มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : SS2 EP.16 END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2562 09:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 EP.16 END
แบบอักษร

ผมยื่นแก้วชาไข่มุกที่ซื้อมาให้พี่โซดื่ม ส่วนตัวเองก็นั่งลงดื่มด้วยข้างๆเขา ตอนแรกเหมือนเขาอยากจะพูดอธิบายแต่ผมยกมือห้ามไว้ก่อน รอจนกว่าร่างสูงของแฟนตัวเองจะหายเหนื่อยจริงๆ


"ผม..ขอโทษครับ" 

เวลาผ่านไปสักพักผมเป็นฝ่ายเอ่ยพูดก่อน พลางก้มหน้าลงมองตักตัวเอง


"ไม่หรอก พี่ผิดเองที่ระแวงเกินไป"


"แอลเข้าใจแล้วครับพี่โซไม่ต้องโทษตัวเองหรอก เพราะถ้าเกิดมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับพี่โซ ..แอลก็คงหึงและระแวงเหมือนกัน"


"แอลสัญญากับพี่ได้ไหม ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ต้องอยู่คุยกันก่อน อย่าเดินหนีแบบนี้ พี่ใจไม่ดีนะครับ" พี่โซเอื้อมมือมาจับมือผมไปกุมไว้แล้วลูบเบาๆ


"ครับ แอลสัญญา"

เพราะผมก็ไม่อยากทำให้พี่ไม่สบายใจเหมือนกัน ผมขอโทษนะครับที่งี่เง่า..


"กลับบ้านเลยไหม"


"วันนี้แอลอยากนอนกับพี่โซ" ผมอ้อน ไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆนะ แค่คิดว่าหมดเรื่องแล้ว อยากนอนกอดกับแฟนให้สบายใจแค่นั้นเอง


"สำหรับพี่อะได้อยู่แล้ว..แต่พี่เอ็กซ์ล่ะ"


"เฮ้อออ แอลล่ะเบื่อจริงๆ แอลโตแล้วนะ"


"ธรรมดาของคนเป็นพี่น่า มีน้องน่ารักขนาดนี้ก็ต้องหวงอยู่แล้ว"


ฟอดด


"พี่โซ! ..หน้าห้างนะครับ" คนบ้า! หอมมาได้คนเยอะแยะ ผมไปรอบๆมีหลายคนที่หันมามองเรายิ้มๆ แอบเห็นน้องผู้หญิงชุดนักเรียนม.ปลายหันไปกรี้ดกร้าดกับเพื่อนด้วย ..กรี้ดทำไมง่า


"กลับกัน พี่จะพาไปขออนุญาติพี่เอ็กซ์"


"แอลกลัวโดนว่า เฮียต้องว่าพี่แน่ๆเลย"


"พี่ชินแล้ว หึหึ" ยังจะมาขำอีก โดนเฮียหมายหัวขนาดนี้ยังจะบอกว่าชินได้อีกหรอ ผมล่ะไม่ชอบเลยเวลาเฮียว่าพี่โซ ..ใจน้องไม่ดีนะ มาว่าคนของน้องเนี่ย! รอเฮียมีแฟนเมื่อไหร่เถอะ แอลจะงอแงบ้าง!


จากนั้นเราสองคนก็กลับมาที่คอนโด พี่โซพาผมแวะชั้นของเฮียก่อน ซึ่งพอเข้าห้องมาปรากฎว่าเฮียยังไม่กลับ เราเลยต้องโทรไปขออนุญาติกันแทน


(ว่าไงครับตัวเล็ก)


"เฮียจ๋าา" เสียงสองเลยครับตอนนี้


(อ้อนแบบนี้อยากได้อะไรหื้ม)

อยากได้พี่โซแต่งเข้าบ้านครับ ฮ่าๆๆ..ห้ามบอกเชียวนะ


"คือว่า ..เฮียจะกลับตอนไหนหรอ"


(ดึกเลย ตัวเล็กอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม เฮียขอโทษที่ลืมบอก)


"กลับดึกหรอ..งั้นแอล-"


"ผมขอพาน้องไปนอนกับผมได้ไหมครับ"


พี่โซ!! ใจเย็นนน แอลอุสส่ากล่าวอ้อมไปอ้อมมา พี่จะมาตรงๆแบบนี้ไม่ด้าย~


(...)


"เฮีย.."


(ได้ พรุ่งนี้อย่าลืมที่ตกลงไว้ละกัน)


"ตกลง? ตกลงอะไรกันหรอครับ" ผมหันไปถามพี่โซ ซึ่งพี่แกก็ไม่ตอบ ส่งยิ้มมาให้อย่างเดียว

"เฮีย-"


(แค่นี้ก่อนนะตัวเล็ก งานเฮียเยอะมากเลย ..ฝันดีล่วงหน้านะครับ บาย)


"เอ่อ..บายครับ"


สรุปคือ? ..ยอมให้ผมไปนอนกับพี่โซแล้ว ก็ดีใจอยู่หรอก แต่เหมือนจะข้องใจเรื่องก่อนหน้านี้


"ปะ กลับห้องกัน"

แล้วผมก็เดินตามแรงจูงไปแบบงงๆ


..


ห้องพี่โซ


"อื้อ..." พี่โซประกบจูบลงมาอย่างรวดเร็วเมื่อเราเข้าห้องมา ผมที่ไม่ค่อยมีประสบการณ์เลยทำอะไรไม่ค่อยถูก เขาค่อยๆเอาลิ้นแทรกเข้ามาในโพรงปากผมช้าๆ กวาดชิมความหวานจากโพรงปากของผมไปทั่ว การจูบนุ่มนวลนั้นค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ พี่โซจูบหนักๆบริเวณริมฝีปาก พลางกัดเบาๆ

ผมทุบไหล่เขาเมื่อเริ่มหายใจไม่ออก พี่โซก็ผละออกมาช้าๆอย่างอ้อยอิ่ง ผมรีบโกยเอาอากาศเข้าไปอย่างไว แต่ไม่นานริมฝีปากของคนตรงหน้าก็ประกบลงมาอีกครั้ง ขาผมสั่นจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ดีที่แขนแกร่งของพี่โซคอยพยุงเอวไว้

พี่โซผละออกจากริมฝีปากมาซุกไซร้บริเวณคอของผม ฝามือหนาเลื่อนต่ำลงไปยังกางเกงนักศึกษา


"พะ พี่โซ อ๊ะ" ผมเผลอส่งเสียงแปลกๆออกมาเมื่อมือหนาของพี่โซบีบขยำลงมาที่ก้นผม ฮื่อ!น่าอายจัง


"แอล ..พี่" น้ำเสียงอ้อนๆที่คลอเคลียบริเวณใบหูทำเอาผมแอบจั๊กจี้ เอียงใบหน้าหน่อยๆให้สบตากับอีกคนได้


"ครับ?"


"ขอได้ไหม" สายตาออดอ้อนนั่นมันอะไรกัน!


"มะ..มันก็ได้อยู่หรอก แต่แอล..กลัว"

นี่มันครั้งแรกของผมเลยนะ 


"พี่จะทำเบาๆ จุ๊บ!" เขายังคงคลอเคลียแถวๆใบหน้าและลำคอของผมไม่เลิก และเมื่อผมพยักหน้าส่งไปให้ ร่างของผมก็ลอยหวืดขึ้นจากพื้นด้วยแขนแกร่งของพี่โซ ก่อนเขาจะพาเข้าไปในห้องนอน

...แล้วก็นั่นแหละครับ ไปจินตนาการเอาเองนะ


..

..


So part


เช้านี้ผมตื่นมาก่อนน้องเพราะความเอาเปรียบของผมเมื่อคืน คาดว่าเช้านี้แอลน่าจะมีไข้หน่อยๆ ผมเลยลุกมาทำกับข้าว อาบน้ำระหว่างรอน้องตื่น ดีที่วันนี้เป็นวันหยุดเลยไม่ต้องรีบปลุก

..และวันนี้ผมมีแพลนจะพาน้องไปเที่ยวครับ เรื่องนี้พี่เอ็กซ์รับรู้แล้ว เพราะผมเข้าไปคุยกับเขามาสักพักแล้ว ..กว่าจะอนุญาติเหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกัน


เที่ยง


"พ โซ" เสียงแว่วๆลอดออกมาจากห้องนอน น้องคงตื่นมาแล้วไม่เห็นผม และไม่ผิดจากที่คิดไว้ พอเข้ามาก็เจอตัวเล็กนั่งหน้างออยู่บนเตียง ผมยิ้มขำเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆ


"ไปไหนมา" น้องถาม


"พี่ดูหนังอยู่ข้างนอก"


"แอลตื่นมาไม่เจอพี่ แอลนึกว่าพี่ทิ้งแอล"

น้องบอกน้ำตาคลอ ผมรวบร่างเล็กเข้ามากอดไว้ ใบหน้าเล็กซุกมากับอกอย่างออดอ้อน

เด๊ะๆ เดี๋ยวไม่ต้องไปมันละเที่ยวเนี่ย


"ใครจะกล้าทิ้งหืม ..ตัวร้อนนิดหน่อยนะ นี่ก็เที่ยงแล้วพี่ทำข้าวต้มเอาไว้ให้ กินข้าวเนอะจะได้กินยา"


"ครับ"


"ลุกไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนไป"


"งื้อ" น้องส่งเสียงออกมาพลางหน้าแดง อย่าบอกนะ..

"แอลลุกไม่ไหว ..แค่ลุกมานั่งน้ำตาก็เล็ดแล้ว"


"มาเดี๋ยวพี่อุ้ม" ผมขำนิดๆไม่วายโดนน้องตีไหล่ไปที ผมอุ้มแอลมาล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำก่อนจะพาไปนั่งพิงหัวเตียงเหมือนเดิม จากนั้นก็ออกมาตักข้าวต้มที่อุ่นไว้และยาเข้ามาให้น้อง แถมยังโดนอ้อนให้ป้อนอีก น่ารักจริงๆ


"แล้ววันนี้จะออกไปเที่ยวกับพี่ไหวไหมเนี่ย" ผมถามเมื่อน้องทานยาเสร็จเรียบร้อย


"ไม่ไหว..แอลไม่มีแรง" แอลบอกเสียงอ่อยอย่างเสียดาย ผมว่าแพลนวันนี้คงต้องล้มเลิกที่จะออกไปข้างนอกแล้ว "แอลอยากไปนะ แต่ไม่ไหวจริงๆ"


"ไม่เป็นไร งั้นวันนี้เราอยู่ที่ห้องกันทั้งวันเนอะ"


"พี่ไม่มีซ้อมบาสหรอ"


"ไม่มีครับ"


"อดไปข้างนอกเลย" น้องขยับตัวมากอดเอวผมช้าๆ ผมเลยลุกไปนั่งพิงหัวเตียงข้างๆน้องแล้วยกเจ้าตัวเล็กให้มาพิงอก น้องดูอ่อนแรงมากเลยตอนนี้ บอกเลยว่าเมื่อคืนทำไปเพราะความหึงหวงล้วนๆ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าน้องจะยอมหรอก แต่พอพยักหน้ารับด้วยไปหน้าแดงๆนั่นเล่นเอาความอดทนตลอดหลายปีที่ผ่านมาพังลงทันที ประกอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย บอกว่าจะอ่อนโยนแท้ๆ ไอ้โซเอ้ย


"พี่ขอโทษที่เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อย"


"ไม่หน่อยแล้วมั้งครับ สะโพกแอลระบมหมดแล้ว" น้องทำหน้างออย่างน่ารัก ผมเลยยกมือไปบีบจมูกเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว


"ไว้ครั้งหน้าพี่จะทำเบาๆ"


"เชื่อไม่ได้ แค่เรื่องนี้เท่านั้นแหละที่แอลไม่เชื่อพี่โซ"


"โอ๋"


"งี้แอลก็ขายไม่ออกแล้วสิ ..โอ๊ย!"

ผมเขกหัวคนตัวเล็กไปที เดี๋ยวเถอะ!


"ขายให้ใคร พี่จองแล้วนะ"


"อะไรอ่า" น้องพูดขำๆ จากนั้นเราก็นั่งเงียบกัน ผมเอื้อมไปหยิบบางอย่างบนหัวเตียงออกมา แอลก็ผงกหัวขึ้นมามองเล็กน้อย แต่ผมเอาหลบซะก่อน น้องเลยกลับมานอนพิงอกเหมือนเดิม


"แอล"


"หือ"


"พี่รักแอลนะ"


"อะไรอ่า ..แอลก็รักพี่โซนะ" ถึงน้องจะดูงงๆกับการพูดปุปปัปของผม แต่ก็บอกกลับมา


"มันจะดูเร็วไปไหมถ้า ..พี่จะขอหมั้นแอลไว้ก่อน"


"ไม่หรอก- ...เอ๊ะ!"


ร่างเล็กเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างตกใจ หันมานั่งจ้องผมราวกับว่าลืมความเจ็บบริเวณสะโพกไปแล้ว


"พะ พะ พี่โซว่าอะไรนะครับ!"


"แอลหมั้นกับพี่ได้ไหมครับ" ผมบอกเสียงจริงจัง เปิดกล่องแหวนที่หยิบออกมาจากหัวเตียวให้คนตัวเล็กดู แหวนทองคำขาวสองวงที่ขนาดต่างกัน น้องมองแหวนด้วยน้ำตาที่คลอจนแทบเอ่อล้นออกมา

"ไว้แอลเรียนจบเราค่อยแต่งงานกันเนอะ"


"พี่โซไม่ได้ล้อแอลเล่นใช่ไหมครับ"


"พี่พูดจริงๆ"


"ฮึก ฮืออออออ" ร่างเล็กโผล่เข้ากอดผมเต็มรัก 

"อื้อ แอลจะ ฮึก แต่ง เอ้ย!หมั้น หมั้นก่อน หมั้นกันนะ"


"ชู่วว ร้องทำไมครับ" ผมผละน้องออกมาเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา ใบหน้าน้องตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความดีใจ 

รอจนให้น้องหยุดร้องก่อนผมจึงค่อยๆสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายช้าๆ น้องก็หยิบอีกแหวนมาสวมให้ผมด้วยมือสั่นๆ


"แอลดีใจ"


"พี่ก็ดีใจ ..เราเป็นของพี่แล้วนะ"


"ห้ามทิ้งแอลนะ ถ้าพี่ทิ้งแอล ..แอลจะหนีไปหาแฟนใหม่ด้วย!" เสียงเล็กๆนั่นไม่ได้ทำให้ผมกลัวเลยสักนิด แต่ประโยคที่พูดออกมาทำเอาคิ้วผมกระตุกอยู่เหมือนกัน


"ไม่ให้หาใหม่หรอก เพราะพี่จะไม่ทิ้งแอลแน่นอน"


"งื้อ เขิลนะ" ดาเมจรุนแรงมากที่รัก "แล้วเฮีย.."


"เรื่องนี้ทุกคนรับรู้แล้ว ทั้งพี่เอ็กซ์ พ่อแม่แอลหรือพ่อแม่พี่ รอแค่วันที่เราจะเข้าไปพบพวกท่าน"

ผมจัดการเรื่องทุกอย่างไว้หมดแล้ว เอาจริงๆพี่เอ็กซ์แกมาเร่งให้ผมรีบไปขอน้องด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆ ไม่บอกยังไงสักวันผมก็ต้องทำอยู่แล้ว 


"แอลรักพี่โซ"


"พี่ก็รักแอลครับ"


คำว่ารัก ไม่ว่าจะพูดหรือฟังสักกี่ครั้งก็ไม่มีวันเบื่อ กลับกันเป็นคำที่ทำให้คนฟังหัวใจเต้นแรงด้วยซ้ำ ผมสัญญาเลยว่าจะไม่ปล่อยคนตรงหน้าให้ใครมาแย่งไปจากผมได้ ตลอดมาเห็นผมแสนดีใช่ไหมล่ะ แต่ถ้ามายุ่งกับตัวเล็กของผมเมื่อไหร่ จากแสนดีก็กลายเป็นแสนร้ายได้นะครับ 

ลองดูไหมล่ะ :)




-------------------------------------------

จบแล้วค่าาา อาจจะดูรวบรัดไปบ้าง แต่ไรท์ไม่ถนัดฉากขอหมั้นอ่า ไว้จะไปพัฒนาให้ดีขึ้นนะคะ ส่วนncเรื่องนี้ไม่มีค่า เพราะฝีมือยังไม่ถึง5555

ขอบคุณทุกคนที่คอยอ่านและติดตามเป็นกำลังใจมาให้ตลอดนะคะ ขอบคุณมากๆค่า

ไว้เจอกันใหม่เรื่องหน้าน้าคะ <3


ความคิดเห็น