ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร

​#10

สวบ สวบ สวบ พับ พับ พับ

เสียงเนื้อกระทบกันดังตามจะหวะกระแทกกายของร่างสูง รัวเร็วสลับเน้นหนัก พาลให้กายโปร่งสั่นสะท้านด้วยไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนี้มาก่อน

มันเจ็บปวดราวกับร่างกายจะฉีกขาด ทว่าก็ซ่านเสียวราวกับมีผีเสื้อบินวนในท้อง

นทีเกลียดร่างสูงที่คร่อมทับ โหมกายกระแทกใส่เขาอย่างไม่ปรานี

และเกลียดตัวเองที่คล้อยตามจนกลายเป็นยินยอมให้โธมัสย่ำยีอย่างเต็มที่

โธมัส : “อืมมมม อ่าาาา รูเธอฟิตดีจริงๆ ไม่ผิดหวังเลย อือออ” เสียงกระเส่า สอบสะโพกย้ำร่างโปร่งไม่หยุด

นที : “อ๊ะ อย่าพูด อื้อออ จะทำก็...อึก ทำไป อ๊าาาา” สองมือบางยกขึ้นบิดบังใบหน้า ปิดบังน้ำตาไม่ให้ร่างสูงเห็น

โธมัส : ดึงมือบางกดกับเตียง “อย่าปิด ฉันอยากเห็นทั้งหมดของเธอ” กระซิบเสียงนุ่ม

นที : “อยากเห็นความอัปยศ อึก ของผมเหรอ อ๊าาา คุณได้เห็น อึก มันหมดแล้วนี่ อ๊ะ” น้ำตาไหลอาบแก้ม

โธมัส : “ฉันอยากเห็นสีหน้าเย้ายวนของเธอต่างหาก อ่าาาา รู้ไหมว่าถึงปากของเธอจะปฏิเสธ แต่สีหน้าเธอมัน...โคตรเซ็กซี่เลย ซี๊ดดดด” แสยะยิ้ม ดันขาเรียวให้แยกออกกว้าง สอบสะโพกรัว

นที : “อ๊ะ อ๊าๆๆๆ ไม่ อึก ไม่จริง ฮ๊าๆๆๆ” จิกที่นอนแน่น

โธมัส : จับมือเรียวมาคล้องคอ “จิกหลังฉันจะได้อารมณ์มากกว่านะ”

นที : “อึก โรคจิต อ๊าาาา” โดนกระแทกลึก จิกข่วนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความซ่านเสียว

โธมัส : “อ่าาาา นั่นแหละเด็กดี ได้เวลาเอาจริงแล้วนะ” ช้อนหลังบางดึงนทีขึ้นมานั่งคร่อม

นที : “อ๊ะ!” ตกใจ กอดคอแกร่งไว้แน่น “ทะ...ทำอะไรน่ะ? อ๊าาาาา” โดนจับสะโพกยกขึ้นก่อนกดลง ทำให้กลืนกินแท่งเนื้ออุ่นได้ลึกขึ้น

โธมัส : “อืมมม แบบนั้นแหละ อ่าาาาา” กอดร่างโปร่งไว้แน่น กระแทกสวน

นที : “อ๊าาาา อึก หงับ!” กัดคอโธมัสเพื่อระบายอารมณ์

โธมัส : “อึก กล้ามากนะที่มาฝากรอยไว้บนร่างกายฉันน่ะ ต้องลงโทษให้หนักซะแล้ว พรุ่งนี้อย่าหวังเลยว่าจะลุกได้”

นที : “อึก อ๊ะ อ๊าๆๆๆๆ” กอดโธมัสไว้แน่น ทั้งขบทั้งกัดร่างสูงโดยไม่รู้ตัว

โธมัส : ดันร่างโปร่งนอนลง สอบสะโพกซอยถี่เมื่อรู้สึกว่าช่องทางที่กลืนกินเขาอยู่หดเกร็ง

นที : “อ๊ะ อื้อออ จะ...ไม่ไหว ฮ๊ะ อะ อ๊าาาาา” ปลดปล่อยออกมา ตัวเกร็งรัดตัวตนร่างสูงไว้แน่น

โธมัส : “อึก อ่าาาา ฉันก็จะไม่ไหวแล้ว นที อ่าาา นที อึก อืมมมม” พรวดดด ปลดปล่อยในตัวร่างโปร่ง

นที : “อึก อืมมมม” ร้อนวูบวาบภายในช่องท้อง ‘นี่เรา... ตกเป็นของมันสมบูรณ์แล้วสินะ ฮะๆ’ น้ำตาไหล

โธมัส : เช็ดน้ำตาให้ จู่ๆ หัวใจก็บีบรัดขึ้นมา “มันยังไม่จบหรอกนะเด็กน้อย” แต่หยุดไม่ได้แล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น