ชะนีไทย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

๓ ศิราณีจำเป็น

ชื่อตอน : ๓ ศิราณีจำเป็น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 455

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2562 08:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
๓ ศิราณีจำเป็น
แบบอักษร

 

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวยิ้มอย่างปลาบปลื้ม “แต่ทั้งหมดก็เพราะทุกคนในทีมของเมย์นี่แหละค่ะ วันนี้พวกเขาจะไปฉลองกัน เมย์เลยอยากจะขออนุญาตคุณไปฉลองกับพวกเขาได้ไหมคะ”

“โอ๊ย...ขออนุญาตอะไรกัน เมย์ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ อยากไปก็ไปเถอะ”

“ขอบคุณค่ะ” มัสยายิ้มแป้น

“แต่อย่ากลับดึกนักนะ ผมเป็นห่วง”

“ได้ค่ะ พอนาฬิกาตีบอกเที่ยงคืน นางซินคนนี้จะรีบกลับเลยค่ะเจ้าชาย”

ธนากรหัวเราะ ก่อนจะพูดคุยสัพเพเหระกับเธออยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงวางสายไป พอเลิกงานคมสันต์ก็เปิดประตูห้องของเธอแล้วชะโงกหน้าเข้ามา

“ตกลงแฟนพี่ว่ายังไงครับพี่เมย์”

“เขาโอเคจ้ะ”

“เย้” เขายกกำปั้นชูขึ้นสองมือ ก่อนจะโบกมือให้เธอ “งั้นไปกันเลยครับ ผมจองโต๊ะเอาไว้แล้ว”

ไม่นาน ทีมของมัสยาก็เดินทางมาถึงผับดังย่านทองหล่อ โดยคมสันต์ขอติดรถของเธอมาด้วย เนื่องจากเขาไม่ชอบขับรถเวลาดื่มแอลกอฮอล์

ระหว่างที่อยู่ในผับ รุ่นน้องสาวสองคนก็นัวเนียอยู่กับคมสันต์จนมัสยารู้สึกตงิดๆ ในใจชอบกล จะว่าหึงหวงก็ไม่น่าจะใช่ เพราะเธอมีสามีแล้ว ส่วนเขาก็เป็นเพียงเพื่อนร่วมงานเท่านั้น

หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง รุ่นน้องในทีมของเธอก็ทยอยกันลากลับ จนกระทั่งเหลือเธอกับคมสันต์ที่ยังนั่งอยู่ด้วยกันจนเกือบจะเที่ยงคืน

“เรากลับกันเถอะมาร์ค เดี๋ยวพี่ไปส่งเธอนะ”

“ทำไมรีบกลับล่ะครับ ยังสนุกอยู่เลย”

“พี่บอกแฟนว่าจะกลับก่อนเที่ยงคืนน่ะ”

ได้ยินอย่างนั้น คมสันต์ก็ถอนใจดังเฮือก ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ

“ก็ได้ครับ”

ในที่สุด ชายหนุ่มสุดหล่อก็ต้องมาขึ้นรถของเธอกลับคอนโดมิเนียมของเขา ระหว่างที่มัสยาขับรถ เธอรู้สึกเหมือนถูกจ้องตลอดเวลา พอรถจอดไฟแดง เธอจึงหันไปมองสายตาคู่นั้น และพบว่าเขากำลังมองเธออยู่จริงๆ

“มีอะไรหรือเปล่า”

“พี่เมย์สวยมาก รู้ตัวไหมครับ”

มัสยาหัวเราะเก้อๆ หลังจากถูกชายหนุ่มสุดหล่อชมซึ่งๆ หน้า

“เมาล่ะสิเนี่ย”

“ผมไม่ได้เมาครับ พี่เมย์สวยจริงๆ นะ”

“จ้า...สวยก็สวย”

หญิงสาวใบหน้าร้อนซู่ขึ้นมาด้วยความขัดเขิน ทั้งๆ ที่ถูกชมแบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่รู้สึกปลื้มปริ่มได้เท่านี้เลย

“ผมเคยเห็นพี่เมย์แอบร้องไห้ด้วย มีอะไรกลุ้มใจหรือเปล่าครับ”

ถูกถามแบบนั้น มัสยาก็ถึงกับชะงัก เพราะไม่คิดว่าจะมีใครมาเห็นเธอในเวลาอ่อนแอแบบนั้น

“ก็นิดหน่อยน่ะ” หญิงสาวบอกก่อนจะบังคับรถให้ผ่านแยกเมื่อสัญญาณไฟเขียวสว่างวาบขึ้น

“เล่าให้ผมฟังได้ไหมครับ เผื่อผมจะช่วยอะไรได้ บอกตรงๆ นะครับ ผมไม่อยากเห็นคนสวยๆ อย่างพี่ร้องไห้เลย”

มัสยายิ้ม รู้สึกอิ่มใจอย่างประหลาดที่อย่างน้อยก็มีคนเห็นใจ

“ไม่ใช่เรื่องงานหรอก เรื่องอื่นน่ะ”

“เรื่องอื่นผมก็ช่วยได้นะครับ เดี๋ยวจะเป็นศิราณีให้”

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น