facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 25 : ประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารัก (NCหน่อยๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 : ประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารัก (NCหน่อยๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.4k

ความคิดเห็น : 63

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2562 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 : ประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารัก (NCหน่อยๆ)
แบบอักษร


ตอนที่ 25


ประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารัก (NCหน่อย)


หัวใจดวงน้อยของมาเฟียหนุ่มเต้นระส่ำอย่างบ้าคลั่งเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าวของคนตัวเล็กกว่า เขาและเธอต่างก็รู้สึกเหมือนกัน แต่เพียงไม่นึกว่าคนตรงหน้าจะพูดออกมาในเวลานี้ก็เท่านั้น....


นัยน์ตาสองคู่สอดประสานกัน และต่างสะท้อนเงาของกันและกันอย่างชัดเจน บรรยากาศรอบตัวต่างตกอยู่ในความสงบ ได้ยินเพียงแค่เสียงฝนพร่ำข้างนอกร้านเท่านั้น ทั้งเขาและเธอต่างก็ปล่อยให้ร่างกายได้อิงแอบเพื่อหาความอบอุ่นจากกายของกันและกัน


“นายหญิงของแอทวูลฟ์ก็จะมีแค่เธอ...แค่เธอคนเดียว” คริสโตเฟอร์เลื่อนมากระซิบพร่าข้างใบหูก่อนจะฝังริมฝีปากหนาลงที่บริเวณมุมปากกระจับอวบอิ่ม


นี่รึเปล่านะ? ประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารัก


สัมผัสแบบนี้มันชวนให้สยิวยิ่งกว่าจูบปากตรงๆซะอีก เพราะเขาจงใจลากสันจมูกโด่งของเขาให้คลอเคลียกับพวงแก้มของเธอก่อนจะมาหยุดนิ่งแช่เอาไว้ที่ข้างๆมุมปาก


“ตอนนี้จูบได้ไหม...” คำวิงวอนของคนตัวโตโดยที่สายตาสองคู่ยังคงสอดประสานกันอยู่มันทำให้เธอเผลอละสายตาไปมองริมฝีปากของเขา


ทำไมถึงได้รู้สึกว่าปากนายนั่นน่าจูบล่ะ...


หยุด!


หยุด! หยุดคิดนะการะเกด บ้าๆๆ น่าอายที่สุดเลย >//<


“แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ล่ะ” การะเกดอมยิ้มออกมาเมื่อคนตัวโตใช้มือเช็ดคราบน้ำตาบนหน้าให้อย่างทะนุถนอม


ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเธอได้รับการปฏิบัติที่อ่อนโยนจากผู้ชายตรงหน้าคนนี้...


“ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้เธอต้องปฏิเสธหนิ” คริสโตเฟอร์ตอบกลับยิ้มๆเมื่อเห็นสายตาของคนตัวเล็กที่มองริมฝีปากของเขา ก่อนจะลุกขี้นยืนพร้อมยกตัวคนตัวเล็กกว่าขี้นมานั่งบนเคาน์เตอร์ที่มีอุปกรณ์ทำขนมวางอยู่ข้างๆ เขาใช้แขนทั้งสองยันเคาน์เตอร์ไว้เพื่อล็อกตัวเธอไม่ให้หนีไป


“วันก่อนบอกว่าคิดถึงฉันไม่ไช่รึไง” การะเกดพยายามไม่สบตามาเฟียหนุ่มเมื่อเขาเอ่ยประโยคน่าอายนั้นออกมาอีกครั้ง อุตส่าห์จะทำเป็นลืมแล้วแท้ๆ


ฉัน...คิดถึงนายนะ รีบๆกลับมาหาฉันล่ะ


จู่ดีๆคำพูดที่กล่าวกับเขาทางโทรศัพท์วันนั้นก็กลับมาดังกึกก้องอยู่ในศรีษะของเธอราวกับว่าพึ่งพูดได้ไม่นาน...


“ฉะ..ฉัน..ก็แค่พูดๆไปงั้นแหละ” เธอแสร้งเบนใบหน้าไปทางอื่น เพราะรู้สึกว่าตอนนี้...


หน้าของเธอมันกำลังจะระเบิดอีกแล้วล่ะ!


“อย่าหลบตาฉัน เวลาอยู่กับฉันก็สนใจแค่ฉัน” เขาเชยปลายคางเรียวสวยของหญิงสาวให้หันหน้ามาหาเขา แล้วกล่าวขี้นใหม่อีกครั้ง


“อีกอย่าง..ฉันก็นึกว่าเธอพูดจริง” เขาค่อยๆเลื่อนใบหน้าคมคายมา ลมหายใจถี่ๆถูกเป่ารดเหนือริมฝีปากของเธออย่างจงใจ ก่อนจะกดริมฝีปากลงมาอย่างเบาบางโดยไม่ได้ลุกล้ำเข้ามาแล้วจึงผละออกไปพูดอีกครั้ง “เพราะฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน”


ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!


หัวใจดวงน้อยๆเต้นระส่ำอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้เป็นของหญิงสาวเอง ใบหน้าแดงก่ำอย่างลูกมะเขือเทศสุกเต็มที่แบบนั้นเขาปรารถนาที่จะเห็นทุกวัน


ถูกแล้ว...คนนี้แหละเจ้าสาวของเขา


เธอจึงทำลายความเขิลอายด้วยการประคองใบหน้าคมคายนั้นไว้ด้วยมือเรียวเล็กทั้งสองข้าง ก่อนจะกดริมฝีปากอวบอิ่มลงมาที่ริมฝีปากหนาของเขา พร้อมดูดดุนริมฝีปากล่างของมาเฟียหนุ่มเหมือนที่เขาชอบทำกับเธอบ่อยๆ


และเพราะเธอนั่งบนเคาน์เตอร์ (ที่ถูกเขายกขี้นมา) ส่วนเขายืนทำให้ส่วนสูงของเขาที่มีมากกว่าร้อยแปดสิบกว่าๆนั่นถูกลดทอนลงมาจนใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับใบหน้าเธอ


“อืมมม”


มาเฟียหนุ่มครางต่ำในลำคออย่างพอใจเมื่อคนตัวเล็กเป็นฝ่ายรุกเขาบ้างและยังทำได้ดีอีกด้วย


เอาล่ะ วันนี้เปิดโอกาสให้คนตัวเล็กเริ่มเกมส์บ้างก็แล้วกัน


คริสโตเฟอร์ใช้ขาข้างนึงของเขาดันเรียวขาสวยทั้งสองข้างให้แยกออกจากกันจนทำให้กระโปรงสั้นถูกร่นไปอยู่เหนือแก้มก้น แล้วตัวเขาก็ก้าวมาอยู่กลางหว่างขาของหญิงสาวโดยที่ปากยังไม่หลุดออกจากกัน


เขากระตุกเสื้อของหญิงสาวเบาๆเพื่อเป็นสัญญาณบอกว่ามันเกะกะและต้องการถอดออก


“อืมมม~”


เรียวลิ้นอุ่นชื้นของคนตัวโตที่ส่งเข้ามาต้อนหาความหวานในโพรงปาก หยอกเย้ากับลิ้นเล็กอย่างวาบหวาม สัมผัสตอบกลับเงอะงะของคนตัวเล็กกว่าปลุกอารมณ์ดิบในตัวเขาให้ลุกฮือ


คริสโตเฟอร์ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วจับเข้าที่ชายเสื้อของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะถอดออกให้พ้น ปรากฎให้เห็นเรือนร่างอรชรสีน้ำผึ้ง เนินอกอวบอิ่มถูกรัดแน่นไว้ด้วยบราเซียร์ลูกไม้สีดำ มันยิ่งขลับให้ผิวสีน้ำผึ้งนั้นดูมีเสน่ห์มากขี้นไปอีก


เขารั้งร่างของคนตัวเล็กมากอดไว้แนบอก พร้อมปลดตะขอบราเซียร์ด้านหลังออก ก่อนจะคว้ามือเล็กของการะเกดมาวางเหนือหัวเข็มขัดของกางเกงเขา และทันทีที่เขาเลื่อนมือเธอมาตั้ง หญิงสาวก็ผวาเบียดเสียดร่างเปลือยเข้ากับอกแกร่งจนมันแนบชิดกันยิ่งไปอีก


ทำไมเธอจะจำขนาดของมันไม่ได้


หยุดหรือไปต่อดีนะ...


———————————————————-*

ตัดฉึบ! 😂


ไปต่อหรือพอแค่นี้ดีล่ะ~ 55555555555555555


โอมมมเพี้ยง! คอมเมนท์จงมาาาา~ ❤️

ความคิดเห็น