ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 12

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12
แบบอักษร

​#12

@ลานจอดรถ

ธันวา : ตะโบมจูบ

ตะวัน : “ฮื้อออ อึก อืมมม” ดัน “อย่ะ... อุ้บ ไม่ อึก ไม่เอาที่นี่ แฮ่ก”

ธันวา : “เอาที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ” ดึงมาจูบต่อ

ตะวัน : “มะ... อื้อออ จุ๊บ ขอร้อง อึก อ่า” หน้าแดง น้ำตาคลอ “ผมยอมทุกอย่าง แต่ไม่ใช่ที่นี่”

ธันวา : “ชิ!” สบถ ขับรถออกไป

@คอนโด

ตะวัน : ขย่มอยู่ด้านบน “อ๊ะๆๆๆ อื้อออ อุ๊บ”

ธันวา : จูบ สอดลิ้น “จุ๊บ อ่า จ๊วบ อืมมม” เด้งสวน

ตะวัน : “อ๊า อึก อ๊าๆๆๆ แฮ่ก อ๊ะๆๆ” น้ำตาไหล

ธันวา : เลียน้ำตา จูบแก้ม ขบเม้มทับรอยรักเดิม

ตะวัน : “อ๊ะ ไม่ ฮึก อย่าทำรอย อ๊ะๆๆๆ”

ธันวา : “จ๊วฟ กูทำทับรอยเดิมน่า ผัวอีกคนของมึงไม่รู้หรอก อ่าาาา ขยับเร็วๆ”

ตะวัน : ขย่มต่อ “อึก ฮ๊ะ อ๊ะ แฮ่ก อ๊ะๆๆ มะ...ไม่ไห..ว” ร่างกายอ่อนล้า

ธันวา : “หึ อ่อนแอชิบ” พลิกตะวันลงนอน แหกขากว้าง สอบสะโพกกระแทก “อ่าๆๆๆ ซี๊ดดดด ดีชะมัด”

ตะวัน : “ฮึก อึก อ๊าๆๆๆ แฮ่ก อึกๆๆ อื้อออ”

ธันวา : “อ่าาาา ชอบไหม? โดนผัวกระแทกรูแบบนี้”

ตะวัน : “อึก ไม่ อ๊ะ ขยะแขยง อ๊าาาาา”

ธันวา : กระแทกลึกแรง บีบแท่งเนื้อตะวัน “ขยะแขยงแต่มึงก็แข็งนี่ ร่านไม่เบานะมึง อ่าๆๆๆ” กระแทก+ชักให้

ตะวัน : “อ๊า ไม่นะ พอที อื้อออ ผมขอร้องล่ะ”

ธันวา : ซอยถี่ “ อืมๆๆๆ ปล่อยออกมาสิ ปล่อยเพราะของของกูที่มึงขยะแขยง อ่าๆๆๆ”

ตะวัน : “ไม่ อ๊ะ อย่า อ๊ะๆๆๆ อ๊าาาา” พรวดดด “อ๊างงง แฮ่กๆ ฮึก” น้ำตาไหล ‘ทำไมเราถึงได้น่ารังเกียจแบบนี้’

ธันวา : กระแทกรัวเร็ว “อ่าๆๆๆๆ จะเสร็..จ อึก อืมมมมมม” พรวดดดด แตกใน

ตะวัน : “ฮื้ออออ” ขมิบตอดรัดแน่น “ฮึก พอรึยัง? สะใจพี่รึยัง?”

ธันวา : มองสายตาเจ็บปวดของตะวัน ใจกระตุก แต่ทำเป็นไม่สนใจ “ยังหรอก จนกว่ากูจะหายแค้น มึงยังต้องรับกรรมไปอีกนาน” สายตาแข็งกร้าว

ตะวัน : “ฮึก ฮือออ” ปิดหน้าร้องไห้ ‘เมื่อไหร่จะพอสักที ฮึก ผมไม่อยากทำแบบนี้แล้ว พี่เหม หรือผมจะต้องเลิกกับพี่จริงๆ เขาจะได้ใช้ผมทำร้ายพี่ไม่ได้’

ธันวา : เห็นตะวันร้องไห้หัวใจเจ็บปวดแปลกๆ ‘กูจะใจอ่อนไม่ได้ ถ้าไอ้เหมันต์มันไม่เจ็บเหมือนที่มันเคยทำให้พวกกูเจ็บ กูจะล้มเลิกไม่ได้’

.

วันรุ่งขึ้น

ตะวัน : แต่งตัว เดินออกจากห้องธันวา ชะงักเมื่อเห็นใครยืนอยู่หน้าห้องตัวเอง “พะ...พี่เหม” เสียงสั่น

เหมันต์ : หันมามอง สีหน้าแปลกใจ ‘ทำไมตะวันออกมาจากห้องธันวาได้?’

ธันวา : เดินเปลือยท่อนบนออกมา “จะรีบไปไหนวะ...” ชะงักเมื่อเห็นใครอีกคน ลอบแสยะยิ้ม “อ้าวคุณเหมันต์ อรุณสวัสดิ์ครับ”

เหมันต์ : ยิ้ม “อรุณสวัสดิ์ครับ ว่าแต่ทำไมตะวันถึงไปอยู่ห้องคุณได้ล่ะ”

ธันวา : “เรื่องนั้น...” เหลือบตามองตะวัน

ตะวัน : หน้าซีดตัวสั่น ‘หรือมันจะถึงเวลาจบทุกอย่างแล้ว’

ความคิดเห็น