Lunarlith

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 38 : จุดจบของคนใจแข็ง (20+)

ชื่อตอน : Chapter 38 : จุดจบของคนใจแข็ง (20+)

คำค้น : misty club,hostclub,erotic,romantic,3p,4p,nc25,โฮสต์คลับ,nc

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2562 19:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 38 : จุดจบของคนใจแข็ง (20+)
แบบอักษร

-CHAPTER 38-


บ้าเอ้ย เขาไม่น่าปล่อยให้วีนัสคลาดสายตาเลย เขาควรจะลุกขึ้นมา ไม่ยอมให้เธอไปกับใครก็ไม่รู้

เดี๋ยวขอพาบอสไปนอนก่อนครับ จะได้ไม่กวนคุณ

‘พาไปนอนจริงเหรอ หึๆๆ’

บทสนทนานั้นทำเอาแทนคุณร้อนใจ เขารู้ว่าวีนัสไม่ได้มีเขาเป็นคนแรก และมันไม่ได้สำคัญเลย แต่ตอนนี้เขาแค่ไม่อยากให้ใครมาแตะต้องเธออีกต่อไปแล้ว 

ไม่อยากให้ใครมาจูบริมฝีปากเล็กๆ คู่นั้น ไม่อยากให้ใครสัมผัสเรือนกายขาวอวบนุ่มนิ่มไปซะทุกส่วน ไม่อยากให้ใครได้กลิ่นหอมๆ จากตัวเธอ

คนมันหวง มันหึง อยากจะเก็บเธอเอาไว้เป็นของเขาคนเดียว

แล้วก็เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองอาการหนักขนาดนี้

ถึงแม้เธอจะอยู่ในฐานะเจ้านายเท่านั้น และถึงใครจะข่มขู่ให้เขาเลิกยุ่งกับเธอ เขาก็ปล่อยให้วีนัสเป็นของใครไม่ได้อยู่ดี

ตอนนี้จะกี่เหตุผลก็ตามไม่ทันแล้ว ใจของเขามันร้องว่าวีนัสต้องเป็นของเขาคนเดียว

แทนคุณกดลิฟต์ตรงไปยังชั้นห้า  ภาวนาให้โฮสต์คนนั้นพาเธอกลับมาอยู่ในห้อง ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นพีทหรือว่าใคร แทนคุณจะไม่ยอมปล่อยวีนัสไปเป็นอันขาด

ใบหน้าของคุณหมอหนุ่มเคร่งเครียด เขาเคยคิดว่าจะตัดใจจากเธอได้บ้าง

แต่พอเป็นสถานการณ์จริงแล้ว เพิ่งรู้ตัวว่าเขาทำมันไม่ได้เลย

ให้ตายยังง่ายกว่ายอมเสียเธอให้ใคร

“วีนัส คุณไปอยู่ไหนนะ” ขายาวพาร่างสูงไปหยุดอยู่ที่ห้องของหญิงสาว ชายหนุ่มค้นคีย์การ์ดที่วิกกี้ให้ไว้ในกระเป๋าตังค์จนมือไม้สั่นแล้วรีบแสกนเข้าไป

“วีนัส”

ทั้งห้องมืดเงียบสงบ ไม่มีสัญญาณของสิ่งมีชีวิตอยู่ในห้องนี้ 

หรือเธอจะอยู่ในห้องของโฮสต์

‘ไม่คิดว่าวันนี้ลิลิธจะได้เจอโฮสต์ตัวท็อปของ MISTY CLUB พร้อมๆ กันนะคะ โชคดีจัง’

เสียงของลิลิธเข้ามาในหัว โฮสต์ตัวท็อปงั้นเหรอ แล้วมันคนไหนกัน

บ้าชะมัด แล้วห้องโฮสต์มีตั้ง 20-30 ห้อง

ปึ้ก

“แกมันโง่จริงๆ แทนคุณ”

ชายหนุ่มทุบมือลงกับผนังห้องราวกับจะลงโทษตัวเอง



รอนผิวปากอย่างอารมณ์ดีหลังจากวางวีนัสลงบนเตียงนุ่ม ชายหนุ่มเคลื่อนตัวไปเปิดไฟหัวเตียงให้แสงสีส้มส่องสลัวเลือนลาง

“คิดถึงเธอที่สุดเลย ทูนหัวของฉัน” ชายหนุ่มโน้มตัวชันแขนตะแคงมองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้มแล้วใช้นิ้วไล้แก้มนวลเบาๆ

รอนลุกขึ้นยืน ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออกจากเรือนกายหนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อจนเหลือแต่บ็อกเซอร์ตัวเดียว สายตาก็กวาดมองร่างบางแต่อวบอึ๋มกลมกลึงบนเตียงไปทีละส่วน ท่านอนทำให้กระโปรงสั้นที่วีนัสใส่เลิกขึ้นมาจนเกือบจะถึงกึ่งกลางใจสาว

รอนแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากแล้วค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียง

อา ไม่ได้ลิ้มรสชาตของเธอมานาน คราวนี้เขาจะฟัดเธอให้หายคิดถึงเลย 



“อยู่ไหนนะ”

“ก็อกๆๆ วีนัสอยู่ในนี้รึเปล่า?”

อีกด้านหนึ่ง แทนคุณก็วิ่งวุ่นตามหาวีนัส เขาพยายามจะเปิดห้องโฮสต์ทุกคนที่เดินผ่านแต่ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีใครอยู่ในห้องเวลานี้ ส่วนโฮสต์คนที่ออกมาเปิดประตูก็ออกจะหงุดหงิดจนหวิดจะวางมวยกันอยู่หลายห้อง

“บ้าเอ้ย เหลือแค่ห้องตรงมุม”

แต่ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะเคาะประตู ก็มีเสียงครางแผ่วเบาออกมาจากประตูห้องซะก่อน

“ซี้ดดด โอ้ยยย วีนัส”

“อาาา อย่าา”

วะ วีนัสงั้นเหรอ งั้นก็ต้องเป็นห้องนี้แน่นอน เสียงครวญครางนั้นทำเอาเขาร้อนใจ หัวใจที่เต้นอยู่ในทรวงอกเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา

ปังๆๆ

“เปิดประตู! วีนัสอยู่ในนั้นใช่ไหม!!” เขาทุบประตูพลางตะโกนเสียงดังอย่างไม่กลัวใครจะด่า คุณหมอที่ปกติมีลุคสุภาพเรียบร้อยตอนนี้มาดหลุดแบบที่ใครก็คิดไม่ถึง

“เปิดประตูเดี๋ยวนี้!! ปังๆๆ”

“ไม่เปิดใช่ไหม ได้!” คุณหมอหนุ่มหึงจนหน้ามืดเมื่อนึกถึงที่มาของเสียงครางด้วยความใจร้อนเขาถอยออกมาจากประตูแล้วยกเท้ายันโครมไปที่ลูกบิดอยู่สองสามทีจนมันหลุดออก

ผลั้วว

“ทำบ้าอะไรของแก” ชายหนุ่มที่อยู่บนเตียงลุกพรวด ตกใจกับเสียงประตูที่ถูกพัง ร่างสูงของแทนคุณถลาเข้ามาในห้องและพบวีนัสนอนอยู่บนเตียง

“วีนัส! คุณทำอะไรเธอ” เขากระโจนพรวดเดียวก็มาอยู่ข้างเตียง แทนคุณกวาดตามองร่างบอบบางที่ยังนอนไม่ได้สติ เสื้อผ้าของเธอยังอยู่ครบถ้วนไม่มีส่วนไหนหลุดออกมาให้เขาได้ใจเสีย ชายหนุ่มตบแก้มเรียกเธอเบาๆ แล้วช้อนตัวเธอขึ้นมาอยู่ในอ้อมอก

“ยังไม่ได้ทำ!” เสียงตอบจากชายหนุ่มกล้ามหนาที่ยืนข้างเตียงทำเอาแทนคุณตวัดสายตาไม่พอใจใส่เขาทันที

“ไม่ได้ทำแล้วคุณครางซี้ดซ้าดทำไม” เขาใจเสียไปหมดแล้ว นึกว่าจะเปิดประตูเข้ามาเจอภาพแจ็คพ็อต

“ก็วีนัสน่ะสิ ละเมอด่าใครก็ไม่รู้ว่า หมอๆๆ แล้วก็อาละวาดฟาดงวงฟาดงา ข่วนเป็นแมวเลย ดูตัวฉัน! ดูหน้าฉันซะก่อน!” รอนชี้บาดแผลบนเรือนร่างเขาให้ชายที่เข้ามาใหม่ดู

อา เขาลืมสังเกตว่าตามลำตัวล่ำๆ ของผู้ชายคนนี้มีรอยเล็บข่วนเต็มไปหมด เลือดซิบเลยแฮะ แถมตรงแก้มไปจนถึงคางก็มีรอยเล็บยาวเลย

แสบแทนเลยนะเนี่ย

“ว่าแต่นายเป็นใคร มาตามหาวีนัสทำไม” นี่ยังไม่นับที่มันพังประตูเข้ามาในห้องเขาอีก เป็นบ้ารึไงวะ

“อ่า...ผม...คือ” พอเห็นสถานการณ์กลายเป็นแบบนั้น แทนคุณก็อึกๆ อักๆ 

“หรือว่านายคือ...” 

“หมอ ฮืมมม” ยังไม่ทันได้ตอบ ร่างบางก็ครางออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา

เธอเรียกเขาจริงด้วย แทนคุณรู้สึกว่าใจมันฟูขึ้นมาด้วยความดีใจ แม้เธอจะยังไม่ลืมตาขึ้นมาเขาก็รีบตอบรับ

“ครับวีนัส ผมเอง”

แทนคุณลูบหัวเล็กๆ ที่ซบอกเขาพลางละเมอเรียกเขาออกมา 

ภาพที่ชายหนุ่มประคองร่างกลมกลึงของวีนัสไว้ในอ้อมกอดอย่างทนุถนอมอยู่ในสายตาของชายเจ้าของห้องตลอดเวลา

“งั้นก็ดูแลบอสด้วยละกัน”

“เอ๊ะ…”

“พาบอสไปนอนได้แล้ว เดี๋ยวก็อาละวาดขึ้นมาอีกหรอก” รอนทำหน้าสยองขวัญ

“ครับ ขอบคุณครับ” คุณหมอหนุ่มช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นอุ้มส่วนรอนเดินไปเขี่ยซากประตูให้แทนคุณเดินออกไปโดยสวัสดิภาพ

ข่าวลือนั้นน่ะ คงจริงสินะ 

ข่าวบอสสาวกับเด็กใหม่ หลังจากที่เธอรับไอ้หน้าหล่อคนเมื่อกี้เข้ามา เธอก็ไม่อยากจะขึ้นเตียงกับใครคนไหนอีก ให้ตายเหอะ น้ำเน่าชิบ 

รอนเท้าข้อศอกกับกรอบประตู มองตามร่างสูงที่อุ้มวีนัสไปที่ลิฟต์

แต่เรื่องน้ำเน่าๆ แบบนี้เสือกเป็นความจริงซะงั้น

ข่าวลือที่กระจายไปทั่วคลับจนพวกเขาเหล่าโฮสต์ตัวท็อป รอน ไนล์ มีน แล้วก็พีทถึงกับต้องคุยกัน ทั้งที่ธรรมดาพวกเขาเคยสนใจข่าวก็อซซิบซะที่ไหน

แต่เรื่องของพวกเขากับบอส มันก็แค่เรื่องบนเตียงแก้เหงา ขำๆ เท่านั้น  มันก็วินๆ ทั้งสองฝ่าย ไม่มีใครได้ใครเสีย มีแต่ได้เสียว

ถึงจะเสียดายเธอแค่ไหน แต่ถ้าเธอจะไปมีใครจริงจังพวกเขาจะไปทำอะไรได้นอกจากต้องยินดีกับเธอสิถูกไหม

พวกเขา...ยกเว้นไอ้เวรพีทอะนะ

ก็มันรักของมันมาตั้งนาน มโนคิดแต่ว่ายังไงสุดท้ายวีนัสก็ต้องเลือกมัน

แล้วเป็นไงล่ะ... สุดท้ายโดนเด็กใหม่คาบไปแดก

แต่ไอ้หมาบ้านั่นน่ะ จะฝืนได้สักแค่ไหนกันเชียว

แต่จะว่าไป พอได้เห็นด้วยลูกกะตาของตัวเองว่าบอสคงรักมัน เขาก็เริ่มเข้าใจไอ้พีทขึ้นมานิดหน่อยแล้ว ก็มัน... 

อา สะเทือนใจชะมัด

ร่างใหญ่ล่ำคู่ตัวลงน้อยๆ เหมือนว่าเผชิญกับความเหน็บหนาว...ใจ



“วีนัสครับ เช็ดตัวหน่อยดีกว่านะ” หลังจากวางร่างของบอสสาวไว้บนที่นอน แทนคุณก็ค่อยๆ เขี่ยเจ้าสารพัดหมอนออกไปให้พ้นทาง เฮ้อ ไม่รู้ว่าจะมีหมอนมากมายขนาดนี้ไปทำไม 

ชายหนุ่มเดินกลับมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูในมือแล้วค่อยๆ เช็ดใบหน้าและลำคอให้เธอ

“ฮื้ออ” คนโดนเช็ดตัวครางประท้วง ส่ายหน้าหนีผ้าเปียกๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวแต่ก็ยังไม่สร่างเมาลุกขึ้นมาคุยกับเขาอยู่ดี แทนคุณยิ้ม นึกถึงคราวที่แล้วที่ได้ดูแลเธอแบบนี้

“หมอ งืมมม” คุณหมอเลิกคิ้ว ชะงักมือที่กำลังจะปลดเสื้อเพราะได้ยินเสียงหวานเรียกเขาเบาๆ

“ครับ ผมเอง” ลดตัวลงไปจ้องใบหน้าหวานที่ขมวดคิ้วยุ่งเหยิงแต่ยังหลับตาอยู่ รอว่าหญิงสาวจะพูดอะไรออกมา

“คุณมัน...คนใจร้าย คนเลว” เสียงบริภาษออกมาจากปากอวบอิ่มทำเอาเขานิ่วหน้า 

แม้แต่ละเมอก็ยังละเมอออกมาเป็นคำตัดพ้อต่อว่าเขา เขาคงทำให้เธอเสียใจมากจริงๆ

“โกหก อื้มมม” รู้ว่าผิดแต่เขาไม่อยากฟังเธอต่อว่าเขาแล้วนี่นา คุณหมอเลยจัดจากจูบปิดปากอิ่มๆ นี่ซะเลย

“จ๊วบ อา”

แทนคุณจูบเม้มปากแดงซ้ำๆ ให้หายคิดถึงและยืนยันว่าร่างบางในอ้อมแขนมีตัวตนจริงๆ

“อาาา” เขาดูดดึงลิ้นเล็กๆ ที่แลบออกมาก่อนจะประกบปากไล่ต้อนความหวาน ดูดซับมันทั้งหมด

อา แฮ่กก คุณหมอหนุ่มกลั่นเอาความคิดถึงและหวาดกลัวที่จะสูญเสียเธอไปทั้งหมดออกมาเป็นจูบร้อนๆ จนหายใจแทบจะไม่ทัน

“ขอโทษครับวีนัส”

“ฮื้อ คุณไม่รู้หรอก ว่าผมคิดถึงคุณขนาดไหน” เขาละจากปากเธอไปจูบแก้มนิ่มๆ ฟัดมันทั้งสองข้างจนเธอครางฮือขยับหน้าหนีด้วยความจักกะจี้ ก่อนจะถอนใบหน้าออกมามองดวงหน้าหวานด้วยดวงตาลึกซึ้ง แม้ว่าหญิงสาวจะยังหลับอยู่

เมื่อความคิดถึงทำให้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอไม่รู้หรอกว่าเขาคิดถึงเธอทุกวันทุกคืน

เธอไม่รู้หรอกว่าเขาต้องข่มใจขนาดไหนที่ต้องทำเป็นไม่สนใจเธอ 

ปากได้รูปจูบไปทั่วใบหน้าอย่างรักใคร่ก่อนจะไล่มายังซอกคอระหง ฝ่ามือเลื่อนไปกอบกุมอกอวบเอาไว้ทั้งสองมือ ชายหนุ่มขยำก้อนเนื้อดีดเด้งกุมแทบไม่รอบเบาๆ ปลดบราของเธอออกไปให้พ้นทาง แล้วเลื่อนใบหน้ามาฝังลงไปบนเนินเนื้อตูมใหญ่ทะลัก

“ผมคิดถึงอกอวบๆ คู่นี้ของคุณจัง” เสียงทุ้มครางกระเส่าก่อนจะประคองความอวบใหญ่ไว้ในอุ้งมือ ดูดปลายยอดสีหวานที่ชูชันดังจุ๊บๆ แทนคุณถูใบหน้าหล่อเหลาของเขากับอกอวบอุ่นนุ่มเด้งของเธอ

“อา จ๊วบ หวาน”

“อ๋าา งื้ออ” ปลายนิ้วบดบี้ยอดอ่อนสีชมพูจนมันแข็งชูชัน แล้วใช้ปากฟัด ลิ้นระรัวเล่นงานอกอวบจนวีนัสครางเสียงหวาน เต้าอวบใหญ่ส่ายไหวเพราะกายบิดเร้าด้วยความปรารถนา 

ก่อนที่กายหนาจะสไลด์ลงมาตามลำตัว พรมจูบแผ่นท้องเรียบนุ่มและสะดือกลมน่ารัก ชายหนุ่มรูดชุดเดรสออกไปจากกายเธออย่างไม่ไยดี เปิดเผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้ตัวจ้อยสีดำที่ปกปิดเนินเนื้อนุ่มอุ่น แทนคุณกลืนน้ำลายแล้วรูดมันออกจากตัวเธอ

“คิดถึงกลิ่นหอมๆ จากตรงนี้” เขาหายใจแรง ค่อยๆ แยกเรียวขาของเธอออกจากกันเปิดเผยให้เห็นร่องเนื้ออวบแดงที่มีแพรไหมปกคลุมอยู่บางๆ กลิ่นของเธอมันทำให้เขาเสพติดอย่างกับพวกผึ้งที่อยากจะดมดอมดอกไม้สีหวาน นิ้วหนาลูบไปตามร่องอวบเบาๆ มันลื่นมือเพราะน้ำหวานที่เธอปลดปล่อยออก

เขาลูบไล้ตุ่มติ่งที่ซ่อนอยู่ภายในอย่างทนุถนอมแต่ทำเอาเจ้าของร่างสั่นเร่าด้วยความสยิว 

“อาาา วีนัส คุณมัน...แม่มดชัดๆ” ยิ่งเห็นกล้ามเนื้อภายในแดงแจ๋ที่สั่นระริก คุณหมอยิ่งหมดความอดทน ปากอุ่นโน้มลงลิ้มรสน้ำหวานจากร่องเนื้อชุ่มฉ่ำ

“อ๊าาา” คนโดนลงลิ้นยกสะโพกตามอย่างเสียวซ่านแต่โดนมือหนาล็อคไว้ให้เรียวขาเปิดกว้าง

ลิ้นหนาสอดเข้าไปเลียวนในร่องอุ่นจนเกิดเสียงกล้ามเนื้อกระทบกันดังไปทั่ว

“ซี้ดดด อาาา แผลบ อื้มม” เขาฝังใบหน้าไว้ในส่วนนั้น ซุกไซร้สลับกับขบกัดเบาๆ หยอกเย้าเนื้ออ่อนๆ ด้วยปลายลิ้นว่องไวอย่างตะกละตะกรามจนยอดเกสรสั่นระริก 

“อาาา อื้อออ” วีนัสครางแผ่วเบาตัวสั่นสะท้านก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักอุ่นๆ ออกมาเมื่อไปถึงจุดสุดยอดของอารมณ์

ใบหน้าหล่อเหลาแนบชิดอยู่กับส่วนนั้นของเธอ เลียร่องนุ่มที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำหวานระริก แล้วค่อยๆ ถอนใบหน้าออกมาแต่มือยังลูบไล้ร่องรักอุ่นๆ ที่ตอดรัดเขาเป็นจังหวะอย่างเพลินมือ จนเจ้าของร่างส่ายสะโพกหนีอย่างเสียวซ่าน

“จุ๊บ ตรงนี้มัน อร่อยที่สุดเลย อืมม” ใบหน้าหล่อเหลือบมองเจ้าของร่างที่เพิ่งถูกเขาส่งขึ้นไปเยือนสวรรค์ แต่เธอหลับคอพับคออ่อนไปแล้ว ชายหนุ่มพรมจูบซอกขาขาวเบาๆ 

อาา นี่เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ แทนคุณละใบหน้าจากส่วนนั้นแล้วทิ้งใบหน้าซุกลงกับหน้าท้องขาวผ่องแทน

“คุณมัน ยิ่งกว่าสิ่งเสพติดซะอีกวีนัส ฮืมม”



***



เหมือนจะมีคนชอบลักหลับ บอสต้องระวังนะคะ (ถามว่าทันไหม55555)

แต่ตอนหน้าจะมีคนโดนอาละวาดด้วยล่ะ บอกใบ้ ฮิฮิ

ก็ทำให้เขาเสียใจเอาไว้นี่เนอะ

ชอบไม่ชอบ คิดยังไงคอมเม้นต์กันน้าา กำลังใจของไรต์

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น