ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 18

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18
แบบอักษร

​#18

วันรุ่งขึ้น @คอนโด

เหมันต์ : นั่งมองหมอทำแผลที่ช่องทางให้ตะวัน บีบมือแน่นที่เห็นทำให้คนรักต้องเจ็บตัว

ปราบ : “เสร็จแล้ว ทีหลังมึงก็อย่ารุนแรงกับน้องมันนักนะเว้ย จะแต่งงานกับอยู่แล้วแท้ๆ” เก็บอุปกรณ์ทำแผล

เหมันต์ : “...อาจจะไม่ได้แต่งแล้ว” มองตะวันที่ไม่ได้สติ ‘เราทำรุนแรงไปแบบนั้นตะวันคงเกลียดเราแล้ว’

ปราบ : “เฮ้อออ กูไม่รู้นะว่าพวกมึงมีเรื่องอะไรกัน แต่มึงควรใจเย็นๆ ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากัน บางทีมึงอาจจะเข้าใจผิดไปเองคนเดียวก็ได้” เดินหา “นี่ยา แล้วถ้าน้องเขาอาการไม่ดีขึ้นรีบพาไปโรงบาลเลยนะ กูกลับละ” เดินไป

เหมันต์ : มองตะวันสายตารู้สึกผิด ‘เพราะความโมโหแท้ๆ ที่ทำให้เรื่องเป็นแบบนี้ เพราะมัน...’ นึกไปถึงภาพที่ทำให้เขาโมโหจนมาลงกับตะวันแบบนี้

...

ย้อนกลับไปเมื่อวานตอนเช้า

เหมันต์ : ออกมาจากลิฟต์ จะเดินไปห้องตะวัน ชะงักเมื่อเห็นตะวันเดินออกมาจากห้องธันวา แอบดู

ตะวัน : “พรุ่งนี้เรามีนัดกันนะครับ อย่าลืมล่ะ” ยิ้ม

ธันวา : “จะเริ่มพรุ่งเลยเหรอ? ร่างกายไหวไง” แซว บีบก้นกลมงอน

ตะวัน : “ทะลึ่ง!” ตีมือแกร่ง “ยิ่งคลี่คลายเร็วเท่าไหร่ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ? ปัญหาจะได้จบๆ ซะที”

ธันวา : หน้าเศร้าเล็กน้อย “อืม! ก็ดี มึงจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อผัวอีกคนของมึง จบเร็วๆ ก็ดี”

ตะวัน : “ผมมีสามีคนเดียวคือพี่เหม ส่วนพี่น่ะเป็นแค่กิ๊กเท่านั้นแหละ” แซวกลับ

ธันวา : “เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวจะทำให้ลุกจากเตียงไม่ได้” ชี้หน้าคาดโทษ

ตะวัน : “แบร่~ อย่าคิดว่าผมจะกลัว” หันหลังจะไปเปิดประตู

ธันวา : “เดี๋ยว” จับหันมาจูบ สอดลิ้นเกี่ยวพัน

ตะวัน : “อื้อออ” เกาะบ่ากว้าง

ธันวา : ถอนจูบ สายใยสีใสยืดจนขาดจากกัน “เจอกันพรุ่งนี้”

ตะวัน : หน้าแดง “ครับ” เดินเข้าห้องไป

ธันวา : ยิ้ม เดินกลับห้อง

เหมันต์ : หน้าชา ตัวแข็งทื่อกับภาพที่เห็น

...

ตัดกลับมาปัจจุบัน

เหมันต์ : ‘ไอ้ธันกับตะวัน แอบทำลับหลังกูมาตั้งแต่เมื่อไหร่ คนอย่างตะวันไม่น่าจะทำแบบนี้ได้ ทำไมกันนะ?’

ตะวัน : [“ถ้า... ถ้าตะวันกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว พี่เหมจะยังรักตะวันอยู่ไหมครับ?”]

ตะวัน : [“ก็... ตะวันอยากให้พี่เป็นของตะวัน อยากให้พี่รักตะวัน ไม่ว่าตะวันจะทำอะไรไม่ดีก็อยากให้พี่อภัยให้ตะวัน พี่เหมจะเกลียดตะวันไหมครับ”]

จู่ๆ ก็นึกถึงที่ตะวันเคยถาม

เหมันต์ : ‘หรือจะเกี่ยวกับที่ตะวันเคยถาม นี่แอบกินกันมาตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ?’ มองตะวันสายตาผิดหวัง “พี่ไม่เคยเลยว่าตะวันจะเป็นคนแบบนี้”

ตะวัน : “อึก อื้อออ” รู้สึกตัว ขยับไม่ได้เนื่องจากระบมไปทั้งตัว

เหมันต์ : นั่งมองนิ่ง

ตะวัน : เหลือบสายตามาเห็น ชะงัก “พี่เหม...” ตัวสั่น น้ำตาคลอ

เหมันต์ : “ตะวันกับธันวา เป็นชู้กันงั้นเหรอ?” ถามตามตรง

ตะวัน : สายตาเจ็บปวด ‘พี่เหมคงจะรู้เรื่องแล้วสินะ คงจบสิ้นกันแล้วล่ะ ความรักของเรา’

ความคิดเห็น