ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

​#11

@ ร้านอาหาร

เหมันต์ : นั่งรอมาเกือบ 20 นาทีแล้ว ‘ทำไมหายไปนานจังนะ’

ลูกค้า 1 : เดินมานั่งโต๊ะข้างๆ

ลูกค้า 2 : “ทำไมไปนานจังวะ?”

ลูกค้า 1 : “ก็ห้องน้ำชั้นนี้ปิดน่ะสิ กูต้องขึ้นไปเข้าชั้นบน คนก็เยอะชิบ” หงุดหงิด

เหมันต์ : เริ่มเข้าใจว่าทำไมตะวันมาช้า

ตะวัน : เดินกลับมานั่ง “ขอโทษที่ช้านะครับ คนเยอะมาก”

เหมันต์ : “ไม่เป็นไร ก็ห้องน้ำชั้นนี้ปิดนี่เน๊อะ”

ตะวัน : สะดุ้ง ‘งี้นี่เอง ถึงได้ไม่มีใครเข้ามาเลย’

เหมันต์ : “ของโปรดของตะวันมาแล้วนะ รีบกินกันเถอะ จะได้ไปดูหนังกันต่อ”

ตะวัน : “ครับ” ลงมือกินข้าวกัน

.

@โรงหนัง

เหมันต์ : นั่งเก้าอี้แถว G8

ตะวัน : นั่งเก้าอี้แถว G9

ธันวา : เดินมานั่งเก้าอี้แถว G10

ตะวัน : หันมอง ตกใจ ‘ทะ...ทำไมพี่ธันถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ไม่นะ’ หัวใจเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว

เหมันต์ : “อ้าว คุณธันวา เพื่อนบ้านของตะวันใช่ไหมครับ?” หันเห็น

ตะวัน : ใจเต้นรัวกว่าเดิม

ธันวา : หันมอง “อ้าว! ตะวัน คุณ...เหมันต์แฟนของตะวัน บังเอิญจังนะครับ” ยิ้มการค้า

เหมันต์ : “ชอบดูหนังสยองขวัญเหมือนกันเหรอครับ?”

ธันวา : “ใช่ครับ ผมชอบอะไรที่มันระทึกๆ ตื่นเต้นดี” มองตะวันตาพราว

ตะวัน : หลบสายตา “หนะ...หนังเริ่มแล้วครับ”

เหมันต์ : หันไปสนใจหนัง

ธันวา : เห็นว่าเหมันต์ละสายตาไปแล้ว ดึงมือตะวันมาจับ

ตะวัน : สะดุ้ง จะชักมืออก แต่ธันวาไม่ปล่อย ‘ไม่นะ อย่าทำแบบนี้ ผมไม่อยากให้พี่เหมเห็น’ มองสายตาอ้อนวอน

ธันวา : แสยะยิ้ม แต่ไม่ปล่อย หันมองจอหนัง

ตะวัน : เหลือบมองเหมันต์เป็นระยะ กลัวว่าจะหันมาเห็นธันวาจับมือตน ‘รีบๆ จบสักทีเถอะ ผมทนไมไหวแล้ว’

.

เหมันต์&ตะวัน&ธันวา เดินออกจากโรงหนัง

เหมันต์ : “ตะวันจะกลับเลยไหมครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

ตะวัน : “ครั...”

ธันวา : “จะกลับกันแล้วเหรอครับ? งั้นให้น้องตะวันไปกับผมก็ได้นะ ยังไงก็อยู่คอนโดเดียวกัน คุณเหมันต์จะได้ไม่ต้องไปๆ มาๆ”

ตะวัน : หน้าซีด “มะ...ไม่เป็นไรครับ ผมจะกลับกับพี่เหม เราต้องไปซื้อของต่อ”

ธันวา : “ไปซื้อกับพี่ก็ได้นี่ ยังไงก็ต้องไปที่เดียวกันอยู่แล้ว” เสียงเย็น

เหมันต์ : มีโทรศัพท์เข้า กดรับ “ฮัลโหล ... ได้ จะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ” กดวาง “ขอโทษทีนะตะวัน ที่โรงงานเกิดเรื่องนิดหน่อย พี่คงต้องรีบไปดูก่อน ยังไงตะวันกลับกับคุณธันวาได้ไหม?” หันมองธันวา “จะรบกวนเกินไปรึเปล่าครับ?”

ธันวา : “ไม่หรอกครับ ผมอาสาเองนี่นา” ยิ้ม

ตะวัน : “งั้นตะวันไปโรงงานกับพี่เหมด้วย” ‘อย่าให้ตะวันไปกับคนใจร้ายเลยนะ’

ธันวา : “ตัวเล็กอย่างเธอไปก็เกะกะเปล่าๆ ปะ ไปกับฉันนี่แหละ” คล้องคอ ก้มกระซิบ “อย่าดื้อกับฉัน”

ตะวัน : หันมองเหมันต์หน้าเศร้า “งั้นก็ได้ครับ ถ้าถึงคอนโดแล้วเดี๋ยวตะวันโทรหานะครับ”

เหมันต์ : “ครับ ผมฝากด้วยนะ” ยิ้ม รีบเดินไป

ธันวา : มองตาม “มานี่!” ลาก

เหมันต์ : หันกลับไปมอง เห็นธันวาลากตะวันไป รู้สึกเป็นห่วง “หวังว่าเขาจะไม่ทำอะไรตะวันหรอกนะ”

ความคิดเห็น