เจไอบี_og

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สิงโตกับปลาวาฬ (ออฟกัน) ep.3

ชื่อตอน : สิงโตกับปลาวาฬ (ออฟกัน) ep.3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2562 06:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สิงโตกับปลาวาฬ (ออฟกัน) ep.3
แบบอักษร

“ปะ...ปล่อยวาฬนะพี่สิง..อื้ออ” สิงโตค่อยๆอุ้มปลาวาฬมาวางไว้บนเตียงนุ่มก่อนจะก้มลงคลุกคลีกับลำคอขาวเนียนอย่างหลงไหล เขายอมรับว่าปลาวาฬไม่เหมือนใครที่เขาเคยมีอะไรด้วย แต่สำหรับปลาวาฬเขากับอย่างถนอมให้เบามือที่สุด

“อืมมมม มึงหอมนะวาฬ หอมไปทั้งตัว”

“อื้ออ...พะ...พี่สิง” สิงโตยังคงวนเวียนอยู่กับลำคอขาวเนียนและไม่ลืมที่จะสร้างรอยรักสีสวยเอาไว้ดูต่างหน้า มือหนาค่อยๆไล่ลูบไปตามเรือนร่างที่ขาวอมชมพูของปลาวาฬอย่างเเผ่วเบาก่อนจะนวดคลึงเอวคอกหนักๆให้เจ้าตัวสะดุ้งบิดกายด้วยความวาบหวิว

สิงโตยังคงไล่ลูบปลาวาฬไปทั่วจนมาหยุดยังขอบกางเกงขาสั้นสีขาว มือหนาค่อยๆปลดกระดุมแล้วเลื่อนซิปลงอย่างเบามือที่สุดในขณะที่ยังคงหยอกล้อเล่นกับตุ่มไตสีชมพูอ่อนจนปลาวาฬครางหวิวออกมาอย่างลืมตัว

กางเกงถูกปลดออกไปโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ความเย็ยวูบประทะเข้ากับผิวเนียนละเอียดจนปลาวาฬรู้ตัวอีกครั้งก่อนจะต้องตกใจเมื่อรู้ว่าท่อนล่างตัวเองกำลังเปลือยเปล่าต่อสายตาของสิงโต ใบหน้าหวานแดงก่ำขึ้นมาอย่างเขินอายพยายามปกปิดส่วนนั้นแต่ก็โดนมือหนาดึงออกไป

“พะ...พี่สิงอย่ามองนะ!!”

“ก็เหมือนๆกันจะอายทำไม หืมม”

“ระ...โรคจิต!!”

“หึ...”

สิงโตเงยมองหน้าอีกคนก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ มือหนาค่อยๆไล่ลูบไปที่แก่นกายเล็กของปลาวาฬอย่างเบาๆพร้อมกับนวดคลึงเบาให้อีกฝ่ายได้บิดเร้ากายด้วยความเสียว

“อ๊าาา พี่สิง พะ พอออ อ๊ะ”

“หืมม อะไรพอแล้วหรอ”

“อืออ....จะทำไร...พี่สิง!!”

“ก็ทำให้มึงมีความสุขไง”

“อึก....พี่สิง...อย่าาา อ๊ะ”

สิงโตค่อยๆก้มลงครอบครองแก่นกายเล็กด้วยริมุหนาอุ่น เขาค่อยๆขยับขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะในขณะที่สายตาก็ยังรอบมองคนที่กำลังดิ้นไปมาด้วยความเสียว ลิ้นร้อนค่อยๆดุดันอยู่ที่ร่องส่วนปลายก่อนจะกดลงไปหนักๆทำให้ปลาวาฬดิ้นพร่านจึกทึ้งผมของเขาด้วยความสยิวก่อนที่สิงโตเองจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามเสียงร้องของอีกฝ่ายที่เปล่งร้องออกมาอย่างทรมาน

“อ๊ะ...อื้อออ...พะ...พอแล้ว...ฮื่อออ...อ๊าาาา” ปลาวาฬเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำสีขาวขุนออกจนล้นปากหนาของสิงโตก่อนจะนอนหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้าและหมดเรี่ยวแรง

“ไหวไหม”

“อือ...เหนื่อย”

“อดทนอีกนิดนะ...”

สิงโตพูดแค่นั้นก็เอือมมือไปหยิบโลชั่นเจลที่วางบนหัวเตียงของปลาวาฬที่พอจะบรรเทาอาการเจ็บหลังจากนี้ได้

“อื้ออ...ยะ...เย็น...พี่สิงจะทำไร” ปลาวาฬถามออกมาด้วยเสียงสั่นๆหลังจากที่อีกคนบีบเจลใส่มือก่อนจะลงมาป้ายที่ช่องทางอ่อนนุ่มของปลาวาฬ

“จะเข้าไปไง...”

“ไม่เอานะ เจ็บ...พี่ิสิงง”

“ไม่เจ็บหรอกเชื่อกู...กูจะทำให้เบามือที่สุด”

สิงโตค่อยๆดันเรียวนิ้วเข้าไปที่ช่องทางอ่อนนุ่มอย่างช้าๆพร้อมกับเงยหน้ามองปลาวาฬเป็นระยะๆ สีหน้าและแววตาที่เจ็บปวดของปลาวาฬทำให้เขาแทบอยากจะหยุดมันทันทีแต่ทว่าความต้องการมันกับมีมากกว่า

“อึก...ฮึกก...วาฬเจ็บ...พี่สิงเจ็บ”

“อย่าเกร็งนะวาฬ ค่อยๆหายใจเข้า นึกถึงสิ่งที่ชอบเอาไว้เยอะๆ ชอบอะไรก็นึกถึงอันนั้น”

ปลาวาฬเริ่มผ่อนคลายความเกร็งลงมาบ้างสิงโตจึงอาศัยจังหวังนี้ดันเรียวนิ้วยาวเข้าไปสุดก่อนจะแล่มันเอาไว้เมื่อปลาวาฬกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บ

“ฮื่อออ....เอาออกไป...ไม่เอาเจ็บ...ฮึก...ฮื่อออ”

“ชูว์ๆ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว ผ่อนคลายเร็วคนเก่ง หืมม”

“แต่เจ็บ วาฬเจ็บ”

“แล้วแบบนี้เจ็บไหม...” สิงโตพูดพร้อมกับค่อยๆขยับนิ้วเรียวออกมาช้าๆก่อนจะค่อยๆดันกลับเข้าไปใหม่

“อ๊ะ....อื้อออ”

“เจ็บอยู่ไหม...”

“อืออ...”

“ต้องผ่อนคลายเยอะๆ กูจะลองเพิ่มจำนวนนิ้วนะ ถ้าเจ็บก็บอกแต่อย่าดิ้นละ”

“อืมม”

สิงโตค่อยๆเพิ่มจำนวนนิ้วเรียวขค้นอีกเป็นสองนิ้ว ก่อนจะค่อยๆขยับเข้าออกเพื่อทำให้ช่องทางที่ไม่เคยผ่านอะไรมาเลยได้คุ้นเคยกับสิ่งแปลกปลอม

“ฮื่ออ...เจ็บ...ไม่เอาแล้วพี่สิง เอาาออกไป..ฮึกก...เจ็บๆ”

“ใจเย็นๆปลาวาฬ กูบอกแล้วไงหายใจเข้าลึก อย่าเกร็งมันจะยิ่งเจ็บ”

“ฮื่ออ...วาฬเจ็บ😭”

“โอเคๆ...กูขอโทษ...มาๆมองหน้ากูเอาไว้นะ”

“ไม่มอง หน้าพี่มึงเจ้าเล่ห์”

“ไอ้เด็กเวร! เดี๋ยวกูกระทุ้งแม่งทั้งยวงเลย😤”

“ไอ้พี่สิง!! อ๊ะ...”

ปลาวาฬร้องท้วงขึ้นมาอีกครั้งเมื่อครั้งเมื่อสิงโตเริ่มขยับนิ้วเรียวเข้าออกหลังจากที่ช่องทางอ่อนนุ่มเริ่มผ่อนคลาย

“อย่าเกร็งดิวาฬ ทำเหมือนเมื่อกี้ไง”

“อึก...อ๊ะ...อ๊าาา”

“เป็นยังไงบ้าง หายเจ็บรึยัง”

“อืออ...”

“งั้นกูจะเอาของกูเข้าไปแล้วนะ...”

“พี่สิง....”

“ไม่ต้องกลัว กูอยู่ตรงนี้ กูเป็นเป็นคนทำ กูจะทำให้เจ็บน้อยที่สุด”

สิงโตดึงนิ้วเรียวออกมาอีกครั้งก่อนจะบีบโลชั่นเจลชะโลมทั่วแก่นกายของตนเอง มือหนาค่อยๆจับขาเล็กแยกออกจากกันจนเผยให้เห็นช่องทางที่อ่อนนุ่มเด่นชัด ก่อนจะค่อยๆกดแก่นกายลงไปอย่างช้าๆและเบาที่สุด

“อึก.....อึก”

ดวงตากลมใสเริ่มเอ่อคลอไปด้วยน้ำแห่งความเจ็บปวด มือเล็กยกขึ้นจึกเข้าไปที่แขนหนาของสิงโตอย่างหาที่ระบาย จนสิงโตต้องหยุดการกระทำนั้นลงทั้งที่ยังเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น

“อย่าเกร็งนะวาฬ ถ้าเจ็บจึกกูไว้ก็ได้”

“ฮึก....วาฬเจ็บ....”

“กูรู้ แต่กูจะถนอมมึงให้มากที่สุดนะ อดทนอีกนิดเดียวเข้าไปแล้วก็ไม่เจ็บแล้ว”

“อื้ออ”

ปลาวาฬพยักหน้ารับรู้ก่อนจะกัดฟันอดทนกับความเจ็บปวด สิงโตค่อยๆดันแก่นกายเข้าไปอีกครั้งอย่างเชืองช้าในขณะที่มือหนาเองก็ลูบไล่นวดคลึงท้องน้อยของปลาวาฬ เพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึกผ่อนคลายที่สุดก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วกดแก่นกายเข้าไปจนสุด ทำให้ปลาวาฬเบิกตาร้องโวยวายออกมาด้วยความเจ็บปวดราวกับว่าร่างกายกำลังจะฉีกขาด

มือเล็กยกขึ้นทุบสิงโตทั้งน้ำตาพยายามผลักดันอีกฝ่ายให้ออกไปแต่ทว่าสิงโตก็ล็อกสะโพกมนเอาไว้แล้ว

“ฮื่ออ...ไอ้พี่บ้า...เอาออกไปนะ...ฮึก...วาฬเจ็บ...เจ็บมากก...ไม่เอาแล้ว 😭”

“อย่าดิ้นวาฬ ใจเย็นๆ ชู่ว์ๆ ฟังกูนะ ผ่อนคลายเข้าไว้ อย่าเกร็ง อืมมม”

สิงโตกัดฟันพูดด้วยความทรมานเมื่อช่องทางอ่อนนุ่มกำลังบีบตอนรัดแก่นกายเขาอย่างหนักจนแทบจะขยับไม่ได้ สิงโตได้แต่ปลอบโยนปลาวาฬจนอีกฝ่ายเริ่มผ่อนคลายลงมาบ้าง จึงค่อยๆขยับสะโพกสอบเข้าออกอย่างช้าๆ พร้อมกับจ้องมองใบหน้าของอีกคนอย่างเป็นห่วง

“อ๊ะ....อื้ออออ”

“เป็นไงบ้าง รู้สึกยังไง”

“วาฬจุก...จุกไปหมดเลย...”

“แล้วเจ็บไหม”

“มะ....ไม่...แล้ว....อ๊าาาาา....อื้มมมม”

“อืมมมมม....อย่ารัดกูแน่นสิ”

สิงโตเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกด้วยความถี่เร็วขึ้นจนปลาวาฬสั่นครอนไปแรงส่ง เสียงร้องครางหวานราวกับคนจะขาดใจเริ่มดังออกมามากขึ้นที่สิงโตชักแก่นกายออกมาจนสุดแล้วกดเข้าไปใหม่จนสุดความยาว ปลาวาฬทำได้แต่ดันหน้าท้องของอีกคนเอาไว้ด้วยความจุกและเสียว

“อ๊ะ...พะ...พี่สิง...อ๊าา...แรงไป...”

“อืมมมม...”

สิงโตจับปลาวาฬให้นอนพลิกคว่ำราบไปกับเตียงในขณะที่สะโพกกลมมนยังคงลอยเด่นอยู่ก่อนจะกดแก่นกายเข้าไปใหม่อีกครั้ง เขาเริ่มออกแรงขยับสะโพกสอบตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่ มือหนาเองก็บีบคลึงก้อนกลมสองก้อนจนขึ้นรอยแดงฝามืออย่างสุดอารมณ์ ปลาวาฬทำได้แค่ร้องครวญครางออกมาเพื่อระบายความรู้สึกที่มีทั้งหมด

ความรู้สึกที่เสียววาบหวิวอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ใบหน้าหวานสวยหลับตาพริ้มกัดริมฝีปากแน่นเมื่อสิงโตกระแทกเข้าที่จุดกระสั่นอย่างจงใจ มือเล็กจึกหมอนจนยับยู่ยี่ ริมฝีปากที่กัดเข้าหากันคลายออกเพื่อปลดปล่อยเสียงน่าอายอย่างสุดกลั้นก่อนจะเกร็งกระตุกปล่อยน้ำสีขาวขุนออกมาจนเลอะที่นอน

“อ๊าาาาาา....อื้อออออ”

“ไหวไหม...อีกรอบนึงนะ กูยังไม่เสร็จเลย”

สิงโตจับปลาวาฬให้พลิกนอนหงายเหมือนเดิมอีกครั้งก่อนจะเอาหมอนใบขนาดกลางมาสอดไว้ใต้หลังช่วงท้องของปลาวาฬ ทำให้สะโพกและล่องทางหลังลอยเด่นขึ้นมาก่อนจะกดแก่นกายเข้าไปอีก ด้วยทวงท่านี้ทำให้การสอดใส่ลึกขึ้นและไวต่อความรู้สึกมาขึ้น

ปลาวาฬที่ไม่ได้ทันตั้งตัวหวีดร้องออกมาด้วยเสียงหลงก่อนจะเค้าคลอไปด้วยน้ำตา กับสิ่งที่สิงโตมอบให้ สะโพกสอบออกแรงกดกระแทกเข้าออกอย่างหนักหน่วงจนอีกฝ่ายร้องไห้ออกมา แต่มันไม่ได้เกิดจากความเจ็บปวดแต่หากมันเกิดจากความเสียวที่ยากจะหาทางระบายออกมา

“อ๊ะ...ฮึก....อื้อออ....เบา...วะ...อื้อออ...วาฬเสียว....”

“อืมมม...รัดกูดีชิบหาย....แน่นไปหมด...กูจะไม่ไหวแล้ว...อืมม”

“อ๊ะ....อื้ออออ”

สิงโตออกขยับสะโพกอีกไม่กี่ทีก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาอย่างสุดกลั้นและตามมาติดๆด้วยปลาวาฬก่อนที่สิงโตจะฟุบหน้าลงไปจมกับอกบางของอีกฝ่ายอย่างหมดแรง

“อื้อออ....ละ...ลุกไปวาฬเหนื่อย”

จุ๊บ...!!

“ขอบคุณนะ...กูโครตมีความสุขเลย”

“อื้มม...”

“วาฬ........”

“อะไร.....”

“กูขออีกรอบได้ไหม...ของกูตื่นอีกแล้วว่ะ มึงตอดอ่ะ”

“..!!!!”

เพี๊ยะะะ!!

“โอ้ยยยยยยยย”

“เอาออกไป....ไม่งั้นจะตัดให้เป็ดกินจริงๆด้วย😤”

“😭😭”


จบ.


เป็นยังไงอย่าลืมติดชมกันด้วยน้า

ส่วนใครที่งงว่ามาจากเรื่องอะไรนี่เลยครับ

“สิงโตกับปลาวาฬ🦁🐳 **(ออฟกัน)”**

อยู่ในจอยลดานะคะ

ความคิดเห็น