันสิ” หน้าแดง

เหมันต์ : “หึหึ” ชอบใจที่แหย่คนรักได้ แพลันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขัด จึงแยกตัวไปรับ

ตะวัน : ได้ยินเหมันต์คุยเกี่ยวกับงาน เลยเดินดูต้นไม้ไปก่อน

ตุบ! // เดินชนใครบางคน

ตะวัน : “อะ ขอโทษ...ครับ” เบิกตากว้าง “พี่...อุ้บ!” โดนปิดปาก

ธันวา : ปิดปากตะวันไว้ เหลือบมองเหมันต์ที่วุ่นกับการคุยโทรศัพท์อยู่ แสยะยิ้ม “เสร็จกู ตามมานี่” ลาก

ตะวัน : “อื้อๆๆ อื้อออ” โดนลาก

.

ธันวา : พาตะวันมาที่ท้ายตลาด จับมือสอดประสานแน่น

ตะวัน : มองไม่เข้าใจ “พี่ธัน ไหนพี่รับปากแล้วไงว่าจะไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีก แล้วพี่ทำแบบนี้ทำไม?”

ธันวา : หยุดเดิน หันมอง “ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่ยุ่งแหละ แต่สุดท้ายกูก็ทำไมไม่ได้” ยิ้มเศร้า “ความผิดมึงเลยนะ”

ตะวัน : ชี้ตัวเอง “ผม? ผมไปทำอะไรให้พี่ ตั้งแต่วันนั้นเราไม่ได้เจอกันเลยนะ”

ธันวา : “ใช่ เราไม่ได้เจอกัน แต่กูหยุดคิดถึงมึงไม่ได้เลย”

ตะวัน : “ห๊ะ? หมายความว่ายังไง? นี่พี่ยังแค้นพวกเราอยู่อีกเหรอ?”

ธันวา : “ไม่ใช่เว้ย! กูคิดถึงมึงแค่คนเดียว ผัวอีกคนของมึงไม่เกี่ยวสิ”

ตะวัน : “คิดถึงผม?” หน้าแดงนิดๆ

ธันวา : “ใช่ ดูเหมือนว่ากู... จะหลงรักมึงเข้าซะแล้ว” หน้าแดง

ตะวัน : “ห๊ะ หาาาาาา”

ความคิดเห็น