ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร

​#15

@ผับ xyx

โธมัส : เดินเข้ามาในผับ ตรงไปยังห้อง VIP ที่จองไว้ เปิดประตูเข้าไปก็เจอกันคนที่นัดไว้ “อ้าว! มาเร็วจังนะ”

โบ๊ท : ยิ้ม ลุกเดินมาโอบคอร่างสูง “ก็โบ๊ทคิดถึงป๋านี่ครับ ป๋าล่ะคิดถึงโบ๊ทไหม?”

โธมัส : โอบเอวบาง “คิดถึงสิ” ‘โบ๊ทตัวเล็กน่าพกพากว่านทีเยอะ แต่ทำไมรู้สึกว่ามันไม่เต็มไม้เต็มมือเลยนะ’

โบ๊ท : “ดีใจจังที่ป๋าคิดถึงโบ๊ทด้วย อย่างนี้ต้องให้รางวัล จุ๊บ” จุ๊บปาก

โธมัส : จูบตอบ สองลิ้นเกี่ยวกันกันอย่างเร่าร้อน ‘รสจูบก็ไม่หอมหวานเท่า นี่ฉันจะติดใจนทีเกินไปแล้วนะ เพิ่งได้กันแค่ครั้งเดียวเองแท้ๆ’

โบ๊ท : “อื้ออ อืมมม จ๊วบ วันนี้ป๋าร้อนแรงจัง” ลูบกรามคม มองสายตายั่วยวน

โธมัส : “ที่รักไม่ชอบเหรอ?” ทัดหูให้ร่างบาง

โบ๊ท : “ชอบสิครับ โบ๊ทอยากให้ป๋าร้อนแรงแล้วก็เร่าร้อนกับโบ๊ทมากกว่านี้อีก มาทำกันเถอะครับ โบ๊ทอยากกลืนกินลูกชายของป๋าจะแย่แล้ว” เสียงกระเส่า มือลูบไล้ที่เป้าร่างสูง

โธมัส : “ไม่ดื่มกันก่อนเหรอ? อุตส่าห์มาทั้งที” ลูบไล้แผ่นหลังบาง บีบเฟ้นที่ก้อนเนื้อกลมทั้งสองลูก

โบ๊ท : “อ๊ะ อือออ ไว้ทำไปดื่มไปก็ได้ครับ แต่ตอนนี้โบ๊ทอยากดื่มอย่างอื่นมากกว่า” ยิ้มยั่ว ลากร่างสูงไปนั่งที่โซฟา ตัวเองนั่งที่พื้นกลางหว่างขา

โธมัส : ยกยิ้มชอบใจกับเด็กช่างยั่ว อ้าขาออกกว้างให้เด็กมันทำเอง

โบ๊ท : ปลดกระดุมกางเกง รูดซิปลง ก้มจูบแท่งเนื้ออุ่นผ่านเนื้อผ้า ก่อนดึงกางเกงในลง ทำให้ตัวตนของร่างสูงเด้งออกมา “คิกคิก ยังหลับอยู่อีกเหรอเนี่ย เดี๋ยวโบ๊ทช่วยปลุกเองนะ จุ๊บ แผล็บ อืมมม”

โบ๊ทกดจูบที่ปลายหัว เล็มเลียพอเป็นพิธีก่อนกลืนกินแท่งเนื้ออุ่นที่ยังอ่อนตัวอยู่เข้าไป ห่อปากดูดกลืนท่อนเขื่องจากประสบการณ์ที่ได้ทำมาบ่อยครั้ง ทั้งจากทำกับร่างสูงตรงหน้าและคนอื่น ไม่นานมังกรร้ายก็ตื่นผงาดขึ้นจนคับปากเล็ก

โธมัส : “อืมมม ฝีมือพัฒนาขึ้นมากเลยนะ ใครสอนล่ะ?” แต่ใช่ว่าโธมัสจะไม่รู้ว่าเด็กตรงหน้าผ่านผู้ชายมานักต่อนักแล้ว แต่ที่ยังเลี้ยงดูเพราะลีลาโบ๊ทยังถูกใจเขาอยู่

โบ๊ท : “จะมีใครได้ถ้าไม่ใช่ป๋า จ๊วบ” ผละออกมาตอบก่อนจัดการกับเจ้ามังกรต่อ

โธมัส : มองเด็กตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม แต่ไม่ใช่รอยยิ้มที่อ่อนโยน ทว่าเพราะรู้ทันต่างหาก ‘เด็กสมัยนี้นี่จริงๆ เล้ย โกหกจนเป็นนิสัย น่าจับมาตีก้นสั่งสอนซะจริง’ คิดถึงเมื่อคืนที่เขาอยู่บนเตียงกับของเล่นชิ้นพิเศษที่ชอบโกหกไม่แพ้กัน

//โธมัส : ‘รู้สึกดีไหม อ่าาา’//

//นที : ‘อ๊ะ ไม่ อึก ไม่เลยสักนิด อ๊าาาา’//

ปฏิเสธทั้งที่รัดเขาเสียแน่น จับได้ว่าโกหกแบบนั้นเขาเลยลงโทษไปชุดใหญ่ ถึงได้พักไปตอนตี 3 นั่นไง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น