รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.19 ลูกรัก👪

คำค้น : มาเฟียร้าย เถื่อน ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.19 ลูกรัก👪
แบบอักษร

เกศมณี Talk

ฉันซาบซึ้งใจกับคำพูดของเขา ลูกผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับ อย่างนี้สิฉันจึงรักผู้ชายคนนี้ 

ฉัน: เกศให้โอกาสคุณดลครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ครั้งหน้ามันจะไม่มีอีกแล้ว

ธนดล: ขอบคุณมากที่รัก ที่ให้โอกาสผู้ชายธรรมดาคนนี้ ผมสัญญาว่าจะรักและดูแลเกศกับลูกให้ดีที่สุด จริงไหมลูกพ่อ //เขาพลางเอามือไปลูบบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยของฉันด้วยอ่อนโยน 

ฉัน: ขอบคุณนะคะที่รักเกศ

ธนดล: เกศต่างหากที่ทำให้ผมรู้จักกับความรักที่แท้จริง มันไม่ใช่ความรักที่ฉาบฉวยแต่เป็นความรักอันบริสุทธิ์ //เขินม้วนสามตลบค่ะ😁 อีตาบ้านี่แหละที่ฉันรักสุขหัวใจ

ฉันพลอยสุขใจที่ได้มีวันนี้สักที แค่นี้ฉันก็สุขใจ


. . . .

 นับระยะเวลาที่ฉันท้อง เขาก็คอยทำหน้าที่เป็นสามีที่ดีคอยดูแลเอาใจใส่ฉันตลอดเวลา พักหลังท้องฉันก็ใหญ่ขึ้นจะเดินไปไหนมาไหนก็ลำบาก แต่เขาก็ไม่ให้ฉันทำอะไรทั้งนั้น นี่ฉันจะกลายเป็นง่อยอยู่แล้วนะ

ธนดล: เกศเจ็บหรือปวดตรงไหน บอกผมได้นะ 

ฉัน: เกศไม่ได้เป็นอะไรค่ะ นี่ถามสิบรอบแล้วนะ //ที่เขาถามฉันวันละหลายรอบเพราะวันนี้ก็ครบกำหนด9เดือนแล้ว เขาดูตื่นเต้นมากเป็นพิเศษ

ธนดล: แล้วเกศอยากกินอะไรอีกไหม

ฉัน: เกศอยากดื่มนม //วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรอยากดื่มนมอยู่ทั้งวัน

ธนดล: จัดให้ครับเมีย //เขารีบไปเอานมมาให้ฉันดื่มจนหมดแก้วก่อนที่ฉันผล็อยหลับไปในอ้อมกอดเขาอย่างอุ่นใจ


#ตกกลางดึก

ฉัน: ดล ฉันเจ็บท้อง //ฉันหันไปปลุกคนตัวโตที่นอนหลับสบายให้ตื่นขึ้นมาเพราะปวดมากจนทนไม่ไหว

ธนดล: เกศเจ็บท้องเหรอ

ฉัน: รู้สึกว่าน้ำคร่ำจะออกแล้ว จะคลอดแล้ว โอ๊ย!

ธนดล: เกศจะคลอดแล้ว //เขาเรียกเสียงตะโกนดังมาก คฤหาสน์ควอตซ์โกลาหลเมื่อลูกสาวเจ้าของบ้านเจ็บท้องจะคลอดลูก

เขาอุ้มฉันที่หนักเพิ่มขึ้นสิบกว่ากิโลเข้าไปในรถตู้พร้อมพ่อแม่และพี่ชายฉันไปให้กำลังใจด้วย

#ที่ห้องคลอดในโรงพยาบาล

พยาบาล: คุณแม่เบ่งอีกค่ะ อึ้บ~~

ฉันพยายามเบ่งสุดแรงทั้งหมดที่มี มีเขาคอยกุมมือให้กำลังใจฉันสู้ต่อไป

พยาบาล: จะออกแล้ว คุณแม่เบ่งอีกนิดค่ะ อึ้บ~~       อุ๊แว้~~ อุ๊แว้~~

หมอ: ยินดีด้วยครับคุณได้ลูกผู้หญิงครับ

พอฉันได้ยินเพียงเท่านั้นก็สลบไปเพราะความอ่อนเพลีย ~~ . . .

 ฉันตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องพักฟื้นเสียแล้ว

ฉัน: ลูก? ลูกอยู่ที่ไหนค่ะ //ฉันหันไปถามเขาที่เฝ้าดูแลฉันอยู่ไม่ขาด

พอดีกับพยาบาลเข็นรถเด็กทารกเพศหญิงมา ช่างหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่าชังเสียจริง

พยาบาลก็สอนวิธีการอุ้มเด็กและการให้นมจนฉันจดจำได้แม่นยำ ก่อนพ่อแม่และพี่ชายฉันจะมาดูหน้าหลาน

แม่: ได้ผู้ชายหรือได้ผู้หญิงเหรอตาดล

ธนดล: ผู้หญิงครับคุณแม่😊

พ่อ: ไหนมาให้พ่อดูหน่อยสิ โห น่ารักน่าชังจังหลานใครเนี่ย //สงสัยพ่อฉันคงเห่อหลานน่าดู

ราฟาเอล: แล้วได้ตั้งชื่อหรือยังล่ะ //เออ นี่ก็ลืมชื่อลูกไปซะสนิทเลย ไม่ได้คิดล่วงหน้ามาก่อนทั้งฉันทั้งสามี

แม่: ดูสีหน้าทั้งสองก็รู้ว่ายังไม่ได้คิด แต่แม่คิดเอาไว้แล้วชื่อหนูเขม เขมจิรา ดิรงกุล ดีไหมจ๊ะหลานเขมของยาย //ดูสีหน้าลูกแล้วคงปลื้มชื่อนี้มาก ยิ้มหัวเราะใหญ่เลย



4 ปีต่อมา

ครอบครัวฉันไปเที่ยวที่ทะเล ยกเว้นพี่ราฟที่พักหลังจะติดงานเอามากๆไม่รู้ว่าติดงานหรือติดสาวกันแน่ก็ไม่รู้

ตอนนี้หนูเขมอายุครบ4ปีแล้วนะ งานวันเกิดก็จัดไปแล้วเมื่อวานนี้ ตอนนี้ฉันฝากตาหนูเอาไว้กับตายาย

ส่วนฉันก็จับมือสามีพฤตินัยที่รักสุดหัวใจมาเดินเล่นตรงชายหาดทะเล

ธนดล: ไม่คิดเลยว่ามันจะมีวันนี้ วันที่เราได้มาพบรักกันอีกครั้ง

ฉัน: มันเป็นเพราะว่าหัวใจของฉันเรียกร้องคิดถึงแต่คุณดลมั้งค่ะ 😃

ธนดล: มันก็อาจจะใช่ แต่มีอีกคำหนึ่งที่ผมอยากขอคำตอบจากเกศ

ฉัน: อะไรค่ะ

ฉันใจเต้นแรงตึกตัก เมื่อเขาคุกเข่าลงตรงหน้าฉันพร้อมหยิบแหวนเพชรขึ้นมา

ธนดล: แต่งงานกับผมนะครับ

ฉัน: ไม่


 _______________________________

   ​โปรดติดตามตอนต่อไป

ความคิดเห็น