ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 32

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32
แบบอักษร

​#32

โธมัส : “ฉันชอบเธอ จะเปลี่ยนจากของเล่นมาเป็นคนรักของฉันได้ไหม?” สายตามุ่งมั่นมาก

นที : “อะ...เอ๊ะ? (-///-)” ‘อะ...อะไรนะ นั่น... สารภาพรักเหรอ?’

โธมัส : “ว่าไง? ฉันรอคำตอบอยู่นะ” คลอเคลียจมูกโด่ง ป่ายริมฝีปากเฉียดปากอิ่ม

นที : “อะ อื้อ กละ...ใกล้ไปแล้ว” พยายามถอยห่าง

โธมัส : โอบเอวบางเข้ามากอด จ้องมองสายตาแน่วแน่

นที : “อึก” ‘บ้า! บ้าเอ๊ย! นี่เราถูกตาแก่โรคจิตนี่สารภาพรักจริงๆ น่ะเหรอ? หมอนี่ที่เจ้าชู้ เห็นคนอื่นเป็นแค่ของเล่นเนี่ยนะมาสารภาพรัก? เราต้องฝัน... ต้องฝันไปแน่ๆ’

โธมัส : “นที ตอบฉันมาเร็ว ก่อนที่ฉันจะอดใจไม่ไหวจับเธอกดมันที่สระน้ำนี่ซะก่อน”

นที : “ตาแก่ลามก! คิดแต่เรื่องใต้สะดือตลอด ทำตัวแบบนี้จะให้ผมรับรักคุณรึไง” ได้สติมาทันทีเมื่อโดนพูดลามกใส่

โธมัส : “ก็เธอทำตัวน่าฟัดเอง รู้ไหมว่าหน้าแดงๆ กับหัวใจที่เต้นรัวของเธอมันยั่วฉันขนาดไหน”

นที : “อึก” หน้าแดงกว่าเดิม

โธมัส : “อะ ฉันไม่กดดันเธอแล้วก็ได้” ผละหน้าออกแต่ยังกอดอยู่ “งั้นขอถามใหม่ว่า... จะช่วยเปิดโอกาสให้คนอย่างฉันจีบเธอได้ไหม? ถึงจะจีบมาสักพักแล้วก็เถอะ”

นที : “ห๋าาา ที่ผ่านมานี่คือจีบแล้วเหรอ? ไอ้หยอดนิดหยอกหน่อยอะนะ” ‘สาบานว่าผมไม่รู้ตัวจริงๆ นะว่าโดนจีบ’

โธมัส : “ทำไงได้ ฉันไม่เคยจีบใคร มีแต่คนวิ่งเข้าหา” ลอยหน้าลอยตา

นที : รู้สึกหมั่นไส้ตงิดๆ “จ้าพ่อคนหล่อ หล่อลากไส้ หล่อไปหมด” อดแขวะไม่ได้

โธมัส : “หึหึ แล้วจะให้ฉันจีบได้ไหม?”

นที : ‘นี่เขาพูดจริงจริงดิ? หรือเป็นแค่มุขเอาไว้ใช้มัดใจของเล่นของเขา จะเชื่อใจเขาได้จริงๆ น่ะเหรอ?’

โธมัส : “มองแบบนี้ไม่เชื่อใจฉันสินะ ได้!” หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก “เท็ด ฝากจัดการเคลียร์คนอื่นๆ ให้ฉันหน่อยสิ ฉันจะทำให้นทีมั่นใจว่าฉันจริงจังกับเขาจริงๆ”

เท็ดดี้ : //หืม? นี่ยูสารภาพรักเขาไปแล้วเหรอ? รีบเหรอ?//

โธมัส : “เออรีบ อย่าลืมเคลียร์คนอื่นให้ฉันด้วยนะ”

เท็ดดี้ : //แล้วรวมฟิวส์ด้วยรึเปล่า?//

โธมัส : “ฉันจัดการไปแล้ว ฉันอยากให้นทีแน่ใจว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับใครนอกจากนทีคนเดียว แค่นี้นะ” วางสาย

นที : หน้าแดง ‘จริงจังเบอร์นี้เชียว จะจีบเราจริงดิ?’

โธมัส : “เอาล่ะ ฉันเคลียร์คนอื่นหมดแล้ว จากนี้ฉันไม่มีใครแล้วนอกจากเธอ ทีนี้จะเชื่อใจฉันได้ยัง?”

นที : “...” เงียบ มองสีหน้าจริงจังของโธมัส ‘เราควรจะให้โอกาสเขาไหมนะ?’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น