ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ใต้ฟ้าเดียวกัน

ชื่อตอน : ใต้ฟ้าเดียวกัน

คำค้น : วาย ฮาเร็ม พี่น้อง ย้อนเวลา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 962

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2562 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ใต้ฟ้าเดียวกัน
แบบอักษร

​ล่วงเข้าสู่ฤดูล่าสัตว์ของราชวงค์ เหล่าท่านอ๋อง ขุนนางน้อยใหญ่และเหล่าสตรีนอกและในวังต่างคึกคักกับเทศกาลล่าสัตว์ที่จัดขึ้นทุกปี 

และทุกทีเหล่าสตรีที่ยังมิได้ออกเรือนจะแต่งตัวเฉิดฉาย เพื่อให้เข้าตาฮ่องเต้ เหล่าเชื้อพระวงค์ขุนนาง และแม่ทัพนายกอง...

เรียกว่าช่วงหาคู่ของแคว้นก็ว่าได้...

ไม่เพียงคึกคักและยินดีปรีดายิ่งกว่าใคร....ใช่หยวนเหยาเฝ้าภาวนาให้ถึงช่วงนี้ของปีเพราะมันคือโอกาศเดียวที่จะทำการหนี  หลายปีที่ผ่านมาหยวนเหยาได้บันทึกเส้นทางหนีไว้แล้ว ปีนี้ถึงเวลาที่จะหนีเสียที.....เจ็ดวัน..ในเรือนเหมยแดงทำหยวนเหยากลัว 

ไม่ได้กลัวพวกนั้นแต่กลัวตนเองที่เสพติดสัมผัสผิดปกติพวกนั้น แม้แต่ตอนนี้หยวนเหยายังรู้สึกถึงมันได้ยามที่....ไม่..ไม่..หยวนเหยาเจ้าต้องตั้งสติให้ดี  อีกไม่นานอิสระที่เจ้าหมาดมาดกำลังจะมาถึงแล้ว อีกอึดใจเดียวเจ้าจะหลุดพ้น

......กรุงเทพปี...2562

"เจมส์..ขอแบบเซ็กซี่ ขยี้มดลูก..แบบนั้น.." 

กองถ่ายนิตยาสารชื่อดัง..ในประเทศ..จะถ่ายปกเฉพาะดาราที่ได้รับความนิยมเท่านั้น..ไม่ดัง...ไม่หล่อ..ไม่สวย..ไม่รวย..ไม่มีอำนาจ...บอกได้คำเดียวว่าได้โผล่ในปกแม้แต่เส้นผม 

และวันนี้เป็นการถ่ายแบบกางเกงยีนยี่ห้อดังจากฝั่งยุโรปที่พระเอกทุกคนคาดหวังจะได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ ด้วยค่าตัวแปดหลักสัญญาหนึ่งปี...

แต่คนที่เข้าตาและแทบจะเป็นการเชิญมาเป็นพรีเซ็นเตอร์คือดาราชายที่รับแสดงเฉพาะบทตัวร้าย ที่บอกได้คำเดียวว่า หล่อวัวตายควายล้ม พ่วงด้วยความรวยระดับแถวหน้า แสดงเรื่องไหนเรตติ้งกระฉูดพระเอกนางเอกชิดซ้าย นาทีนี้ตัวร้ายมาแรง 

"กรี๊ด...มดลูกเดินเลยชั้น.." 

"นี้แกเป็นกระเทยมีมดลูกตอนไหน..อีดอก" 

ช่างแต่งหน้าทำผมและเครื่องแต่งกายที่มาทำหน้าที่ในการถ่ายกองนี้ จับกลุ่มกรี๊ดกร๊าดพ่อตัวร้ายขวัญใจสาวแท้สาวเทียม 

เจมส์  อาร์เนสโตส 

หรือในชื่อไทยว่าอาทิตย์ เทวะ อาร์เนสโตส ลูกครึ่งไทย-อิตารี่...คุณแม่เป็นคนไทย คุณพ่อเป็นเจ้าของธุรกิจอสังหาในอิตารี่ที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่ง และเจมส์คือบุตรชายคนเดียว..

ท่ามกลางบรรดาญาติๆผู้กระหายเงินทองทางฝั่งบิดา ดีหน่อยที่ทางฝั่งมารดามีเพียงยายและหลานเล็กที่พ่อแม่ตายหมดแล้วท่ามกลางที่ดินมรดกของยายและแม่เกือบ100ไร่ 

เจมส์เหมือนชายที่ครบเครื่องหน้าตา ชาติตระกูล การงาน ชื่อเสียง และศัตรู...จึงต้องมีบอดีการ์ดตามติดและส่วนตัวเจมส์เองก็เก่งด้านการต่อสู้และอาวุธเช่นกัน 

เพียงแต่อาจจะแพ้บางคนในจตุเทพ เพียงแค่นี้ ก็ทำให้ดังจนแทบจะฉุดไม่อยู่ ทั้งที่สามารถเป็นพระเอกได้สบายๆและเจมส์เลือกที่จะเป็นตัวร้ายมากกว่า ..

เพราะอะไร...ถ้าไม่เพราะเป็นตัวร้ายจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ ฉลาดกว่าพระเอก ได้ฟันทั้งนางเอกนางร้าย...

พระเอกโง่ๆแบบนั้น..คนอย่างเจมส์ไม่เป็นให้เสียเวลา

หลังจากถ่ายทำเสร็จเจ้าตัวก็ขึ้นรถหรู ที่เปิดแอร์เย็นเชียบรออยู่แล้ว  มือควักโทรศัพท์ยี่ห้อดังรูปแอปเปิ้ลออกมากดหาเบอร์ก๊วนเพื่อนที่นัดกันไว้

"ว่าไง...คืนนี้ที่ไหนดี..ได้สิเดี๋ยวเจอกันอีกสองชั่วโมง.."

"ไปที่ตึกนัมเบอร์วัน คืนนี้มีเรื่องสนุกให้ทำ"

"ขอรับ..นายน้อย"

แล้วรถหรูราคาสามสิบล้านก็แล่นออกไปมุ่งสู่จุดหมายกลางเมืองหลวงที่วุ่นวายในเวลาเย็น

......

"มาแล้วเหรอพ่อดาราตัวร้าย"

เจมส์ไหวไหช่น้อยถอดแว่นดำและเสื้อคลุมหนังออก เพียงแค่เสื้อยืดสีขาวคอกลมกับกางเกงยีนก็เพียงพอให่ร่างนี้ดูดีจนแทบละสายตาไม่ได้เจมส์นั่งลงที่โซฟาสีดำเงาข้างคนที่พูดในขณะที่รินเหล้านอกราคาเหยียบแสนให้ตัวเอง

"หึ..มึงก็ร้ายไอ้พ่อเลี้ยง..ไม่รอกันเลยนะมึง"

พ่อเลี้ยงที่เจมส์ว่าคือนายภูผา ทรัพย์มหาศาล แน่นอนว่าตามนามสกุลเลยมหาศาลจริงทั้งแต่ไร่กาแฟ สวนส้ม สวนทุเรียน นานาพรรณผลไม้เป็นของมันการส่งออกต่างประเทศมีมันนี้หละเป็นหัวหอก ...ฉายามันพวกเสือปืนไว...

ด้วยส่วนสูง185 ผิวสีแทน กล้ามเป็นมัด หน้าตาคมเข้มแบบไทยแท้ บวกกับรวยด้วยแล้ว จะสาวจะหนุ่มต่างนอนทอดกายให้มันเชยชมได้ไม่ยาก ยังดีที่มันยังรู้จักป้องกันตัวเองใส่ถุงยางทุกครั้ง ไม่จูบกับคู่ขาแถมคู่ขาของมันจะต้องแสดงผลเลือดให้ดูย้อนหลังสามเดือนจนถึงปัจจุบัน 

อ้อ..นะ..ถ้ากลัวขนาดนั้น..มึงช่วยเพลาๆการใช้สะโพกบ้างก็ดีนะ ซึ่งผมก็กรอกหูมันทุกครั้งจนผมเบื่อไปเอง  นี้ก็อีกดาราสาวแอ๊บใสกำลังโมกส่วนแข็งขืนของเพื่อนผมราวกับมันคือไอติมแสนหวานทั้งที่เพิ่งรู้จักได้ถึงสามชั่วโมงไหมนะ 

"ซี๊ด..น้องน้ำหวานลึกอีก..สิจ๊ะ..ของพี่ยังเหลืิอ"

ไอ้ภูผาเอ่ยแซวน้องน้ำหวานที่อมจนแก้มตุ๋ยแต่ด้วยขนาดที่ใหญ่ยาวและอวบได้เกินครึ่งก็เก่งแล้ว

อืมทำไมนะ...บางทีผมก็เบื่อๆ..ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายไม่ทำให้เกิดอารมณ์สักนิด ขนาดมีหนังสดอยู่ข้าง น้องชายยังไม่กระดิกสักนิด..หรือผมจะตายด้าน..

"กลับก่อนดีกว่าวะ..ลืมไปพรุ่งนี้กูมีงานสำคัญ..พรุ่งวันจันทร์แล้วด้วยสิ"

"วันจันทร์มึงยังทำอยู่เหรอ..เออ..เอาที่มึงสบายใจ..ไว้เจอกัน..คุณครูหมีน้อย"

"เชี่ย"

ผมชูนิ้วกลางให้มันที่หัวเราะร่วน...ทำไมการเป็นครูอนุบาลเด็กเล็กมันผิดตรงไหนไม่ทราบ

ความคิดเห็น