ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

​#7

วันต่อมา เวลา 04.00 น. @ห้องครัว

ต้นน้ำ : ยืนเคี่ยวน้ำซุปไว้ทำข้าวต้ม สีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

ฟางซิน : “น้องต้นน้ำนี่เข้ากับผ้ากันเปื้อนสีฟ้าจังนะ ดูน่ารักมากๆ เลย ยิ่งเป็นผ้าลูกไม้ โอ๊ยยย เลือดกำเดาจะไหล”

ต้นน้ำ : “ผู้ชายเขาไม่ได้อยากโดนชมว่าน่ารักหรอกนะครับพี่ซิน แต่ก็ขอบคุณครับ” ยกมือไหว้

ฟางซิน : “ไม่ต้องมือไม้อ่อนตลอดเวลาหรอกจ้ะ แค่พูดด้วยรอยยิ้มน่ารักๆ พี่ก็ยินดีรับไว้แล้ว”

ต้นน้ำ : ยกยิ้มให้

ป้าเหนียง : “อย่ามัวแต่พูดกัน รีบๆ เคี่ยวให้เข้าที่ อย่าลืมใส่สมุนไพรจีนลงไปด้วยล่ะ”

ต้นน้ำ : “คร้บป้าเหนียง” ตั้งใจทำเต็มที่ ‘เมื่อวานเสี่ยชอบรสชาติอาหารที่ผมทำ วันนี้ผมก็ต้องทำให้เต็มที่’

ไมเคิล : เดินเข้ามา “อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน” ยิ้ม

ฟางซิน : “อ้าวพี่ไมค์ อรุณสวัสดิ์ค่ะ วันนี้ตื่นเช้ากว่าปกตินะคะ”

ต้นน้ำ : หันมองสนใจ ‘ใครกันน่ะ หล่อจัง แต่ก็หล่อน้อยกว่าเสี่ย หรือผมชอบคนเอเชียมากกว่าคนยุโรปกันนะ’

ไมเคิล : “ได้ยินมาว่าเสี่ยหลงได้พ่อบ้านมาแล้ว เลยอยากมาดูให้เห็นกับตาน่ะว่าน่ารักอย่างที่ได้ยินมารึเปล่า” หันมองต้นน้ำ “อืม น่ารักจริงๆ ด้วย ฉันชื่อไมเคิล หรือจะเรียกไมค์ก็ได้ เป็นพ่อบ้านของคุณชายรองน่ะ” ยิ้ม

ต้นน้ำ : ยิ้มตอบ “ผมชื่อต้นน้ำครับ เป็นพ่อบ้านเสี่ยหลง ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

ไมเคิล : “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน นี่ทำข้าวต้มให้เสี่ยหลงอยู่เหรอ?” เดินมายืนข้างๆ

ต้นน้ำ : “ครับ วันนี้เป็นวันแรกของผมด้วย ตื่นเต้นมากๆ เลยครับ”

ไมเคิล : “ตอนแรกที่ฉันมาเป็นพ่อบ้านที่นี่ก็ตื่นเต้นเหมือนกัน แต่นานๆ ไปเดี๋ยวก็ชินเอง อ่อ! แล้วรู้ไหมว่าต้องเสิร์ฟกาแฟคู่กับข้าวต้มด้วยนะ กาแฟ 3 ช้อน น้ำตาล 1 ก้อน ไม่เอาครีมเทียม จำไว้ด้วยล่ะ”

ต้นน้ำ : “ครับ” ขมวดคิ้ว “พี่ไมค์เคยเป็นพ่อบ้านของเสี่ยด้วยเหรอครับ?”

ไมเคิล : “ใช่ แต่ก็เป็นไม่นานหรอก โดนคุณชายรองแย่งตัวไปน่ะ รายนี้เอาแต่ใจมากๆ เลย” ยิ้มขำ

ต้นน้ำ : “แต่ผมว่าเฮียเฟิงก็เป็นคนดีออกนะครับ”

ไมเคิล : “เฮียเฟิง? เขาให้นายเรียกแบบนั้นเหรอ?” สีหน้าแปลกใจ ‘จะยอมรับกันเร็วเกินไปแล้วมั้ง’

ต้นน้ำ : “ครับ พอเรียกคุณชายรองเขาก็จะโกรธ เลยต้องเรียกเฮียเฟิงน่ะครับ”

ไมเคิล : พยักหน้ารับ ถอยออกมาให้ต้นน้ำทำมื้อเช้าต่อ มองต้นน้ำสายตาประเมิน

.

6.00 น. @ห้องนอนเฟยหลง

ต้นน้ำ : ก๊อกๆ “ผมต้นน้ำ ขออนุญาตนะครับ” เปิดประตู เดินตรงไปที่เตียง มองร่างสูงที่หลับสนิทอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนา ‘ตอนเสี่ยนอนก็ยังดูหล่อแฮะ แต่ไม่ได้ดุดันเหมือนตอนปกติเลย น่ารักจัง’ ยิ้มขำ เดินไปที่ห้องน้ำ หยิบยาสีฟันมาบีบใส่แปรง หยิบผ้าเช็ดตัวมาวางเตรียมไว้ ต่อด้วยเปิดน้ำอุ่นใส่อ่าง

ป้าเหนียง : //พ่อบ้านของเสี่ยต้องทำได้ทุกอย่าง ทั้งเรื่องอาหารและการดูแลเสี่ย ตอนเช้าก่อนปลุกเสี่ยก็เข้าไปเตรียมของให้พร้อม ทั้งเรื่องการแปรงฟันและการอาบน้ำ อ่อ! เสี่ยชอบอาบน้ำอุ่นนะ อุณหภูมิ 35 องศากำลังดี//

ต้นน้ำ : นึกถึงที่ป้าเหนียงแนะนำ ‘อาบน้ำที่อุณหภูมิ 35 องศาสินะ’ เลือก 35 องศา “เอาล่ะ จากนี้ก็ไปปลุกเสี่ยได้” เดินออกจากห้องน้ำ “เสี่ยครับ ได้เวลาตื่นแล้วครับ”

เฟยหลง : ลืมตาตื่น “อืม ฉันตื่นแล้ว” ลุกขึ้นนั่ง

ต้นน้ำ : “ผมเตรียมของทุกอย่างไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับ”

เฟยหลง : “อืม” เงยหน้ามอง ตกตะลึงที่เห็นต้นน้ำใส่ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าใส ‘บ้าชิบ! เป็นภาพที่อันตรายชะมัด’ ก้มหน้าหนี มองเป้าตัวเอง ‘ชิบ! มาตั้งอะไรเอาตอนนี้’ “นายก็ไปเตรียมตัวได้แล้ว กินข้าวเสร็จจะไปได้เรียนเลย”

ต้นน้ำ : “อ่าาา คือว่าวันนี้วันอาทิตย์ครับ”

เฟยหลง : หน้าแตก “งั้นก็ไปจัดโต๊ะ แล้วค่อยไปเตรียมตัว ฉันจะพาออกไปซื้อของ”

ต้นน้ำ : “ไปซื้ออะไรเหรอครับ?”

เฟยหลง : มองสายตาดุ “ไปถึงก็รู้เอง แต่ตอนนี้จะออกไปได้รึยัง” เสียงเย็น

ต้นน้ำ : “ครับเสี่ย” ยิ้มหน้าจ๋อย เดินออกจากห้องไป

เฟยหลง : มองประตูที่ปิดลง “เฮ้อออ เด็กโง่ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย” มองเป้าที่ตั้งโด่ ‘แค่ผ้ากันเปื้อนยังขนาดนี้... แล้วถ้าเป็นชุดเมดล่ะ?’ จินตนาการถึงร่างบางใส่ชุดเมด ‘อึก ใจเย็นไว้ๆ เขายังเด็ก มึงจะพรากผู้เยาว์ไม่ได้!’ ข่มอารมณ์ เดินเข้าห้องน้ำ ‘ตอนนี้ก็คงต้องช่วยตัวเองไปก่อนล่ะนะ’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}