facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 20 : ได้คืบจะเอาศอก

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 : ได้คืบจะเอาศอก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.5k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2562 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 : ได้คืบจะเอาศอก
แบบอักษร


ตอนที่ 20


ได้คืบจะเอาศอก


หลังจากที่การะเกดได้ทักทายกับลุงของคริสโตเฟอร์นั้นก็คือ เดนิส เจมส์ แอทวูลฟ์ แล้ว การะเกดก็ค่อยใจชื้นขี้นมาบ้าง เพราะจากที่เธอสังเกตเดนิสกับคริสโตเฟอร์จะมีนิสัยเหมือนกันอย่างหนึ่งก็คือเขาเงียบและพูดน้อย เธอเองไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคริสโตเฟอร์ถึงได้เป็นคนแบบนี้


เพราะการเลี้ยงดูมาแบบนี้สินะ


แต่ที่ทำให้เธอค่อยๆสบายใจได้นั้นเพราะแววตาที่เดนิสมองมาเธอไม่ได้มีความไม่ชอบหรือเกลียดชัง แต่เธอก็อ่านสายตาเขาไม่ออกเช่นกัน


“ชื่ออะไรละเรา” เดนิสตั้งคำถามกับว่าที่เจ้าสาวของหลานชายที่นั่งตรงกันข้ามกับเขา พลางยกแก้วแชมเปญสีสวยมาจรดริมฝีปาก ทุกท่วงท่าของเดนิสให้อารมณ์เสมือนผู้เป็นเจ้าป่าใหญ่ มันดูยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ทั้งๆที่เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย


“เกดค่ะ การะเกด กีรติสกุลพัฒน์ค่ะ” การะเกดตอบกลับเดนิสด้วยน้ำเสียงฉะฉาน แม้ภายในใจตอนนี้จะร้อนรุ่มเมื่อเห็นใบหน้าเคร่งขรึมของเดนิส


“กีรติสกุลพัฒน์...” เดนิสขมวดคิ้วพลางทวนนามสกุลของการะเกดเบาๆ


และแล้วในห้องรับแขกก็ต้องอยู่ในความสงบ มันเงียบจนได้ยินเพียงแค่ลมที่ออกมาจากเครื่องปรับอากาศ


“อย่างที่ผมบอกผมจะแต่งงานกับเธอ คุณลุงมีความคิดยังไงกับเรื่องนี้” และเป็นคริสโตเฟอร์ที่เอ่ยขี้นเพื่อทำลายบรรยากาศที่มาคุ เพราะเห็นว่าการะเกดทำได้แต่นั่งเกร็ง เขาเอื้อมมือหนาไปบีบที่มือเล็กอีกครั้ง


“ฉันหรอ...” เดนิสวางแก้วแชมเปญลงก่อนจะตวัดสายตาที่เปรียบเสมือนพญาเหยี่ยวตัวใหญ่ขี้นมามองการะเกด จนคนถูกจ้องถึงกับวางหน้าไม่ถูก เธอเผลอบีบมือของคริสโตเฟอร์ไว้แน่น แต่เธอก็ยังไม่หลบสายตาของผู้อาวุโสกว่า


“...” เดนิสละสายตาละจากการะเกดแล้วหันไปสบตาคริสโตเฟอร์ที่นั่งข้างๆหญิงสาวแทน



“ฉันตามใจแก...แล้วแกไปคุยกับผู้ใหญ่ทางนุ้นรึยัง” การะเกดลอบหายใจเมื่อเห็นว่าเดนิสลอบยิ้มให้เธอหน่อยๆ


นึกว่าจะไม่รอดซะแล้วการะเกดเอ๊ย!


เธอค่อยๆคลายมือเล็กที่บีบมือหนาของคริสโตเฟอร์ออก ความกังวลที่เปรียบเหมือนหมอกหนาค่อยๆจางหายไป


“ยัง...ผมมาคุยกับคุณลุงก่อน” คริสโตเฟอร์เองก็ลอบถอนหายใจเมื่อเห็นว่าเดนิสไม่ขัดข้องกับเรื่องแต่งงานของเขา


“มีอะไรให้ช่วยก็บอก ฉันหนุนหลังแกเต็มที่ เจ้าคริส” เดนิสระบายรอยยิ้มออกมานิดๆพร้อมหรี่ตามองปฏิกิริยาของหลานชายที่เขาเลี้ยงมากับมือ เขาเพียงต้องการแกล้งคริสโตเฟอร์ก็เท่านั้น แต่นึกไม่ถึงว่าจะเห็นแววตาหวาดกลัวแม้จะถูกความเย็นชาปิดทับในนัยน์ตาสีฟ้าคู่นี้ด้วยตัวเอง


เจ้าคริสคงรักผู้หญิงคนนี้มากจริงๆ


“ขอบคุณครับ”


“ทานอะไรมารึยังล่ะ...เจ้าแดนก็อยู่”


“วันหลังนะครับคุณลุง..พรุ่งนี้เกดมีเรียน ผมต้องบินกลับอังกฤษเลย”


“อืม..ไปเถอะ”





เมื่อคริสโตเฟอร์และการะเกดออกมาจากคฤหาสน์หลังโตของตระกูลแอทวูลฟ์แล้ว ทั้งสองก็ขี้นรถยุโรปคันหรู ก่อนจะมุ่งตรงสู่ลานสนามบินที่มีเครื่องบินสุดหรูซึ่งเป็นลำเดียวกันกับตอนมาจอดรออยู่


“นี่นาย...ฉันจำได้ว่าก่อนฉันหลับฉันนั่งเครื่องอยู่ แต่ทำไมจู่ดีๆฉันถึงตื่นในรถได้ล่ะ”


คริสโตเฟอร์ยกยิ้มขี้นน้อยๆ แต่ไม่ตอบกลับการะเกด เขาเลือกที่จะปิดเปลือกตาลงเพราะต้องการเวลาพักผ่อน


“นายอย่ามาชิงหลับนะคริส..ตอบฉันก่อนสิ” การะเกดเลื่อนมือเล็กไปเขย่าร่างกายแกร่งเมื่อเขายังไม่ลืมตาขี้นมา


“ถ้าจะให้ตอบเอาจูบมาแลกสิ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์แบบนั้น


วนเข้าเรื่องนี้จนได้สินะ!


“มะ..ไม่อยากรู้แล้วก็ได้” การะเกดนึกอยากจะตบปากตัวเอง ก็รู้อยู่ว่าเขาเป็นคนยังไง ยังไปคะยั้นคะยอเขาอีก


“แต่ฉันอยากบอกแล้วนะ” คริสโตเฟอร์ลืมตาขี้นมาพร้อมหันหน้ามาหาเธอ จนทำให้คนถูกมองรู้สักกดดันไปด้วย “เร็วสิ ฉันอยากตอบแล้ว” เขายังคงเร่งอีกครั้งเมื่คนตัวเล็กต้องการหนีเขาด้วยการหลับตาลง


“ให้ถึงบ้านก่อนได้มั้ยเล่า!” การะเกดเอ่ยออกมาแต่แม้จะหลับตาอยู่ ใบหน้าเรียวเล็กนั้นก็ค่อยๆแดงระเรื่อขี้น


“ถ้าถึงบ้านฉันไม่พอแค่จูบนะ” เขาลอบยิ้มออกมาเมื่อได้แกล้งคนตัวเล็กกว่าจนใบหน้าเรียวสวยนั่นแดงราวลูกมะเขือเทศสุกเต็มที่


“นายนี่ได้คืบจะเอาศอกนะ” การะเกดพลิกตัวไปอีกด้านพร้อมยิ้มกว้างออกมา


“ฉันไม่ได้จะเอาศอก...แต่ฉันจะเอาเธอ”


———————————————————-

คิดตอนไม่ค่อยออกเลยจริงๆ งานหลักก็ยุ่งแสนยุ่ง 😂 ช่วงนี้ไรท์มีปัญหากับตัวเองนิดหน่อย ขอโทษที่มาลงช้านะคะ หัวไม่เดินเลยจริงๆ 🙏🏻


ขอกำลังใจหน่อยยย ❤️

ความคิดเห็น