ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

​#7

1 อาทิตย์ผ่านไป @คอนโด

ติ๊งต่อง~ // เสียงกริ่งดัง

ตะวัน : สะดุ้ง ‘คงไม่ใช่พี่ธันใช่ไหม เขาเรีกยผมไปทำทุกวันที่พี่เหมไม่อยู่เลย ผม... ไม่อยากทำแล้ว’

ติ๊งต่อง~ // เสียงกิ่งดังขึ้นอีก

ตะวัน : “อึก” จำใจลุกไปเปิด “พะ...พี่ธัน” น้ำตาคลอ

ธันวา : “ทำอะไรอยู่ ทำไมมาเปิดช้า” เสียงเหี้ยม

ตะวัน : “เข้าห้องน้ำอยู่ครับ พี่ธันมีอะไร...”

ธันวา : แสยะยิ้ม “ไม่น่าถามนะ ผัวจะหวังอะไรจากเมียล่ะถ้าไม่ใช่หวังเย”

ตะวัน : “ตะ...แต่ว่าผม... ไม่อยากทำแบบนี้แล้ว” ตัวสั่น

ธันวา : “งั้นก็เลือกเอาว่าจะทำหรือ... จะปล่อยให้คลิปหลุด”

ตะวัน : น้ำตาไหล ‘จริงสิ พี่ธันถ่ายคลิปไว้ด้วย ผมถึงได้หนีเขาไม่ได้’

ธันวา : “จะเอายังไง? กูเงี่ยน ให้เวลาคิดมากไม่ได้”

ตะวัน : “คือผม...”

//เสียงโทรศัพท์ดังแทรก//

ตะวัน : มองหน้าจอ ‘พี่เหม’ “ผมขอรับสายก่อนนะครับ” กดรับ “สวัสดีครับพี่เหม”

เหมันต์ : //ตะวันอยู่ห้องใช่ไหม? เดี๋ยวพี่ขึ้นไปหานะ ซื้อของกินมาเพียบเลย//

ตะวัน : เบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัว “พี่เหมอยู่ที่คอนโดเหรอครับ? ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว?”

ธันวา : มองหงุดหงิด ‘แม่ง! ทำไมมันต้องโผล่มาตอนนี้ด้วยวะ!’

เหมันต์ : “พี่กำลังจะไปที่ลิฟต์ เดี๋ยวเจอกันนะครับ” วางสาย

ตะวัน : “พี่เหมกำลังจะขึ้นมา ผมขอนะครับพี่ธัน วันนี้คงไม่ได้”

ธันวา : “ชิ! งั้นก็ช่วยไม่ได้” ดึงตะวันมาจูบ ดูดจนริมฝีปากบวม

ตะวัน : “อื้อออ” ตกใจ ทุบอกแกร่ง

ธันวา : ถอนจูบ “ฝากรสจูบนี้ไปให้ผัวอีกคนของมึงด้วยนะ” แสยะยิ้ม เดินกลับห้อง

ตะวัน : น้ำตาคลอ ‘ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เวรกรรมอะไรของเรากัน ฮึก’

.

เหมันต์ : หยุดยืนหน้าห้อง จะกดกริ่ง

ธันวา : เปิดประตู มอง

เหมันต์ : หันมอง จำได้ว่าตะวันเคยบอกว่ามีเพื่อนบ้านอยู่ห้องตรงข้าม “สวัสดีครับ คุณคงเป็นเพื่อนบ้านของตะวัน”

ธันวา : ‘มันจำกูไม่ได้ หึ ไอ้สารเลวเอ๊ย!’ คิดหงุดหงิด “ครับ”

เหมันต์ : “ยังไงก็ฝากดูแลเขาด้วยนะครับ เขายังเด็ก อาจจะยังไม่ประสีประสากับโลกใบนี้ แต่เขาเป็นคนดีคนหนึ่งเลยล่ะครับ” ยิ้มอ่อนละมุน

ธันวา : “หึ ไม่ต้องห่วงครับ ตะวันก็เหมือนน้องชายผม ผมรักและเอ็นดูแกอยู่แล้ว จะดูแลให้อย่างดีเลยครับ” เสียงเจ้าเล่ห์ “ขอตัวก่อน” เดินไป

เหมันต์ : มองตาม ‘ทำไมหน้าคุ้นๆ จัง’ คิดไม่ออก เลิกสนใจ กดกริ่งแทน

ตะวัน : เปิดประตู มองคนหน้าห้องน้ำตาคลอ “พี่เหม”

เหมันต์ : “ครับที่รัก สบายดีไหม?”

ตะวัน : “ครับ เชิญครับ” หลีกทาง

เหมันต์ : ยิ้ม เดินเข้าห้อง

ตะวัน : มองห้องธันวา ‘หวังว่าพี่ธันจะไม่มาหาเรื่องเรานะ’

ความคิดเห็น