ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

​#9

@ห้างสรรพสินค้า

เฟยหลงพาต้นน้ำมาซื้อของที่ห้างแห่งนี้ โดยไปยืมชุดสมัยวันรุ่นของจินเฟิงมาให้ต้นน้ำใส่ก่อน และนี่เป็นครั้งแรกที่ต้นน้ำได้มาเดินห้างตากแอร์เย็นๆ จึงตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ

ต้นน้ำ : “โหหห ที่นี่สุดยอดมาก มีร้านค้าเพียบเลย” ตาเป็นประกาย

เฟยหลง : “เอาลิสรายการนายมาดูซิ” แบมือ

ต้นน้ำ : หยิบส่งให้

เฟยหลง : หยิบมาดู “...งั้นไปดูพวกเสื้อผ้าก่อน แล้วค่อยไปดูพวกของใช้” เดินนำ

ต้นน้ำ : “อะ รอด้วยครับ” รีบวิ่งตาม

.

@ร้านเสื้อผ้า

เฟยหลง : เดินนำเข้ามา

พนง. : “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าสนใจแบบไหนดีคะ”

ต้นน้ำ : วิ่งมายืนหอบข้างๆ “แฮ่กๆ เสี่ยเดินเร็วมากเลย ผมเดินตามไม่ทันเลยอะ แฮ่กๆ”

เฟยหลง : “หาชุดที่เหมาะกับเด็กคนนี้ให้สัก 20 ชุด” สั่ง เดินไปนั่งรอ

ต้นน้ำ : “เอ๊ะ! 20 ชุดเลยเหรอครับ” เบิกตากว้าง

พนง. : “งั้นเชิญคุณลูกค้าทางนี่เลยค่ะ” ยิ้ม แต่มองสายตารังเกียจ ‘ยี๋ พวกเด็กเสี่ย คงเอาตัวเข้าแลกมาน่ะสิเขาถึงมาซื้อเสื้อผ้าให้เยอะขนาดนี้ แต่ก็ดี ฉันจะได้รับผลประโยชน์ไปด้วย’

เรย์ : สังเกตเห็น “เสี่ยครับ”

เฟยหลง : หันมอง เรย์ส่ายหัว “ต้นน้ำ” ลุกขึ้นยืน เรียกไว้

ต้นน้ำ : “ครับ” หันกลับมามอง

เฟยหลง : “ไปร้านอื่น ส่วนผู้หญิงคนนี้สั่งให้ไล่ออกซะ” เดินออกไป

ต้นน้ำ : “ห๊ะ?” ยืนอึ้งด้วยความงุนงง ‘อะไรของเสี่ยเขาเนี่ย แล้วจู่ๆ มาไล่พนักงานออกทำไม เขายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ’ ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ

เรย์ : “คุณต้นน้ำตามเสี่ยไปเถอะครับ ทางนี้ผมจัดการเอง” ยิ้ม

ต้นน้ำ : “เอ่อออ ครับ” รีบวิ่งตามไป

เรย์ : หุบยิ้ม จ้องพนง.สายตาเยือกเย็น “นี่คือบทลงโทษของคนที่คิดไม่ดีกับคนสำคัญของเสี่ย คราวหน้าถ้าไม่อยากตกงานอีก จะคิดอะไรก็อย่าแสดงออกทางสีหน้านะครับ” ยิ้มร้าย

พนง. : หน้าซีดตัวสั่น รู้ว่ายืนอยู่หน้ามังกรร้ายก็สายไปเสียแล้ว

.

ต้นน้ำ : วิ่งมาจนทันร่างสูง “แฮ่ก เดี๋ยวก่อนสิครับเสี่ย ทำไมเราถึงไม่ซื้อเสื้อผ้าร้านนั้น แล้วทำไมถึงไล่พนักงานคนนั้นออกล่ะครับ”

เฟยหลง : “ฉันไม่พอใจ”

ต้นน้ำ : “เหตุผลแค่นี้ถึงกับไล่คนออกเลยเหรอครับ? แล้วถ้าวันนึงเสี่ยไม่พอใจผมขึ้นมา เสี่ยจะไล่ผมออกไหม?”

เฟยหลง : ชะงักเท้า หันกลับไปมองร่างเล็กที่ยืนมองเขาด้วยสายตาหวาดหวั่น เดินเข้าหา “ฉันไม่มีวันไม่พอใจนาย และไม่มีวันไล่นายออกด้วย ฉันเลือกนายแล้ว ไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ หรอกนะ ต้นน้ำ” สายตาจริงจัง

ต้นน้ำ : สบตาคม ใจเต้นแรง ดวงหน้าร้อนผ่าว ‘ทะ...ทำไมผมใจเต้นแรงแบบนี้นะ แล้วทำไมถึงมาป็นตอนที่อยู่กับเสี่ย ได้สบตาเสี่ย ได้รับความสำคัญจากเสี่ยด้วย ทำไม... ถึงมาเกิดกับเสี่ยได้นะ (-///-)’

เฟยหลง : มองดวงหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อ หันหน้าหนี “เลิกคิดมากแล้วไปเสื้อของกันได้แล้ว” หันหลังกลับ เดินไป

ต้นน้ำ : มองตาม เห็นว่าเสี่ยหูแดง ‘เสี่ยเขินเหรอ? เขินอะไรอะ? ผมสิที่ต้องเขินน่ะ เสี่ยหล่อมากขนาดนั้นแท้ๆ’ หน้าแดงกว่าเดิม เดินตามเมื่อเห็นว่าเฟยหลงเดินไปไกลแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}