ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 31

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31
แบบอักษร

​#31

โธมัส : เดินลงมาที่สระว่ายน้ำหลังบ้าง เห็นนทีนั่งเอาเท้าจุ่มน้ำอยู่ เดินไปนั่งข้างๆ

นที : หันมอง “คุณมานั่งตรงนี้ทำไม กางเกงเปียกหมด”

โธมัส : “ฉันอยากอยู่ข้างๆ เธอ” มองสายตาอ่อนโยน

นที : มองตอบ แต่สุดท้ายก็ต้องหลบตา “คุยกับเขาเสร็จแล้วเหรอ?”

โธมัส : “อื้ม! เคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว เขาเข้าใจแล้วล่ะ”

นที : พยักหน้ารับ “...คุณนี่แม่ง นิสัยไม่ดีเลยว่ะ”

โธมัส : หันมอง จะดุเรื่องที่พูดไม่เพราะ แต่พอเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของนทีก็ดุไม่ออก

นที : “เขาดูรักคุณมาก แต่คุณให้เขาแค่พี่น้อง ทั้งที่คุณก็มีอะไรกับเขาเนี่ยนะ?” ‘ทั้งที่มองว่าดีขึ้นบ้าง แต่พอได้ยินแบบนั้นไป เราคงทำใจมองเขาดีไม่ได้’

โธมัส : “ฉันรู้ว่าฉันมันแย่ ฉันผิดที่เหมือนให้ความหวัง แต่ฉันเคยบอกเขาไปแล้วว่าให้ได้แค่พี่น้องเท่านั้น ไม่คิดว่าเขาจะถลำลึกขนาดนี้”

นที : “คุณไปทำดีกับเขา คอยดูแลเอาใจใส่เขากว่าคนอื่น มันก็ต้องมีคิดบ้างแหละว่าคุณรักเขา ทีหลังถ้าไม่ได้รักใครจริงก็อย่าไปให้ความหวังเขาเชียว อย่าทำให้ใครเสียใจเพราะคุณอีกเลย” ‘อย่าทำให้ใครมารักทั้งที่คุณไม่ได้จริงจังอีกเลย’

โธมัส : “ฉันรู้แล้ว ฉันถึงได้พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองอยู่นี่ไง เลิกติดต่อ เลิกยุ่ง เลิกไปหา” หันมองนที “ เพราะฉันมีคนที่อยากจริงจังด้วยแล้ว”

นที : หันมอง สบสายตาจริงจังที่มองมา พลันหน้าร้อนผ่าว “ละ...แล้วจะมองผมทำไม?”

โธมัส : “ก็อยากให้เธอรู้ไว้ไงว่าฉันกำลังเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคนที่ฉันเปิดหัวใจให้อีกครั้ง อยากเป็นคนที่ดีขึ้น อยากเป็นคนที่พึ่งพาได้ ไว้ใจได้ อยากเป็นคนที่เขาก็รู้สึกเหมือนกันกับฉัน”

นที : ‘บะ...บ้าจริง! ทำไมเขาต้องจริงจังขนาดนั้น แถมยังมองเราไม่วางตาอีก เขาจะสื่อว่าอะไรกันแน่วะ ไม่อยาก...คิดไปเองคนเดียวนะเว้ย!’ หลบตา

โธมัส : เชยคางนทีหันมาสบตา “เธอคิดว่าฉันดีพอที่จะได้รับความรักจากใครสักคนหรือยัง?”

นที : “ถะ...ถามผมทำไม? ไปถามคนที่คุณเปิดใจให้นู่นสิ (-///-)”

โธมัส : ยิ้มขำ ยื่นหน้าเข้าใกล้จนจมูกชนกัน “ก็ถามอยู่นี่ไง” ยิ้มหล่อชวนละลาย

นที : “(0///0) เอ๊ะ?”

โธมัส : “ฉันยอมรับว่าตอนแรกสนใจเธอเฉยๆ แต่พอได้มาอยู่ด้วยกัน ได้มารู้จักกัน จากความสนใจมันก็แปรเปลี่ยนเป็นความชอบ จากความชอบก็เปลี่ยนไปกลายเป็นชอบมากขึ้น มาก... จนอยากครอบครองไว้แต่เพียงผู้เดียว”

นที : หน้าแดงก่ำ

โธมัส : “ฉันชอบเธอ จะเปลี่ยนจากของเล่นมาเป็นคนรักของฉันได้ไหม?” สายตามุ่งมั่นมาก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น