ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 30

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30
แบบอักษร

#30

โธมัส : “เบ๊บรักบี๋นะ”

ฟิวส์ : //เบ๊บ// ยิ้มดีใจ น้ำตาไหล

โธมัส : “แต่เบ๊บไม่ได้รักบี๋แบบคนรัก เบ๊บรักบี๋แบบพี่น้อง”

นที : ชะงักอีกครั้ง ‘อะไรของหมอนี่วะ?’

ฟิวส์ : ช็อก ตัวแข็งทื่อ น้ำตาที่ไหลเหือดแห้งหายไป

โธมัส : “ตั้งแต่แรกที่เบ๊บซื้อบี๋มา เบ๊บเห็นบี๋เป็นแค่น้องชายคนหนึ่งเท่านั้น จนตอนนี้ก็ยังรู้สึกแบบเดิม”

ฟิวส์ : //...ฮึก รักแบบพี่น้อง? เหอะ! พี่น้องบ้าที่ไหนมันเอากันวะ!!// สติหลุดจนเผลอโวยวายใส่

โธมัส : ชะงัก ไม่คิดว่าฟิวส์จะพูดแบบนี้ได้ “บี๋...” เสียงต่ำ

ฟิวส์ : //อึก บี๋ขอโทษ เบ๊บ บี๋ขอโทษ บี๋ไม่ได้ตั้งใจ เบ๊บอย่าโกรธบี๋นะ// เสียงสั่น

โธมัส : “โอเค เบ๊บจะถือว่าไม่เคยได้ยินก็แล้วกัน” รู้สึกว่านทีไม่ได้เช็ดผมให้แล้ว จึงหันไปมอง “ทำไมไม่ทำต่ออะ?”

นที : มองสายตาแคลงใจ “คุณคุยกับเขาต่อให้รู้เรื่องเถอะ ผมขอตัวก่อน” รีบลุกจากเตียงเดินออกจากห้องไป

โธมัส : มองตาม แต่เขาต้องเคลียร์ทีละเรื่องให้จบ จะได้ไม่มีอะไรค้างคา “บี๋ ฟังเบ๊บดีๆ นะ เบ๊บรักบี๋เหมือนน้องชายมาตั้งแต่แรกแล้ว ส่วนที่เรามีอะไรกันมันเป็นความต้องการของเราทั้งสองคนไม่ใช่เหรอ? ทั้งที่เบ๊บเคยบอกบี๋แล้วว่ามันจะไม่มีความสัมพันธ์อะไรทั้งนั้น บี๋ก็ยอมรับได้มาตลอดนี่”

ฟิวส์ : //ก็บี๋คิดว่า ฮึก เบ๊บจะรักบี๋บ้างแล้วนี่ เบ๊บดูแลเอาใจใส่บี๋มากกว่าทุกคนเลยนี่ ฮือออ//

โธมัส : “ก็เพราะว่าเบ๊บไม่ได้รู้สึกพิเศษกับของเล่นชิ้นไหน แต่บี๋คือน้องชาย”

ฟิวส์ : //ไม่เป็นน้องชายได้ไหม อึก บี๋รักเบ๊บนะ รักมากด้วย ทั้งชีวิตของบี๋เป็นของเบ๊บ ฮึก ของเบ๊บคนเดียว ฮือออ//

โธมัส : ‘เรื่องนั้นฉันรู้ แต่ฉันตอบรับมันไม่ได้’ รู้สึกผิดที่ทำให้คนๆ หนึ่งต้องเสียใจ แต่ก็ตอบรับไว้ไม่ได้เช่นกัน “ขอโทษนะบี๋ เบ๊บขอโทษ”

ฟิวส์ : น้ำตาไหลเป็นสาย หัวใจบีบรัดจนเจ็บร้าว ‘ทำไม ทำไมถึงไม่รักผม หรือว่าคุณรักคนอื่นแล้ว?’ นึกถึงนที //ฮึก เบ๊บ เบ๊บรักผู้ชายคนนั้นใช่ไหม?//

โธมัส : “ผู้ชายคนนั้น? หมายถึงนทีน่ะเหรอ?”

ฟิวส์ : //ฮึก ใช่ เบ๊บรักเขาใช่ไหม?//

โธมัส : ‘รักนทีไหมน่ะเหรอ? เรามั่นใจในความรู้สึกของตัวเองแล้วนี่นา’ “ใช่ เบ๊บรักนที”

ฟิวส์ : ราวกับโดนห่ามีดปักอก กำมือแน่น สายตามาดร้าย //อึก ถ้าไม่มีเขา ฮึก เบ๊บจะรักบี๋ได้ไหม?//

โธมัส : “ถึงไม่มีนทีเบ๊บก็รักบี๋แบบคนรักไม่ได้หรอก ยังไงเบ๊บก็เห็นบี๋เป็นน้องชายอยู่ดี”

ฟิวส์ : อาฆาตแค้นสุดขีด แต่ต้องข่มอารมณ์ //บี๋เข้าใจแล้ว แต่ไม่ว่ายังไงเบ๊บก็รักบี๋เหมือนน้องอยู่ดีใช่ไหม?//

โธมัส : “ใช่”

ฟิวส์ : //อึก บี๋รักเบ๊บนะ// กดวางสาย ขว้างโทรศัพท์ทิ้งจนแตกกระจาย “อ๊ากกกก กรี๊ดดดดดด” อาละวาดทำลายข้างของ “แฮ่กๆ มึง ไอ้นที มึงจะต้องหายไปจากโลกนี้ มึงต้องต๊ายยยยยยย”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น