sadalone

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 49 "แฟน"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2562 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 49 "แฟน"
แบบอักษร

​ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่าเชอรีนเป็นพวกเสพติดความหวาดเสียว เธอขับรถได้โคตะระจะน่ากลัว

มาถึงหน้าบ้านเชอรีนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ได้ป่วนเมืองเต็มที่เลยนี่

จะมีใบสั่งตามมาหรือเปล่านะ? แต่รถผมยังไม่ได้เลขทะเบียน.. อืม คงโดนหลายกระทงเลย

พูดถึงเรื่องทะเบียนแล้วอยากได้เลขสวยๆ จังเลยน้า~

“รถยี่ห่อนี้ขับดีเหมือนกันแฮะ ไว้ซื้อมาขับเล่นบ้างดีกว่า!”

“อย่างเธอไปสอบใบขับขี่ให้ผ่านก่อนเถอะ!” ผมเดินลงจากรถในสภาพเวียนหัวนิดๆ หน่อยๆ

“อย่างเค้าไม่ต้องสอบ แค่เอ่ยปากก็ได้แล้ว!” เชอรีนหันมาเถียงด้วยรอยยิ้มแสนซนของเธอ

ผมหัวเราะแห้งๆ เข้าบ้านดีกว่า

“กลับมาแล้วครับ”

“เชษฐ์กินข้าวมาหรือยัง มีกับข้าวอยู่ในครัวนะ” แม่ใบหม่อนเดินออกมารับ “อ้ะ รถใครมาจอดหน้าบ้านเราน่ะ”

“รถของเชอรีนน่ะครับ พวกเราแวะกินข้าวเย็นกันมาแล้ว” ผมพูดพลางเดินขึ้นห้องคิดจะไปแกะช็อกโกแลตของวนิภากินซะหน่อย

“แล้วเชอรีนล่ะ!” ใบเฟิร์นเรียกหาพี่สาวอีกแล้ว..

“เดี๋ยวคงเข้ามาเองแหละ” ผมพูดอย่างหน่ายๆ โดยไม่หันกลับไปมองข้างล่าง

ขึ้นมาถึงห้องผมก็แกะช็อกโกแลตกินอย่างอิ่มเอมใจ หวาน.. เหมือนจะหวานเกินไปหน่อยแฮะ

จากนั้นก็เข้าสู่โลกแห่งข้อมูลข่าวสาร

เฟซบุ๊กของสุรเชษฐ์มีในโทรศัพท์เครื่องเก่าที่ทิ้งไป ตอนนี้ผมสมัครเฟซบุ๊กอันใหม่มีเพื่อนยังไม่ถึง 10 คนเลย

แน่นอนว่าโทรศัพท์ที่ใช้ตอนนี้เป็นสมาร์ตโฟนส่วนเครื่องที่ใช้แกขัดตอนพาวนิภาหนีออกจากบ้านเก็บไว้เป็นของที่ระลึกในตู้เก็บของ

อ๊ะ.. นกน้อยในกรงทองมีคลิปเพลงใหม่

ดูจบผมก็ส่งไลน์ไปหาวนิภา

LINE สุรเชษฐ์โคตรเท่ในสามโลก : ฟังเพลงใหม่แล้วร้องเพราะมาก ช็อกโกแลตก็อร่อยมาก หวานเหมือนคนให้เลย

LINE วนิภา : ขอบคุณค่ะ

LINE วนิภา : (สติ๊กเกอร์สาวน้อยเขิน)

วนิภาตอบอย่างรวดเร็ว

LINE สุรเชษฐ์โคตรเท่ในสามโลก : มีพรสวรรค์ขนาดนี้ไม่ต้องไปออดิชันค่ายกากๆ นั่นหรอก ฉันจะเปิดบริษัทเพลงให้เธอเอง

LINE วนิภา : เธอคนนี้ก็คือหนึ่งในคนที่จะเป็นศิลปินของพี่เหมือนกันใช่ไหมคะ

วนิภาส่งรูปผมกับเชอรีนที่กำลังนั่งกินโจ๊กในร้านแก้วตามาให้ดู ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกถึงความประชดประชันเล็กน้อย

หนอย~ ยัยแก้วตาทำร้ายกันได้ลงคอเชียวนะ อุตส่าห์ให้ทิปโดยไม่เต็มใจไปตั้ง 60 บาท แท้ๆ! มีคนเดียวแหละที่สามารถถ่ายรูปและส่งไปให้วนิภา

LINE วนิภา : (สติ๊กเกอร์สาวน้อยขี้สงสัย)

LINE สุรเชษฐ์โคตรเท่ในสามโลก : เชอรีนน่ะเหรอ? เชอรีนเป็นเพื่อนผู้ร่ำรวยของพี่เอง เธอจะเป็นผู้ออกทุนเปิดบริษัทเพลงให้เราไง

LINE วนิภา : เธอน่ารักจังวันหลังแนะนำให้ฉันรู้จักบ้างสิคะ

ผมแอบหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ ขืนพาไปเจอกันมีหวังยัยเชอรีนส่อแววรังแกวนิภาแน่นอน ก็วนิภาเป็นเด็กผู้หญิงน่าแกล้งซะขนาดนั้น

LINE สุรเชษฐ์โคตรเท่ในสามโลก : ไว้มีโอกาสนะ

ผมเก็บโทรศัพท์และเดินลงมาข้างล่างข้อดีข้อเดียวของเชอรีนคือเวลาอยู่ที่บ้านผมเธอจะอ่อนโยนมาก โดยเฉพาะกับใบเฟิร์น นั่นเป็นเหตุผลที่ใบเฟิร์นติดพี่สาวแจขนาดนี้

แน่นอน.. เธอแสร้งทำ

“เช~ เรากำลังจะเล่นเกมเศรษฐีกัน มาเล่นด้วยกันหน่อยสิขาดคนอ่ะ” เชอรีนเห็นผมก็เรียกทันที

พวกเราเล่นกันถึงเกือบ 4 ทุ่ม เชอรีนก็บอกว่าจะกลับแล้ว

แน่นอนว่าเป็นหน้าที่ผมที่ต้องไปส่งเธอที่คอนโด

“เค้าขับนะ!” เชอรีนวิ่งไปที่นั่งคนขับ

“ไม่ต้องเลย ไปนั่งฝั่งโน่นเลยไป”

รถไฟเหาะเล่นรอบเดียวก็เกินพอ

เชอรีนทำหน้าบู้ขึ้นรถอย่างไม่พอใจ

บรืน น น

ผมขับรถออกไปที่ถนนใหญ่ เชอรีนก็พูดขึ้นมา

“นี่เช ตอนนี้ก็ยังไม่ดึกเท่าไหร่เราไปเที่ยวกันก่อนได้ไหม”

“หืม?”

“น้าาา~ ถือว่าตอบแทนที่เค้าช่วยโกหกแม่ให้ก็ได้” เชอรีนหันมาทำหน้าตาอ้อนวอน

“เอางั้นก็ได้ จะไปไหนล่ะ”

มันก็ยังไม่ดึกจริงๆ นั่นแหละ ยอมไปด้วยก็ได้

“เย้!”

เชอรีนเลือกตำแหน่งในระบบนำทางอัจฉริยะของรถ ผมก็ขับตามไปจนกระทั่งเจอผับหรูหราแห่งหนึ่ง

“ที่แบบนี้เราจะเข้าไปได้เหรอ” ผมถาม

อายุไม่ถึงแถมยังใส่ชุดนักเรียนมาอีกต่างหาก

“ฮี่ๆ เชขับเข้าไปจอดที่ว่างอยู่ตรงนั้นเลย” เชอรีนชี้ไปที่ลานจอดรถ VIP ด้านหน้าคลับ

“อย่าบอกนะว่าที่นี่ก็ของครอบครัวเธอ?” ผมแอบสงสัย

“ไม่ใช่หรอก ไม่ต้องห่วงเราเข้าไปได้แน่นอน”

รถจอดสนิทเชอรีนก็ลงจากรถไป

ผมก็ตามไปติดๆ

เชอรีนหยิบบัตร VIP ของผับแห่งนี้ขึ้นมาให้บอดี้การ์ดดู แล้วพวกเราก็ผ่านเข้ามาได้จริงๆ

“เห็นไหมไม่มีปัญหา” เชอรีนหันมายิ้มให้ก่อนเกาะแขนผมพาเดินเข้าไปชมด้านใน

รู้สึกแปลกๆ แฮะ เป็นครั้งแรกเลยที่ใส่ชุดนักเรียนเข้ามาเดินตัวปลิวในที่แบบนี้

เราเดินผ่านโซนที่มีฟลอแดนซ์พวกวัยรุ่นยันวัยทำงานที่มีกะตังค์กำลังเมามันไปกับเสียงเพลงจากวงดนตรีที่มีชื่อเสียงของประเทศ

เดินขึ้นไปชั้นสามแล้วก็เข้าไปในห้อง VIP ห้องหนึ่งในนั้นมีกลุ่มวัยรุ่นอายุราว 18-22 ปี หญิง 1 ชาย 4 นั่งเล่นไพ่โป๊กเกอร์กันอยู่ก่อนแล้ว

ในห้องตกแต่งหรูหรามีระดับ มีคาราโอเกะและโต๊ะสนุกด้วย

“เชอรีนไม่เจอตั้งนานคิดถึงจังเลย!” ผู้หญิงผมยาวเดินเข้ามากอดเชอรีนอย่างสนิทสนม

เล่นทำเอาผมแปลกใจเลย เห็นเชอรีนชอบมาเกาะแกะติดอยู่กับผมตลอดไม่คิดว่าจะมีเพื่อนกับเขาด้วย

“ฮาย~ เชอรีน”

“โอะๆ พาใครมาด้วยละเนี่ย”

พวกชายหนุ่มหน้าตาดีทั้งหลายยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร ไอ้พวกนี้แต่งตัวอย่างกับวงบอยแบรนด์เกาหลี

"แฟน" เชอรีนมาเกาะแขนผม

ผมเห็นสีหน้าอึ้งๆ ของคนพวกนั้น


####

มาแล้ว ก็หายไปนานมาก นี่ต้องไปไล่อ่านใหม่หมดเลย เตือนก่อนว่าไม่สนุก มันขาดตอนไปแล้วพล็อตที่คิดไว้ลืมหมด ต้องคิดใหม่หมด ใครยินดีอ่านก็อ่าน ใครไม่อ่านก็ตามใจ ผมไม่สามารถบังคับใครได้ จำไว้สิทธิ์มันอยู่ที่คุณเท่านั้น!!

ปล.แต่งในโทรศัพท์ยามว่างเท่านั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น