ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

​#21

2 วันต่อมา

เพราะต้องรอให้ตะวันหายดีก่อน การตามหาคนๆ หนึ่งที่น่าจะเกี่ยวข้องกับพ่อของเด็กในท้องทับทิมพี่สาวธันวาจึงเลื่อนมา 2 วัน ขณะนี้ทั้ง 3 คนและลูกน้องเหมันต์ที่ให้แอบอยู่รอบๆ มาอยู่ที่หน้าบ้านโทรมๆ หลังหนึ่ง ตามข้อมูลที่เหมันต์หามาได้แล้ว

ธันวา : มองรอบบ้านเก่าๆ “หลังนี้แน่เหรอวะ? อย่างกับบ้านร้าง”

เหมันต์ : “ถ้าไม่เชื่อมึงก็ไปสืบหาเองเถอะ” เดินเข้าใกล้รั้วบ้านมากขึ้น “มีใครอยู่รึเปล่า?” ตะโกนถาม

ธันวา : “ตะโกนถามตรงๆ แบบนี้ใครมันจะออกมาวะ” บ่น

?? : เปิดประตูบ้าน แอบมองจากในตัวบ้าน

ตะวัน : “มีคนออกมาแหละครับ” กระซิบกลั้วหัวเราะ

ธันวา : “แม่งโง่หรือโง่” บ่น

?? : “คุณมาหาใคร?” ถาม แต่ยังไม่ออกจากบ้าน

เหมันต์ : “นายคือตุ้ยใช่ไหม? รู้จักทับทิมรึเปล่า?”

ตุ้ย : “ทับทิม... คุณถามทำไม?”

เหมันต์ : “ฉันแค่มีเรื่องอยากจะถามนายเกี่ยวกับทับทิม และเด็กในท้องของเธอ”

ตุ้ย : “...” เงียบ “พวกเขาตายไปแล้วนี่”

ธันวา : “เออ ตายไปแล้ว แต่กูแค่อยากรู้ว่าเด็กในท้องพี่ทิมใช่ลูกมึงไหม?”

ตุ้ย : เงียบอีก

ธันวา : “กูเห็นมึงเคยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ พี่ทิมตอนที่พี่เขายังคบกับไอ้ขี้ยานั่นอยู่ แล้วพอพี่ทิมกลับไปคบกับแฟนเขาที่รวยๆ มึงยังมาวนเวียนอยู่กับพี่ทิมอีกรึเปล่า”

ตุ้ย : เงียบ “ผมไม่มีอะไรจะตอบพวกคุณ กลับไปซะ” ปิดประตู

ธันวา : “คิดจะหนีรึไงวะ!” จะตามเข้าไป

ตะวัน : “พี่ธันใจเย็น” จับแขนรั้งไว้

เหมันต์ : มองตาขวาง

ตะวัน : “ต้อนเขามากๆ เดี๋ยวเขาก็หนีเตลิดไปหรอกครับ ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันดีกว่า” ลูบแขนปลอบ

ธันวา : หงุดหงิด แต่ยอมลามือ

เหมันต์ : สังเกตเห็น ‘ไอ้หมอนี่คงไม่ได้...’

ตะวัน : “พี่เหมครับ พอจะมีทางอื่นให้เขายอมมาคุยกับเราดีๆ ไหมครับ?”

เหมันต์ : “มันก็มีทางอยู่...” หันไปเรียกลูกน้อง “จับตัวมันมา”

ไพฑูรย์ : “ครับนาย” หันไปให้สัญญาณลูกน้องคนอื่น บุกเข้าไปจับตัวมา

ตะวัน : “พี่เหมมมม นี่เรียกว่าคุยกันดีๆ เหรอครับ”

เหมันต์ : “ใช่ครับ ถ้าไม่ทำแบบนี้มันไม่ยอมหรอก” ยิ้มซื่อ

ตะวัน : “เฮ้ออออ แล้วแต่ครับ” ปลง หันมองตุ้ย “คุณตุ้ยครับ เราแค่อยากรู้ความจริง ไม่ได้จะมาทำร้ายคุณ ผมขอถามตรงๆ และอยากให้คุณตอบตรงๆ นะครับ”

ตุ้ย : ก้มหน้าเงียบ

ตะวัน : “คุณคือพ่อของเด็กในท้องพี่ทิมใช่ไหมครับ?”

ตุ้ย : เงียบ

ธันวา : “ไอ้ห่านี่คงอยากโดนสักมัดสองหมัด” จะเข้าไปชก

ตะวัน : “พี่ธัน!” หันมองดุ

ธันวา : ชะงัก ยอมยืนเฉยๆ

ตะวัน : หันกลับมองตุ้ย “คุณตุ้ยครับ ตอนนี้คน 2 คนเขากำลังผิดใจกันเพราะเรื่องนี้อยู่นะครับ เราแค่อยากรู้ความจริงเท่านั้นเอง ผมขอร้องล่ะครับ ช่วยบอกความจริงกับพวกเราได้ไหมครับ?”

ตุ้ย : “เงียบ

เหมันต์ : “5 หมื่นสำหรับคำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่”

ตะวัน : “พี่เหม” ‘เงินไม่ได้แก่ปัญหาทุกอย่างนะครับ’

เหมันต์ : “5 หมื่นสำหรับคำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ หรือจะเลือก...” คลิ๊ก! // ยกปืนจ่อหัว “ตาย”

ตุ้ย : ตัวสั่น “ชะ...ชะ...ใช่ๆๆ ฉันเป็นพ่อของเด็กในท้องทิมเอง”

ตะวัน&ธันวา : ‘เอาปืนมาขู่แต่แรกก็จบแล้วไหม จะให้เลือกทำไมระหว่างเงินกับชีวิตน่ะ’

ความคิดเห็น