ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

​#5

วันรุ่งขึ้น

ตะวัน : ตื่น มองรอบห้อง ไม่เห็นใคร จะลุกขึ้นกลับห้อง “อึก เจ็บ!” ทิ้งตัวลงนอน คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ‘ฮึก ทำไม ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับเราด้วย ทำไม ฮือออ’ ร้องไห้

ธันวา : เดินเข้ามา มอง “ร้องไห้ทำไม? กูไม่ได้จะฆ่ามึงสักหน่อย”

ตะวัน : มอง เขยิบหนี “ฮึก ฆ่าสิ พี่ธันฆ่าผมให้ตายทั้งเป็น ฮึก พี่อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะ ผมขอล่ะ” ยกมือไหว้

ธัน : “กูจะทำแล้วมึงจะทำไม? แล้วอย่าคิดขัดคำสั่งกู ถ้าไม่อยากให้เรื่องนี้ถึงหูผัวอีกคนของมึง”

ตะวัน : “พี่เหมไม่มีทางรู้เรื่องนี้ ฮึก” ‘ถ้าไม่มีหลักฐานอะไร บอกไปพี่เหมต้องไม่เชื่อแน่’

ธันวา : “แน่ใจเหรอ?” เปิดคลิปให้ดู

//ตะวัน : “อ๊ะ อ๊าๆๆ พี่ธัน อึก อ๊าาา”//

ตะวัน : น้ำตาไหลพราก “นะ...นี่พี่ถ่ายคลิปไว้ด้วยเหรอ? พี่ทำแบบนี้ทำไม? ฮือออ”

ธันวา : “ถ้าจะหาผิด มันก็ผัวอีกคนของมึงนั่นแหละที่ผิด มึงโชคร้ายเองที่เป็นเมียมัน”

ตะวัน : “ไม่ใช่! ฮึก สามีของผมมีแค่คนเดียวคือพี่เหมเท่านั้น”

ธัน : ตาแข็งกร้าว “งั้นสงสัยคงต้องทบทวนอีกสักรอบมึงถึงจะรู้ว่ากูก็เป็นผัวมึง” เสียงเหี้ยม

ตะวัน : “มะ ไม่นะ! อ๊ะ” จะลุกหนี

ธันวา : คว้าแขนเรียว เหวี่ยงลงเตียง ตามขึ้นคร่อม ใส่กุญแจมือตรึงไว้กับเตียง สอดแทรกตัวเข้าทางด้านหลังจนสุด

ตะวัน : “อ๊ากกก ฮึก เจ็บ ฮือออ” ตัวเกร็ง

ธันวา : “ซี๊ดดด รัดผัวแน่นจังเลยนะจ๊ะเมียจ๋า อ่าๆๆๆ” พับๆๆๆ

ตะวัน : “ฮึก เจ็บ อื้อ ไม่นะ อ๊ะๆๆ ฮือออ”

ธันวา : กระแทกใส่ “อืมๆๆๆ โอ้ววว เสียวชิบ!”

ตะวัน : “อึก หยุ... อัก ฮืออ อ๊ะ พอแล้ว อ่าๆๆๆ เจ็บ ฮึก”

ธันวา : “งั้นก็บอกมาสิว่าใครเป็นผัวมึง อ่าๆๆๆ” สวบๆๆๆ

ตะวัน : “อึก พี่เหม ฮือออ อ๊ะ พี่เหมเป็นสามีของผมคนเดียว อ๊าๆๆๆๆ”

ธันวา : สอบสะโพกเข้าออกลึก จิกผมเงยหน้า “พูดใหม่” เสียงเหี้ยม

ตะวัน : “อัก เจ็บ ฮือออ พอ ฮึก พอแล้ว อ๊ะ อ๊า”

ธันวา : กระแทกแรง “พูด!” ตะคอก

ตะวัน : “ฮึก พี่เหม อ๊ะ พี่เหม อ๊าๆๆๆๆ”

ธันวา : เส้นเลือดกระตุก “ได้ เราจะได้เห็นดีกัน” จับนอนหงาย ดันสะโพกลอย สอบสะโพกรัวลึก

ตะวัน : “อ๊ะ เจ็บ อ๊าๆๆๆ ไม่ ฮึก ไม่เอาท่านี้ อ๊าๆๆๆ”

ธันวา : “ฮึ่มๆๆ ซี๊ดดด รัดแน่นเป็นบ้า อ่าๆๆๆ” พับๆๆๆ

ตะวัน : “ไม่ ฮึก พี่ธัน อ๊า หยุดที อ๊ะๆๆๆ หยุด อืมมมมม” โดนจูบปิดปาก

ธันวา : ก้มจูบ ดูดจนปากเจ่อ สอดสิ้นเกี่ยวพัน

ตะวัน : “อื้อๆๆๆ อึก จ๊วบ อ๊าๆๆๆ พอแล้ว ฮึก จะไม่ไหว... อ๊าๆๆๆ” ตัวเกร็ง

ธันวา : สอบสะโพกรัว “อ่าๆๆๆ ซี๊ดดดด อึก” หยุด ถอนตัวออก

ตะวัน : “อ๊ะ!” กระตุก รู้สึกค้าง “พะ...พี่ธัน ฮึก” มองสายตาสงสัย

ธันวา : “ก็ให้กูหยุดไม่ใช่เหรอ? กูก็หยุดแล้วนี่ไง” แสยะยิ้ม ลุกเดินไปจุดบุหรี่สูบ

ตะวัน : กระสับกระส่าย “ฮึก อื้อออ อ่าาาา” อยากปลดปล่อย แต่ช่วยตัวเองไม่ได้เลย มองธันวาสายตาอ้อนวอน

ธันวา : สูบบุหรี่ไม่สนใจ

ตะวัน : รู้ว่าธันวาต้องการอะไร แต่ก็พูดไม่ได้ ‘ผมไม่อยากทรยศพี่เหมไปมากกว่านี้แล้ว แต่... ต้องการ อยากปลดปล่อย ฮึก ผมขอโทษพี่เหม ผมมันเป็นคนเลว ฮึก’

ความคิดเห็น