ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 6

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6
แบบอักษร

​#6

@ห้องครัว

ต้นน้ำ : เดินตามฟางซินมาที่ห้องครัว ได้กลิ่นหอม “หอมจัง ป้าเหนียงทำข้าวต้มเหรอเนี่ย?” พึมพำ

ฟางซิน : “มาแล้วค่ะป้าเหนียง”

ป้าเหนียง : หันมอง “มาก็ดีแล้ว เธอลองชิมข้าวต้มถ้วยนี้ดู” ตักข้าวต้มให้

ต้นน้ำ : “ขอบคุณครับ” ยกมือไหว้ รับมานั่งกิน “อื้อ! อร่อยมากเลยครับ” ตาวาว

ป้าเหนียง : “เธอพอจะลองบอกได้ไหมว่าข้าวต้มที่นี่ต่างจากที่อื่นยังไง?”

ต้นน้ำ : “ความแตกต่างเหรอครับ?” ครุ่นคิด “อืมมม จากรสชาติน้ำซุป เหมือนจะทำจากกระดูกหมู แต่ผมรู้สึกว่ามันมีอย่างอื่นด้วย” ตักกินอีกคำ “อืมมม เหมือนอะไรนะ?” ขมวดคิ้วมุ่น “อ๋าาา นึกออกแล้ว ปลาครับ เป็นน้ำซุปที่ทำจากการเคี่ยวกระดูกหมูกับปลาแน่ๆ เลย”

ป้าเหนียง : ยกยิ้มพอใจ ‘ถือว่าประสาทรับรสและการแยกแยะพอใช้ได้’ “กระดูกหมูถูก แต่อีกอย่างคือกระดูกปลา เอาทั้ง 2 อย่างมาเคี่ยวด้วยกัน พร้อมใส่สมุนไพรจีน 10 ชนิด เคี่ยวอย่างต่ำ 2 ชั่วโมง จะได้เป็นน้ำซุปของข้าวต้มชามนี้”

ฟางซิน : “ซึ่งเป็นของโปรดของเสี่ยเขาเลย นี่คือเมนูที่เธอต้องทำให้เสี่ยพรุ่งนี้”

ต้นน้ำ : “อ๋อออ เข้าใจแล้วครับ ว่าแต่เสี่ยทานข้าวต้มทุกมือเลยเหรอครับ?”

ป้าเหนียง : “เสี่ยทานข้าวต้มเป็นมื้อเช้าทุกวัน กลางวันก็แล้วแต่งาน ส่วนตอนเย็นจะเป็นอะไรก็ได้ แต่ต้องเป็นเมนูสุขภาพ” เดินไปที่สำรับที่มีฝาชีคลอบ มีวัตถุดิบทำอาหารอยู่ “อย่างเย็นนี้เป็นยำสามสหาย เสี่ยชอบรสเปรี้ยวเค็ม ไม่เผ็ดเกิน”

ฟางซิน : “อยากลองทำไหม?”

ต้นน้ำ : “อยากครับ” ตาเป็นประกายด้วยความกระตือรือร้น

ป้าเหนียง : “งั้นลองทำดู” หลีกทางให้

ต้นน้ำ : “ผมจะทำอย่างเต็มที่ครับ” ลงมือทำ

.

18.00 น. @ห้องครัว

เฟยหลง : เดินลงมาจากชั้นสอง เดินเข้ามาเห็นน้องชาย “แปลกที่นายอยู่กินข้าวเย็นที่บ้านได้” นั่งลง

จินเฟิง : “พอดีได้ยินว่ามีพ่อครัวคนใหม่เลยอยากลองชิมดูน่ะ”

เฟยหลง : “พ่อครัวใหม่?” เลิกคิ้วสงสัย

ป้าเหนียง : เดินเข้ามาพร้อมรถเข็นอาหาร “มื้อเย็นวันนี้เมนูหลักคือยำสามสหายค่ะ” ยกเสิร์ฟ

เฟยหลง : มองสนใจ “ฝีมือพ่อครัวใหม่เหรอ?”

ป้าเหนียง : “ใช่ค่ะ ขออนุญาตให้เสี่ยลองชิมก่อนนะคะคุณชายรอง” ขัดจินเฟิงที่ทำท่าจะตักยำ ตักข้าวให้ร่างสูง

จินเฟิง : มุ่ยหน้า วางช้อนนั่งกอดอก

เฟยหลง : มองสงสัย ลองตักยำมากิน “...ยำวันนี้รสชาติแปลกไปนะ” ขมวดคิ้ว ‘ถึงจะรสชาติคล้ายๆ แบบเดิม แต่มันมีบางอย่างแปลกไป

จินเฟิง : “ไหนๆ” ตักชิมบ้าง “อื้มมม อร่อยนะ ผมว่าที่แปลกเพราะรสมันออกเป็นยำไทยๆ ไม่ใช่ยำแบบจีนที่เราเคยกินกัน” ตักกินไม่หยุด

เฟยหลง : “รสยำแบบไทย? ต้นน้ำทำยำนี้ใช่ไหม?”

ป้าเหนียง : “ใช่ค่ะ ฉันลองให้เขาทำเพื่อพิสูจน์ฝีมือว่าจะถูกใจเสี่ยไหม เสี่ยชอบไหมล่ะคะ?”

เฟยหลง : นิ่ง ‘ต้นน้ำทำอาหารได้อร่อยแบบนี้เลยเหรอ? สมกับเป็นพ่อบ้านฉันจริงๆ’ กระตุกยิ้ม “ก็ดีกว่าที่คิด แล้วทำไมเธอไม่บอกฉันก่อนว่าต้นน้ำเป็นคนทำ?” ยกชามยำไปไว้ข้างตัวเอง

จินเฟิง : “เฮียยยย อย่าเอาไปคนเดียวดิ่” เริ่มงอแง

เฟยหลง : “นี่ฝีมือพ่อบ้านฉัน อยากกินก็ไปให้พ่อบ้านนายทำกินสิ”

จินเฟิง : “ไมค์หลับอยู่ แบ่งน้องหน่อยเถอะนะ” อ้อน

เฟยหลง : “นี่ทำกันทั้งวันเลยรึไง สงสารพ่อบ้านนายบ้างเถอะ” บ่น แต่ก็ยอมแบ่ง

จินเฟิง : ยิ้ม รีบตักมาตุนไว้ “ก็ไม่เห็นไมค์จะปฏิเสธนี่นา อ้าม! อื้มมม อาหร่อยยย”

เฟยหลง : ส่ายหัว “ว่าแต่ป้าเหนียง...”

ป้าเหนียง : “ก็ถ้าบอกก่อนเสี่ยก็ลำเอียงบอกว่าอร่อยสิคะ แล้วจะพิสูจน์ฝีมือเด็กคนนั้นได้ยังไงกัน”

เฟยหลง : “ฉันไม่ใช่คนลำเอียงสักหน่อย”

จินเฟิง : “เฮียลำเอียงตั้งแต่ได้ยินชื่อต้นน้ำแล้ว ไม่งั้นไม่ให้อยู่บ้านเล็กนั้นหรอก”

เฟยหลง : ถลึงตาใส่ จินเฟิงเลยกินเงียบๆ เพราะกลัวพี่ชายจะไม่ให้กินอีก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}