marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 10:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร




image


“นายครับตอนนี้คุณโจเชฟมาถึงแล้วครับ” ผมเงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์มองไปยังแจอันที่พึ่งเข้ามาห้องทำงานของผมหลังจากที่แอลฟ่าออกไปได้พักหนึ่ง

“เหรอ...งั้นเชิญเขามาที่นี่ห้ามใครเข้ามารบกวนจนกว่าฉันจะอนุญาต”

“แม้แต่คุณลิต้าเหรอครับ...” แจอันพูดพร้อมกับทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ผม

“เรื่องของลิต้าเป็นกรณีพิเศษละกัน” แล้วหมอนั่นก็ขำออกมาเล็กน้อยหลังจากที่ผมพูดจบ

“ฮึๆ...ครับ”

“รีบไปได้ละ” แจอันก้มหน้าเล็กน้อยก่อนจะทำตามคำสั่งของผมพอแจอันออกไปผมก็นั่งถอนหายใจมองไปนอกหน้าต่างผมรู้ดีว่าทำไมสายลับคนนั้นถึงอยากให้ผมรวมมือกันเขาด้วย...

ก๊อกๆ

แอ๊ดดดดด


“สวัสดีครับคุณแม็กม่า” โจเซฟเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม

“สวัสดีคุณโจเชฟเชิญนั่งก่อนสิครับ” เขาเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ตรงหน้าผม “เข้าเรื่องเลยสิครับ”

“เรื่องที่ลิต้าขอแฮกระบบดาวเทียมไม่ได้รับการอนุมัติเพราะรู้สึกว่าพวกเขากลัวเธอจะเข้ามาสอดแนมสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเหมือนเธอเคยทำตอนเป็นเด็ก” ผมคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

“คุณโจเชฟคุณคิดจริงๆนะเหรอว่าที่ไม่ได้รับอนุมัติเพราะเรื่องนี้ผมคิดว่าคุณคงรู้ดีว่าเพราะอะไรไหนๆคุณก็ตามสืบเขามานานแล้วนิ” เขาเป็นสายลับนักฆ่าทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทำไม

“ก็คงจะอย่างนั้นแต่ผมก็อยากให้คุณอธิบายเรื่องนี้ให้ฟังอย่างกระจ่างสักหน่อยจะได้หรือเปล่าละ”

“สิ่งที่คุณกำลังตามสืบอยู่มันใหญ่กว่าที่คุณคิดองค์กรนั้นเรียกว่าซินแทนมีผู้นำทั้งหมด7คนทุกคนต่างเป็นตัวเป้งที่ไม่ว่าเอฟบีไอ หรือ ซีไอเอต้องการคนของพวกมันมีอยู่เกือบทั่วโลกแต่ตอนนี้เหลือแค่หกผมได้ถอนตัวออกมาแล้ว” ผมพูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้เขาดูเขาหยิบไปดูพร้อมกับขมวดคิ้วผมจึงพูดต่อ

“ชื่อลับของแต่ละคนจะแทนด้วย 7 มหาปีศาจสัญลักษณ์แห่งบาป 7 ประการ

  1. ลูซิเฟอร์ (Lucifer) – ทะนงตน (Pride)

  2. แมมมอน (Mamon) – โลภ (Avarice or Greed) ...

  3. ลิเวียธาน (Leviathan) – ริษยา (Envy) ...

  4. ซาตาน (Satan) -โมโห (Wrath or Anger) ...

  5. แอสโมดิวส์ (Asmodeus) – ตัณหา (Lust) ...

  6. เบลเซบับ (Beelzebub) – ตะกละ (Gluttony) ...

  7. เบลเฟกอร์ (Belphegor) – เกียจคร้าน (Sloth)

ในองค์กรนั้นผมได้สัญลักษณ์นี่...ลูซิเฟอร์...ผมเคยเจอพวกเขาทุกคนแต่คนที่ผมคุยด้วยมากที่สุดคงเป็นคนที่ผมแตกหักด้วยนั้นคือ ซาตาน พวกนั้นเป็นคนอยู่เบื้องหลังของการก่อการร้ายของกลุ่มต่างๆที่มีอยู่ทั่วโลกแต่ไม่ใช่ในเอเชียผมเข้าร่วมเพราะไม่อยากให้ปัญหามันมาถึงที่นี่ก็เท่านั้นถ้าคุณคิดจะทำลายองค์กรนี้จริงๆคุณต้องร่วมมือกับผมอย่าไว้ใจใครแม้แต่คนในหน่วยของคุณเพราะคุณสามารถโดนหักหลังได้ตลอดเวลาถ้าคุณเริ่มฉาวเข้าใกล้ตัวตนของพวกนั้น...และ ตอนนี้ลิต้าก็โดนพวกนั้นไล่ล่าผมจึงต้องรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด” เขาเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยแววตานิ่งสงบสมเป็นสายลับนักฆ่าจริงๆ

“เราจะโค่นองค์กรนี่ได้ยังไง”

“คำถามของคุณน่าสนใจนะแต่ผมจะตอบก็ต่อเมื่อคุณตกลงจะร่วมมือกับผม”

“ผมตกลง”

“ก่อนอื่นเลือกคนที่ไว้ใจที่สุดในหน่วยของคุณมาที่นี่ผมสร้างห้องใต้ดินที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้นอกจากผมขึ้นใต้บ้านหลังนี้ในนั้นมีห้องแลป ที่เก็บอาวุธ และ ของใช้ที่จำเป็นที่เราต้องใช้ไว้ถ้าคุณพร้อมเมื่อไหร่พาคนของคุณมาที่นี่แล้วผมจะบอกสิ่งที่เราต้องทำกันงานนี้ไม่ใช่แค่จับตัวพวกมันได้แล้วจบแต่พวกนั้นต้องตายเรื่องถึงจะจบตอนนี้สถานการณ์ขององค์กรคงยังปั่นป่วนเล็กน้อยเพราะผมถอนตัวออกจากองค์กรพวกนั้นต้องการสั่งเก็บผมเหมือนกันอีกไม่นานจะต้องเกิดการล่าครั้งใหญ่แน่ถ้าเรายังไม่รีบจัดการตอนนี้...”

“ผมเข้าใจสิ่งที่คุณอยากบอกผมนะแต่ผมคิดว่าคนของหน่วขข่าวกรองคงไม่มีคนทรยศหรอก” ผมมองหน้าเขาพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อยหมอนี่กำลังสับสนสินะเดี๋ยวผมจะพาเขาไปพบกับความจริงที่โหดร้ายเอง

“หัวหน้าหน่วย MBI เป็นสายของ แอสโมดิวส์ ไม่แปลกใจเหรอทำไมทุกครั้งที่พวกคุณจะบุกไปฐานพวกมันแล้วพวกมันไหวตัวทันตลอดเรื่องนี้คงเป็นคำตอบให้คุณได้นะคุณสายลับอีกอย่าง แมมมอนก็เป็นอดีตประธานาธิบดีของสหรัฐ วินเซนท์ โอบานอฟ” ทันทีที่ผมพูดจบตาของคนตรงหน้าเบิกกว้างอย่างปิดไม่มิด

“ไม่..จริง”

“มันคือเรื่องจริงเพราะงั้นผมถึงถามคุณว่าจะร่วมมือกับผมหรือเปล่าคุณรู้ไหมว่าตอนนี้เครื่องมือสื่อสารทุกชนิดถูกพวกมันดักฟังอยู่ไม่จำเป็นอย่าใช้โทรศัพท์”

“งั้นฉันจะสร้างเครื่องมือสื่อสารให้พวกคุณเองฉันจะทำให้พวกนั้นไม่สามารถเจาะระบบมาดักฟังได้” แต่จู่ๆเสียงหวานๆของลิต้าก็ดังขึ้นมาพร้อมกับการปรากฏตัวของเธอร่างอรชรเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ข้างโจเชฟ

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะพอดีว่าจะมาหาคุณนะ” ผมยังไม่ทันพูดอะไรแต่เธอก็พูดขึ้นมาก่อนพร้อมกับสีหน้าแดงระรื่นเธออยากมาหาผมงั้นเหรอ...น่ารักชะมัด

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน...ว่าแต่คุณคิดว่าไงโจเชฟ”

“ครับ...ผมตกลงจะร่วมมือกับคุณแต่คุณต้องบอกผมทั้งหมดเกี่ยวกับอีกสี่คนที่เหลือ”

“เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้วผมได้ยินมาว่าทีมคนมีมือสไนเปอร์ที่เก่งอยู่คนหนึ่งใช่ไหม”

“ครับ”

“เอาเขามาด้วยนะเพราะเขาเป็นคนที่จำเป็นที่สุด”

“โอเค...งั้นผมขอตัวก่อนไว้จะมาหาตอนที่ทุกคนพร้อมแล้ว” เขาลุกขึ้นผมจึงลุกตาม

“ถ้าคุณมาที่นี่บอกลูกน้องผมว่า ไปที่อาณาจักรของลูชิเฟอร์ พวกนั้นจะรู้ทันที่ว่าต้องพาคุณมาหาผมที่ไหน”

“ครับแล้วเจอกัน” เราสองคนจับมือกันเล็กน้อย

“แล้วเจอกันนะคะคุณโจเชฟ” ลิต้าก็ก้มหัวให้เขาเล็กน้อยแทนการจับมือก่อนเขาจะเดินออกไปผมเข้าใจดีว่าตอนนี้เขากำลังสับสนใครจะไปเชื่อว่าจู่ๆตัวเองจะถูกองค์กรที่ทำงานด้วยมาเป็นเวลานานหักหลังถ้าเขายังไม่มาร่วมมือกับผมอีกไม่นานเขาคงโดนเก็บแน่นอนผู้ชายคนนี้เป็นคนเก่งเพราะงั้นผมถึงอยากร่วมมือกับเขาไงละ....

“ว่าแต่มาหาฉันมีอะไรหรือเปล่าลิต้า” แต่สมองผมก็หยุดคิดเรื่องอื่นไปเลยทันทีที่นึกได้ว่าใครที่อยู่กับผมตอนนี้...

“คือฉันจะมาบอกคุณว่าฉันจะไปเดินเล่นนะคะอยู่ในห้องมันเซ็ง” ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหาเธอ

“มาเดี๋ยวฉันพาไป...แต่ถ้าอยากอยู่ในห้องก็ได้นะฉันจะอยู่ด้วย” ผมส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอที่เธอรู้ความหมายดีว่าผมหมายถึงอะไร

“ไม่อ่ะ!! ฉันอยากไปเดินเล่น”

“ฮ่าๆ งั้นไปกันเถอะ” เธอลุกขึ้นมายืนข้างๆผมก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมไว้เอง

“ฉันกลัวเดินตามไม่ทันค่ะ” เธอพูดออกมาอย่างยิ้มก่อนผมจะพาเธอเดินออกไปชมรอบบ้านแล้วพาเดินไปดูสวนที่ตกแต่งตามสไตล์ญี่ปุ่นด้านหลัง....ผมหันมองหน้าจิ้มลิ้มของผู้หญิงคนนี้พร้อมกับคำถามในใจตัวเองตลอดเวลา

‘ฉันอยากให้เธอเป็นของฉันแค่คนเดียวใช่ไหม...’

ผมมองเธอทุกกิริยามันช่างมีเสน่ห์มากมายเหลือเกินรอยยิ้มของเธอแววตาของเธอน้ำเสียงของเธอ และ ท่าทางของเธอมันทำให้ผมอยากจะขังเธอไว้ในห้องไม่ให้ใครเห็นเธออย่างที่ผมเห็นจริงๆนะพวกเราสองคนเดินดูนู้นดูนี่ไปเรื่อยจนมาถึงสวนน้ำพุที่ตรงนี้ผมทำไว้นั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน...

“ตรงนี้สวยจังเลยค่ะคุณแม็ก”

“อยากนั่งดูพระอาทิตย์ตกดินก่อนไหมแล้วค่อยเข้าบ้านกัน”

“ค่ะ” ผมพาเธอไปนั่งที่ม้านั่งประจำของผมทุกครั้งที่มาที่นี่แววตาของคนข้างๆดูตื่นตาตื่นใจมากผมจับมือเธอขึ้นมาวางไว้บนตักผมเธอหันหน้ามามองผมที่ตอนนี้ผมมองหน้าเธออยากก่อนแล้วสายตาของเราประสานกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ผมค่อยๆโน้มตัวลงไปสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างอ่อนโยนสัมผัสที่เธอมอบให้มันช่างหอมหวานและทำให้ผมอยากครอบครองมันไว้คนเดียวเหลือเกินแค่จูบที่แผ่วเบาแต่ทำให้ไฟปรารถนาของผมลุกโซนได้ขนาดนี้เธอช่างเก่งจริงๆ....

“เราเข้าบ้านกันเถอะอีกเดี๋ยวถึงเวลาอาหารเย็นละ” ผมผละตัวออกลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีถ้ายังไม่หยุดมีหวังผมได้แสดงหนังสดกลางแจ้งกับเธอแน่!!!

“ค่ะ” เราสองคนกลับเข้ามาในบ้านในเวลาไม่นานแต่ไม่ทันจะเดินไปถึงห้องอาหารก็เห็นไอ้แอลนั่งดูทีวีอยู่ลิต้าจึงเดินไปเรียกมัน

“แอลไปทานข้างกันเถอะ”

“ถึงเวลาแล้วงั้นเหรอ”

“อื้อ”

“โอเคงั้นไปกัน” ไอ้แอลลุกขึ้นจากโซฟากดปิดทีวีแล้วเดินมาจับมือเธอให้ตายสิมันทำบ้าอะไรของมัน!!!! ผมรีบเดินไปหาลิต้าแล้วดึงตัวเธอเข้ามาหาทันทีแต่ไอ้แอลก็ยื้อไว้

“ปล่อยเธอ”

“ไม่!!”

“ปล่อย”

“ไม่แกนั้นแหละปล่อย”

“แอล”

“แม็ก” เราสองคนยื้อแย่งเธอไปมาจนร่างของเธอลอยไปลอยมา

“หยุด!!! หยุดทั้งคู่เลยฉันเวียนหัวปล่อยฉัน!!” เธอพูดพร้อมกับสลัดแขนออกจากมือผม และ ไอ้แอลก่อนจะเดินไป

“ตามมาได้แล้วฉันหิวข้าว!!” แล้วเธอก็เดินนำออกไปทิ้งผมกับไอ้บ้าแอลไว้ด้านหลังแต่พวกเราพูดขึ้นพร้อมกัน

“ดุจริงๆ/ดุจริงๆ”

“แกจะพูดตามฉันทำไม”

“แกนั้นแหละพูดตามฉัน” ผมกันมันหันมาเถียงกันเรื่องนี้อีกในขณะที่กำลังเดินไปที่ห้องอาหารจนลิต้าต้องหันมาต่อว่าอีกครั้งผมจึงยอมเงียบแล้วเดินไปทานข้าวกับเธอ....

“ลิต้าเธอนอนห้องไหนงั้นเหรอฉันไม่เห็นแม่บ้านเตรียมห้องไว้ให้เธอเลย” แต่แล้วไอ้แอลก็พูดขึ้นทำลายบรรยากาศรอบๆลิต้าทำอึกอักไม่ยอมตอบ

“ไม่บอก...แกจะทำอะไร” ผมตอบแทนเธอ

“ก็เผือฉันฝันร้ายฉันจะไปหาเธอไง” พอมันพูดแบบนี้ผมก็นึกบางเรื่องออกทันที

“ชั้นสองฝั่งช้ายมืิอ” ไอแอลทำหน้าเหมือนสงสัย

“นั้นมันฝั่งห้องนอนแกนิ” ผมยักไหล่แทนคำตอบไม่พูดอะไรลิต้สก็ยิ้มแห้งๆให้มันจนทานข้าวเสร็จเราก็แยกย้ายกันจะกลับห้องแต่ไอ้แอลอิดออดไม่ยอมจนผมต้องพูดขึ้น

“จะอะไรหนักหนาแกรีบไปอาบน้ำเลยตัวแกเริ่มเหม็นแล้วนะ” ไอ้แอลเป็นคนที่ไม่ยอมให้ตัวเองมีกลิ่นตัวถ้าผมพูดแบบนี้มันต้องรีบไปแน่

“เหรอ!!’ งั้นเดี๋ยวฉันมาหานะลิต้าไปอาบน้ำก่อนละ” พูดจบมันก็รีบวิ่งขึ้นห้องนอนที่แม่บ้านเตรียมไว้ให้ทันทีส่วนผมก็เดินขึ้นห้องตัวเองอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับคนตัวบางที่เดินมาข้างๆจนเข้ามาถึงในห้อง...

“คุณแม็ก...ถ้าแอลรู้ว่าเรานอนห้องเดียวกัน...” ผมมองหน้าเธอทันทีที่พูดแบบนี้ผมพยายามตั้งสติไม่โกรธเธอ

“เธอกลัวอะไรเหรอ” ผมต้องถามเธออย่างมีเหตุผล!!!

“คือฉัน....”

“เธอชอบไอ้แอลงั้นเหรอ”

“เปล่า...แต่ว่า”

“ลิต้า...เธอเป็นของฉันคนเดียวจำไว้เธอไม่มีสิทธิ์ชอบใครเธอเป็นของฉันแค่คนเดียว!!!” ผมดึงตัวเธอเข้ามาบดจูบลงด้วยความเสน่หาตั้งแต่ในสวนแล้วที่ต้องการพอเธอมาพูดแบนี้อารมณ์ผมยิ่งขึ้นกว่าเดิมให้ตายสิ!!! เราสองคนบดจูบกันแรงขึ้นเรื่อยเธอก็จูบโต้ผมอย่างรู้งานพร้อมกับค่อยๆถอดเสื้อผ้าให้ผมออกอย่างเข้าใจไม่นานเราสองคนก็ถอดเสื้อผ้าให้กันเสร็จผมดันตัวเธอไปติดกำแพงก่อนจะเริ่มสอดตัวตนของผมหาร่องรักของเธอที่ตอนนี้พร้อมที่รับผมแล้ว....

“อ๊าาา....อื้ออออ...แม็กกกก” เสียงครางโหยหวนของเธอดังขึ้นบทรักของเราเริ่มขึ้นอยู่ตรงทางเดินไปที่เตียงใกล้กับประตูนิดเดียวเท่านั้นถ้าเธอครางแบบนี้ไอ้คนข้างนอกรู้แน่ว่าเราทำอะไรกันแต่นั้นก็คือสิ่งที่ผมต้องการจะบอก!!

ปัง! ปัง!

“ไอ้แม็ก!!! แกหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!” เสียงของไอ้แอลดังขึ้นพร้อมกับเสียงทุบประตูผมรู้ว่ามันแอบตามผมมาที่ห้องคนอย่างมันถ้าสงสัยอะไรไม่ปล่อยไปง่ายๆหรอก

ผมไม่ยอมตอบมันแต่ยิ่งมันทุบประตูมากแค่ไหนผมยิ่งกระแทกสะโพกใส่เธอแรงขึ้นเรื่อยๆจนเธอร้องเสียงหลง

“อร้ายยย...อ๊าาา...อ่ะ..อ๊าาา”

ปัง! ปัง! ปัง!

“ไอ้แม็กกกก!!! ไอ้ขี้โกง!!! หยุดเดี๋ยวนี้!!!”





โอ๊ยเรื่องนี้มันจะจบยังไงเนี่นอิแม็กก็กวนตีนจริงๆสงสารแอลอ่ะงือออออ

ความคิดเห็น