กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

การเขียนนิยายที่ออกมาจากหัวใจ จากสมอง จากสองมือของตัวเองนั้น เชื่อเถอะว่ามันเป็นความสุขและภาคภูมิใจอย่างที่สุด ฉะนั้นอย่าริดรอนความรู้สึกเหล่านั้นไปโดยการขโมยผลงานกันเลยนะคะ ❤❤❤

บทที่4 ครั้งเดียว(ไม่พอ) NC

ชื่อตอน : บทที่4 ครั้งเดียว(ไม่พอ) NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 81.7k

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2562 13:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่4 ครั้งเดียว(ไม่พอ) NC
แบบอักษร

“คุณศิวะคะ คือ...”

แต่แล้วก็จำต้องกระโดดขึ้นไปบนเตียงเมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะขยับกายลุกขึ้น และถ้าเขาปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป เขาจะโน้มน้าวเธอได้ยากเย็นกว่านี้

‘แค่ครั้งเดียววะ’ ศิวะเอ่ยกับตัวเองในใจ กฎที่เขาตั้งไว้สำหรับผู้หญิงในชีวิต จำเป็นต้องถูกทำลายลงไปก่อน ขอละเว้นทุกอย่าง แค่เพียงได้กดเธอลงบนเตียงเดี๋ยวนี้ก็พอ

“ฉัน…อื้อ…”  ศิวะทำการปิดปากของเธอด้วยปากของเขา เพราะไม่อาจต้านทานความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว

เขาจูบซับหนักๆ บดคลึงลงไปก่อนจะดูดดึงติดปากขึ้นมา มือหนาข้างหนึ่งวางอยู่ด้านหลังท้ายทอยของหญิงสาวเพื่อดึงรั้งไม่ให้เธอหลบหลีกได้พ้น ส่วนอีกข้างก็โอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้หลวมๆ ก่อนจะค่อยๆดันร่างบอบบางให้นอนราบลงไปโดยมีร่างของเขาทาบทับลงไปอีกที โชคดีที่มือข้างหนึ่งของเธอเจ็บ จึงทำให้แรงกำลังที่จะผลักไสเขาลดลงไปครึ่งนึง เขาจึงประชิดตัวเธอได้สะดวกมากขึ้น

เมื่อสามารถทำให้เธออยู่ใต้ร่างเขาได้สมดั่งใจ ศิวะจึงวางมือหนาแสนซุกซนไปที่ทรวงอกอิ่ม ออกแรงบีบขยำเบาๆให้เธอซ่านทรวง ก่อนจะเลื่อนมือไปจับชุดคลุมอาบน้ำของเธอให้แยกออกจากกัน

ทันทีที่ทรวงอกสล้างถูกเปิดเผยออกมาให้ปะทะกับอากาศเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศภายในห้อง ก็ทำเอาหญิงสาวขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง ไม่แน่ใจว่าตนกำลังรู้สึกอย่างไร หนาวเย็นเพราะอากาศ หรือร้อนรุ่มจากฝ่ามือที่กอบกุมเคล้นคลึงทรวงอกของเธอ คล้ายประสาทสัมผัสแปรปรวน เขาทำให้ร่างกายของเธอรวนเรไปหมดเลย

“คุณศิ…” รวิพรรณรวบรวมสติอันน้อยนิดที่คงเหลือเอ่ยเรียกเขาเพื่อหมายจะทัดทานเขาให้ได้ แต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้น มันดูจะไม่มั่นคงเสียเท่าไรนัก เพราะคนที่อยู่บนตัวของเธอกำลังง่วนอยู่กับยอดปทุมถันแสนงาม เฝ้าหยอกเย้าทักทาย ละเลงลิ้นฉกชิมจนเธอซ่านเกินทน

อีกทั้งคนหิวกระหายก็หาได้สนใจฟัง เขายังเดินหน้าสำรวจเรือนร่างงามต่อไป ศิวะดูดดึงจุกสวยทั้งสองข้าง พรมจูบอีกครั้งที่เนินอก ก่อนจะขยับเลื่อนใบหน้าต่ำลงมา พร้อมกับกดจูบที่ผิวเนียนไปด้วย

ใต้ราวนม สีข้าง เอวบอบบาง หน้าท้องน้อยที่แขม่วเกร็ง ไม่มีตรงไหนที่เขาจะไม่สัมผัสมันเลย ทุกตารางนิ้วถูกพรมจูบไปถ้วนทั่ว ก่อนที่เขาจะขยับลุกนั่ง จับเรียวขางามอ้าออกจากกัน เผยให้เห็นเนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ไร้แพรไหมปกคลุม

“คุณสวยเหลือเกิน” ศิวะเอ่ยชม ก่อนจะก้มไปมอบจุมพิตให้เธออีกครั้ง ครานี้ลากริมฝีปากไปตามข้างแก้ม ซอกคอขาว และเนินทรวงสวย แล้วจึงขยับลงมาจนใบหน้าคมเข้มอยู่ตรงเนินเนื้อสาวอีกครั้ง

“อื้ม…” รวิพรรณสะดุ้งด้วยความตื่นตัวและหวั่นเกรงเมื่อเขาจูบลงตรงส่วนอ่อนไหว เธอเคยผ่านมือชายมาแล้วก็จริงอยู่ ทว่าตั้งแต่เธอเลิกกับภาคภูมิเมื่อปีที่แล้ว เธอก็ไม่เคยคบใครอีกเลย เวลาหนึ่งปีเต็มที่ร่างกายของเธอไม่ได้ถูกชายใดแตะต้อง เมื่อมาประสบพบเจออีกครั้ง ซ้ำเธอยังไม่ได้รักเขา มันก็พาลให้เธอรู้สึกประหลาด แต่มันกลับเป็นความรู้สึกประหลาดที่ระคนความรู้สึกดีอย่างอธิบายไม่ถูก

ความรู้สึกอุ่นชื้นและชุ่มฉ่ำกำลังก่อเกิดแก่กายสาว มือเรียวแทนที่จะผลักไสกลับกดศีรษะให้ริมฝีปากเขาลงมาแนบชิด ปลายลิ้นที่พลิกพริ้วริ้วไปตามร่องกลีบงามช่างว่องไวและช่ำชองเก่งกาจเหลือร้ายเป็นที่สุด

“คุณศิ…” รวิพรรณเอ่ยด้วยเสียงสั่นพร่า หอบหายใจแรงจนคล้ายเสียงครางกระเส่า เมื่อเขาตวัดปลายลิ้นจ้วงชิมกลีบงามหนักขึ้น ขณะที่สะโพกผายก็เริ่มขยับโยกตามแรงลิ้น มือบางเลื่อนมาขยำผ้าปูเตียงจนยับยู่ ก่อนที่เสียงครางเพียงแผ่วจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหวานก้อง เมื่อปากและลิ้นของเขา ส่งเธอไปยังปลายทางความพร่างพราวได้สำเร็จ

“รู้มั้ยว่าไวน์แดงขวดนี้ เป็นไวน์แดงที่รสชาติดีที่สุดที่ผมเคยชิมมา” ศิวะหยัดกายขึ้นมามองใบหน้าหญิงสาว พอในใจผลงานของตัวเองอยู่ไม่น้อย ที่เห็นคนตัวเล็กมองเขาด้วยสายตาหวามไหว เขาขยับกายขึ้นไปทาบทับเธอไว้อีกครั้ง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าหา แล้วจูบไปที่กลีบปากนุ่มอย่างดูดดื่ม

ประโยคที่เขาเอ่ยเขาไม่ได้แสแสร้งแกล้งชม ทว่าเขากำลังรู้สึกแบบนั้น ทุกอณูร่างกายของเธอช่างสวยสดงดงามตรงที่ควรจะขาวก็ขาวผ่องเป็นยองใย ตรงที่ควรจะชมพู ก็ชมพูระเรื่อน่ามอง รสชาติกายสาวก็หอมหวานถูกปากเหลือเกิน ความจริงเขาจะไม่ใช้ปากกับใคร นอกเสียจากสาวผู้นั้นเป็นสาวที่บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยผ่านมือใคร ทว่าเธอกลับหอมหวาน ยิ่งกว่าหญิงสาวพวกนั้นเสียอีก

“อา…” รวิพรรณสุดจะอดกลั้นความสั่นสะท้านในร่างกาย ทั้งจูบของเขา สัมผัสของเขา มันพาเธอให้มึนงงไร้ความยับยั้งชั่งใจอีกต่อไป

เธอขยับลุกขึ้นนั่งตามชายหนุ่ม สองมือของตนก็ถอดชุดคลุมให้หลุดออกไป ขณะที่ริมฝีปากก็ยังบดจูบดูดดื่มอยู่กับเขาแบบนั้น แล้วก็พลันใบหน้าร้อนผ่าว เพราะประจักษ์ได้ว่าเธอกำลังเฝ้ารอคอยอย่างน่าไม่อาย เมื่อชายหนุ่มผละออกจากเธอ แล้วขยับลุกลงจากเตียงไป

รวิพรรณลุกขึ้นนั่งด้วยสองเข่า สายตาจับจ้องชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเตียง ศิวะกำลังจัดการปลดกางเกงบ็อกเซอร์ที่เป็นปราการด่านสุดท้ายออกจากกาย สะบัดมันทิ้งไปอย่างไม่สนใจ ก่อนจะปีนกลับขึ้นไปบนเตียงอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่กำลังมองเขา เขาเองก็เช่นกัน ไม่อาจละสายตาออกจากเธอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

สองร่างเปลือยเปล่าโผเข้าหากันราวกับว่ามีแรงดึงดูด ชายหนุ่มจูบไปที่ริมฝีปาก ละออกมาหอมสองแก้ม เลื่อนไปจูบที่หน้าผาก แล้วกลับมาที่ริมฝีปากอีกหน ปลายถันทั้งสองถูกสะกิดด้วยปลายนิ้ว ทั้งบีบขยำพุ่มทรวงอวบอัดอย่างมันมือ ก่อนจะอ้าปากอมยอดถันและดูดดึงอย่างหื่นกระหาย

“อา…คุณศิคะ คุณศิ…” รวิพรรณร่ำร้องอย่างไม่อาจฝืน ฤทธิ์จากแรงพิศวาสที่เขามอบให้กำลังจะทำให้เธอกลายเป็นบ้า ทุกครั้งที่ถูกสัมผัสแตะต้อง เธอรู้สึกเหมือนข้างในมันจะระเบิดออกมา ขนอ่อนในร่างลุกชูชัน วูบวาบไปทั้งสรรพางค์กาย และยามที่ฝ่ามือของเธอได้สัมผัสไปที่กายกำยำ หน้าอกล่ำ กล้ามท้องสวย มันพาให้เธอรู้สึกดี และหมดแรงที่จะต้านทาน ตอนนี้ที่จะทำ คือเมื่อเขาปรนเปรอให้มาก็รับเอา รับเอาเพียงอย่างเดียว

“อ๊ะ อื้อ…” วินาทีที่ท่อนลำใหญ่โตของชายหนุ่มสอดแทรกเข้ามาก็ทำเอาหญิงสาวผวากอดเขาเอาไว้แน่น เธอพ่นลมหายใจแรงๆ เพื่อพยายามระงับอาการเจ็บแปลบที่ถูกเขาจู่โจมเข้ามาอย่างว่องไว

“อา…ซัน…ทำไมแน่นอย่างนี้ ซี้ด…” ศิวะสูดปากด้วยความเสียวซ่าน เพราะสิ่งที่เขาคะเนไว้มันคลาดเคลื่อนไปหมด ตีค่าเธอต่ำไปมากมายนัก เธอผ่านมือชายมาแล้วนั้นเขารู้ ทว่าไม่คิดว่าเธอจะยังหลงเหลือสิ่งวิเศษสรรค์ให้เขาได้พานพบเช่นนี้ ช่องทางรักของเธอโอบล้อมตัวตนของเขาไว้ รัดรึงจนเขาปวดหนึบ เจ็บจนใบหน้าเหยเกไม่แพ้เธอ

ศิวะเริ่มโยกสะโพกเข้าออก พาอาวุธของชายชาตรีเข้าไปสำรวจตรวจตราในช่องทางคับแน่นของกายสาว แรงขับเคลื่อนหนักแน่นและมั่นคง โยกขยับเข้าออกเป็นจังหวะถี่ๆ แรงอัดที่เขากระแทกตอกตรึงเข้าใส่พาให้ร่างงามสะดุ้งสะเทือน ทว่าแม้ตัวสั่นคลอนเพียงใด หญิงสาวก็รับไว้อย่างยินดีอย่างที่ไม่คิดว่าจะรู้สึกดีได้แบบนี้เลย

“อื้อ…อื้ม…” รวิพรรณส่งเสียครางเร่า เสียดเสียวเกินจะทนไหว ประสบการณ์ที่เธอเคยพานพบมา ไม่อาจเปรียบเทียบได้เลยยามที่ได้รับรสชาติแห่งความหฤหรรษ์ที่เขามอบให้กันตอนนี้ บทสวาทของเขาล้ำลึก ร้อนแรง แผดเผาเธอจนร้อนรุ่มเหลือคณา ทว่าก็สุขุมนุ่มเย็นอยู่ในที ทุกอย่างน่าหลงใหลจนดึงเธอเข้าไปอยู่ในวังวนอำนาจแห่งราคะได้อย่างไม่อาจถอนตัว

เสียงครางหวานๆส่งผลให้ชายหนุ่มฮึกเหิมมากขึ้น เขายกสะโพกของเธอให้สูงขึ้นมาอีกเล็กน้อย ก่อนจะโยกขยับเข้าหาเธอไม่หยุดหย่อน บรรเลงใส่เธอด้วยจังหวะเร็วบ้าง ช้าบ้าง สอดเสียบเข้าไปจนลึกสุด บดคลึงเน้นย้ำจนเสียงเนื้อกระทบกันดังก้อง

ศิวะจับเรียวขางามแยกออกจากกันกว้างอีก เขาจับท่อนขาของหญิงสาวพิงไว้กับบ่าทั้งสอง แล้วจึงโน้มกายไปด้านหน้า แรงอัดเพิ่มขึ้นมาอีกระดับในท่านี้ เขาวางมือข้างหนึ่งยันไว้บนที่นอน ส่วนมืออีกข้างก็บีบขยำอกอิ่มครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่ช่วงล่าง สะโพกสอบก็ยังโยกเข้าโยกออก ส่งความแข็งขึงเข้าไปในโพรงอุ่นนุ่มที่โอบรัดเขา และกระตุกตอดเป็นจังหวะ ช่างให้ความรู้สึกวิเศษสุขสมเหลือล้น ที่ตั้งใจว่าขอแค่ครั้งเดียว เห็นทีคงทำไม่ได้เป็นแน่แท้

“ซัน…เรียกผมหน่อย เรียกผม อา….” ศิวะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า กระแทกเอวสอบเข้าใส่เธอในจังหวะหนักขึ้น ถี่กระชั้นขึ้น เมื่อบทรักดำเนินมาจวนจะถึงจุดสิ้นสุดเต็มที

“คุณศิ…” รวิพรรณทำตามเขาอย่างว่าง่าย เสียวซ่านถึงขีดสุด ต้องการให้เขานำพาเธอไปยังจุดหมายปลายทางเสียที

“อีก เรียกอีก” ศิวะเอ่ยซ้ำ พร้อมกับเร่งโหมแรงเข้าใส่ ความต้องการที่อัดแน่นพุ่งทะยานอย่างไม่อาจต้านทานไหว เสียงลมหายใจหอบเหนื่อยดังกระชั้นเมื่อเขาส่งแรงกระแทกสุดท้ายเข้าหาอย่างหนักหน่วง

“คุณศิ คุณศิขา…” รวิพรรณส่งเสียงหวาน กายสาวสะท้านสั่นไหว ยิ่งเธอร่ำร้อง เขาก็ยิ่งโถมเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงซอยถี่ระรัว เร่งเร้าแรงปรารถนา โหมไฟราคะให้เผาไหม้ทั้งตัวเขาและเธอ ต่างฝ่ายต่างส่งเสียงครางกระเส่า และเสียงหอบหายใจแสนรัญจวน

และแล้วคนตัวเล็กก็กระตุกเกร็ง สองมือเล็กบีบลงที่แขนของชายหนุ่มแน่น เมื่อเขาและเธอเสร็จสมไปพร้อมๆกัน ช่องท้องอุ่นวาบอันเป็นผลมาจากสายธารสวาทที่หลั่งไหลเข้าไปเต็มล้น พอเขาถอดถอนตัวตนออก มันก็ไหลออกมาตามแรงบีบรัดที่ยังไม่คลาคลาย

“ผมอยากชิมอีก”  สิ้นเสียงบอกกล่าวของชายหนุ่ม เรียวขางามก็ถูกผลักลงจากบ่าแกร่ง เขาดึงหญิงสาวให้ลุกนั่ง จับเธอหันหลังมาชิดแผงอกเขา ก่อนจะสอดตัวตนความเป็นชายเข้าไป

“ซัน…” แล้วชายหนุ่มก็ต้องกัดฟันกรอด ส่งเสียงรอดไรฟันออกมาด้วยความเสียวซ่านเหลือกำลัง เมื่อจู่ๆคนตัวเล็กก็ขยับลุกขึ้น แล้วหันหน้ามาหาเขา ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงทับท่อนเอ็นร้อนที่ชี้ชัน

“……..” รวิพรรณไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแต่ยกมือขึ้นคล้องคอเขาเอาไว้ แล้วเริ่มเป็นฝ่ายขย่มโยกอย่างค่อยเป็นค่อยไป

ยอมรับว่าเขาเป็นนักรักที่เก่งกาจ และเธอก็ชอบบทรักที่เขามอบให้ แต่ว่าเธอจะไม่ยอมให้เขาอยู่เหนือเธอเพียงฝ่ายเดียว หากเขากำลังใช้ประสบการณ์อันโชกโชนที่เขามีมาหลอกล่อให้เธอหลงเขา เธอก็จะใช้ประสบการณ์ของเธอ ซึ่งแน่นอนว่าคงน้อยกว่าเขามากโข แต่เชื่อเถอะว่า เธอจะทำให้เขาหลงเธอได้เหมือนกัน...

 

******************************************

มาพอเป็นน้ำจิ้มกรุบกริบก่อนน๊า อยากจะให้ร้อนแรง แต่มันยากเหลือเกินอ่า... ตอนหน้าจะพยายามให้ร้อนกว่านี้นะ อิอิ😆😆😆

ความคิดเห็น