JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่14

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน,รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 955

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14
แบบอักษร

"หูย ไม่รู้ว่าจะมาเร็วกันขนาดนี้อ่ะ" ทันทีที่มาถึงก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นหนุ่มๆกำลังเตรียมปาร์ตี้รอพวกเธออยู่ 

"มากันแล้วหรอ งั้นก็เชิญนั่งเลยเดี๋ยวพวกฉันจัดการเอง" สิ้นเสียงของดาญ่าหนุ่มๆทุกคนก็ละจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วไปสนใจผู้มาใหม่แทน ก่อนที่ฟินิกซ์จะวิ่งมาที่พวกเธอสองคนแล้วผายมือไปที่เก้าอี้เพื่อให้พวกเธอนั่งลง 

"กรี๊ดดด อีญ่ามึงดู ใจคอไม่ดีเลยจริงๆ" ปลาวาฬกระซิบกับดาญ่าเบาๆที่เห็นหนุ่มๆเต็มตาเพราะว่านอกจากกางเกงผ้าฝ้ายผืนบางก็ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายเลย 

"กับเพื่อนก็เว้นบางเหอะแม่"ดาญ่าเอือมระอา​กับอาการของเพื่อนสาว 

"เออนี่อีญ่าอีกไม่กี่เดือนเราก็จะจบปี2แล้วอ่ะ​ ปิดเทอมนี้มึงมีแพลนจะไปไหนป่ะ"ปลาวาฬไม่สนใจอาการของเพื่อนสาวก่อนจะถามเรื่อง​ปิดเทอมที่ใกล้เข้ามาทุกที 

" ยังอ่ะแล้วมึงอยากไปไหนหรอ​    เออ...เนาะชวนอีโฟด้วยดิ​  เราก็ไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันตั้งนานแล้วอ่ะ" พวกเธอมีแพลนไปเที่ยวกันทุกปีตั้งแต่มอปลายแต่พอเข้ามหาลัยอะไรอะไรก็ดูวุ่นวายไปทุกอย่างทั้งโฟโมสต์ที่ต้องไปเรียนถึงต่างประเทศจึงไม่ค่อย​ได้ติดต่อกัน​ซักเท่าไหร่​ 

" แน่นอนว่ากูชวนมันแล้ว555แล้วมึงอยากไปไหน​พูดมา" 

" กู... เนเธอร์แลนด์​กูอยากไปเนเธอร์แลนด์​ มึงล่ะ" 

"จริงๆ​แล้วทุกทีมึงก็ตามใจกูตลอดงั้นครั้งนี้กูตามใจมึงบ้าง" ปลาวาฬกอดดาญ่าแรงๆทีหนึ่งเพราะดาญ่าน่ารักกับเธอเสมอมา 

"เสร็จแล้วๆๆ" ดอมพูดพลางวิ่งในมือถือเบียร์​มายังโต๊ะ​ก่อนที่คนอื่นจะทยอยกันมาเรื่อยๆ 

"เอ้าชนนนนน"ชนแก้วแล้วตามมาด้วยการกระดกเบียร์​เย็น​ๆเข้าปากก่อนจะคุยโสเหล่กันบ้างก็สลับก็ไปย่างบาร์บีคิวย่างปลาหมึกย่างกุ้งกันอยู่เรื่อยๆ 

ปาร์ตี้ดำเนินไปได้ดี​ด้วยความสนุกสนานจนกระทั่ง​ลืมวันลืมเวลากันเลยทีเดียว​ เครื่องดื่มแอลกอฮอร์เป็นตัวช่วยอย่างดีให้ปาร์ตี้สนุกขึ้น 

อ้วกกก~~ 

เป็นเสียงของปลาวาฬที่ฟุบตัวอยู่ขาเก้าอี้อ้วกออกมาอย่างหมดสภาพ 

"อีปลา​ มึงไหวเปล่าว่ะ" ดาญ่าพูดเสียงยานหน่อยๆบ่งบอกว่าเธอเริ่มเมาแล้ว 

"เฮ้ย! กลับป่ะกลับห้องกัน" ดาญ่าลุกขึ้นยืนโดยการยึดโต๊ะไว้เผื่อว่าเธออาจจะหัวทิ่มเอา 

ดาญ่าเดินอ้อมไปทางด้านหลังของโจ้ที่ฟุบหน้าลงโต๊ะก่อนจะปลุกทุกคนเพื่อจะได้กลับห้อง 

โจ้ผงกหัว​ขึ้นมาเป็นคนแรกก่อนที่คนอื่นๆจะทยอยกันลุกขึ้นตาม 

"ป่ะกลับกัน" โจ้พูดขึ้นเพราะเขาเริ่มมีสติขึ้นมาบ้างแล้ว​ ซึ่งต่างจากเพื่อนสามคนของเขาอย่างสิ้นเชิง​ ตอนปลุกมันก็ลุกอยู่หรอกแต่กะนั้นมันก็ฟุบลงเหมือนเดิม 

"กลับบ้าอะไรจะให้แบกอีพวกนี้ไปหรอ​หรือเราไปเรียกพี่ยามมาช่วยดีอ่ะ" ดาญ่าคิดหนักก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าโรงแรมทุกโรงแรมก็ต้องมียามเฝ้าดูแลความปลอดภัยอยู่แล้ว 

"เออจริง" ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอร์ทำให้โจ้ไม่มีสติพอที่จะนึกหรือคิดอะไรทั้งนั้น​ 

แกร๊กกก~~~ 

เสียงเปิดปะตูตามมาด้วยพี่ยามสองคนที่ค่อยๆพาร่างของทั้งสามคนเข้ามาในห้องอย่างปลอดภัย 

"ขอบคุณค่ะพี่ยาม/ขอบคุณ​ครับ" ดาญ่ากับโจ้เอ่ยขอบคุณพี่ยามทั้งสองคนที่ช่วยเหลือเธอแต่คนที่น่าจะขอบคุณพี่เขาคืออีสามตัวนี้ต่างหากเพราะเธอว่าจะปล่อยพวกมันนอนริมหาดซะแล้วถ้าไม่ได้พี่เขาช่วยไว้ 

ตุบบบ​~ ตุบบบ~ 

โจ้และดาญ่าล้มตัวนอนลงบนเตียงพร้อมกันอย่างเหนื่อยล้า​ โดยมีเพื่อนๆนอนเกลื่อนกลาด​อยู่ใต้เตียงบ้างโซฟาบ้างเรียกได้ว่าเละกันเลยทีเดียว​ 

แล้วผู้เสียสละในวันนี้ก็คือโจ้เพราะเขาบอกให้พี่ยามพาทุกคนมาในห้องเขา​ ไม่อยากจะคิดภาพเลยว่าสภาพห้องเขาในเช้าวันพรุ่งนี้​จะน่าอนาถ​ใจแค่ไหน 

"อืออออ" ดาญ่าขยับตัว​ไปมาไม่ใช่​เพราะเธอเป็นคนตื่นเช้าแต่เพราะกลิ่นในห้องนี้ต่างหากมันบังคับให้เธอตื่นขึ้นมา 

ดาญ่าลืมตาขึ้นมองหาต้นเหตุของกลิ่นแต่แล้วสายตาก็ไปกระทบกับบางสิ่งบางอย่าง​ที่อยู่ใต้เตียง 

"โจ้ตื่นเร็วตื่นก่อน​ ไอ้โจ้" ดาญ่าอยากจะร้องไห้ให้รู้แล้วรู้รอดกับสภาพห้องที่เละเกินคาด​และกลิ่นที่เหม็นอย่างกับหมาตาย​จะทำให้ก็แค่หาผู้ร่วมชะตากรรม​ที่เป็นใครไปไม่ได้​นอกจาก..... โจ้ 

ความคิดเห็น