Sakuya Aika

พี่ไนท์จะไม่อ่อนโยนแล้ว~ ขอบคุณที่ยังไม่ลืมคู่นี้นะคะ เมนต์ติชมได้คร่า

บทที่ 3 (3) ทิชชู่++

ชื่อตอน : บทที่ 3 (3) ทิชชู่++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2562 20:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 (3) ทิชชู่++
แบบอักษร

ไอ้ไนท์ประคองท่อนลำของผม เอียงหน้าลงจูบแผ่วเบา ผมสะท้านวาบ กลั้นหายใจข่มอารมณ์หวิวไหว มองตอบสายตาหวานเยิ้มของมัน ยื่นมือออกไปลูบไล้เรียวคางคมสันอย่างอดใจไม่ไหว เนิ่นนานที่เราคลอเคลียกันอยู่แบบนี้ จวบจนมันเล่นกับน้องชายผมจนพอใจ ร่างสูงบางก็ลุกขึ้น ผลักไหล่ผมให้แนบกับพนักพิงโซฟาแล้วขึ้นมานั่งบนตักผม จับมือผมไปวางไว้ที่เนื้อสะโพกกลมกลึงของมัน

“…ทนไม่ไหวแล้ว” มันกระซิบเสียงแตกพร่าบอกผม ก่อนลากรอยร้อนของริมฝีปากผ่านข้างแก้มผม ไล่ลงมาจูบซับลำคอจนถึงลูกกระเดือกเป็นส่วนที่ไวต่อสัมผัสของผู้ชาย

ผมแยกเนื้อสะโพกมันออกจากกัน ดึงให้ตรงตำแหน่งแล้วค่อยๆ ดันความแข็งแกร่งของตัวเองเข้าไปในช่องทางที่ทั้งคับและแน่น

“ผ่อนคลายหน่อยไนท์”

“อา… อือ~” มันโยกตัวเองปรับหาตำแหน่งจนได้ที่แล้วรูดลงมารวดเดียวกลืนกินผมเข้าไปมิดลำ

ความสะท้านวาบผ่านไขสันหลัง กระแสอารมณ์แล่นลงไปรวมกันที่จุดศูนย์กลางความอ่อนไหว ผมสูดหายใจลึก เลื่อนมือขึ้นมาโอบเอวไอ้ไนท์เอาไว้ทันควัน

ภายในช่องทางที่บีบรัดแน่น ร้อนระอุจนผมแทบหลอมละลาย เด้งสะโพกสวนขึ้นไปอย่างฝืดเคือง

“ตะวัน… อา… อา~”

เสียงครางของไอ้ไนท์ทั้งทรมานทั้งสุขสม เนื้อรูดรั้งเนื้อ แม้แต่ผมยังเจ็บ แต่ยิ่งเจ็บความรู้สึกปรารถนาก็ยิ่งรุนแรง ผมเร่งจังหวะเร็วขึ้น จากเชื่องช้าจนเกิดเสียงดังกระแทกกระทั้นดุดันและลึกซึ้ง ไอ้ไนท์ร้องครวญครางดังขึ้น มันเอามือเกาะไหล่ผมไว้แน่น เกร็งสะโพกรับการกระแทกจากผมอย่างถึงไหนถึงกัน กระทั่งเสียงโซฟาลั่นเอี๊ยดอ๊าด ผมก็สะกดคำว่ายับยั้งช่างใจไม่ออกอีกต่อไป เร่งความเร็วขึ้นจนข้างในถูกแผดเผาไปด้วยไฟราคะ หลอมละลายชื้นแฉะ

“ตะวัน… อา… ตะวัน… อู้ววว อ่าอาส์~”

แม้ว่าเสียงไอ้ไนท์จะเสียวได้ใจ ร่างกายเปลือยเปล่าของมันกระเด้งกระดอนไปตามแรงอัดกระแทกจากช่วงล่างของผมก็ตาม แต่ผมยังรู้สึกไม่ถึงใจ มันเร้าอารมณ์ไม่พอ

ผมกระชากมันขึ้นมาจากโซฟา ก่อนกดให้มันยืนตัวโค้งแขนพาดกับขอบโซฟา นาบประกบบั้นท้าย ดุนดันลำเอ็นแข็งขืนกลับเข้าไปด้านในแล้วกระแทกไม่ยั้ง ช่องทางรักของมันบีบรัดผมแน่น หัวใจผมสั่นระรัว คลำนิ้วที่ท้องน้อยซึ่งยุบพองเป็นจังหวะหน่วงลึกของไอ้ไนท์ก่อนเลื่อนขึ้นไปบดขยี้หัวนมแข็งปั๋งทั้งสองข้างของมันพร้อมกัน

“อาส์”

ร่างใต้การควบคุมผมสั่นระริก เนื้อตัวแดงซ่านอาบเหงื่อมันวาว มันเอื้อมมือลงไปกอบกุมรูดรั้งให้ตัวเองอย่างทนไม่ไหว เสียงครางสะท้านตลบไปด้วยกลิ่นอายหฤหรรษ์ สอดประสานกับเสียงกระแทกกระทั้นรัวสะนั่นตรงบั้นท้าย

“ชอบไหม” ผมถามเสียงหอบ เร่งเร้าจังหวะเร็วรัว

“อือ… แรงอีก อั่ก… อาๆ ๆ”

เสียงตอบรับดังติดๆ ขัดๆ เรียกร้องมากขึ้น ผมจัดให้ตามคำขอ ต่อให้มันไม่พูดผมก็ไม่คิดจะยั้งแรงอยู่แล้ว

ผมยึดสะโพกแกร่งเอาไว้แน่น กระหน่ำกระแทกก้นมันรัวๆ เสียงพลั่กๆ ดังอย่างดุเดือดก้องสะท้อนต่อเนื่องยาวนานก่อนจะมาสงบลงบนเตียงได้ยังไงผมก็จำไม่ได้ รู้แค่ว่าทำไปหลายรอบ เสพสุขจากร่างกายของไอ้ไนท์ราวกับว่ามันเป็นที่ระบายความใคร่อย่างไม่ลืมหูลืมตา อย่างกับว่าผมอัดอั้นมานาน...

“….” ผมชำเลืองมองคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ข้างๆ แผ่นหลังเปลือยเปล่าขาวจั๊วะมีรอยจ้ำแดงเป็นหย่อมๆ เสียงลมหายใจอ่อนเบากับท่าทางหมดสภาพของไอ้ไนท์ทำให้ผมทั้งรู้สึกผิดทั้งละอายใจ

ไม่ใช่ว่ามันยั่วผม เป็นผมเองที่เริ่มก่อน… ถ้าจะผิดก็ผิดตรงที่มันไม่ขัดขืน ยอมโอนอ่อนให้ผมทำระยำตำบอนบนเรือนร่างของมันโดยไม่คิดจะห้ามหรือด่าทอผมสักแอะ

“ไนท์…”

ผมเห็นมันเงียบอยู่นาน แถมยังหันหน้าไปอีกทางทำให้ผมไม่รู้ว่าตอนนี้มันหลับหรือตื่น หรือว่าทำสีหน้ายังไงอยู่กันแน่ ร้องไห้ โกรธ หรือเศร้า ทั้งที่ผมแค่ลุกขึ้นไปดูก็เห็นแล้วแต่ดันใจเสาะไม่กล้าเผชิญหน้ามันตรงๆ

ตอนทำก็มันอยู่หรอก แต่พอทำเสร็จผมก็ได้แต่เกลียดตัวเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามอารมณ์

“ไนท์...”

ผมเรียกครั้งหนึ่งมันไม่ตอบ พอเรียกอีกมันถึงขยับ หันหน้ากลับมาหาผม

ผมกลั้นหายใจอย่างหวาดหวั่น ใบหน้าร้อนวูบตอนสบนัยน์ตาคมเข้มที่สะท้อนแววเหนื่อยอ่อนของมัน แล้วผมก็เพิ่งนึกได้ว่ามันยังไม่ได้กินข้าว ตอนนี้กี่โมงแล้ววะ ถึงว่าดูเนื้อตัวปวกเปียก อาจจะไม่มีแรงเพราะหิว...

“มึงจะกลับก็กลับไปเถอะ” มันพูด ไม่มีท่าทางอาลัยอาวรณ์หรือเรียกร้องอะไรจากผมเลย ยิ่งทำให้ผมรู้สึกแย่ลงกว่าเดิม

“กู… ขอโทษ” ผมรวบรวมความกล้าพูดออกมา

“ขอโทษอะไร” มันทำหน้าเหมือนไม่ใช่ความผิดผม

“ก็ที่กูทำ…” ผมเลื่อนสายตาลงมองริมฝีปากของมันอย่างลืมตัว ไอ้ไนท์มองตามก่อนขยับเข้ามาใกล้ขึ้นจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นวาบ

“มึงทำอะไร”

“มึงก็รู้… กูทำอะไร”

ผมลอบเกร็งลำคอ ไม่เคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้แต่ก็ไม่ถอยห่างออกมา นิ่งค้างอยู่กับที่ เลื่อนสายตามองปาก จมูก และสบตาไอ้ไนท์สลับไปมา

“กูไม่โกรธ… ไม่เคยโกรธ” มันพูด

ผมอึ้ง ในหัวว่างเปล่าไปหมด จ้องมองริมฝีปากที่เอื้อนเอ่ยอยู่ในระยะประชิดราวกับถูกดึงดูด

“แต่กู…” ผมกลืนน้ำลายเอือก พูดอะไรไม่ได้อีกเมื่อถูกประกบจูบ สัมผัสอุ่นวาบแนบชิดลงบนเรียวปาก ความรู้สึกหวานล้ำแผ่ซึมไปทั้งใจ อารมณ์ที่สงบลงไปแล้วปั่นป่วนขึ้นมาอีก ผมไม่ได้ผลักไสไอ้ไนท์ออกห่าง ปล่อยให้มันเล็มเลียริมฝีปากผมจนพอใจ

“ถ้ากูเป็นคนเริ่มมึงก็ไม่ต้องโทษตัวเองใช่ไหม”

มันพูดเสียงแหบแห้งหลังถอนจูบออกไป หัวใจผมกระตุกวูบ มองสบสายตาคมปลาบที่พร้อมยอมรับผลกรรมทุกอย่างเอาไว้คนเดียว

ผมมัวแต่ตะลึง รู้ตัวอีกทีมือหนาก็ประกบลงตรงหว่างขา พร้อมกับคำพูดหวานที่ป้อนลงข้างปลายจมูก “เดี๋ยวจะช่วยทำให้สบายเอง”

“ไนท์… อึก… มึง… อ่า~”

ผมคิดจะห้าม แต่มันกลับตวัดขาขึ้น ยกร่างสูงโปร่งมานั่งคาบทับอยู่บนตัวผมก่อนเลื่อนสะโพกชุ่มฉ่ำขึ้นมาเสือกไถกับท่อนลำแข็งขืนของผมอย่างปลุกเร้า ผมมองมันอย่างสะกดกลั้น เห็นนอนนิ่งไม่ขยับไม่นึกว่าจะยังคึกได้ขนาดนี้

“มึง... มึงไม่หิวข้าวเหรอ”

“หิว แต่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า...”

ไอ้ไนท์กัดเม้มริมฝีปากล่างอย่างเย้ายวนใจ หัวใจผมเต้นไม่เป็นส่ำ รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว มันเอามือกดหน้าผมระหว่างกดช่องทางด้านหลังลงสวมทับท่อนเอ็นที่แข็งตรงยิ่งกว่าเสาธงของผม เอาเข้าไปได้ครึ่งทางไอ้ไนท์ก็หอบแห่ก มันเกร็งสะโพกค้างเอาไว้กลางอากาศ ใบหน้าบิดเกร็งอย่างเจ็บปวดแหงนขึ้นด้านบนส่งเสียงซี้ดซ้าดผ่านเรียวปากที่เผยอเล็กน้อย

ท่วงท่าของไอ้ไนท์เซ็กซี่จนผมเกือบลืมหายใจ

ผ่านไปครู่หนึ่งมันก็ฝืนใจกดสะโพกลงมาห่อหุ้มแก่นกายผมเข้าไปทั้งลำ

ความรู้สึกเสียวแล่นแปลบปลาบตั้งแต่ยอดองคชาติลงไปถึงปลายนิ้ว เหงื่อแห่งความหิวกระหายระลอกใหม่ผุดซึมทั่วร่าง

“ไนท์… มึง…”

คราวนี้มันเป็นฝ่ายรุก ด้านโอบรัดผมแน่นแต่ยังไม่ถึงกับลื่นดีมันก็ฝืนขย่มลงมาไม่หยุด ผมจ้องมองเรือนร่างที่ทั้งแข็งแรงและงดงามของมันด้วยความรู้สึกคลุมเครือ

“ตะวัน… อือ… อ่าอา~”

เห็นมันพยายามช่วยให้ผมรู้สึกดีขนาดนั้น ผมทนปล่อยให้มันเดียวดายไม่ได้ คว้าแก่นลำที่ส่ายไหวตามแรงขย่มของมันเอาไว้เต็มมือ กดคลึงรูดรั้งส่วนหัวแดงก่ำของมันจนน้ำซึม ไอ้ไนท์แทบจะกรีดร้อง ตอนที่ผมจิกเล็บลงบนปลายหนังอ่อน มันเรียกชื่อผมอย่างใจจะขาด ครวญครางเย้ายวนไม่หยุดหย่อน รัวสะโพกกระแทกกับท่อนเอ็นผมอย่างบ้าคลั่งราวสัตว์ป่าที่เอาอะไรมาฉุดก็ไม่อยู่

ผมเร่งจังหวะชักรูดเร็วขึ้น พร้อมกับที่ไอ้ไนท์อัดสะโพกใส่แก่นลำผมรัวๆ ตอนนั้นเสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นแต่ไม่มีใครสนใจ กระทั่งร่างของเราทั้งคู่เกร็งกระตุกพร้อมกัน ผมฉีดพ่นเข้าไปในตัวมัน ส่วนมันก็แตกทะลักใส่มือผม

ไอ้ไนท์ฟุบหน้าลงกับอกผม ช่วงล่างยังเชื่อมต่อกันไม่หลุด เสียงหอบหายใจของเราทั้งคู่ดังสะท้อนขึ้นลงพักหนึ่งก่อนกลับเป็นปกติ แต่ไม่มีใครมีกะใจจะขยับตัวออกจากกัน ความอ่อนเพลียทำให้ผมไม่มีอารมณ์สนใจอีกต่อไปว่าคนที่คร่อมทับไอ้จ้อนผมด้านบนเป็นหญิงหรือชาย

“....” ผมยกมือขึ้นโอบรอบเอวบาง หลับตาลงอย่างต้องการพักเอาแรง กำลังจะหลับ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก ผมพ่นลมหายใจอย่างรำคาญ ขยับตัวเบาๆ แต่ไม่ได้คิดจะลุกออกไป

“...ไม่รับเหรอ?”

ไนท์เงยหน้าขึ้นจากอกของผม เอ่ยถามอย่างสงสัย

“ช่างเถอะ ปล่อยดังไป”

ผมพูดอย่างไม่ใส่ใจ ไอ้ไนท์เลิกเซ้าซี้มันแนบแก้มลงบนแผ่นอกเหนียวชื้นของผมตามเดิม เสียงโทรศัพท์ดังอยู่แบบนั้นจนสายหลุด ยังไม่ทันหายโล่งหู เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นอีก ผมขมวดคิ้วหงุดหงิด สักพักไอ้ไนท์ก็ชะโงกหน้าขึ้นมาถาม

“ตะวัน?”

“อืม”

“โทรศัพท์มึงหรือเปล่า”

“ได้ยิน”

“จะไม่รับเหรอ เผื่อแฟนมึงโทรมา”

“....”





Talk

ก็คือ... จะชักใบให้เรือเสีย หรือจะเรียกว่าอ่อยแบบมีชั้นเชิงดี งุมๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น