ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

​#11

@บ้านตระกูลลี่

จินเฟิง : “กลับมากันแล้ว เอ๊ะ! ตอนออกไปเฮียไม่ได้ใส่เสื้อตัวนี้นี่ อ๊ะๆๆ หรือว่า...” มองล้อเลียน

เฟยหลง : “ฉันรู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ เลิกคิดไร้สาระไปได้เลย” ชี้หน้าปราม

จินเฟิง : ยิ้มหยอกเย้า

ต้นน้ำ : “ไม่ได้ไร้สาระนะครับ มีผู้หญิงเอาหน้ามาถูแขนเสื้อเสี่ย แล้วเครื่องสำอางมันหลุดติดมา เช็ดยังไงก็เช็ดไม่ออก เลยต้องซื้อใหม่เลย ส่วนเสื้อตัวนั้นเสี่ยก็ทิ้งไปเลย น่าเสียดายออก” เล่าสีหน้าจริงจัง

จินเฟิง : “เฮียเขาก็เป็นแบบนี้แหละ อะไรที่ใช้ไม่ได้หรือไร้ประโยชน์ ก็ทิ้งมันไปแล้วซื้อใหม่เอา อยู่ๆ ไปเดี๋ยวเธอก็ชินเอง” ยิ้ม

ต้นน้ำ : “...ครับ” ใจเจ็บแปลกๆ ชอบกล ‘ถ้าวันนึงผมไม่มีประโยชน์กับเสี่ยขึ้นมา เสี่ยจะทิ้งผมไหมนะ” หน้าซึม

เฟยหลง : เห็นสีหน้าร่างบาง “แกเลิกพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องได้แล้ว ไม่ใช่ทุกอย่างที่ฉันจะทิ้งสักหน่อย สิ่งไหนที่มีค่ามีความสำคัญกับฉัน ฉันจะไม่มีวันทิ้งเด็ดขาด” เสียงหนักแน่น

ต้นน้ำ : ใจกระตุก ‘เสี่ยเคยบอกว่าจะไม่ทิ้งผม งั้นผมก็มีค่ามีความสำคัญกับเสี่ยน่ะสิ” หน้าแดง

จินเฟิง : มอง ลอบยิ้ม ‘ดูท่ามังกรตัวนี้จะล่าเหยื่อได้แล้วสินะ หึ ร้ายจริงๆ’ “เอาล่ะๆ เฮียมีงานค้างอยู่ไม่ใช่เหรอ? ไปจัดการให้เสร็จเถอะ เดี๋ยวผมดูแลพ่อบ้านตัวน้อยของเฮียให้เอง” จับไหล่บาง “ไปจัดบ้านของเธอให้เรียบร้อยกันเถอะ” ดัน

ต้นน้ำ : “อ๊ะ เดี๋ยวก่อนครับ” ฝืนตัว หันมองร่างสูง ยกมือพนม “ผมขอบคุณเสี่ยมากนะครับสำหรับทุกอย่าง เสี่ยเป็นเจ้าชีวิตผมแล้ว จากนี้ผมจะเชื่อฟังเสี่ยทุกอย่าง จะทำทุกอย่างเพื่อให้เสี่ยมีความสุข ผมสัญญาครับ” ก้มกราบแนบอกแกร่ง

เฟยหลง : หัวใจอุ่นวาบ ยกมือลูบหัวร่างบาง “อย่าผิดคำสัญญาก็แล้วกัน” ลอบกดจมูกดมกลิ่นหอมขอยาสระผม

ต้นน้ำ : “ไม่มีทางครับ ถ้าผมผิดคำสัญญา เสี่ยจะลงโทษผมยังไงก็ได้ ผมยกชีวิตให้ผู้มีพระคุณกับผมอย่างเสี่ยแล้ว”

เฟยหลง : หัวใจวูบโหวง ‘ผู้มีพระคุณ? ดูท่าจุดเริ่มต้นแบบนี้คงไม่สวยเท่าไหร่ เอาไว้ค่อยๆ ปรับกันไปก็แล้วกัน ยังไงนายก็หนีฉันไปไม่ได้อยู่แล้วนี่’ ลอบยิ้ม “ไปจัดของเถอะ”

ต้นน้ำ : “ครับ ไปกันครับเฮียเฟิง” พากันเดินออกไป

เฟยหลง : มองตาม สายตาเอ็นดู

ไมเคิล : เดินออกมาจากหลังประตู “ดูเสี่ยจะชอบเด็กคนนั้นมากจริงๆ เขาไว้ใจได้แน่เหรอครับ?”

เฟยหลง : มองสายตาดุดัน “นายจะมายุ่งอะไรด้วย เป็นพ่อบ้านของอาเฟิงก็อย่ามาวุ่นวายกับฉัน”

ไมเคิล : “ที่ผมยุ่งก็เพราะว่าเป็นห่วงเสี่ยต่างหาก คนสมัยนี้ไว้ใจได้ซะที่ไหนกันครับ”

เฟยหลง : “แล้วใครไว้ใจได้? ต้องเป็นคนที่หลอกใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือเพื่อให้ตัวเองได้ในสิ่งที่หวังอย่างนายน่ะเหรอที่ไว้ใจได้?” มองเหยียด “อาเฟิงไม่น่าไปหลงรักคนอย่างนายเลย”

ไมเคิล : “แล้วทำไมเสี่ยถึงไม่รักผมบ้างล่ะ? ถ้าเสี่ยเลือกผมตั้งแต่แรก เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้” สายตาเจ็บปวด

เฟยหลง : “เพราะฉันรู้ไงว่าคนอย่างนายมันเป็นงูพิษ คนอย่างนายไม่สมควรได้รับความรักจากฉัน”

ไมเคิล : “แล้วใครสมควร? ไอ้เด็กไร้หัวนอนปลายเท้านั่นน่ะเหรอที่สมควร?” แค่นยิ้ม “เฮอะ! คนอย่างมันเทียบผมไม่ได้สักนิด”

เฟยหลง : “ใช่ ต้นน้ำเทียบคนอย่างนายไม่ได้หรอก เพราะเขาดีกว่านายเยอะ อย่างน้อยเขาก็จริงใจมากกว่านาย นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเลือกต้นน้ำมาเป็นพ่อบ้านของฉัน”

ไมเคิล : กำมือแน่น ขบฟันกลั้นอารมณ์ “แล้วสักวันเสี่ยจะรู้ว่าเสี่ยคิดผิดที่ไปเลือกมันแทนที่จะเป็นผม” หันหลัง

เฟยหลง : “ถ้านายกล้าแตะต้องต้นน้ำแม้แต่ปลายเส้นผม ต่อให้อาเฟิงจะรักนายขนาดไหนก็ช่วยนายไม่ได้หรอกนะ”

ไมเคิล : ชะงัก “ถ้าอยากทำให้น้องชายที่เสี่ยรักมากเสียใจ ก็ลองทำอะไรผมดูสิ” แสยะยิ้ม เดินออกไป

เฟยหลง : กำหมัดแน่น “เมื่อไหร่แกจะตาสว่างจากเจ้าอสรพิษนี่สักทีอาเฟิง เพราะสุดท้ายแกต้องตายด้วยพิษของมัน”

.

@บ้านเล็ก

จินเฟิง : “เฮียยังรสนิยมดีเหมือนเดิม แต่ละชุดเข้ากับเธอมากเลย” หยิบดู

ต้นน้ำ : “ผมชอบทุกชุดเลย ทั้งเสี่ยทั้งเฮียเฟิงดีกับผมมากๆ ขอบคุณนะครับที่เมตตาคนอย่างผม” ยกมือไหว้

จินเฟิง : รับไหว้ “คนดีๆ อย่างเธอสวรรค์ต้องเห็นใจอยู่แล้ว มาเถอะ จัดของให้เสร็จ พรุ่งนี้จะได้ไปเรียน เริ่มต้นชีวิตใหม่จริงๆ สักที”

ต้นน้ำ : “ครับ” ช่วยกันจัดของ

จินเฟิง : มองต้นน้ำสายตาเอ็นดู ‘เด็กดีอย่างเธอต้องทำให้เฮียมีความสุขได้แน่ ยังไงก็ขอฝากเฮียด้วยนะต้นน้ำ’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}