ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น : รักนี้คิดเท่าไหร่ #โธมัสนที

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

​#2

ย้อนความ @ห้องทำงาน

โธมัส : นั่งเท้าคางบนโต๊ะทำงาน มองชายสูงวัยที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น

แพท : “นายฉัตรชัย ชื่นสกุล อายุ 50 ปี เคยติดหนี้การพนันมาหลายครั้ง แต่ก็ได้ลูกชายคอยใช้หนี้ให้ตลอด เพียงแต่ก่อนหน้านี้หนี้พนันไม่ได้มากมายนักจึงทำให้ลูกชายหาเงินมาชดใช้ได้อย่างรวดเร็ว แต่ต่างกับคราวนี้ที่เขาติดหนี้พนันบอสถึง 5 ล้านบาท ดูท่าไม่ว่าจะพยายามหาทางอย่างไร เขากับลูกชายคงหาเงินมาชดใช้ให้บอสได้ไม่ทัน 1 เดือนแน่นอนครับ”

โธมัส : “อืม ไม่ว่าจะคิดยังไงก็ไม่ทันจริงๆ สงสัยคงต้องให้จัดการขั้นเด็ดขาด” เสียงเย็น

ฉัตรชัย : หน้าซีดตัวสั่น

โธมัส : หยิบรูปขึ้นมาดู ฉีกยิ้มกว้าง “แต่ฉันมีข้อเสนอที่ดีกว่านั้น” หันรูปให้อีกฝ่ายเห็น

ฉัตรชัย : เหลือบตามอง ตกใจหน้าซีดกว่าเดิม “นะ...นั่นมัน...”

โธมัส : “ฉันสนใจเด็กคนนี้ เงิน 5 ล้านที่นายติดฉันฉันจะถือเป็นค่าตัวของเขา”

ฉัตรชัย : “ไม่! ถึงฉันจะไม่ใช่พ่อที่ดีแต่ฉันก็ไม่ขายลูกเพื่อเอาตัวรอดเด็ดขาด” เสียงแข็ง

โธมัส : “โว้วๆ ใจเย็นๆ ฟังฉันให้จบก่อน” ฉีกยิ้มใจเย็น เอนหลังพิงพนัก “ฉันสนใจเด็กคนนี้จริงๆ ฉันจะเลี้ยงดูปูเสื่อเขาอย่างดี ดีขนาดที่พ่ออย่างนายทำให้เขาไม่ได้ ถ้าเขามาอยู่กับฉันเขาจะสบายไปทั้งชาติเลยนะ นายไม่อยากให้ลูกชายของนายมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมเหรอ?”

ฉัตรชัย : มองอีกฝ่ายสีหน้างุนงง “นายต้องการอะไรกันแน่? พูดอย่างกับนายรักลูกชายฉันอย่างนั้นแหละ”

โธมัส : “ม่ายๆ มันไม่ใช่ความรัก ฉันแค่สนใจเขา เหมือนกับเด็กที่สนใจของเล่นจนอยากได้มาครอบครองนั่นแหละ”

ฉัตรชัย : “นี่แกเห็นลูกชายฉันเป็นของเล่นเหรอ?” โมโห

โธมัส : “อืมมม จะว่าแบบนั้นก็ได้ แต่นายก็เลือกเอาเองนะว่าระหว่างชีวิตที่สุขสบายของลูกชายนายกับชีวิตที่เด็กคนหนึ่งจะไม่เหลือใครเลย นายจะเลือกทางไหน?”

ฉัตรชัย : กัดฟันกรอด ‘นที ตั้งแต่ที่แม่ลูกเสียไป ลูกก็ลำบากเพราะพ่อมาตลอด ถ้าพ่อเลือกขายลูกให้เขา ลูกจะมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่รึเปล่านะ’

โธมัส : “นายมีเวลาคิดไม่มากนะ” ฉีกยิ้มร้าย

ฉัตรชัย : มองด้วยสายตาอาฆาตแค้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ มีแต่ต้องจำยอม “ลูกชายฉันจะสุขสบายแน่ใช่ไหม?”

โธมัส : “เขาจะได้ทุกอย่างที่เขาต้องการ”

ฉัตรชัย : “...งั้นฉันตกลง”

โธมัส : “เยี่ยม! นายเป็นคนที่ฉลาด และเป็นพ่อที่ดีมาก” แสยะยิ้ม มองเด็กผู้ชายในรูป ‘ถึงเธอจะบอกว่าไม่ได้ขาย แต่ตอนนี้พ่อขายเธอให้ฉันแล้วนะเด็กน้อยของฉัน’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น