ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 38

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 38
แบบอักษร

​#38

โธมัส : ว่าอึ้งที่เห็นนทีจับฟิวส์ทุ่มจนปืนกระเด็นไปไกลแล้ว ยังทึ่งที่นทีพูดว่าเขาเป็นของนทีอีก ‘ยอมรับฉันแล้วสินะเจ้าเด็กแสบ แหมมม ขี้หวงเหมือนกันนะเนี่ย’

ฟิวส์ : “อึก แค่กๆ นี่มึง...” จุกจากที่โดนจับทุ่ม

นที : “ก่อนจะจับใครมาช่วยเช็คประวัติเขานิดนึงนะ คราวหลังจะได้ไม่โดนจับทุ่มแบบนี้อีก”

โธมัส : ‘นั่นสิ... นทีเป็นนักกีฬาเทควันโด้ระดับมหาลัยด้วยนี่นา หึ สมกับเป็นเมียฉันจริงๆ’

วินด์ : เห็นทุกอย่างสงบแล้วจึงสั่งให้ตำรวจไปควบคุมตัวฟิวส์ เดินตามมาสมทบ “ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?”

โธมัส : “อ่อ! ปลอดภัยดี ขอบใจมาก”

นที : “ขอบคุณมากครับ”

วินด์ : “ไม่เป็นไร มันเป็นหน้าที่ของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์อยู่แล้ว” เดินไปสมทบกับลูกน้อง

โธมัส : หันมองนที ยิ้มโล่งอกที่เห็นอีกฝ่ายปลอดภัย “เธอเป็นยังไงบ้าง?”

นที : มอง “ไม่เป็นไร ถึงคุณไม่มาช่วยผมก็จัดการพวกมันได้น่ะ” เชิดหน้า

โธมัส : “หึ อวดดีนักนะ” ดึงร่างโปร่งมากอด จากใบหน้าแย้มยิ้มเศร้าลงถนัดตา “ดีชะมัดที่มาช่วยทัน ฉันนึกว่าต้องเสียเธอไปแล้วซะอีก”

นที : นิ่ง รู้สึกอบอุ่น กอดตอบ “ผมไม่เป็นไรง่ายๆ หรอกน่ะ คนอย่างไอ้นทีถึกจะตายไป”

โธมัส : “ยังไงฉันก็ห่วงเธออยู่ดี ขอบคุณนะที่เธอปลอดภัย แล้วฉันก็ดีใจมากนะที่เธอบอกว่าฉันเป็นของเธอ”

นที : หน้าร้อนผ่าว “นะ...นั่นมัน... ผมก็พูดไปงั้นแหละ ปล่อยเลย ผมอยากกลับบ้านแล้ว”

โธมัส : คลายกอด กอบกุม 2 มือไว้แน่น “อืม กลับบ้านของเรากันนะ” สายตาอ่อนโยน

นที : มองสบ แต่ต้องหลบตาเพราะทนมองไม่ไหว “อะ...อืม”

โธมัส : ฉีกยิ้มกว้าง จูงมือกันเดินไป

นที : “ว่าแต่... แล้วน็อตล่ะ?”

โธมัส : หันมอง สีหน้างุนงง

นที : “น็อตเป็นคนลักพาตัวผมมา เขาถูกจับรึยัง?”

โธมัส : ตอบไม่ได้เพราะเขาไม่รู้ ใจห่วงแต่นทีเลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย

นที : “คุณ อย่าบอกนะว่า...”

โธมัส : หันมอง สายตาเหลือบเห็นคนที่พูดถึงเล็งปืนมาทางนที “ระวัง!”

ปั้ง! // เสียงปืนลั่นออกจากกระบอก โธมัสคิดเพียงอย่างเดียวคือต้องปกป้องคนที่รักให้ได้ แม้ตัวเองจะต้องตายก็ไม่เป็นไร ขอแค่... ให้นทีปลอดภัยก็พอ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น