ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

​#14

16.00 น. @โรงเรียน

ต้นน้ำ : เดินออกมาจากโรงเรียน

ม่อน : “น้องต้นน้ำ” โบกมือเรียก

ต้นน้ำ : หันมอง ฉีกยิ้มกว้าง “พี่ม่อน” วิ่งมาหา “สวัสดีครับ” ยกมอไหว้

ม่อน : รับไหว้ “สวัสดีครับ เสี่ยให้พี่มารับ แล้วฝากบอกด้วยว่าจะกลับค่ำ คงไม่ได้กลับมาทานข้าวเย็นด้วย น้องต้นน้ำจัดห้องให้เสี่ยเสร็จก็ทานข้าวแล้วกลับบ้านเล็กได้เลย”

ต้นน้ำ : “ครับ ว่าแต่เสี่ยงานเยอะเหรอครับ?”

ม่อน : “ก็ไม่เชิง พอดีงานมีปัญหานิดหน่อย คงจะยาว”

ต้นน้ำ : “อ่อ! งั้น... ผมทำมื้อเย็นไปให้เสี่ยได้ไหมครับ?”

ม่อน : “เอาสิ เสี่ยคงดีใจที่ได้ทานของอร่อยๆ จากฝีมือของน้องต้นน้ำ”

ต้นน้ำ : หน้าหงอย “จะดีใจจริงเหรอครับ เมื่อเช้าน้ำยังก่อปัญหาไว้อยู่เลย”

ม่อน : “เอาน่า เสี่ยเขาไม่ได้โกรธเรานี่ ก็ถือว่าเอามื้อเย็นนี้แก้มือไปเลย น้องต้นน้ำก็ทำให้เต็มที่พอ”

ต้นน้ำ : ยิ้ม “นั่นสินะครับ ขอแก้มือด้วยมื้อเย็นก็แล้วกัน งั้นรีบกลับกันเถอะครับ”

ม่อน : “เชิญขึ้นรถเลยครับ” เปิดประตูให้

ต้นน้ำ : “ขอบคุณครับ” ยกมือไหว้ ขึ้นรถ

ม่อน : เดินอ้มมาขึ้นรถ ขับกลับบ้าน

.

18.15 น. @บริษัท

ภัทร : “ผมชอบงานของเสี่ยจริงๆ นะ แต่เสี่ยก็รู้ว่าคู่แข่งมันเยอะ แถมคุณภาพงานเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันมาก ผมลำบากใจจัง” เปิดแฟ้มอ่าน สีหน้ามีนัยยะแอบแฝง

เฟยหลง : พอมองออก “งั้นคุณต้องการอะไร บอกผมมาตรงๆ สิ เพื่องานผมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว” ยกยิ้มมุมปาก

ภัทร : สบตาคมอันร้อนแรง กายสั่นกระสันอยาก “ผมรู้ว่าเสี่ยรู้ว่าผมต้องการอะไร” เสียงสั่นพร่า

เฟยหลง : นั่งหลังตรง ดันเก้าอี้ถอยจากโต๊ะให้พอมีพื้นที่ว่าง “แล้วคุณต้องการอะไรล่ะ?” แสยะยิ้ม

ภัทร : เลียปาก ลุกจากเก้าอี้ เดินอ้อมมานั่งตักแกร่ง จงใจถูไถสะโพกมนกับกลางกายแกร่ง “ไม่ยากหรอกครับกับการเอาลายเซ็นผม หนึ่งน้ำต่อชื่อหนึ่งคำ ชื่อผมก็ไม่สั้นไม่ยาว หวังว่าเสี่ยจะไม่หมดแรงไปก่อนที่ผมจะเซ็นครบนะครับ”

เฟยหลง : สบดวงตาที่กระหายอยาก “งั้นก็ต้องลองดู แต่ผมบอกไว้ก่อนว่าแค่เอาแล้วจบ จะไม่มีการสานสัมพันธ์ใดๆ ทั้งนั้นนอกจากคำว่าธุรกิจ”

ภัทร : “มันก็ไม่แน่ เสี่ยอาจจะติดใจผมก็ได้ จุ๊บ” จูบสันกราม

เฟยหลง : “ห้ามจูบ” ขัดเมื่อวีรภัทรจะเคลื่อนมาจูบปาก

ภัทร : ทำหน้าขัดใจ แต่ก็ยอมรามือ “งั้นมาเริ่มที่น้ำแรกต่อคำแรกกันดีกว่า” ยิ้ม เคลื่อนตัวลงไปนั่งกลางหว่างขา ปลดกางเกง งัดแท่งเนื้อที่นอนนิ่งสงบอยู่ออกมา “อึก ใหญ่ชะมัด” มองตาวาว ลูบไล้หลงใหล

เฟยหลง : นั่งมองนิ่งๆ

ภัทร : แลบลิ้นเลียส่วนปลาย เลียรอบๆ หัว ดูดถุงเนื้อ ลากลิ้นจากปลายจรดโคน ก่อนอมไว้ทั้งดุ้น “อึก อืมมม”

เฟยหลง : ผ่อนลมหายใจ ‘เก่งดีเหมือนกันนี่ คงจะทำมาจนช่ำชองแล้วสิท่า หึ ร่านน่าดู’ ยิ้มเหยียด

ภัทร : “อึก จ๊วบ แผล็บ บ๊วฟๆๆ อืมมม อร่อยจัง อึกๆๆ” ขยับปากกลืนกินลึกจนถึงคอหอย แทบสำลักกับความใหญ่โต “อ่อก แค่ก อ่า บ๊วฟๆๆ อ่อกๆๆๆ” น้ำตาไหลด้วยความสุขสม

กริ๊งๆ // เสียงโทรศัพท์สำนักงาน

เฟยหลง : หยิบรับ “... อะไรนะ ต้นน้ำมา?” เหลืองมองคนที่เล่นกับแท่งเนื้อของตนอยู่ “ขอคุยกับต้นน้ำหน่อย”

ต้นน้ำ : //สวัสดีครับเสี่ย ผมทำมื้อเย็นมาแก้มือเมื่อเช้าน่ะครับ คราวนี้ผมตั้งใจทำเต็มที่เพื่อเสี่ยเลยนะครับ// สดใส

เฟยหลง : “อึก งั้นเหรอ? รอแป๊บนึงนะ” จับหัวกดเข้าออกลึกขึ้น ไม่สนใจอาการดิ้นทุรนทุรายของอีกฝ่าย

ต้นน้ำ : //ได้ครับเสี่ย ผมจะรอที่หน้าห้องนะครับ ตั้งใจทำงานนะครับ สู้ๆ//

เฟยหลง : “อะ อื้ม!” พรวดดด แตกใส่ปากอีกฝ่าย “ขอบใจนะเด็กดี” วางสาย ถอนตัวออกจากปากคู่ค้า “วันนี้ผมคงให้คุณได้แค่น้ำเดียว ไว้วันหลังเราค่อยมาคุยเรื่องสัญญากันใหม่ ถ้าคุณยังอยากได้น้ำที่เหลืออยู่ล่ะก็นะ”

ภัทร : “อึก แค่กๆ ก็ได้ แค่ก หวังว่าครั้งหน้าคงไม่มีใครมาขัดอีกนะ” ไม่พอใจ ลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อย หยิบของเดินออกจากห้องไป

เฟยหลง : เช็ดทำความสะอาดร่างกายตัวเอง ก่อนโทรให้เลขาบอกต้นน้ำให้เข้ามาได้ ‘แค่ได้ยินเสียงฉันก็เสร็จแล้ว เมื่อไหร่เด็กนั่นจะโตสักที อยากจับกินจะขาดใจแล้ว’ นั่งบ่นงึมงำอยู่คนเดียว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}