Hunter13

กลั่นจินตนาการเป็นตัวอักษร~~~

ชื่อตอน : บทส่งท้าย.

คำค้น : X Japan We Are X

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 50

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2562 08:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้าย.
แบบอักษร

                เหนือน่านฟ้าของสยามประเทศ เครื่องบินส่วนตัวลำใหญ่ของชายคนหนึ่ง กำลังบินด้วยความเร็วที่ลดลง และพร้อมที่จะลงจอดในสนามบินแห่งชาติ ที่ได้ขออนุญาตไว้แล้ว เสียงที่คุ้นเคยก็เอ่ยกับผู้เป็นบอสทันที หากแต่ในครั้งนี้ แตกต่างจากครั้งที่เขามาเมืองไทคนเดียวเมื่อปีก่อน ก็ตรงที่ปีนี้.... เขามีหญิงสาวที่รักมาด้วย

“จะถึงแล้วนะครับ บอส นิค กรุณารัดเข็มขัดด้วยนะครับ”

“รู้แล้วน่า/ได้ค่ะ เจเรมี่”

                เสียงตอบที่ต่างกัน ทำให้ไม่ต้องมองก็รู้ได้เลยว่าใครเป็นเจ้าของคำตอบเหล่านั้น

“ว่าแต่.... ไม่มีงานที่นี่ไม่ใช่เหรอคะ? ทำไมถึงมาไทยอีกล่ะ”

“มีที่ๆหนึ่งที่อยากจะพาเธอไป... ไปด้วยกันกับฉันนะ”

.....................................................

                ณ ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง สถานที่ที่หญิงสาวคุ้นเคยเป็นอย่างดี แม้จะเพียงครึ่งปี แต่เธอก็ทำงานอยู่ที่นี่มาตลอด ก่อนจะได้เจอกับหนุ่มใหญ่ ผู้เป็นถึงหัวหน้าวง มือกลอง และมือกีตาร์ที่มีชื่อเสียงอย่างโยชิกินั่นเอง

“ที่นี่เหรอคะ? ที่อยากให้มา”

“ก็ไม่เชิงหรอก แต่ฉันก็อยากเห็นเธอเล่นกีตาร์ที่ร้านนี้อีกครั้งเหมือนกัน”

“อ๊ะ! ผู้จัดการ”

                นัยน์ตาสีดำสนิท เหลือบไปเห็นชายกลางคนที่เธอนับถือ ก่อนจะวิ่งเข้าไปหาด้วยความเร็ว โดยมีหนุ่มใหญ่ตามหลังไปด้วย ทั้งสองคุยกันอย่างสนิทสนม ก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยขอยืมกีตาร์มาลองเล่นให้กับคนรักของเธอได้ดูอีกครั้งหนึ่ง

“เอาสิ ฉันเองก็อยากฟังเสียงกีตาร์ของเธออีกครั้งหนึ่งเหมือนกัน”

“ขอบคุณมากเลยนะคะ ผู้จัดการ”

                ร่างเล็กหยิบกีตาร์ตัวเดิมที่เคยเล่นขึ้นมาสะพายบ่า พร้อมปรับจูนเสียงกีตาร์อย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเริ่มเล่นเพลงใหม่ๆของX ให้กับชายร่างสูงที่รออยู่ได้ฟัง ปลายนิ้วที่เคลื่อนไหวไปบนสายกีตาร์ ดูพลิ้วไหวยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา จากการฝึกซ้อมและได้เล่นบนเวทีของจริงมาหลายต่อหลายครั้ง และถึงแม้เทคนิคการเล่นจะเพิ่มมากขึ้น แต่ไลน์กีตาร์ของเธอที่เหมือนกับมือกีตาร์ผู้ล่วงลับ ก็ไม่เคยจางหายไปแม้แต่น้อย

หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไป โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่เคยรู้ นั่นคือความมั่นใจที่จะเล่นดนตรีของเธอนั่นเอง จากเด็กน้อยขี้อาย ที่เอาแต่งร้องไห้และเก็บงำความรู้สึก ความต้องการไว้ในใจ กลายเป็นผู้หญิงทรงเสน่ห์ที่กล้าแสดงออก และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่างที่จะเข้ามา และด้วยสิ่งนี้เอง ที่ทำให้โยชิกิพานิค กลับมายังที่แห่งความทรงจำ สถานที่แรกที่ทำให้เขาและเธอได้พบเจอกัน

“เป็นยังไงบ้างคะ โยชิกิซัง ยังเล่นได้ดีเหมือนเดิมไหม?”

“ยังทำให้ตกหลุมรักได้อย่างวันแรกที่เจอเหมือนเดิม”

“รักแรกพบเหรอคะ?”

                หญิงสาวเอ่ยแซวแกมหัวเราะ ในขณะที่หนุ่มใหญ่เดินตรงมาหาเธอด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างๆหูของเธอ จนใบหน้าของเจ้าหล่อนกลายเป็นสีแดงระเรื่อเลยทีเดียว

“รักทุกครั้งที่พบต่างหาก ฮิเดโกะ”

“..... โยจจังล่ะก็!”

                มือเรียวตีไปที่แขนล่ำของชายตรงหน้าแก้เขิน พร้อมกับคืนกีตาร์และขอตัวกลับจากผู้จัดการทันที

“ไว้มาอีกล่ะ นิค”

“แล้วพบกันนะคะ ผู้จัดการ”

                จากนั้นทั้งสองก็เดินเที่ยวเล่น โดยไม่ลืมที่จะระวังการโดนแอบถ่ายรูปตามความเคยชินไปด้วย แต่ถึงกระนั้น... ก็ไม่ได้ทำให้ความสนุกของทั้งคู่ลดลงเลย กระทั่งถึงช่วงเย็น โยชิกิก็พานิคไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ที่ซึ่งคล้ายคลึงกับทะเลสาบที่ใช้ลอยอัฐิของฮิเดะไม่มีผิด

“ที่นี่มัน...”

“เหมือนกันใช่ไหม? ตอนที่ฉันค้นเจอก็ตกใจเหมือนกัน แต่บรรยากาศมันปลอดโปร่ง แถมเห็นพระอาทิตย์ตกดินด้วยจริงไหม”

“ก็จริงนะคะ สวยมากเลย”

                 ร่างบางหลับตาลงช้าๆ และปล่อยให้สายลมที่อ่อนโยน พัดผ่านร่างกายของเธอไปอย่างเอื่อยเฉื่อย ก่อนที่เธอจะสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากมือซ้ายของชายข้างกาย ที่เอื้อมมาจับมือขวาของเธอเหมือนอย่างทุกที

“อนาคตของX Japan จะเป็นอย่างไรต่อไปกันนะ นิค”

“นั่นเป็นสิ่งที่พวกเราจะต้องทำให้มันเดินหน้าต่อไปค่ะ แล้วฉันก็เชื่อว่ามันจะถึงฝั่งฝันด้วย”

“ฉันก็เชื่อนะ ว่าอนาคตมันจะเปลี่ยนแปลงอดีตต่างๆที่เจ็บปวดได้”

                ใบหน้าคมสวยหันมามองหญิงสาวขางกาย พร้อมกับกระชับมือที่กุมกันไว้ให้แน่นขึ้น

“ก้าวไปข้างหน้ากับฉันนะ ฮิเดโกะ”

“ไม่ว่าที่ไหน.... ฉันก็จะไปกับคุณค่ะ โยชิกิ”

                สายลมที่แผ่วเบาช่วยโอบอุ้มความรักและความอบอุ่นของคนทั้งสองเอาไว้ด้วยกัน โดยมีแสงพระอาทิตย์ที่อ่อนโยน อาบร่างของคนทั้งสองเอาไว้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถรู้อนาคตได้ ว่าในภายภาคหน้า พวกเขาจะต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่แค่ในทุกๆวัน พวกเขาทั้งคู่ยังมีกันและกันอยู่ นั่นก็เพียงพอต่อหัวใจของนิคและโยชิกิแล้ว.....

Happy.




ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้นะครับ จากนี้ไปก็ขอฝาก We Are X ภาค2 ที่มีชื่อตอนว่า...

We Are X the future can change the past.

อนาคตบท(รัก)ใหม่ ของสมาชิกคนที่8

ด้วยนะครับทุกคน

แล้วเจอกันเร็วๆนี้นะครับ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}