Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

​ตอนที่ 21 เตรียมแผนเอาคืน

ชื่อตอน : ​ตอนที่ 21 เตรียมแผนเอาคืน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 308

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนที่ 21 เตรียมแผนเอาคืน
แบบอักษร

​ตอนที่ 21 

ริวกับมิกิเดินทางมาถึงโรงพยาบาล เมื่อเดินเข้ามา เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลทั้งหลายดูสนใจกันเป็นตาเดียว เนื่องจากมิกิเองทั้งโรงพยาบาลรับรู้แค่ว่าเป็นคุณหมอของแผนกสูตินารีเวช แต่ก็ไม่ได้แปลกใจในเรื่องของชายหนุ่มเพราะข่าวก็ออกกันโครม ๆ ตั้งแต่ครั้งงานการกุศลที่ควงกันไปเปิดตัว 

“ไง มิกิ วันนี้หยุดหรอยะ” อากิโกะ ริกะ คุณหมอแผนก OPD กลาง เอ่ยทัก แน่นอนเธอไม่ชอบมิกิเป็นทุนเดิม เนื่องจากริกะแอบชอบริว เพราะสถานะ หน้าตาทางสังคมและขึ้นชื่อว่าเป็น 4 หนุ่มแห่ง Fire dragon อีกทั้งเธอก็ไม่รู้อีกเช่นกันว่ามิกิแท้จริงเป็นลูกสาวของท่านประธานโรงพยาบาล และก็ไม่รู้อีกเช่นกันว่า มิกิหรือมิยูกิ นั้นเป็นลูกสาวของเล็กของตระกูลมิวะ นั่นหมายถึงเป็นน้องสาวของท่านรองประธาน ชุนจิ และ ยูจิ มิวะ ด้วยเช่นกัน ที่สำคัญเนื่องจากมิกิใช้นามสกุลของผู้เป็นแม่ในโรงพยาบาล ทำให้เข้าใจว่าเป็นลูกของเมียน้อย ซึ่งปากต่อปากเพราะมีคนมาปล่อยข่าวว่า ท่านประธานมีอนุ โดยไม่มีใครได้รู้เรื่องจริงเลยว่า มารดาของมิกิก็คือนายหญิง เพราะไม่ค่อยชอบออกงานสังคมและอยู่แต่บ้านเท่านั้น แทบไม่มีใครเคยเห็นหน้านายหญิงเลยสักคน 

“อืม” มิกิตอบเพียงสั้นๆ เพราะไม่อยากเสวนาด้วย 

“ฉันได้ยินว่าช่วงนี้เธอขาดงานบ่อย ระวังน๊า” ริกะยังไม่หยุดที่จะค่อนแคะ 

“เรื่องของฉันนะ จะหยุดหรือโดนไล่ออก มันก็เรื่องของฉันไหม ส่วนตัวเธอ บางอย่างที่คิดเมื่อความจริงออกมาเธออาจจะหงายเงิบไปเลยกะได้นะ” มิกิพูดต่อ 

“คนอย่างฉันไม่มีวันนั้นแน่นอน” ริกะเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ 

“ไปเถอะค่ะริว เดี๋ยวท่านรองจะรอนาน” มิกิขี้เกียจต่อความยาวเลยชวนริวเดินเลี่ยงไป 

ทั้งสองขึ้นลิฟท์มายังชั้นผู้บริหารเพื่อเตรียมคุยกับพี่ชุนจิ ยูจิ เมื่อมาถึงห้อง 

“พี่ชุน พี่ยู คิดถึงจังเลยค่ะ” มิกิเพิ่มอ้อนพี่ชายทั้ง 2 

“อะไรกันเรา ไม่เจอแค่ไม่กี่วันมาอ้อนกันซะละน้องสาวพี่” ชุนจิ กับยูจิ ถึงแม้จะอายุห่างกับมิกิพอประมาณ แต่ก็รักและเอ็นดูน้องสาวจะว่าหวงเจ้าหญิงของบ้านก็ว่าได้ 

“ก็พี่ชุนกับพี่ยู อยู่แต่ข้างบน มิกิก็ไม่ค่อยกล้าขึ้นมาเดี๋ยวความแตก อีกอย่าง มิกิไปบ้านก็ไม่ค่อยเจอ ต้องวัดดวงตลอด คิดแล้วเศร้า สงสัยพี่ ๆ แอบไปมีแฟนแล้วเป็นแน่” มิกิเอ่ยงอนนิดๆ 

“ฮ่าๆๆๆ เรานี่นะ ไม่ต้องอนเลย พี่กับพี่ชุนก็ยุ่งเรื่องโรงพยาบาลนี่หละ ต้องดูแลกี่สาขา แล้วเมื่อไหร่จะมาช่วยพวกพี่เต็มที่สักที เรียนรู้งานไปถึงไหนแล้ว” ยูจิเอ่ยถามน้องรัก 

“ก็ประมาณนึงค่ะ ยากแต่จะพยายาม” มิกิเอ่ยบอก 

“วันเปิดคลินิกพี่จะเปิดตัวเราอย่างเป็นทางการนะ และช่วยพี่บริหารทั้งโรงพยาบาลและคลินิกด้วยเข้าใจไหม” ชุนจิเอ่ยบอก 

“ถึงเวลาแล้วหรอคะ เฮ้อ” มิกิบ่นออกมาเบาๆ 

“งั้นซิ โตแล้วจะแต่งงานแล้วช่วยพวกพี่ได้แล้วจะได้เหนื่อยน้อยลงมีเวลาไปหาเมียกันหน่อย” ยูจิเอ่ย 

“คร้าคุณพี่ชาย ถ้าเมียสวยน้อยกว่าน้องมีงอนอะบอกเลยฮ่าๆๆๆ” มิกิแซว 

ริวที่ฟังอยู่ก็พลอยหัวเราะกับคำพูดของมิกิไปด้วย คิดได้ไง สวยน้อยกว่าตัวเอง 

“ผมว่างานยากแล้วพี่ยูจิ ต้องหาสวยกว่าน้องสาวเราเนี่ย” ยูจิหันไปคุยเล่นกันชุนจิเล็กน้อยก่อนเริ่มคุยงาน 

“เอาหละ มาคุยเรื่องคลินิกกัน ริว ถ้าพี่จะขอทั้งฟลอร์ เป็นคลินิกเลยได้ไหม” ชุนจิเอ่ยถาม 

“ได้นะครับ พี่ต้องการแบ่งกี่ห้อง จัดยังไงบ้างแจ้งผมได้เลยครับ เดี๋ยวจะให้สถาปนิคเข้ามาคุยเรื่องการทำพื้นที่อีกที” 

“ดี พี่มองว่า ถ้าเรามีห้องตรวจแค่ 1-2 ห้อง อาจจะไม่พอต้องให้ผู้เฒ่าผู้แก่มานั่งรอหมอนาน ๆ  พี่อยากให้ตรงจุดนั้นเป็นเหมือนอนามัย เจ็บป่วยเล็กน้อย หรือพวกขอยาโรคประจำตัวความดันอะไรพวกนี้ ไปจุดนั้นเลย จะมีแผนกทันตกรรมด้วย ไม่ต้องเดินทางมาไกล ส่วนราคา พี่จะคิดราคาเรทเดียวกับโรงพยาบาลรัฐบาลนะ ไม่แพงมาก เดี๋ยวพี่คุยกับทางกระทรวงสาธารณสุข แจ้งเรื่องคลินิกตัวนี้ด้วย แบ่งเบาความหนาแน่นของโรงพยาบาลรัฐบาล ขอพี่คุยกับทางท่านรัฐมนตรีอีกทีนึง” 

“ได้ครับ โปรเจคไม่เล็กแล้วนะครับเนี่ย” ริวเอ่ย 

“ให้มิกิบริหาร วัดฝีมือกันหน่อย” ชุนจิเอ่ย 

หญิงสาวที่นั่งโอบกอดพี่ชายคนรองอย่างออดอ้อนถึงกับผวาไปกอดพี่ชายคนโต 

“ขอเงินเดือนด้วยนะคะ เผื่ออนาคต ริวกับพี่ ๆ ไม่เลี้ยงน้องแล้วจะได้มีเงินเลี้ยงตัวเอง” 

“ยัยงก ขืนพี่ไม่เลี้ยงเราคุณป๋าเอาตาย ลูกรักขนาดนั้น” ชุนจิเอ่ยอย่างอารมณ์ดี 

“กลัวอีกหน่อย รักเมียมากกว่าน้องไงคะ ส่วนริวอนาคตเผื่อเบื่อมิกิแล้ว ไล่มิกิออกจากบ้าน มิกิต้องหาทางเอาตัวรอดไว้ก่อน” เธอเอ่ยบอกอย่างทะเล้น 

“ทะเล้นใหญ่แล้วนะเรา น้องสาวพี่คนเดียวทำไมพวกพี่จะเลี้ยงไม่ได้ ริวไล่ออกจากบ้าน มาหาพวกพี่นี่ แล้วเดี๋ยวพวกพี่จะจัดการริวเอง ฮ่าๆๆๆ” ยูจิเอ่ยขู่ 

“ไม่กล้าไล่หรอกคร้าบ ทุกวันนี้เธอเป็นเจ้านายผมนะพี่ จ่ายเบี้ยเลี้ยงเป็นรายวัน ค่ารถไม่ต้องจ่าย ค่ากินก็แทบไม่ต้องผูกปิ่นโตรายเดือน” ริวแซว 

“กล่าวหา..........” มิกิมองหน้าริวเอ่ยแบบงอนๆ 

“ผมเปล่า ก็ขี้เกียจถือกระเป๋าเงิน เลยให้เมียถือให้แค่นั้นเอง” ริวให้เหตุผล 

แล้วทั้งหมดก็หัวเราะกันครึกครื้น 

“เย็นนี้ไปดินเนอร์กัน พี่อยากกินสเต็ก ไปร้านเพื่อนริวกะได้” ยูจิบอก 

“ได้ครับ เดี๋ยวผมโทรจองโต๊ะก่อน พี่ชุนไปด้วยไหม” ริวเอ่ยถาม 

“ไปซิ นาน ๆ น้องสาวจะเป็นเจ้ามือต้องไปถล่ม ฮ่าๆๆ” ชุนจิแซว 

หลังจาก 3 คนพี่น้องและอีก 1 หนุ่มน้องเขยทานดินเนอร์กันเรียบร้อยและแยกย้าย 

มิกิกับริวแวะเข้าคลับเฮ้าส์เล็กน้อยก่อนกลับคอนโด 

@ ที่คลับเฮ้าส์  ในห้องทำงาน 

“คุณริวครับ นี่เอกสารที่จะให้เซ็นต์ครับ” โนดะนำเอกสารของคลับเฮ้าส์มาให้ริวเซ็นต์ เป็นการเบิกจ่ายเงินค่าใช้จ่ายและอื่นๆ ภายในร้าน รวมถึงธุรกิจอื่นๆ ของริวด้วย ที่ทำกับอีก 3 หนุ่ม 

Rrrrrrrr 

“ว่าไง ซาดะ” ริวรับสายของซาดะ 

“ริว ฮิโระเคลื่อนไหวแล้ว” ซาดะเอ่ยบอก 

“มันกำลังจะทำอะไร” ริวเอ่ยถาม 

“ฉันยังไม่แน่ใจ แต่รอบนี้ดูมันเงียบแปลกๆ”ซาดะเอ่ยบอก 

“ช่วยจับตาดูมันไว้ให้ทีแล้วคอยโทรบอกฉัน ทางนี้ฉันกับทีเหลือจะหาทางตั้งรับ” ริวเอ่ยบอก 

“ได้ มีความคืบหน้าอะไรฉันจะบอกอีกที” 

“โนดะ เดี๋ยวแจ้งไปทางเลขาของ 3 คนนั้นเรื่องฮิโระด้วย ตอนนี้พวกนั้นไปต่างประเทศกันหมด 

“ได้ครับคุณชาย” โนดะรับคำสั่ง 

“อ้อแล้วส่งคนคอยประสานงานกับซาดะ ส่งคนประกบฮิโระทีมันกำลังจะทำอะไร” 

“ครับ” โนดะรับคำสั่งอีกครั้งก่อนออกจากห้องไป 

@ ทางด้านฮิโระ 

“เพราะมึงไอ้ริว ทำกูเจ็บแสบ กูก็จะสนองมึงให้เจ็บพอกัน ของรักของหวงมึงกูจะเอามาทำเมีย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ฮิโระที่แค้นริวยิ่งหนัก การบุกถล่มในครั้งล่าสุดทำให้เขาแทบล้มละลาย 

ฮิโระให้คนตามสืบความเคลื่อนไหวของมิยูกิ เวลาไหนที่จะห่างจากริว เวลาไหนสะดวก เมื่อนั้นเขาจะลงมือจับเธอมาบำเรอสวาทของตัวเอง 

“นายครับ สายของเราส่งรายงานความเคลื่อนไหวของคุณมิยูกิมาให้ครับ” 

“ดี ไหนเอามาดูซิ” ฮิโระเอ่ย 

แล้วเขาก็รับเอกสารรายงานมานั่งดู พลางคิดแผนในใจ 

“อืม บอกคนของเราให้เฝ้าให้ดี ทางสะดวกเมื่อไหร่เราจะลงมือ” 

“ครับนาย” แล้วลูกน้องของฮิโระก็ออกจากห้องไป 

@ คอนโดริว 

“ริวขา อาบน้ำก่อนไหมคะเดี๋ยวมิกิเตรียมน้ำให้” มิกิเอ่ยถามหลังจากที่กลับจากดินเนอร์กับพี่ๆ 

“อาบด้วยกันไหมครับ วันนี้ผมบริการมิกิเอง” ริวเอ่ยถาม 

“วันนี้ติดไฟแดงค่ะ ริวอาบก่อนเลย เดี๋ยวมิกิอาบทีหลัง”มิกิเอ่ยบอก 

“งั้นก็ไม่ต้องเตรียมน้ำครับ อาบเรนชาวเวอร์เอา” ริวเอ่ยบอก 

แล้วมิกิก็เดินไปที่ห้องแต่งตัวเตรียมเสื้อนอนให้ริว ในขณะที่ริวก็เดินเข้าตามเข้าไปพร้อมกับถอดเสื้อผ้าตัวเองและเดินตัวเปล่าเข้าห้องน้ำไปอย่างสบายอารมณ์ 

หลังจากอาบน้ำเสร็จเขาก็เดินตัวเปล่าออกมา 

“ว๊าย ริวทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย”มิกิเอ่ยถาม 

“คนใครบางคนลืมเอาผ้าเช็ดตัวให้ เรียกแล้วก็ไม่ตอบเลยต้องเดินออกมาตาม” 

มิกิที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่ห้องนั่งเล่นถึงกับตกใจเมื่อริวเดินตัวเปล่าออกมา 

“เออ มิกิลืมขอโทษค่ะ มิกิแย่จัง เดี๋ยวซุ่มซ่ามเดี๋ยวลืม เดี๋ยวมิกิไปหยิบผ้าเช็ดตัวให้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกในขณะที่เดินถอยหลังไป ซึ่งด้านหลังเป็นประตูกระจก 

“มิกิระวัง!!!” ทันทีที่ริวเอ่ยจบ “โป๊ก!!!” เสียงขอแข็งกระทบกับกระจกดังขึ้นสั่น ริวรีบก้าวมาดูทันที 

“เป็นอะไรไหมไหนขอดูหน่อย เอามือออกครับของผมดูหน่อย” ริวจับมือมิกิที่ปิดหน้าผากออก 

มิกิที่ตอนนี้มึนได้ที เพราะเพิ่งหัวโขกกับกระจกไป ก็ลดมือลง 

“โอ้โห มะนาวเรียกป้าเลยแหะ” ริวเอ่ยแซว 

“ห้ามแซวนะ มิกิเจ็บ” เธอเอ่ย 

“ใจลอยไปไหน แค่ไปเอาผ้าเช็ดตัวไม่เห็นต้องรีบร้อนขนาดนั้นเลย มานั่งนี่ครับเดี๋ยวผมไปเอาน้ำแข็งมาประคบให้” ริวพามิกิมานั่งที่เดิมส่วนตัวเองก็เดินไปเข้าห้องไปใส่กางเกงให้เรียบร้อยแล้วเดิมออกมาที่ห้องครัวเอาผ้าห่อน้ำแข็งมาประคบให้เมียรัก 

ระหว่างที่ประคบไปริวเอ่ยถามขึ้น “เป็นอะไร คิดอะไรอยู่ เดินออกจะบ่อยไม่เคยชน ใจลอยไปไหนหือ” 

“เอ่อเปล่าค่ะ แค่มิกิมีความรู้สึกเหมือนเบลอๆ เลยไม่ทันเห็นกระจกตรงหน้า” มิกิเอ่ยบอก 

“ไม่สบายตรงไหน ปวดหัว ตัวร้อน เป็นไข้ไหนบอกผมซิ” ริวเอ่ยอย่างร้อนรน 

“สงสัยคงนอนไม่พอ ก็ริวเล่นจัดมิกิทุกคืน ผิดที่ริวเลยนะ” มิกิกล่าวโทษ 

“งั้นวันนี้ไถ่โทษงด 1 วันให้มิกิได้พักดีไหม” ริวเอ่ยถามอย่างหยอกล้อ 

“อืม เดี๋ยวมิกิไปอาบน้ำนะครับ แล้วเดี๋ยวเสร็จแล้วผมทายาให้” ริวเดินมาส่งมิกิที่หน้าห้องน้ำ ก่อนที่ตัวเองจะเดินออกมาเอายาและเดินไปคอยนวดให้เมียที่เตียง 

หลังจากที่มิกิอาบน้ำออกมาเสร็จแล้ว เธอก็เดินมาหาที่เตียงพร้อมกับล้มตัวลงนอนใต้ผ้าห่มทันที 

“เดี๋ยว ทานยาก่อน แล้วเดี๋ยวผมนวดแผลให้” ริวเอ่ยบอก 

มิกิรับยามาทานและลงนอนหลับตาทันที ริวค่อยๆ ทายาให้เพราะตัวเธอเจ็บ มันปูดบวมเป็นลูกมะนาวจริง ถ้าไม่ให้กินยาลดไข้ดักไว้ รับรองพรุ่งนี้เช้าเธอเป็นไข้แน่ๆ  เพียงไม่นานมิกิก็มีลมหายใจที่สม่ำเสมอ ริวเห็นดังนั้นก็เอื้อมมือไปปิดไฟ เหลือไว้แต่ไฟหัวเตียงฝั่งของเขาสลัวเพียงดวงเดียว แล้วลุกเดินออกมาเคลียร์งานอีกเล็กน้อยที่ห้องทำงานก่อนจะกลับไปนอนกอดเธอแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น