ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

​​#8

โธมัส : ผละมาซุกไซ้ซอกคอ มือใหญ่ลูบไปทั่วตัว

นที : ‘จังหวะนี้แหละ’ “อ๋าาาา อ้าาาา เสียวจางงง โอ้ววว สุดยอดดดด” เสียงเพี้ยน

โธมัส : ชะงัก ผละมองร่างโปร่งที่หลับตาส่งเสียงแปลกๆ ออกมา

นที : “อู้ววว เสี๊ยวเสียว นายท่านเก่งจุงเบยยย...อ๊ะ อื้อออ มาบีบจมูกผมทำไมเนี่ย” ยกมือลูบจมูกที่โดนบีบ

โธมัส : “เธอนั่นแหละทำอะไร?”

นที : “ผมทำอะไร? ผมก็ส่งเสียงครวญครางกับสัมผัสอันเสียวซ่านของนายท่านยังไง อ่าาา อู๊วววว”

โธมัส : “เสียงเหมือนควายออกลูกนั่นอะนะเสียงคราง?”

นที : “ก็ใช่น่ะสิ ผมเป็นผู้ชายนะ จะให้ไปครางเสียงหวานเหมือนพวกผู้หญิงเขาทำได้ยังไง หรือถ้านายท่านไม่พอใจก็ไม่ต้องทำก็ได้นะ รสชาติผมคงห่วยจนนายท่านกินไม่ลง” ทำหน้าเศร้า แต่ลอบยิ้มในใจ

โธมัส : พอจะจับผิดได้ ‘อ่อ! ที่แท้ก็แค่หาเรื่องให้เราหยุด หึ ความคิดเด็กน้อยซะจริง’ กระตุกยิ้ม “ใครว่าล่ะ ฉันชอบแบบนี้มากกว่าต่างหาก เร้าใจดี”

นที : หน้าซีด ‘ทำขนาดนี้ยังจะมีอารมณ์อีก เจ้าหมอนี่มันเป็นโรคจิตจริงๆ ด้วย!’

โธมัส : “ถ้าเธอเสียวนักก็ครางดังๆ เลยล่ะ ยิ่งครางดังยิ่งขัดขืนฉันยิ่งชอบ แผล็บ” เลียปากตัวเอง

นที : ‘ชิบผาย! แผนไม่ได้ผล ซวยแน่ตรู’ “อ๊ะ หยุดนะ เดี๋ยวก่อ... อื้อออ” โดนจูบปิดปาก

โธมัส : จูบแลกลิ้น มือหนาลูบไล้ไปทั่วผิวเนียน แวะหยอกเย้ากับยอดอกจนกายโปร่งสะดุ้ง

นที : “อ๊ะ อือออ อืมมม” ดิ้น แต่ไม่หลุด ‘ไม่ได้การ ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้เราต้องเสียตัวให้ตาแก่โรคจิตนี่แน่ๆ จะทำยังไงดี ทำไงดีๆๆ คิดสิวะไอ้นที’

โธมัส : ถอนจูบ เคลื่อนมาขบเม้มตีตราจองทั่วซอกคอและอกบาง

นที : “อ๊ะ อ๊าาาา อุ้บ!” ยกมือปิดปาก ‘ไอ้บ้าเอ๊ย! มึงจะส่งเสียงแปลกๆ ออกมาไม่ได้นะโว้ย’

โธมัส : กระตุกยิ้มชอบใจ ‘หลุดเสียงครางจริงๆ ออกมาแล้วสินะ หึ ดูซิว่าจะทนไปได้อีกนานแค่ไหน’ พรมจูบมาถึงยอดอก ดูดกินติ่งไตสีหวานสลับไปมาจนแข็งเป็นไต

นที : “อื้ออออ อึก อือออ” ตัวบิดเกร็ง ‘อ๊ากกกก ขัดขืนหน่อยสิวะ ไม่งั้นมึงเสียตัวให้มันแน่ แต่เอ๊ะ... เมื่อกี๊มันบอกว่ายิ่งขัดขืนยิ่งชอบนี่นา งั้น...’ นอนนิ่ง

โธมัส : เห็นว่าร่างโปร่งหยุดดิ้นแล้ว เงยหน้าสบตา “คราวนี้เป็นอะไรไปอีกล่ะ?”

นที : “ผมเหนื่อยที่จะขัดขืนแล้ว อยากทำอะไรก็ตามสบาย แต่คุณก็จะได้แค่ร่างกายที่ไร้ชีวิต ไร้ความรู้สึก” หน้านิ่ง

โธมัส : “...” สงสัยว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน ‘แต่ว่าวันนี้ตูจะได้กินเจ้าเด็กนี่ไหมเนี่ย ขยันหาเรื่องมาขัดเสียจริง’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น