ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 36

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36
แบบอักษร

​#36

@โกดังร้าง

นที : ค่อยๆ รู้สึกตัว มองไปรอบๆ รู้สึกได้ว่าโดนจับมัดกับเก้าอี้ “นี่ที่... ที่ไหนวะ?”

ฟิวส์ : “ตื่นแล้วเหรออีแพศยาชอบแย่งผัวชาวบ้าน” เสียงเกรี้ยวกราด

นที : หันมอง เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง แต่มันบิดเบี้ยวจนหาความร่ารักไม่เจอ “นายเป็นใคร?”

ฟิวส์ : “กูเหรอ? ก็เมียที่ถูกต้องของเบ๊บไง ไม่ใช่ชู้รักที่ชอบแย่งของชาวบ้านอย่างมึง” ตวาดใส่

นที : ‘เบ๊บ? อ่อ! นึกว่าใคร’ “อ่อๆ ที่แท้นายคือคนที่โธมัสบอกว่ารักเหมือนน้องชายนี่เอง” ยกยิ้มสมเพช “ได้ข่าวว่าเขาบอกว่ารักนายแบบพี่น้องไม่ใช่เหรอ? มาผัวๆ เมียๆ อาร๊าย มโนไปเองแท้ๆ”

ฟิวส์ : “มึง!” เพี๊ยะ! ตบนทีจนหน้าหัน

นที : ได้รสชาติคาวในปาก ‘มือหนักเหมือนกันนะเนี่ย’

ฟิวส์ : “ถ้าไม่มีมึงสักคน เบ๊บก็ต้องรักกู แต่เพราะมึง เพราะมึงเข้ามายั่วผัวกู ผัวกูถึงไปหลงอีแพศยาอย่างมึง” จิกหัว

นที : กัดฟันทนเจ็บ “แต่คนที่มึงบอกว่าเป็นผัวน่ะ เป็นคนเข้าหากูก่อนนะ แถมยังขอจีบกู อยากได้กูเป็นเมีย อ่อ! ยังเคยบอกอีกว่าอยากมีลูกกับกูด้วย น่าเสียดายจังที่กูท้องไม่ได้ ไม่งั้นเราคงมีลูกกันหัวปีท้ายปีแน่ ฮะๆ” ยิ้มเย้ย

ฟิวส์ : “มึง!” โมโหจนถึงขีดสุด เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ตบหน้าทั้ง 2 ข้าง

นที : เลือดไหลออกมุมปาก เลียเลือดพลางยกยิ้มไม่ยอมแพ้ “มึงไม่มีอะไรจะอวดบ้างเหรอว่าโธมัสเขาสวีทหวานกับมึงขนาดไหน ไอ้ประเภทซื้อของให้ พาไปเที่ยว หรือเสพสุขกันไม่เอานะ เผอิญว่ากูหรือไม่ก็ของเล่นชิ้นอื่นก็ได้รับจากเขาเหมือนกัน อืมมมม อย่างเช่นว่า... เขาเคยบอกรักมึงไหม?” แสยะยิ้ม

ฟิวส์ : ถูกยั่วโมโหจนขาดสติ ตบนทีไปอีกหลายครั้ง จิกหัวให้เงยมาสบตา “มึงจะบอกว่าเบ๊บรักมึงมาก? แต่ถ้ามึงถูกรุมโทรม หรือแปดเปื้อนจกลายเป็นคนสกปรกแล้ว กูอยากรู้จังว่าเบ๊บจะยังหลงมึงอยู่ไหม?” แสยะยิ้มบ้าง

นที : ‘เหอะ! มุขเดิมๆ น่าเบื่อชะมัด จับตัวมาขัง มโนไปต่างๆ นานาว่าเขารักตัวเอง ข่มขู่ว่าจะให้โดนข่มขืนเขาจะได้ไม่รัก นี่ไม่มีมุขอื่นบ้างรึไงเนี่ย?’ กรอกตา “นี่ถามจริง อ่านนิยายเยอะไปเหรอ?”

ฟิวส์ : ชะงัก

นที : “แล้วได้อ่านตอนจบไหมว่าพระเอกต้องมาช่วยนางเอกทันอยู่แล้ว นี่อ่านนิยายไม่จบใช่ไหมถึงได้ใช้วิธีนี้เนี่ย?”

ฟิวส์ : “หึ ฮ่าๆๆๆ มึงเนี่ยนะนางเอก อย่างมึงมันเป็นได้แค่ตัวประกอบเท่านั้นแหละ กูนี่สินางเอก แล้วพระเอกก็ต้องคู่กับนางเอกอย่างกูเท่านั้น” ถอยหลังออกมา กลุ่มชายฉกรรจ์ 4-5 คนที่รออยู่เดินเข้ามาล้อมนทีแทน

นที : มองหวาดๆ

ฟิวส์ : “ข่มขืนมันซะ ทำให้มันเป็นบ้าไปเลยยิ่งดี เบ๊บจะได้เป็นของกูคนเดียว”

นที : ‘ปูทางไว้ให้ขนาดนี้ คุณต้องมาช่วยผมได้แล้วนะโธมัส ไม่งั้นผมจะไม่ยอมเป็นคนรักกับคุณเด็ดขาด’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น