ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4
แบบอักษร

​#4

จินเฟิง : “ว้าวๆๆ จะมาเซอร์ไพรส์เขา ดันโดนเขาเซอร์ไพรส์ซะเอง” กอดอกพิงขอบประตู “แต่เช้าเลยเหรอเฮีย”

เฟยหลง : หันมอง ตกใจที่เห็นต้นน้ำมาด้วย “ไร้มารยาทจริงแกนี่” ดุน้อง หันมองคนที่นั่งคร่อมกลืนกินเขาอยู่ “พอใจนายหรือยัง? กลับไปได้แล้ว” เสียงเยือกเย็น

หลินหลิน : “แต่ว่าหลินรักเสี่ยนะครับ” ร้องไห้

เฟยหลง : “ฉันเคยบอกนายแล้วไงว่าฉันซื้อแค่ร่างกาย ถ้าจะโลภมากกว่านั้นก็ไสหัวออกไปซะ แล้วอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” สายตาเย็นชา

หลินหลิน : “ฮึก เสี่ยใจร้ายที่สุด” ถอนตัวออกจากร่างสูง หยิบเสื้อผ้ามาใส่ลวกๆ วิ่งมาทางประตู มองต้นน้ำ “ถ้าคิดจะขายตัวให้เสี่ย อย่าไปรักเขาเด็ดขาด ไม่งั้นนายจะเสียใจ” เดินออกไป

ต้นน้ำ : มองตามด้วยความงุนงง ‘ขายตัว? ผมไม่ได้จะมาขายตัวสักหน่อยนี่นา’

เฟยหลง : ถอดถุงยางโยนใส่ถังขยะ สวมกางเกงให้เรียบร้อย “เข้ามาสิ” เรียก

จินเฟิง : “เฮียไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนเถอะ เดี๋ยวผมอยู่คุยเป็นเพื่อนน้องเขาเอง”

เฟยหลง : อึกอัก แต่พอมองหน้าซื่อๆ ของต้นน้ำแล้ว... “พาไปรอที่ห้องรับแขก” เดินไปที่ประตูเชื่อม

ต้นน้ำ : ‘อ่อ! ห้องนี้เชื่อมกับห้องทางด้านขวาสินะ’

จินเฟิง : “ไปรอที่ห้องรับแขกกันเถอะ” เดินนำ ต้นน้ำเดินตาม

.

@ห้องรับแขก

จินเฟิง : “ชีวิตของเธอคงลำบากน่าดูสินะ แต่ไม่ต้องห่วง จากนี้ไปเธอเป็นคนของตระกูลลี่แล้ว เธอจะไม่รู้จักคำว่าลำบากอีกต่อไป”

ต้นน้ำ : น้ำตาคลอ “ขอบคุณนะครับที่ยอมรับผม ผมจะตั้งใจทำงานอย่างดีเลยล่ะครับ” ตาเป็นประกาย มีความมุ่งมั่น

จินเฟิง : มองยิ้ม ‘เฮียตาถึงนะที่เลือกเด็กคนนี้ ยังไงก็คว้าน้องเขาไว้ให้ได้ก็แล้วกันนะเฮีย’

เฟยหลง : เดินเข้ามา “คุยอะไรกันอยู่?” เดินไปนั่งข้างๆ น้องชาย

จินเฟิง : หันมอง “คุยทั่วๆ ไปน่ะเฮีย ผมอยากรู้จักพ่อบ้านคนใหม่ของเฮียนี่”

ต้นน้ำ : ลุกขึ้นยืน

เฟยหลง&จินเฟิง : หันมอง

เฟยหลง : “ยืนทำไม?”

ต้นน้ำ : “ก็คนรับใช้ไม่ควรนั่งเสมอเจ้านายนี่ครับ ผมขอโทษคุณชายรองด้วยนะครับที่เสียมารยาทตั้งนาน” รู้สึกผิด

จินเฟิง : “ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ถือ แล้วก็เรียกฉันว่าเฮียเฟิงถ้าไม่อยากให้ฉันโกรธ” ยิ้มขำกับความซื่อตรง

ต้นน้ำ : “แต่...” มองร่างสูง

เฟยหลง : พยักหน้าอนุญาต

ต้นน้ำ : ยิ้ม “รับทราบครับเฮียเฟิง”

จินเฟิง : ยิ้มรับ

เฟยหลง : “เฮ้อออ นั่งลง” สั่ง “นั่งที่โซฟา” ขัดเมื่อห็นร่างบางจะนั่งพื้น

ต้นน้ำ : “แต่...”

เฟยหลง : “จะขัดคำสั่งเจ้านาย?” เสียงดุ

ต้นน้ำ : “ไม่กล้าครับ” นั่งโซฟา กุมมือเรียบร้อย

เฟยหลง : “นับจากวันนี้ไปนายจะกลายเป็นพ่อบ้านของฉัน คนเดียวที่นายต้องดูแลคือฉัน”

ต้นน้ำ : “เอ๊ะ! ดูแลเสี่ยหลงคนเดียวเลยเหรอครับ”

เฟยหลง : “ใช่ สิทธิ์ขาดของนายอยู่ที่ฉัน ถ้าคนอื่นมาสั่งก็ไม่ต้องทำตาม ให้บอกไปว่าเป็นคำสั่งของฉัน ถ้าใครไม่เชื่อฟังเดี๋ยวฉันจัดการเอง” ต้นน้ำพยักหน้ารับ “ส่วนเรื่องงานก็อย่างที่ฉันเคยบอก ทำอาหารเช้า  ปลุกฉัน กินข้าวด้วยกัน ไปเรียนพร้อมฉัน ตอนเย็นฉันจะให้คนไปรับ จัดห้องนอนและห้องทำงานให้ฉัน ทำมื้อเย็น รอทานข้าวพร้อมกัน แล้วค่อยแยกย้าย”

ต้นน้ำ : “ต้องทานข้าวพร้อมกันด้วยเหรอครับ?”

เฟยหลง : “ใช่ เข้าใจใช่ไหม?”

ต้นน้ำ : สีหน้างุนงง ‘มีหลายเรื่องเลยที่สงสัย แต่ไว้ค่อยถามทีหลังก็ได้’ “รับทราบครับเสี่ย”

ชีวิตใหม่ของนายเริ่มขึ้นแล้วนะ ต้นน้ำ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}