Crystaljadeed

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 28 I want to swallow you up NC

ชื่อตอน : Chapter 28 I want to swallow you up NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 17:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 28 I want to swallow you up NC
แบบอักษร

 

Chapter 28 I want to swallow you up 

เสียงน้ำตกกระทบพื้นดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอภายในห้องน้ำขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก เด็กหนุ่มลูกครึ่งเอเชียยกมือขึ้นลูบเส้นผมสีดำที่เริ่มยาวไปด้านหลัง เขาตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่ห้องนี้อย่างกะทันหัน เพราะข้อตกลงที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่าย เขาเป็นบุคคลประเภทที่มักจะแบ่งขอบเขตความสัมพันธ์และสถานะกับคนรอบข้างอย่างชัดเจนเสมอ แม้ดูเหมือนว่ามิคาเอลจะเป็นข้อยกเว้นที่เขาไม่รู้ว่าจะยกอีกฝ่ายให้อยู่ในตำแหน่งไหนในความรู้สึก แต่ในเมื่อมิคาเอลได้ตัดสินใจเลือกที่จะยกเลิกสถานะคู่นอนที่ทำให้ยุ่งยากใจไปแล้วก็ดีเหมือนกัน เพราะเขาจะได้จัดการกับความคิดและความรู้สึกผิดปกติของตัวเองเสียที แม้ว่าหากพูดกันตามตรง ตัวเขาก็รู้สึกดีกับความสัมพันธ์ที่อธิบายไม่ได้นี้อยู่เหมือนกันอีกทั้งยังรู้สึกหน่วงๆหัวใจอยู่ลึกๆ แต่ในเมื่อเรื่องบางอย่างมันไม่มีทางเป็นไปได้ เขาก็เลือกที่จะตัดมันออกไปให้สิ้นซาก เด็กหนุ่มนึกถึงใครบางคนที่มักจะติดตามเขาอยู่ตลอดมา ไม่เว้นแม้กระทั่งชีวิตใหม่และร่างใหม่นี้ 

‘ยูริเอลจะรู้สึกเสียใจแค่ไหนนะ 

อย่างไม่ทันรู้ตัว เด็กหนุ่มรางโปร่งบางยืนนิ่งงันอยู่ใต้ฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านร่างกายไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้สติขึ้นมาอีกครั้งในตอนที่ได้ยินเสียงเปิดประตู อคิราห์คว้าผ้าเช็ดตัวมาถือด้วยมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว หากแต่ฝ่ายคนที่เข้ามาใหม่ก็มีสีหน้าจริงจังไม่แพ้กันเมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกเป็นใคร เด็กหนุ่มจึงลดการป้องกันลงเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วน้อยๆ อย่างสงสัย

มิคาเอลเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะเปียกแค่ไหน เสื้อเชิ้ตสีดำแนบลู่ไปกับร่างกายจนเห็นกล้ามเนื้ออย่างชัดเจน นัยน์ตาสีมรกตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กหนุ่มที่ทำให้เขารู้สึกอยากจะกลืนกินอยู่ตลอดเวลาคนนี้อย่างเปิดเผย ทุกอารมณ์ความรู้สึกที่มักถูกบดบังด้วยรอยยิ้มกลับปรากฏออกมาต่อหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่คิดปิดบัง ทั้งคู่ประสานสายตากันอยู่อย่างนั้น จนในที่สุดก็มีฝ่ายที่ต้องยอมแพ้ไปอย่างเงียบๆ

อคิราห์หลุบตาลง ในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากถาม มิคาเอลกลับยกมือขึ้นทาบลงบนสองข้างแก้ม บังคับให้หันกลับมาสบตากันเหมือนเดิม นิ้วมือสีขาวซีดลูบไล้อย่างแผ่วเบาจนทำให้หัวใจกระตุก “ฉันจะทำยังไงกับเธอดี”

“...”

“ตอบฉันมาสิว่าเธอไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมฉันถึงไม่ยอมปล่อยเธอไป”

อคิราห์ฝืนมองนัยน์ตาเว้าวอนที่มองตรงมาทางเขาได้ไม่นานเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วเขาไม่สามารถสบตากับมิคาเอลโดยไม่รู้สึกอะไรได้อีกต่อไป เด็กหนุ่มยกมือทั้งสองข้างขึ้นดึงฝ่ามือที่ทาบอยู่ข้างแก้มออก “ผมไม่รู้ และไม่มีทางรับรู้ ตราบใดที่คุณไม่อธิบายให้ผมฟัง” อคิราห์หลับตาลงก่อนที่ดวงตาสีดำขลับจะเปิดขึ้นอีกครั้ง “เพราะผมไม่อยากคิดไปเอง ว่าทุกการกระทำของคุณ โดยเฉพาะหลังจากที่ผมกลับมา มันทำให้ผมสับสน เพราะคุณทำเหมือนกับว่า...คุณกำลังรักผม”

อคิราห์ค่อยๆปล่อยมืออีกฝ่ายออก ชายหนุ่มพลันลดมือทั้งสองข้างลงข้างลำตัว นัยน์ตาที่มองมาไม่ปรากฏร่องรอยใดๆอีก เห็นอีกฝ่ายนิ่งงันไปแบบนั้นเขาก็รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดออกไปคงจะถูกต้องแล้ว เด็กหนุ่มหมุนตัวกลับไปปิดฝักบัว จัดการสวมเสื้อคลุม และหันกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงอีกครั้ง อคิราห์หลับตาก่อนที่จะถอนหายใจออกมาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ดูท่าสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นจะยากต่อการรับมืออย่างมากจริงๆ “ผมรู้มันไม่มีทางใช่และไม่มีทางเป็นไปได้ ระหว่างเรามีแค่ข้อตกลงและเงื่อนไข คุณจะยกเลิกมันเมื่อไหร่ก็ได้ เหมือนที่คุณได้ทำมันลงไปแล้ว ส่วนตัวผมก็ได้แต่ต้องยอมรับ แต่คุณยังต้องการให้ผมอยู่กับคุณต่อไป ผมไม่รู้ และไม่อยากคาดเดาอะไรทั้งนั้น ผมไม่สามารถทำความเข้าใจกับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ได้ สำหรับผมมันยากเกินไป อีกอย่างคุณคือมิคาเอล ออสซินี่คนนั้น...และในตอนนี้ผมก็เป็นแค่อดีตคู่นอนของคุณเท่านั้น” เด็กหนุ่มพูดสิ่งที่ตัวเองครุ่นคิดมาตลอทั้งวันให้อีกฝ่ายรับรู้ หากแต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นน้ำเสียงเย็นชาสายหนึ่ง

“พูดจบรึงยัง” ชายหนุ่มที่ยืนนิ่งฟังความคิดต่างๆ ที่พรั่งพรูออกมาของอีกฝ่ายเอ่ยขึ้นมาทันควัน “เป็นฉันแล้วทำไม ในสายตาเธอฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะรักใครงั้นเหรอ มิคาเอล ออสซินี่ ก็แค่ชื่อของคนๆหนึ่ง คนที่มีความรู้สึก คนที่อยากใช้ชีวิตอยู่กับใครบางคนที่เขาอยากจะมองเห็นทุกเช้า อยากให้อยู่ในสายตาตลอดเวลา แล้วเธอล่ะ” แขนทั้งสองข้างของชายหนุ่มพลันยกขึ้นทาบมือกับกำแพงกั้นตัวคนที่เบิกตากว้างเอาไว้ตรงกลาง “เธอเคยรู้สึกอะไรกับฉันบ้างมั้ย เคยรู้สึกใจเต้นแรงเวลาอยู่กับฉันรึเปล่า เคยอยากตื่นขึ้นมามองเห็นฉันทุกเช้าอย่างที่ฉันอยากเห็นเธอ อคิราห์...เธอยินดีที่จะอยู่ด้วยกันกับฉันมั้ย” แม้ใบหน้ายังนิ่งเรียบแต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมากลับเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก ชายหนุ่มกำลังรอคอยคำตอบจากคนที่กำลังเบิกตากว้างราวกับพึ่งรับรู้เรื่องน่าตกใจบางอย่างๆอดทน

“ผมไม่ค่อยแน่ใจแต่ว่า...อาจจะเคยรู้สึกแบบนั้นนิดหน่อย แต่ว่าอยู่กับคุณ...แล้วจะให้ผมอยู่ด้วยสถานะอะไร”

“คนรักของฉัน” มิคาเอลพูดออกมาอย่างรวดเร็วไม่แม้แต่จะเว้นจังหวะ มองเด็กหนุ่มที่ดวงตาเบิกกว้างไม่กะพริบ ชายหนุ่มพลันอดใจไม่ไหวก้มลงจูบริมฝีปากที่เผยออ้าน้อยๆอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง “ว่ายังไง ตกลงสินะ”

อคิราห์พลันได้สติ “ครับ? คุณพูดว่าอะ..”

“ต้องอย่างนี้สิอคิราห์ที่รักของฉัน ทีนี้เราก็กลับไปที่ห้องของเรากัน กอดหมอนข้างเย็นๆจะสู้กอดชายหนุ่มรูปงามอย่างฉันได้ยังไง”

“...”

มิคาเอลจูงมือเด็กหนุ่มที่สับสนกับเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นกลับไปยังห้องนอนได้อย่างง่ายดาย จนในที่สุดก็มาถึงห้องนอนที่ไม่ได้ใช้งานถึงหนึ่งคืนเต็มๆ ชายหนุ่มหันกลับไปหาคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง

อคิราห์ราวกับพึ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจคู่หนึ่ง พลันใบหน้าขาวใสก็เริ่มแดงขึ้นอย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวไม่รับรู้แม้แต่น้อย

มิคาเอลรู้สึกว่าปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นอย่างเชื่องช้าของเด็กหนุ่มดูน่ารักมากจนเขาอดใจไม่ไหวฝังจมูกเข้าไปรอบหนึ่ง แต่ดูเหมือนรอบเดียวจะไม่เพียงพอ ชายหนุ่มรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามาและเริ่มปฏิบัติการกระทำชำเราใบหน้าที่แดงราวกับจะสุกนั่น ลามไปถึงลำคอ

อคิราห์ผลักร่างกายอีกฝ่ายออกพลางเอ่ยออกมาเสียงเบา “เดี๋ยวก่อนครับ ผมต้องใช้ความคิด”

“ที่รัก เธอยังต้องคิดอะไรอีก ในเมื่อเราเป็น ‘คนรัก’ กันเรื่องแบบนี้มันก็ธรรมดาไม่ใช่รึไง อีกอย่างฉันไม่ได้กอดเธอมานานแค่ไหนแล้วนะ” มิคาเอลก้าวเข้าหาเด็กหนุ่มอีกครั้ง ใช้ความมือไวของตัวเองดึงปลายเชือกชุดคลุมของอีกฝ่ายออก อคิราห์ไม่ทันได้มีเวลาจัดการกับชุดของตัวเองก็ถูกมิคาเอลลอกคราบออกอย่างละมุนละม่อม ชายหนุ่มโอบกอดร่างผอมบางนั้นทั้งตัว ก้มลงซุกไซ้อยู่ที่ริมใบหูแดงระเรื่อ ขบกัดติ่งหูเล็กๆนั่นพลางเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาหากแต่หนักแน่นในความรู้สึก “ไม่ต้องคิดมากไปหรอก แค่ทำทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมาก็พอ เธอเป็นแบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว เพราะฉันรักทุกอย่างที่เป็นเธอ แล้วเธอล่ะอคิราห์”

“ผมไม่...”

“ไม่ต้องรีบตอบหรอกที่รักเธอรักฉันแค่ไหน ฉันจะรอฟังจากเสียงของเธอเอาก็แล้วกัน” มิคาเอลจัดการจูบปิดปากเด็กหนุ่มก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น เขาอุ้มคนรักหมาดๆขึ้นมาวางลงบนที่นอนอย่างแผ่วเบาโดยที่ริมฝีปากก็ยังทำหน้าที่ของมันอยู่เหมือนเดิม ชายหนุ่มไล้นิ้วมือไปตามร่างกายขาวเนียนตรงหน้าก่อนที่จะชะงักลงบนตุ่มไตสีชมพูอ่อน นิ้วเรียวบีบคลึงพลางเขี่ยไปมาจนมันแข็งขึ้นมากกว่าเดิม ลิ้นร้อนกวาดต้อนไปทั่วทั้งโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดดูดดึงกันอย่างหิวกระหาย เสียงจากการจูบของคนทั้งคู่ดังก้องจนกระทั่งเด็กหนุ่มเริ่มครางประท้วง อคิราห์หันหน้าออก ลมหายใจของเขากำลังจะหมดลง การผละออกมากะทันหันทำให้น้ำลายเหลวใสไหลยืดออกเปรอะลงมายังปลายคางถึงลำคอ

มิคาเอลไล่เลียมันขึ้นไปถึงริมฝีปากของเด็กหนุ่มอีกครั้ง “ถอดเสื้อให้ฉันหน่อยสิที่รัก”

อคิราห์หันกลับมาทำตามความต้องการของอีกฝ่ายอย่างมึนงง เขาปลดกระดุมเสื้อของมิคาเอลออกในขณะที่ใบหูก็ยังถูกลิ้นร้อนขบเม้มหยอกเย้า

 

(อ่าน nc ได้ในเล่มค่ะ) 

 

ทั้งคู่นอนฟังเสียงหัวใจของอีกฝ่ายอยู่อีกพักใหญ่ แต่แล้วจู่ๆเด็กหนุ่มก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “ผมไม่รู้ว่ามันเรียกว่าความรักรึเปล่า แต่ถ้าการที่ผมอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆมันเรียกว่าความรัก ถ้าอย่างนั้น...ผมก็คงจะรักคุณครับ” เด็กหนุ่มที่นอนตะแคงอยู่พูดออกมา 

ได้ยินดังนั้นคนที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลังก็เท้าแขนขึ้นจุมพิตลงบนแก้มของเด็กหนุ่มพลางกระชับตัวอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น “ไม่ใช่คงจะ แต่เธอรักฉันต่างหาก” 

“ครับๆ” 

“ฉันรักเธอ” ชายหนุ่มกระซิบลงข้างใบหูของอีกฝ่าย เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  

“ในเมื่อทุกอย่างลงตัวแล้วถ้างั้นเรามาทำลูกกันต่อเถอะ” 

-------------------------------------------------------------------- Talk NC ยาวปาย มิคาเอลก็ยังคงความกวนส้งติงไม่เปลี่ยนแปลง แต่ก็เป็นเฉพาะกับน้องล่ะนะ ตอนหน้ายกพลขึ้นบกจริงๆ แล้ว เราจะได้ไปทัวร์คฤหาสน์ของลุงกัน และคราวนี้ลุงไม่ได้กลับไปมือเปล่า เพราะลุงพกเมี..แค่กๆ เด็กในปกครองไปด้วย มีทวิตเตอร์แล้วนะขอบอก (จริงๆ ก็มีนานแล้วล่ะ) เจอกันที่ @crystaljadeed จ้า #อาคิและลุงของเขา See you next Ch. Crystal 

ความคิดเห็น