Rensaki
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP : 1 จากไปอย่างรวดเร็ว

ชื่อตอน : EP : 1 จากไปอย่างรวดเร็ว

คำค้น : Rensaki

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2562 21:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP : 1 จากไปอย่างรวดเร็ว
แบบอักษร



EP : 1 จากไปอย่างรวดเร็ว







“เฮ้อ วันนี้ไปหาถังฟูดีหรือเปล่าน่า” เหมยลี่สาวสวยวัยยี่สิบปี เปรยขึ้นมาขณะที่เธอกำลังนั่งทำงานอยู่ ด้วยรอบตัวของเธอนั้นมีชายชุดดำที่คุณพ่อของเธอสั่งมาให้ดูแลเธอและถังฟูที่เธอพูดถึงนั้นก็คือแฟนหนุ่มของเธอนั้นเอง


“คุณหนูจะไปหาคุณถังฟูงั้นเหรอครับ”


“ใช่แล้ว ว่าแต่ว่าคุณพ่อไปทำงานที่ต่างประเทศอีกแล้วใช่มั้ย”


“ครับคุณหนู ไปเมื่อช่วงบ่อยของวันนี้” อี้เหวินที่เป็นมือขวาของเธอกล่าว ถังฟูเป็นแฟนคนที่สองของเธอหลังจากที่ก็ถูกแฟนหนุ่มคนแรกบอกเลิกด้วยเหตุเพียงเพราะว่าเธอนั้นแสนดีจนเกินไป หลังจากนั้นเธอก็ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ จากลูกสาวมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่คิดว่าจะมาจับปืนฟันดาบต่อยมวยเธอทำทุกอย่างให้ตัวเองลืมผู้ชายคนนั้นไป ก่อนที่เธอจะมาช่วยคุณพ่อของเธอบริหารงานทุกอย่าง ผ่านไปสามเดือน เธอก็ได้มาเจอกับถังฟูที่เขามาจีบเธอและเธอก็ตกลงคบกันเป็นเพียงเพราะว่าเขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้


“ไปกันเถอะ” เหมยลี่พาร่างสูงร่างโปรงของเธอลุกขึ้นอย่างเก้าอี้ รูปร่างที่สมส่วนสวยงามกว่านางแบบหรือนางเอกหนังบางคนเสียอีก เหล่าลูกน้องต่างพากันเดินตามคุณหนูของเขาไปอย่างเงียบๆ แต่ก็ต้องคอยตรวจสอบว่ามีศัตรูอยู่รอบๆ ตัวคุณหนูของพวกเขาหรือเปล่าไปด้วย


“อืม ถังฟูน่าจะอยู่ที่บริษัทนะ” เหมยลี่พูดขึ้นมาเบาๆ เมื่อขึ้นรถหรูมาได้ไม่นาน พลางหันหน้าออกไปมองด้านนอกกระจก แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่จะเห็นไปเจอหน้าแฟนของตัวเอง เหมยลี่กับถังฟูคบกันมาได้สองเดือนแล้วด้วย


“นี่ พักนี้มีผู้หญิงคนไหนมายุ่งกับถังฟูหรือเปล่า” เหมยลี่ถามมือขวาของตัวเองเพราะตั้งแต่ที่คบกับถังฟูมา ผู้หญิงรอบตัวเขาเยอะมาก จนเธอต้องให้ลูกน้องของเธอกันผู้หญิงพวกนั้นออกไป เพราะเธอกลัวว่าถังฟูจะไปชอบผู้หญิงพวกนั้น ถึงแม้ว่าถังฟูจะเคยพูดว่าเขาจะไม่ชอบใครนอกจากเธอ แต่เธอก็ไม่ไว้ว่างใจเท่าไร มีผู้หญิงสวยๆ อยู่รอบตัวของเขาอยู่เต็มไปหมด จะไม่ให้เขาหวั่นไหวเลย มันก็คงจะไม่จริงหรอก ร้อยทั้งร้อยผู้ชายก็ต้องมีบ้างที่หวั่นไหวกับผู้หญิงพวกนั้น และเพื่อเป็นการป้องกันเธอจึงให้ลูกน้องของเธอกันผู้หญิงพวกนั้นออกไป หรือกำจัดพวกผู้หญิงที่คิดจะเข้าหาเขา


“ก็ยังเหมือนเดิมครับ แต่ผมจัดการให้แล้วครับ คุณหนูโปรดวางใจได้ครับ” เหมยลี่พยักหน้ารับ พลางครุ่นคิดว่าจะทำยังไงดีกับพวกผู้หญิงพวกนี้ดี


“งั้นก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเหนื่อย”


“ถึงแล้วครับคุณหนู”


“หึ คอยจับตาดูให้ดี” เหมยลี่แค่นเสียงออกมา มองดูพวกผู้หญิงที่อยู่ในบริษัทที่แต่งตัวเพื่อจะมายั่วยวนถังฟูของเธอ เหมยลี่หันไปสั่งกับคนของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะก้าวขาเรียวสวยลงจากรถหรูที่มีลูกน้องเปิดประตูเอาไว้รออยู่ก่อน เหมยลี่สะบัดผมไปทางด้านหลังเล็กน้อย มันเป็นภาพที่สวยงามเกินกว่าชายใดที่พบเห็นภาพนี้จะต้องละสายตาไม่ได้เลยทีเดียว


“ถังฟูอยู่หรือเปล่า” เหมยลี่ถามเลขาหน้าห้องที่กำลังนั่งทำงานโดยไม่สนใจเธอ ที่ตอนนี้ได้ยืนอยู่หน้าห้องทำงานของถังฟู


“ท่านประธานไม่อยู่ค่ะ”


“หือ น้ำเสียงห้วนๆ นั้นมันคืออะไร” เหมยลี่หรี่ตามองเลขาหน้าห้องอย่างไม่ชอบใจ ทั้งเรื่องการแต่งตัวและมารยาทในการพูดคุยกับเธอ ทำให้เธอไม่พอใจผู้หญิงคนนี้เลยจริงๆ


“เสียงปกติของดิฉันเป็นแบบนี้ค่ะ” เลขาหน้าห้องตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงๆ อย่างไม่พอใจที่ถูกเหมยลี่กล่าวว่าแบบนั้น


“เธอ!” เหมยลี่พูดได้แค่นั้น เพราะว่าประตูที่ปิดสนิทตรงหน้ากำลังจะเปิดออกมาพร้อมกับร่างของชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังมองดูพวกเธอทั้งสองคนอยู่


“เสียงดังเอะอะอะไรกัน”


“หือ ไหนเลขาของคุณบอกว่าไม่อยู่ยังไงละคะ” เหมยลี่เอียงคอถามถังฟูที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของเธอ เหมยลี่เดินไปกอดแขนถังฟูอย่างหวงแหน ถังฟูที่หันไปมองหน้าเลขาของตัวเองนิ่งๆ ก่อนจะละสายตามามองเหมยลี่ ก่อนจะยิ้มนิดๆ  พลางเอื้อมมือไปลูบหัวของเหมยลี่เบาๆ อย่างเอ็นดู


“สงสัยจะเข้าใจผิดนะ” เหมยลี่หรี่ตามองถังฟูอย่างไม่เข้าใจ มันมีความรู้สึกแปลกๆ ที่เธอรู้สึกไม่ดีเอามากๆ ถังฟูเหมือนมีอะไรแปลกๆ ที่ยังไม่ได้บอกเธอ


“แล้วนี่คุณเลิกงานแล้วเหรอคะ” ถามทั้งๆ ที่พอจะรู้คำตอบอยู่แล้วว่ามันเป็นยังไง เพราะให้ลูกน้องสืบมาหมดแล้ว


“เลิกแล้วครับ ผมว่าเราไปหาอะไรทานก่อนดีกว่ามั้ยตอนนี้ผมหิวมากเลยครับ” เหมยลี่พยักหน้ารับก่อนจะยิ้มออกมา ทั้งสองพากันเดินออกจากบริษัทโดยที่ถังฟูโอบเอวของเหมยลี่ตลอดเวลาและเหมยลี่ได้ไล่ให้ลูกน้องของตัวเองกลับคฤหาสน์ไปให้หมดเพราะอยากจะอยู่สองต่อสองกับถังฟู เลยไม่ให้ลูกน้องตามมา แต่เธอไม่รู้เลยว่านั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดอย่างมหันต์ที่ไม่ให้ลูกน้องของเธอตามไปด้วย ทั้งสองเดินเข้าไปในร้านหรูที่ทั้งสองเข้ามาท่านเป็นประจำทั้งสองเดินไปยังโต๊ะประจำของทั้งสอง ถังฟูเลื่อนเก้าอี้ให้กับเหมยลี่อย่างที่สุภาพบุรุษเขาทำให้กับแฟนสาวของตัวเอง


“ช่วงนี้คุณเป็นยังไงบ้างคะ” เหมยลี่ถามขึ้นหลังจากที่ทั้งสองได้ทานอาหารอิ่มแล้ว ถังฟูมองเหมยลี่ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจกับอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นกับเขาตอนนี้


“ไม่ค่อยดีเท่าไรครับ พอดีช่วงนี้คู่แข่งเยอะขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะครับ เลยต้องคิดสินค้าใหม่ๆ ออกมาเรื่อยๆ นะครับ”


“น่าๆ อย่าเครียดเลยนะคะเดี๋ยวมันก็ผ่านไปได้ด้วยค่ะ” เหมยลี่พูดปลอบพลางเอื้อมมือไปกุมมือของถังฟูพร้อมกับยิ้มให้กำลังใจกับถังฟู


“ขอบคุณครับ” ถังฟูกล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มให้เหมยลี่ไปด้วย ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนไปทางด้านหลังที่ปะทะเข้ากับร่างบางของใครอีกคนที่เขาคิดอย่างหนักใจจริงๆ เมื่อสาวสวยคนนั้นเห็นเขาก็รีบเดินมาหาทันทีอย่างดีใจที่เห็นคนรักของเธอ ใช่แล้วเธอคนนี้คือคนรักอีกคนของถังฟูและเขาก็หนักใจที่จะบอกความจริงกับเหมยลี่ยังไงดี


“ถังฟูคุณมาทานข้าวกับลูกค้าเหรอคะ” เสียงหวานพูดขึ้นอย่างรู้ดีว่าผู้หญิงที่นั่งกับคนรักของเธอเป็นใคร เหมยลี่คือคนรักของถังฟูเหมือนกัน แค่เธอมาหลังเหมยลี่เท่านั้นเองแต่แล้วยังไงละ ในเมื่อพวกเธอรักกันก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังใครเลยนี่น่า


“ใครเหรอคะถังฟู” เหมยลี่ตวัดสายตาไปมองผู้หญิงที่มาใหม่ แถมยังถือวิสาสะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างแฟนหนุ่มของเธออีก ถังฟูได้เห็นปฏิกิริยาของเหมยลี่ก็ได้แต่ถอดถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้จะเริ่มอธิบายตรงไหนก่อนดี


“นี่คือชิงชิง คนรักของผม” ถังฟูพูดพร้อมกับโอบไหล่ของชิงชิงไปด้วย เหมยลี่เหมือนถูกน้ำเย็นสาดเข้าหน้าอย่างแรง เมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากแฟนหนุ่มของเธอ เหมยลี่มองถังฟูอย่างไม่อย่าเชื่อว่าแฟนหนุ่มของเธอจะทำแบบนี้กับเธอได้


“อะ…อะไรนะ!!” เหมยลี่พูดขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ จนเธอต้องลุกขึ้นยืน อย่างห้ามอารมณ์ของตัวเองที่กำลังปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ นี่คือการบอกเลิกกับเธอหรือเปล่า ตอนนี้เธอสับสนมึนงงไปหมดแล้ว ไหนเขาบอกว่ารักเธอไง แล้วนี่อะไร คนรักของเขา แล้วเธอละ เธอเป็นอะไรสำหรับเขากัน เป็นควายโง่ๆ ตัวหนึ่งให้เขาสวมเขาหรือไงกัน!!


“ชิงชิงคือคนรักของผม” ถังฟูพูดอีกครั้งอย่างช้า และพยายามทำใจเย็น เพราะตอนนี้ลูกค้าคนอื่นๆ ในร้านต่างพากันพวกเขาทั้งสามคนกันหมดแล้ว


“แล้วฉันละคะ อย่าบอกนะว่าที่ผ่านมาคุณหลอกฉันนะ!” เหมยลี่จ้องมองถังฟูอย่างเสียใจ ตอนนี้เธอรักถังฟูจนหมดใจแล้วจนไม่เลือกพื้นที่เอาไว้ให้รักใครอีกแล้ว


“เปล่า คุณใจเย็นๆ ก่อนนะ ชิงชิงตอนนี้คุณกลับไปก่อนนะ ตอนนี้ผมขอคุยกับเหมยลี่ก่อน” ถังฟูหันไปบอกชิงชิงเสียงนุ่ม ก่อนจะหันมามองเหมยลี่ที่จ้องมองเขาอย่างเสียใจ และเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้แล้วในตอนนี้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะเขาเองที่ไม่มั่นคงพอที่จะรักเธอเพียงคนเดียว


“คุณจะให้ฉันใจเย็นได้ยังไง ในเมื่อคุณบอกว่าคุณมีคนรักในขณะที่คุณกำลังคบกับฉันอยู่!!” เหมยลี่พูดขึ้นอย่างโมโหที่ได้ยินคนรักของเธอพูดแบบนั้น ไม่มีใครใจเย็นได้หรอก


“เราออกไปคุยด้านนอกกันเถอะ” ถังฟูทนไม่ไหว เลยคว้าข้ามือเล็กของเหมยลี่แล้วออกแรงดึงให้ร่างบางนั้นตามมาออก เหมยลี่พยายามขัดขืนแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถังฟูแรงมากกว่าตัวเองมาก


“ปล่อยนะ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เราจะคุยกันตรงนี้! ให้รู้เรื่อง!” เมื่อเดินออกมาจากร้านได้เหมยลี่ก็สะบัดปล่อยออกพร้อมกับหันไปมองถังฟูอย่างเอาเรื่อง บอกให้รู้ว่าถ้าคุยกันไม่รู้เรื่องเธอจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น


“ถังฟูคะ คุณรีบบอกกับคุณเหมยลี่ไปตอนนี้เถอะค่ะ” ชิงชิงที่เดินตามทั้งสองคนมาก็พูดขึ้น เพราะเธอรอไม่ไหวแล้ว เธอต้องการให้ทั้งสองเลิกกันเร็วๆ


“นี่คุณยังไม่กลับไปอีกเหรอ” ถังฟูหันมาถามชิงชิง เพราะคิดว่าชิงชิงนั้นกลับไปแล้วพอเหมยลี่ยิ่งเห็นชิงชิงเธอก็ยิ่งโมโห แต่ไม่โมโหเท่ากับประโยคต่อมาของชิงชิง


“ยังค่ะ ชิงชิงรอให้คุณเคลียร์กับคุณเหมยลี่ก่อน เพราะคุณจะต้องพาชิงชิงไปฝากท้องที่โรงพยาบาลอีกนะคะ คุณอย่าลืมสิคะ”


“อะไรนะ นี่คุณ!” แม้จะได้ยินเต็มสองรูหูแต่เพราะไม่อยากจะเชื่อว่าถังฟูจะทำกับเธอขนาดนี้ เธอมองถังฟูที่ตอนนี้ได้แต่จนปัญญาที่จะห้ามชิงชิงไม่ให้พูดเรื่องนี้ เหมยลี่ที่เห็นว่าถังฟูไม่พูดอะไรนั้นก็หมายความว่าถังฟูนั้นยอมรับความจริง เหมยลี่เดินตรงไปหาชิงชิงเพื่อจะขอตบให้หาแค้นกับสิ่งที่ทั้งสองทำกับเธอแบบนี้ได้ลงคอ


เพี๊ยะ!!


“ชิงชิง!” ถังฟูได้เห็นเหมยลี่ตบเข้าไปที่ใบหน้าสวยของชิงชิงอย่างแรงก็ได้แต่ร้องออกมาอย่างตกใจ ไม่รอช้าถังฟูรีบเดินเข้าไปหมายจะแยกเหมยลี่ออกจากชิงชิง แต่เพราะอารมณ์ของเหมยลี่ตอนนี้นั้น เกินกว่าที่จะควบคุมตัวเองได้ และชิงชิงเองก็โมโหที่ถูกเหมยลี่ตบจนหน้าหัน ทำให้ชิงชิงหันกลับไปเพื่อจะตบเหมยลี่คือแต่ก็ถูกเหมยลี่ตบเข้าให้อีกครั้ง ตอนนี้ชิงชิงถูกเหมยลี่จิกหัวพร้อมกับกระหน่ำเข้าไปที่ใบหน้าสวยจนไม่มีเค้าโครงเดิมอีกแล้ว ถังฟูที่เห็นท่าไม่ดีจนได้กระชากเหมยลี่ออก แต่เพราะเหมยลี่ที่ตอนนี้สติแตกไปแล้ว เธอเลยไม่สนอะไรทั้งนั้น รั้งแต่จะเข้าไปตบชิงชิงให้สมใจ


“ปล่อยฉัน! ถังฟู!”


“หยุดนะ! เหมยลี่!” ถังฟูร้องบอกอย่างโมโหขึ้นมานิดๆ เพราะเหมยลี่ตอนนี้สติแตกไปแล้ว และมันก็เกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้ แรงของเหมยลี่มีมากกว่าปกติ ทั้งสองยื้อหยุดฉุดกระชากกันไปมาจนมาถึงตรงถนน จนถังฟูทนไม่ไหว จึงได้ผลักเหมยลี่ออกไป  จนเหมยลี่ได้แต่มองถังฟูอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าถังฟูจะผลักเธอ เหมยลี่เซไปด้านหลังก่อนจะถลาตกลงไปยังฟุตบาทข้างถนน เธอพยายามจะยื่นมือออกไปข้างหน้าเพื่อจะไขว่คว้ามือของมือของถังฟู แต่ก็ต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อถังฟูยืนมองเธอนิ่งๆ ไม่คิดแม้แต่จะยื่นมือมาคว้ามือของเธอเลยสักนิดเดียว แต่ในตอนนั้นเองที่ได้มีรถขับมาด้วยความรวดเร็วได้ชนข้ากับร่างของเหมยลี่เข้าอย่างจัง ร่างบางที่ถูกจนเข้าเต็มแรงลอยละลิ่วไปตกกับแม่น้ำใหญ่ที่มีความลึกที่สุดในประเทศนี้ เหมยลี่ยังไม่แม้แต่จะทันแต่ได้รู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายเลยด้วยซ้ำ ทำไมกันนะ เธอทำเวรกรรมอะไรเอาไว้นักหนา ทำไมเธอจะต้องเจอแต่กับความรักที่ไม่สมหวังตลอดเลย ถังฟูถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีก ฉันจะทำให้นายเจ็บเหมือนอย่างที่ฉันเจ็บ ฉันขอสาบาน


เหมยลี่ได้แต่คิดอย่างโกรธแค้นถังฟูและชิงชิง แต่ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้แล้ว เมื่อเธอนั้นไม่มีโอกาสรอดซะแล้วสิ เพราะนี่มันเป็นแม่น้ำใหญ่ที่ลึกและใหญ่ที่สุดในประเทศนี้แล้ว และไม่มีใครรอดหลังจากตกลงมาในแม่น้ำแห่งนี้เลยสักคนเดียว ร่างกายของเธอดำดิ่งลงไปในแม่น้ำเรื่อยๆ น่าแปลกที่ร่างกายของเธอตอนนี้นั้นกลับรู้สึกเบาสบายไม่รู้สึกแม้แต่ความเจ็บปวดจากการที่ถูกรถชนเลยแม้แต่นิดเดียว หรือนี่คืออาการของคนเราที่กำลังจะตาย เหมยลี่ได้แต่ยิ้มออกมาอย่างเศร้าใจที่ทำไมเธอต้องมาตายตอนนี้ด้วย เธอทำอะไรผิดนักเลยเหรอ ได้โปรดเถอะ ได้โปรดมอบโอกาสนั้นให้เธออีกสักครั้งจะได้มั้ย

เปิดเรื่องมานางเอกของเราก็เจ็บมาเลยจร้าาา



ความคิดเห็น