รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.13 รู้ความจริง

ชื่อตอน : Ep.13 รู้ความจริง

คำค้น : มาเฟียร้าย เถื่อน ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2562 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.13 รู้ความจริง
แบบอักษร

ธนดล Talk

ผมมานั่งโง่ๆอยู่ริมทะเล ตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่ทำไมไม่กล้าสารภาพความจริง

แม่งเอ้ย! ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ

ชลธิชา: ดลอยู่นี่เอง ชลตามหาทั่วเลย //เธอเดินอุ้ยอ้ายเพราะอายุครรภ์ได้2เดือนกว่า

ผม: ชลมาทำไม เดินมาคนเดียวแบบนี้มันอันตราย

ชลธิชา: นี่ห่วงชลกับลูกด้วยเหรอ ชลดีใจจัง

ผม: ชลเป็นเพื่อนผมหนิและอยากให้ชลไปคืนดีกับคุณอาคินซะเถิด 

ชลธิชา: นี่ดลไล่ชลหรือคะ //น้ำเสียงไม่พอใจ

ผม: ใช่ เพราะเราไม่มีทางเป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป //บาดแผลในใจที่แตกสลายไปแล้วไม่มีทางกลับมาเป็นดั่งเดิมได้ ผมเจ็บแล้วจำพอ

ชลธิชา: ดล! กรี๊ด! //เธอร้องกรี๊ดกร๊าดอย่างเอาแต่ใจตัวเองก่อนจะเดินกลับไป

เฮ้อ! หวังว่าเธอจะยอมเลิกตามราวีผมสักทีแล้วจะไปง้อเมียผมกลับมาอย่างสบายใจ 


end ธนดล Talk



เกศมณี Talk

รุจิรา: ไม่เป็นไรนะแก ดีซะอีกที่ครอบครัวที่แท้จริงยังติดต่อหาแกได้อยู่ ผิดจากคนอื่นที่ไม่รู้เลยว่าจะเจอครอบครัวไหม แกน่ะโชคดีแล้ว

ฉัน: ฉันตื้นตันใจ ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้ //ความจริงเป็นยังไงก็เป็นความจริงวันยังค่ำ ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟียควอตซ์ เชื้อสัญชาติไทย-ฮ่องกง แถมมีพี่ชายควบคุมกิจการมาเฟียตระกูลครอบครัวทั้งหมด 

ตลอด20กว่าปีที่ผ่านมาฉันอยู่กับคนขับรถที่ลักพาตัวฉันมาตั้งแต่ยังแบเบาะ เนื่องด้วยความแค้นส่วนตัวหรืออะไรสักอย่าง จำไม่ได้

เสียงรถสปอร์ตคันสีดำแล่นเข้ามาจอดในคฤหาสน์นักธุรกิจอย่างพีรพัฒน์ ปรากฎเป็นชายร่างสูงใหญ่ใส่สูทสีดำเท่ห์ ก้าวเข้ามาข้างในห้องรับแขก

เขาคือราฟาเอล พี่ชายของฉันเองที่บอกว่าจะมารับฉันไปหาพ่อแม่ที่แท้จริง

ฉัน: ฉันต้องไปก่อนนะ ขอบใจนะสำหรับน้ำใจมีให้แก่กัน //ฉันน้ำตาครืนก่อนจะลุกเดินออกไปหาเขา

รุจิรา: ดูแลตัวเองด้วยนะ

ฉัน: จ้าแม่คนดี

ราฟาเอล: ผมต้องขอบคุณพวกคุณสองคนที่ดูแลน้องสาวผมเป็นอย่างดี //เสียงหล่อมาก ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่ชายก็จะจีบไปตั้งแต่แรกล่ะ คิดอะไรอยู่เนี่ยเรา 


#ตัดภาพมาที่คฤหาสน์ควอตซ์


แม่: แม่ดีใจมากที่ได้ลูกสาวของแม่กลับคืนมา แม่ดีใจเหลือเกิน //วริษาโผเข้ามากอดฉันด้วยน้ำตาแห่งความดีใจล้นหลาม

พ่อ: พ่อก็ไม่ได้คิดไม่ได้ฝันว่ามันจะมีวันนี้ได้ วันที่ลูกได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตาสักที //เกรียงไกรก็ดีใจที่ฉันกลับมาเหมือนกัน

ราฟาเอล: ครับ คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ฝันไป แต่มันคือความจริง 

นี่มันเรื่องจริงหรือเนี่ย ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

จากนั้นพ่อกับแม่ฉันก็เล่าทุกอย่างให้ฟัง #/$$*#@!€€%/£(^^$#=_€€&_=$/&*

ราฟาเอล: พี่ก็ดีใจที่น้องต้องไม่ได้ทุกข์ยากลำบากอีกต่อไป พวกเราจะชดเชยเวลาให้แก่น้อง เกศมณี


 _____________________________________

    ​โปรดติดตามตอนต่อไป

ความคิดเห็น