อายคอนแทค

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 17. just one day nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 312

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 03:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17. just one day nc
แบบอักษร

ขณะนี้เวลา 4ทุ่ม30 นาที

 

"คืนนี้ฉันจะได้นอนดีๆมั้ยเนี้ย นายเล่น..? . . ..กวนฉันไม่เลิกเลย"

 

ฉันลุกขึ้นมาจากเตียง ยืนบ่นยุนกิที่นอนอยู่

 

ใช่ จริงๆแล้ว ในใจฉัน ไม่ใช่คำว่ากวน เพราะยุนกิจะทำอะไรมากกว่านั้น.. ม่ายยยยน้าา T^T

 

"เธอก็ขึ้นมานอนดีๆสิ"

 

"ถ้านายไม่นอนเฉยๆฉันจะลงไปนอนโซฟาจริงๆด้วย"

 

"นี่เธอจะกลัวอะไรฉันขนาดนั้นเนี้ยห๊าา"

 

"ฉันนี่เหมือนคนหนีเสือป่าจรเข้จริงๆเลย"

 

"อะไร..หนีเสือป่าจรเข้อะไร" สำนวนไทยยุนกิไม่เข้าใจ

 

"ช่างมันเหอะน่า" ...

ยุนกิลุกขึ้นจากที่นอน มากอดฉันให้นอนลงไปที่เตียง

 

"นี่! นายจะทำอะไร"

 

"จับคนดื้อให้นอนไง"

 

"นี่มันเพิ่งจะ4ทุ่มครึ่งเองนะ ฉันยังไม่ง่วงหรอก เมื่อคืนฉันก็นอนตั้งตี3"

 

"นี่อย่าบอกนะว่าเธอรอฉันจนถึงตี3เลย"

ยุนกิคิดในใจ 'สำนึกผิดที่ไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นแล้วปล่อยให้ยูอารอจนถึงเช้า'

 

"ใครรอนายก็บ้าแล่ว" ฉันเบี่ยงหน้าหนียุนกิ นี่นอนมองฉันจากด้านบน

 

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊งงง~

 

ยุนกิมีสายเรียกเข้า -เจโฮป-

 

"ไง" ยุนกิหยิบโทรศัพท์ขึึ้นมารับสาย

 

"นี่ฮยองลืมอะไรไปรึป่าวครับเนี้ย"

"ลืมอะไรวะ"

 

"วันนี้เรามีนัดกันนี่ครับ ปาร์ตี้พร้อมหน้าพร้อมตา เนื่องในวันที่จองกุกกลับมาไงครับฮยอง"

 

"เออวะ นี่มีใครไปถึงกันแล้วบ้าง"

 

"มากันหมดทุกคนแล้วครับ รอฮยองอยู่คนเดียว"

 

"โอเคเดี๋ยวไป"

 

"รีบมาเลยนะครับฮยอง"

 

"อือ"

ยุนกิวางสายแล้วหันมามองหน้าฉัน

 

"........"

 

"มองอะไร.. ฉันได้ยินหมดแล้ว นายก็ไปสิ น้องๆนายรออยู่ไม่ใช่หรอ"

 

"ไปด้วยกันมั้ย"

 

"ไม่อะ นายไปเที่ยวให้สนุกเถอะ ฉันอยู่ได้"

 

"เดี๋ยวรีบกลับมานะ"

 

"ไม่กลับก็ไม่มีใครว่านายหรอกน่า" แหมทีเมื่อวานกลับเช้า ตานี่!!

 

"วันนี้จะกลับจริงๆ" ยุนกิก้มลงจุ๊บหน้าผากฉันทีนึง 'จุ๊บ' ^^

 

"นี่นาย!!!!"

 

"รึจะเอาอีกที" ยุนกิยิ้มมุมปาก แล้วลุกขึ้นจากที่นอน ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

"ขับรถดีๆละ"

 

"ไปละ คืนนี้อย่าลืมล็อคห้องอีก!"

 

"จ้า"

พอยุนกิปิดประตูออกไป ฉันก็หลับตาลง..

ฉันหลับไปตอนไหนไม่รู้ ฉันปวดฉี่ รู้สึกตัวขึ้นมาก็เห็นว่า ยุนกินอนอยู่ข้างๆ

 

​ยุนกิมีกลิ่นแอลกอฮอล์ หน้าแดงจางๆ ตัวร้อนผ่าวๆ ดูท่าจะดื่มมามากพอสมควร

 

ยุนกินอนกอดฉันแน่น ฉันค่อยๆจะเอามือยุนกิออก ค่อยๆ ค่อยๆ เพราะกลัวยุนตื่น พอจะเอาออกได้แล้ว

 

ฉันกำลังจะลุก มือยุนกิก็สวมเอวฉันดันลงเตียงพรวดดด แล้วสวมกอดฉันแน่นกว่าเดิม

 

"โอ๊ยยยยย.. นี่นายปล่อยยย" ฉันดิ้นยุกยิก แต่ก็ได้แค่นิดเดียว เพราะพื้นที่ของฉันมีไม่มาก เพราะอยู่ในอ้อมกอดของยุนกิหนะ ><

 

ฉันแกล้งอยู่นิ่งๆ ให้ยุนกิตายใจ ฉันจะได้ไปฉี่ซะที เผลอยุนกิเผลอ เอาหละฉันรีบลุกออกไปจากเตียงไปพรวดด วิ่งไปเข้าเห้าน้ำ ตายุนกิบ้าคนจะฉี่ ก็แกล้งอยู่ได้ บรึ้ยยย

 

ฉันทำธุระเสร็จเรียบร้อย ออกจากห้องน้ำมา ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อฉันจากหน้าห้อง

 

'ยูอาาา~ ยูอาาา ได้ยินพี่มั้ย'

 

เสียงนี้.. นี่มันเสียงชิงฮวานี่ หมอนี่ขึ้นมาทำไม

ฉันเดินไปที่ประตู

 

........

 

-ยุนกิ-

 

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง~

 

เสียงไลน์เด้งมาจากโทรศัพท์ยูอา..

 

ชิงฮวา?

 

'พี่อยู่หน้าห้อง'

'ยูอาออกมาเปิดประตูให้พี่หน่อยนะ'

 

ฉันเดินมาส่องตาแมวที่ประตู ชิงฮวาจริงๆด้วย นี่นายจะมาที่นี่ทำไม นายคงคิดว่าฉันยังอยู่ห้องนั้นอยู่สินะ บ้าเอ้ย!

 

'ยูอา ออกมาเปิดประตูให้พี่เถอะนะยูอา..'

อ่าช์ น่ารำคาญชะมัด เมามาด้วยสิท่า

 

'พี่รู้นะว่ายูอาได้ยิน ถ้าไม่เปิดประตู พี่ก็จะตะโกนอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน'

 

ฉันจับลูกบิดประตู จะออกไปคุยกับชิงฮวา แต่ทว่า..

 

พรึ๊บบบบบบบ!!

 

"อร๊ายยยย"

ยุนกิคว้าเอวฉันกลับเข้าไปที่ห้องนอน

 

พลักฉันลงบนที่นอนอย่างแรง ยุนกิก็พุ่งตัวขึ้นคร่อมร่างฉันไว้ จับแขนฉันล็อคเหนือหัวไว้แน่น

 

ฉันพยายามที่จะดิ้นขัดขืนไปมา

"ปะปะปล่อยนะ"

 

"ไม่ต้องห่วงนะ แฟนเก่าเธอ ฉันโทรให้รปภ.มาลากมันลงไปและ"

ยุนกิพูดด้วยน้ำเสียงกดต่ำ สำผัสได้ถึงภัยที่กำลังจะมาเยือน

 

ร่างกายสูงใหญ่เบียดใกล้เข้ามาจนระยะห่างขอเราเหลือน้อยลงไปทุกที...

 

"นะนะนายนอนต่อเถอะ ตี2แล้ว พรุ่งนี้มีเรียน.." ฉันพูดออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ กลัวว่ายุนกิจะทำอะไร

 

"ไหนบอกว่าไม่ได้รักมัน แล้วจะออกไปหามันทำไม"

 

น้ำเสียงคมเข้ม เลื่อนหน้าลงมาจนไม่มีที่ว่างให้อากาศแทรกผ่านได้เลย แล้วลมหายใจที่ร้อนระอุที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกธรจากยุนกิ ที่แทบจะทำลายล้างสติฉันไปอย่างหมดสิ้น

 

"ฉะฉะฉันแค่จะไล่ให้เขาไป"

 

"หรอ?" ยุนกิพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย ที่ดูไม่เชื่อฉันเลยแม้แต่นิดเดียว

 

ฉันกัดปากตัวเองแน่น หลับตาปี๋ ขอร้องหละยุนกิ อย่าทำเลยนะ

 

O3O

 

สิ้นสุดความคิด ยุนกิก้มหน้าลงมาประกบปากจูบลงเข้าที่ปากฉันทันทีอย่างกระหาย

 

ฉันดิ้นหนีสุดแรง แล้วฉันก็ลุกขึ้นมาได้ !!!! จังหวะนั้น ยุนกิคว้าแขนฉันไว้ ทำให้เสียหลัก พลิกตัวล้มลงมาบนที่นอน จูบเข้ากับยุนกิเข้าเต็มๆ

 

กรี๊ดดดดดดดดดดด

 

ตอนนี้อุณหภูมิในร่างกายขึ้นสูงมาก ความร้อนผ่าวของร่างกายกำลังกลับมาครอบงำอีกครั้ง เมื่อยุนกิตอบรับรสจูบของฉันทันที

 

ฉันดึงสติกลับมา กำลังจะดีดตัวเองให้ลุกออกจากร่างยุนกิ แต่ถูกอีกมือหนึ่งของยุนกิ คว้าคอฉันไว้ ยุนกิยื่นหน้าขึ้นมาจากหมอน มองริมฝีปากฉันอย่างสะลึมสะลือ แล้วหลับตาพริ้ม ประกบจูบเข้าที่ริมฝีปากฉันอย่างแผ่วเบา ฉันเองก็เหมือนวิญญาณล่องลอย หลงอยู่ในคารมของนายยุนกิ ก็ปล่อยให้เขาทำ ไฟในร่างกาย ตอนนี้มันร้อนพล่าวๆ

 

ยุนกิค่อยๆดันลิ้นเข้ามาในปากฉัน OoO

 

"นายจะทำอะไรเนี้ยยยยย" ฉันพลักอกยุนกิออกแล้วเอียงหน้าหนี เพราะเขิลอีตาบ้านี้ เสียท่าให้มันตลอด!!!!

 

"ฉันจะทำให้เธอลืมผู้ชายคนนั้น" ยุนกิยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน

 

คำพูดนี้ของยุนกิทำให้ฉันนิ่งลง.. แต่หัวใจกลับเต้นรุนแรงขึ้น

 

"ขะขอร้องละยุนกิ.."

 

พรึ้บบบบ!!

 

ยุนกิผลักตัวฉันลงไปที่บนที่นอน เขาพุ่งตัวเข้ามาขึ้นคร่อมฉันทันที ตอนนี้ฉันหมดเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านแล้ว ได้แต่ทุบอกยุนกิเบาๆ

 

ยุนกิไม่รอช้า โน้มหน้าลงมา บดขยี้ริมฝีปากของฉันอย่างดุเดือด ยุนกิลิ้นดันที่ซุกซนของเขาเข้ามาในปากฉัน

 

ยุนกิใช้ลิ้นได้อย่างตามใจ ทำสติฉันแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ตอนนี้อารมณ์ฉันถูกยุนกิปลุกปั่นให้พรุ่งพร่าน เลือดสูบฉีกไปทั่วทั้งร่างกาย

 

เมื่อฉันไร้แรงต่อต้าน มือของยุนกิก็เป็นอิสละ ปลดกระดุมชุดนอนที่ฉันสวมใส่ออกโยนลงไปกองกับพื้น

 

ยุนกิเลื่อนมือขึ้นมาขยำลงที่หน้าอกฉันอย่างเต็มมือ แล้วเขี่ยที่ยอดอก ทำตัวฉันสดุ้งโหยง ทำเอายอดอกของฉันแข็งเป็นไตสู้กับนิ้วยุนกิ

 

"อื้อ อื้อ" ฉันตัวบิดไปบิดมา พยายามกัดปากไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกไป ขนลุกวูบว๊าบไปทั่วทั้งตัว

นิ้วยุนกิเร่งความเร็วขึ้น เร็วขึ้น...

 

"อื้อ อื้อ" ฉันจิกแขนขาวๆของยุนกิจนเป็นรอยแดงไปหมด

 

ยุนกิถอนจูบออก แล้วมองหน้าฉัน ด้วยสีหน้าภูมิใจ

 

ฉันรีบสูดนมหายใจ คว้าเอาอากาศให้หายใจได้สะดวกขึ้น

 

"แฮ่ก แฮ่ก" ทำให้หน้าอกฉันสั่นสะเพื่อม ยุนกิปลายตาลงมามองหน้าอกฉัน แล้วใช้เลื่อนมือขึ้นมาจับผมฉันที่ปิดลงมาข้างหน้าอก ปัดไปให้เห็นคอชัดขึ้น

 

"เธอนี่เซ็กซี่ไม่เบาเลยนะ" ยุนกิมองด้วยสายตาที่เหมือนเห็นอาหารจานโปรด สายตาคมเฉียบ ที่แวววาว

 

"พอได้แล้ว" ฉันมองหน้ายุนกิด้วยสายวินวอน

 

"ยัง"

 

ยุนกิเลียปากตัวเอง เอียงหน้าลงมาเข้าที่ซอกคอ แล้วดูดลงที่ซอกคอฉัน ทิ้งรอยคิสมาร์คไว้ให้หนึ่งดอก

พร้อมกับมืออีกข้างที่ซุกซนเป็นปลาหมึกของยุนกิที่เลื่อนต่ำลงมาที่กางเกงในตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

 

ยุนกิวนนิ้วเล่นอยู่ที่กลีบดอกไม้ แล้วบี้ลงที่เม็ดกลีบดอกไม้อย่างไม่ปราณี

 

"อื้อออ" ฉันบิดตัว จิกหลังยุนกิ หลุดร้องออกมา

แต่ยุนกิก็ไม่หยุดขยี้

 

"เรามาสร้างความทรงจำที่สวยงามกันนะ"

ยุนกิมองหน้าฉันแล้วยิ้มมุมปากร้ายๆ

 

"อื้อ อื้อ" ฉันพยายามกัดปากจนสุดชีวิต

 

"ร้องออกมาเลยสิ" ยุนกิเงยหน้าขึ้นมามองฉัน ก่อนจะก้มลง ใช้ลิ้นเลียที่ยอดอก

 

"อ๊าาา อ๊าา" ฉันร้องเสียวหวานขึ้นมาทันทีตอนนี้ทั้งข้างล่างทั้งข้างบน ตกอยู่ในกำมือยุนกิแล้ว

 

ยุนกิเร่งจังหวะขยี้เม็ดกลีบดอกไม้ เร็วขึ้น

 

"เสียวดีใช่มั้ย" ยุนกิโน้มหน้ากระซิบข้างหู

 

"อ๊าาา อ๊าาาา~"

 

ลิ้นยุนกิ ที่เลียยอดอก ก็ตวัดเร็วขึ้น เร่งจังหวะ เร็วขึ้น.. เร็วขึ้น

 

"อ๊าาา พะพะพอได้แล้ว"

 

ฉันกระตุก หนึ่งทียุนกิหยุดทุกอย่าง แล้วเงยหน้าขึ้นมามองฉัน

 

"เธอจะเสร็จแล้ว"

 

ยุนกิค่อยๆเลื่อนมือลงไปที่กางเกงใน จะถอดกางเกงในฉันออก ฉันรีบหนีบขาหนี

 

"อย่านะ"

 

ยิ่งยุนกิเห็นฉันจะต่อต้าน เลยรีบใช้ความเร็ว ถอดกางเกงในฉันออกไปกองกับพื้น

 

พรึ้บบบบบ~

 

ฉันหนีบขาเข้าหากัน ดันตัวกระเถิบหนียุนกิไปสุดหัวเตียง ในท่านั่งหนีบขาอยู่ปลายเตียงที่มียุนกิ ไล่เข้ามา ส่ายหน้าไปส่ายหน้ามา ยุนกิใช้มือแหวกขาฉันออกทันที

 

ยุนกิก้มลงตวัดเลียจุดกลีบดอกไม้...

 

"อ๊าา อ๊าส์" ฉันจิกหัวยุนกิ ยุนกิจับขาฉันยกขึ้นเป็นรูปตัว M

 

เขาใช้ลิ้นเร่งจังหวะเร็วขึ้น ทำฉันแอ่นตัวขึ้นอัตโนมัติ ฉันหลับตาปี๋

 

"ยะยะยุนกิ อิ๊ อิ๊~"

ยุนกิเม้มปากลงที่จุดเม็ดกลีบดอกไม้ลง แล้วใช้ปากขยี้ ราวกับกินขนมหวาน

 

"อ๊า อ๊าา อ๊าาา" ยุนกิผละหน้าออกมา ดูผลงานตัวเอง แล้วแหงนหน้าขึ้นมามองหน้าฉันที่มองยุนกิอยู่

 

"เสียวหรอ"

 

"แฮ่ก แฮ่ก" ฉันหอบแฮ่ก แฮ่กส่ายหัวไปมา

 

"ตอนนี้แฉะไปหมดแล้วนะ" ยุนกิกัดปากตัวทำสีหน้าเจ้าเล่ห์

 

"ไม่ เอา แล้ว" ฉันหอบเหนื่อยจนหมดแรง

 

ยุนกิดันตัวขึ้นมาประชิด ใช้ใบหน้าเข้ามาซุกไซ้เล่นที่ซอกคอ

 

มือฉันเกาะหลังยุนกิ

 

ยุนกิใช้มือขวาเลื่อนลูบไล้ลงมาที่กลีบดอกไม้ ยุนกิใช้นิ้วดันเข้ามาที่ร่องสวาท ที่ไม่เคยมีใครได้เข้าไปในพื้นที่ตรงนี้

 

พรวดดด!!

 

"อ๊าาส์!!!!!!!" ฉันเด้งตัวขึ้น หลับตาปี๋ จิกหลังยุนกิ ยุนกิแช่นิ้วอยู่แบบนั้น

 

"ครั้งแรกจริงๆละสินะ" ยุนกิหันมามองหน้าฉัน อย่างภูมิใจที่เขาจะได้เป็นคนแรกของฉัน ที่ยุนกิรู้เพราะว่ายุนกิผ่านผู้หญิงมาไม่ใช่น้อย แล้วของฉันมันก็คงจะคับมาก

 

"ยะยุนกิ.. ฉันจะเจ็บ.." ฉันมองหน้ายุนกิ ด้วยสายตาวินวอนอีกครั้ง แต่หารู้ไหมว่า สายตาแบบนี้ มันทำให้ยุนกิแทบจะกลืนกินฉันเข้าไปทั้งตัว

 

"จูบปากฉันสิ แล้วจะไม่เจ็บ" ยุนกิเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ให้ฉันจูบ ฉันมองปากของยุนกิ ที่ดูเซ็กซี่จริงเลยๆ

 

ยุนกิเห็นฉันไม่จูบเลยดันนิ้วเข้าไปจนสุด

 

"อ๊าาา ยะยุนกิ จะเจ็บบบ.."

 

"จูบฉันสิ" ยุนกิเลื่อนริมฝีปากเข้ามาใกล้กว่าเดิม ตอนนี้ฉัน เลื่อนหน้าเข้าไปจูบกับยุนกิอย่างดูดดื่มเป็นครั้งแรก.. ครั้งแรกที่ฉันจูบเขา

 

ฉันถอนจูบออกมาหอบ

 

"แฮ่ก แฮ่ก" ทั้งๆที่นิ้วของยุนกิยังคงพักคาไว้อย่างนั้นเพื่อให้ปรับตัว

 

"หายเจ็บรึยัง"

 

"อื้อ" ฉันพยักหน้างึกๆเป็นสัญญาบอกยุนกิว่าหายเจ็บแล้ว

 

"จะเริ่มขยับนิ้วนะ"

 

ยุนกิเริ่มขยับนิ้วออก

 

"ซี๊ดดดดส์"

ยุนกิขยับนิ้วเข้า

 

"อ่าาาาาส์"

 

เสียงครางของฉันยิ่งกระตุ้นอารมณ์หื่นกระหายของยุนกิเข้าไปอีก

 

นิ้วมือยุนกิยังคงขยับเข้าออกช้าๆ

 

"จะเริ่มเอาจริงแล้วนะ" ยุนกิหันมาพูดให้สัญญา

ยุนกิเริ่มขยับนิ้วเข้าออก สลับกันช้า

 

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ เสียงจากน้ำดอกไม้ดังตามจังหวะนิ้วมือของยุนกิ

 

"อ๊า อ๊าา อ๊าาา" ฉันจิกหลังยุนกิแน่น

ยุนกิเร่งจังหวะนิ้วเร็วขึ้น แจ๊ะ!! แจ๊ะ!!! แจ๊ะ!!!!

 

"ยะยะยุนกิ ยุนกิ!!!" ทีนี้ยุนกิเร่งนิ้วใส่ไม่ยั้ง นิ้วรัวมาก

 

"สะสะ..เสียวอ่าาา..." ฉันหลุดครางออกมาแบบนั้น ทำให้ยุนกิยิ่งมีความสุข

 

การเร่งจังหวะนิ้วของยุนกิทำให้ฉันกระตุกตอดรัดนิ้วของยุนกิ

 

ยุนกิเร่งนิ้วให้เร็วกว่าเดิม ถี่ๆๆๆๆ

 

"อ๊า อ๊าา อ๊าาาาา~"

 

"ยูอา... เธอเสร็จแล้ว" ยุนกิแช่นิ้วไว้อย่างนั้น ก่อนจะค่อยๆ ดันนิ้วเอามา ทำฉันหมดแรง

 

ฉันมองหน้ายุนกิด้วยสายปรือ อ่อนล้า

 

"ยูอา...." ยุนกิเรียกฉันด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่แผ่วเบา

 

"........" ฉันยังคงจ้องหน้ายุนกิด้วยสายปรือ ที่อ่อนล้าขณะที่ยังหอบหายใจแรงอยู่

 

"พี่ขอนะ" ยุนกิไม่ไหว ขอมีอะไรกับฉัน เขาอดกลั้นอารมณ์อยากไม่ไหวอีกแล้ว

 

"......." ฉันเบี่ยงหน้าหนีใช้ความคิด

 

"นะ..." ยุนกิเซ้าซี้อยากให้ตอบตกลง

 

"เธอเสร็จแล้ว.... แล้วฉันละ.." ยุนกิพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แต่ฉันไม่อยากมีอะไรกับยุนกิ ...ฉันไม่เคย..ฉันกลัว

 

"ไม่ๆๆๆ" ฉันส่ายหัวตอบปฏิเสธรัวๆ ยังไม่พร้อมตอนนี้

"ฉันจะเทกโอเวอร์เธอเอง"

ยุนกิหงุดหงุดขึ้นมา เขาจัดท่าให้ฉันนอนลงบนที่นอนดีๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นคร่อมที่ตัวฉัน โดยที่ฉันยังตั้งตัวไม่ทัน เผลอทำใจฉันกระตุกวูบตาโต

 

"ยุนกิ ฉันไม่ให้นะ" ฉันรีบพูดห้ามด้วยท่าทีตื่นกลัว

แต่ยุนกิไม่ฟัง เขากำลังถอดเข็มขัดของเขาออก

 

"..ยุนกิ..ไม่เอานะ ไม่ทำ" ฉันรีบส่ายหัวยกมือขึ้นมากันยุนกิไว้

 

"......" ยุนกิไม่พูด เขาถอดเข็มขัดของเขาออก แล้วโยนเข็มขัดลงพื้น

 

"ฮึกๆ ฉันขอร้องละ.. ไม่เอาน้าาา" ฉันกลัวจนต่อมน้ำตาเริ่มทำงาน

 

"......" ยุนกิปลดกระดุมกางเกง แล้วเตรียมจะถอดมันออก

 

"ฮือๆ ...ฉันไม่ให้ไง ไม่เอา ไม่เอา!" ฉันพูดเสียงสั่น สายตาเริ่มพร่ามัว น้ำตาเอ่อคลอเบ้าทันที

 

"......" ยุนกิถอดกางเกงของเขาออกเผยให้เห็นบ็อกเซอร์ตัวบาง แก่นกายนูนใหญ่ ตุงกางเกงบ็อกเซอร์สีขาวตัวบางของเขา เห็นอย่างนั้นเต็มสองตา ทำให้ฉันยิ่งตกใจกลัวเข้าไปใหญ่

 

"อย่านะ.. ยุนกิ ..อย่าทำนะ... ฉันขอร้องงง ฮือออๆๆ" น้ำตาไหลอาบน้ำขอฉันโดยที่ห้ามไม่อยู่ ฉันตกใจกลัวพร่างส่ายหน้าขอร้องพร้อมน้ำไปมา

 

"......" ยุนกิหยุดชะงักทันที เขาตกใจที่ฉันตกใจ แล้วร้องไห้โฮขนาดนั้น

 

"เห้ออออ" ยุนกิเห็นฉันร้องไห้เลยทำอะไรไม่ถูก ยุนกิเกาหัวเซ็งๆ

 

"ฮือออๆๆๆ" ฉันร้องไห้ไปพรางเอามือสองข้างมาขยี้ตาตัวเอง

 

"อ่าช์.. ก็ได้ๆ ไม่ทำแล้ว" ยุนกิเลื่อนดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้ฉัน

 

แล้วฉันก็หลับไปอย่างสลบไสลไปทั้งคาบน้ำตา

 

- เช้าวันต่อมา -

 

​โชคดีที่ฉันตื่นก่อนยุนกิ ฉันจะได้รีบอาบน้ำรีบหนียุนกิไปโรงเรียนก่อน

 

ฉันรีบกระโดดลงจากเตียง ไปอาบน้ำ ส่องดูกระจก ตายุนกิบ้า ฝากรอยอะไรไว้เนี้ย

 

อาบน้ำเสร็จฉันรีบแต่งตัวใส่ชุดนักเรียนสีเลือดหมู กระโปรงลายสก็อต สำหรับนักเรียนม.ปลาย​

 

หวังว่าไปโรงเรียนก่อนยุนกิ จริงๆแล้วเพื่อที่จะหนีหน้ายุนกิ เพราะว่าอายเรื่องเมื่อคืน

 

ฉันทำผมให้ปิดตรงรอยคิสมาร์คไว้ไม่ให้ใครเห็น แล้วค่อยๆเปิดประตูก้าวออกจากห้องยุนกิ

 

"ไปพร้อมกันสิ"เสียงยุนกิดังให้หลังมา หึ้ยยย อุส่ารีบให้เสร็จไวๆ ก็คงจะหนีไม่พ้นละสินะ

 

"เอ่อ.. งั้นฉันไปรอข้างล่างแล้วกัน"

พอพูดจบ ฉันรีบวิ่งลงมารอข้างล่างคอนโด แล้วปล่อยให้ยุนกิอาบน้ำแต่งตัวอยู่ข้างบนห้อง เพราะฉันกลัวเขิล กลัวยุนกิจะทำ..อะไร..อย่างนั้นอีก คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไงยะ ฝันไปเหอะยะ ><

 

"ยูอา.." เสียงนี้มัน..

 

"ชิงฮวา!!!" ฉันหันไป ทำสีหน้าเรียบเฉย แต่ผิดกับหัวใจฉัน ที่กำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

"ให้ฉันไปส่งที่โรงเรียนไหม?"

 

"อ่อ..เอ่ออ.. ไม่เป็นไรร"

 

"ให้ฉันไปส่งเถอะนะ" ชิงฮวาเดินเข้ามาดึงมือฉัน

 

"ก็บอกว่า ไม่!!!เป็นไร!!ไงละ!" ฉันสะบัดแขนออก

 

"โอเค.. งั้นเย็นนี้ว่างไหม มากินข้าวกัน เพราะมันอาจจะเป็นมื้อสุดท้าย"

 

"......"

 

"แล้วฉันจะรอนะ ที่ร้านอาหารนะ เดี๋ยวส่งโลเคชั่นไปให้ "

 

"......"

 

"ฮึ้ม" ยุนกิทำเสียงในลำคอ มองชิงฮวาและฉัน

 

 

ชิงฮวาเห็นยุนกิเดินมาเลยไปทางอื่น

 

"หะ โห.. นี่นายแต่งตัวเร็วเหมือนกันนะเนี้ย!!" ฉันเบี่ยงเบน หมอนี่จะได้ยินที่ชิงฮวาชวนฉันไปกินข้าวไหมเนี้ย

 

"ธรรมด๊า" ยุนกิยกไหล่กวนๆขึ้นข้างนึงก่อนจะเดินไปฝั่งคนขับ

 

ยุนกิขับรถมาถึงไฮสคูล

ยุนกิจอดที่หน้าตึกฉัน

 

"แต้งกิ้วน้าาาาา^^" ฉันบอกยุนกิก่อนจะปิดประตูรถแล้วเดินเข้าไปในตึกเรียน

 

ยุนกิมองฉันจนละสุดสายตา

'ชิงฮวามาคุยอะไรกับเธอ!!!"

 

ฉันมาถึงห้องเรียน นั่งที่โต๊ะประจำหลังห้อง

 

"เฮ้!!! ยูอา ..อันยอง^^"

จีซูเพื่อนที่ฉันปกป้องเขาจากวันวาเลนไทน์ทักฉันหนะ

 

"อ่า อันยอง"

ฉันตอบกลับไปแบบหน้าอมทุกข์

 

"เป็นอะไร? ยูอา?" จีซูนั่งข้างๆฉัน ทำหน้าตาสงสัย

 

"ถ้าแฟนเก่าเธอ ชวนไปดินเนอร์ เธอจะไปไหม?"

ฉันหันไปถามจีซู

 

"เอิ่มมม.. ถ้าฉันยังรักเขาอยู่ ก็คงต้องไปละมั้ง"

 

"อย่างงั้นนะหรอ"

ฉันนั่งถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก

 

"วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะเด็กๆ ได้เวลาพักเที่ยงแล้วตั้งใจเรียนวิชาต่อไปนะจ้า"

 

"ปะ ยูอา..ไปกัน"

 

"วันนี้ฉันไม่หิวอ่ะ เธอไปเถอะ" ฉันทำหน้ามุ่ย

 

"ไม่หิวก็ต้องกินนะ~"

 

"นี่ชิงฮวา..อย่าเซ้าซี้หน่า!!!" ฉันทำหน้าเข้ม แต่กลับเรียกชื่อผิดไปซะอย่างนั้น เพราะตอนนี้เรื่องในหัวฉัน มีแต่คำว่า ชิงฮวา... นายทำให้ฉัยสับสน

 

"อ่า.. ฉันขอโทษ"

 

"เอ่อ.. ฉันก็ขอโทษเธอเหมือนกัน อย่าถือสาฉันเลยนะ"

 

"เดี๋ยวกันไปกินก่อน เดี๋ยวรีบมานะ อย่าคิดมาก^^"

 

"จีซูนี่ ใจดีจริงๆนะน้า"

จีซูเดินออกไปพักเที่ยง

 

ฉันนั่งท้าวคาง หันหน้าออกหน้าต่าง

 

ชิงฮวา~ ชิงฮวา~ ชิงฮวา~

 

ม่ายยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ฉันเกลียด เกลียดนายจะตาย

คนหักหลัง คนทรยศ!

 

กึก กึก ~~~

(จีซูมาสกิตหลังฉันแน่ๆ ไหนว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไง เริ่มหงุดหงิดละน้ะ!!!)

 

"บอกว่าไม่กินไง!!!!!" ฉันหันไปทำหน้าเหวี่ยง

 

"เป็นอะไร?" ยุนกิทำหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่ฉัน

 

"นายรู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่"

 

"ก็จองกุกเจอเพื่อนเธอที่ชื่อจีซูเลยถามหาเธอ เห็นว่าพักเที่ยงแล้วไม่ยอมลงไปกินข้าว? เธอเป็นอะไร?"

 

"จองกุกมาด้วยหรอ ไม่เห็นเข้าห้องเรียนเลย"

 

"จองกุกก็แบบนี้ทุกทีแหละหน่า และอย่ามาเฉไฉ ตอบฉันมา เป็ยอะไร!!" ยุนกิเริ่มทำเสียงเข้ม

 

"ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"

 

"ถ้าไม่ได้เป็นอะไร ก็ไปกินข้าว" ยุนกิจับแขนฉันแน่นแล้วดึงลุกออกจากโต๊ะ ด้วยพลังทั้งหมดทีเขามีดึงฉันนิดเดียวก็ไปตามแรงของเขา

 

"โอ๊ยยย!! ฉันเจ็บนะ นายมีสิทธิ์อะไร มาบังคับฉัน!!"

 

"เธอยังกล้าถามถึงสิทธิ์อีกนะยูอา อย่าทำเป็นลืม" ยุนกิพูดเบาๆ แต่น้ำเสียงเย็นชา หนาวไปถึงกระดูก

 

"เมื่อไหร่ฉันจะหมดเวรหมดกรรมกับนายเสียที!!!" ฉันตะคอกใส่ยุนกิ

 

"แล้วฉันจะรอวันนั้น" ยุนกิหันมาทำหน้าเย็นชาใส่ฉัน พูดเหมือนประมาณว่า ไม่มีวันนั้นหรอก

 

ยุนกิยังคงจับแขนฉันแน่นพร้อมเดินไปด้วย

 

จนทุกสายตามองมาหมด ทุกคนต่างซุบซิบ

แล้วโพสหวีดเป็นคู่ชิปลงทวิตกันตามเคยอย่างทุกวัน

'หู้ยยยยยย ฉันเชียร์คู่นี้'

'เรือวียูเฉาแล้วม้างงง'

'สองคนนี้เหมาะสมกันดีนะ'

 

"ปะ ปะ ปล่อยยนะ เห็นไหมเค้าเข้าใจผิดกันหมดแล้ว"

 

"เหอะ เข้าใจผิด? ไม่เห็นจะสนเลย" ยุนกิทำหน้าตาเจ้าเล่ห์

 

"จะถึงโรงอาหารแล้วก็ปล่อยสี้" ฉันพยายามแกะแขนยุนกิออก

 

"จะให้ฉันจับแบบนี้ดีๆหรือจะให้ฉันอุ้มไป?" ยุนกิพูดน้ำเสียงเรียบ

 

"ย๊าาา ฉันชักจะหมดความอดทนกับนายแล้วนะ ..โอ๊ยย"

 

สิ้นสุดคำ ยุนกิก็อุ้มฉันจริงๆ อุ้มในท่าเจ้าสาวด้วย

 

กรี๊ดดดดดดดดด~

 

เสียงหวีดลั่นโรงอาหาร

หวีดจนติดเทรนอันดับ1ของเกาหลีในทวิต

 

'เรือนี้มาแรงมาก ยุนกิอุ้มยูอา'

'กรี๊ดดดด ยูอาหน้าแดงมาก'

'ฉันอยากให้รุ่นพี่ยุนกิอุ้มฉันแบบนี้บ้างจางงง~'

'ฮื้ออออ ยูอาของโผมมม TT'

 

ยุนกิวางยูอาลงที่โต๊ะประจำแก๊งป๊อบปูล่าของพวกเขาที่มี วี จิน นัมจุน โฮซอก จีมิน จองกุก นั่งอยู่

 

"อีตาบ้า!! เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง เห็นมั้ยคนมองไปทั่วแล้ว!!!"

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ~"

เพื่อนๆยุนกิทุกคนต่างหัวเราะที่ฉันโวยวายใส่ยุนกิ

ยุนกิก็แอบอมยิ้มมุมปาก

 

"โห ฮยองแบบนี้ทำเกินไปแล้วนะครับ" วีแย้ง

 

"ทำเกินไปตรงไหน คนดื้อก็ต้องโดนสั่งสอน"

ฉันไม่สนใจอะไรตรงนี้เเล้ว เหม็นขี้หน้าอิตาบ้ายุนกิ ชอบทำให้ฉันอายอยู่เรื่อย รีบกินจะได้รีบไป ฉันคิดแค่นี้

 

"เอิ่มมม.. ฉันกินเสร็จแล้วไปก่อนน้า~~~"

ฉันรีบวิ่งหนีตาพวกนี้แล้วขึ้นห้องไปเรียน

 

"นี่!! ยูอา ต่อไปฉันจะเป็นคนอุ้มเธอลงมากินข้าวเองน้า!!!?" วีตะโกน

 

ฮ่าๆๆๆ ทุกคนหัวเราะในความกวนทะเล้นของวี

 

"อ่าช์ ..จริงๆเลยนะ" ยุนกิพูดเบาๆ แต่ไม่ได้โกธรอะไร

 

ยุนกิคิดในใจว่ายูอาเป็นอะไร กลัวจะเป็นเรื่องที่เจอชิงฮวาเมื่อเช้า

 

ฉันนั่งเรียนเพื่อรอเวลาเลิกเรียน...

 

พอหมดคาบเรียนวิขาสุดท้าย ฉันรีบเก็บของยัดใส่กระเป๋าด้วยความเร็วสูง

 

ใกล้แล้วสินะ~

วันนี้ชิงฮวานัดดินเนอร์ครั้งสุดท้าย!?

 

ฉันต้องแอบไป อย่าให้อีตายุนกิเห็น เดี๋ยวก็กวนฉันอีก

 

ฉันมองซ้ายมองขวา แล้วรีบวิ่งออกจากโรงเรียน แต่ก็ไม่แคล้วคาดสายตายุนกิไปได้

 

- ยุนกิ -

ยุนกิเห็นฉันท่าทีฉันเลิ่กลั่กแปลกๆ

 

'ยัยนี่ทำตัวมีลับลมคมในแฮะ' ยุนกิมองอยู่ไกลๆละหว่างทางที่จะเดินออกจากโรงเรียนเหมือนกัน

 

ตกเย็น ยุนกิแวะที่ผับ กับพวก วี จิน นัมจุน โฮซอก จีมิน จองกุก ตามเคย

 

ทุกคนสนุกแล้วเล่นกับสาวๆเหมือนเดิมทุกครั้ง

 

เว้นก็แต่ว่า... ยุนกิ

ที่นั่งขบคิดผว้าผวงอยู่เงียบๆคนเดียว....

 

'ตอนอยู่บนรถก็ไม่ยอมพูดจา พักเที่ยงก็ไม่ยอมกินข้าว เลิกเรียนก็ทำตัวแปลกๆ ยัยนี่เป็นอะไร? หรือว่า? ..ชิงฮวา? ไม่หรอกน่า เธอบอกเองนี่นาว่า ไม่ได้ชอบหมอนั่นแล้ว'

 

ยุนกิคิดเรื่องยูอาวนไปวนมา แล้วเลื่อนทวิต เปิด #yoongiUR

 

ฮ่าๆ ตลกจังเลยนะ

 

ยุนกินั่งดูคนอย่างมีความสุขลึกๆอยู่คนเดียว

 

ยุนกินั่งอ่านทวิตที่มีคนหวีดคู่ชิปยุนกิกับยูอาไปเลื่อบๆ จนมาสตั๊นที่โพสนึง

 

'กรี๊ดดด นี่มันรุ่นพี่ยูอา ตัวจริงน่ารักมาก!!!!! แต่... เธอมากับใครก็ไม่รู้ ไม่ใช่รุ่นพี่ยุนกิ'

'ที่โรงเรียนอยู่กับอีกคน เลิกเรียนอยู่กับอีกคน รุ่นพี่ยูอานี่เสน่ห์แรงจริงๆนะน้า'

ยุนกิมองดูยอดรีทวิต ที่มีคนรีทวิตเป็นหมื่น

 

ยุนกิกดเข้าไปดูรูป แล้วซูมเข้าที่ผู้ชาย ชิงฮวา!!!!

 

“ไหนบอกไม่ได้ชอบมันแล้วไง!”

 

ยุนกิโมโหขึ้นทันที ที่รู้ว่า ยูอาไปดินเนอร์กับชิงฮวา

ปิดหน้าจอลงกำโทรสัพท์แน่นด้วยความโกธร

 

จากสีหน้ายิ้มๆมีความสุขที่ดูคนหวีดตัวเองกับยูอา ก็หุบลงแล้วทำหน้าเหมือนปานว่าจะฆ่าคนได้ พร้อมฉีกเนื้อให้เละเป็นชิ้นๆ

 

“ยุนกิฮยองเป็นอะไรไปครับ สนใจเลือกสาวๆไปแก้เคลียดหน่อยมั้ยคร้าบบบ”

 

“อ่าช์.. ยุ่งหน่า” ยุนกิทำมือปัดๆ

 

ยุนกิหยิบโทรสับขึ้นดูอีกครั้ง

เพราะยังคงคาใจเรื่องชิงฮวา

 

สังเกตุเห็นรูปนึงที่ชิงฮวาใส่ผงอะไรบางอย่างในแก้วยูอา..

 

 

ยุนกิรีบลุกออกจากโต๊ะ แล้วออกจากร้านไปทันที!

ความคิดเห็น