Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อิงฟ้า & ปฏิพน 4/3..... อึ้ง

ชื่อตอน : อิงฟ้า & ปฏิพน 4/3..... อึ้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 169

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2562 05:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อิงฟ้า & ปฏิพน 4/3..... อึ้ง
แบบอักษร



ปฏิพนละสายตาจากเวทีเพื่อก้มมองจอโทรศัพท์อีกครั้ง กดโทรหาทุกครึ่งชั่วโมงขนาดนี้ อิงฟ้าก็ยังไม่ใจอ่อนรับสาย ไม่รู้ว่าจะโกรธอะไรนักหนา เจอหน้าเมื่อไหร่เขาจะอธิบายให้เข้าใจว่าระหว่างที่คนเรานอนหลับ สมองไม่ได้หลับตาม และการที่ร่างกายบางส่วนจะขยันขันแข็งทำงานทั้งๆ ที่ตาหลับก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ อิงฟ้าควรรู้ว่าก่อนตื่นเป็นช่วงเวลาดีๆ ที่ร่างกายหลั่งฮอร์โมนออกมา ผู้หญิงก็เป็นเหมือนกันแหละน่า และแน่นอนว่า สำหรับเขา เช้าวันนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีถึงดีที่สุด

แอบยิ้มซุกซนแล้วปฏิพนก็ไล้นิ้วกับภาพโพรไฟล์ของอิงฟ้า บ่นคนที่อยู่ในโทรศัพท์ว่า ‘แกมันใจร้าย ใจดำ ใจอำมหิต จะต้องให้ฉันทำอย่างไร แกถึงจะหายโกรธนะอิง’




ความคิดคำนึงของปฏิพนถูกดึงให้กลับมาที่ปัจจุบัน เมื่อนางแบบร่างสูงโปร่งเดินผ่านหน้าไป ไม่ใช่เนื้อขาวสล้างที่ดึงดูดสายตา ไม่ใช่ขาเรียวยาวกับสะโพกกลมกลึงที่ทำให้ปฏิพนอ้าปากค้าง ไม่ใช่เพราะคนที่เดินเป็นนางแบบชื่อดัง แต่เพราะคนคนนั้นคืออิงฟ้า

‘ไอ้อิงบ้าห้าร้อยเป็นนางแบบ!’




อาการเบิกตาโพลง ผงะหลังจนร่วงเก้าอี้ของน้องชายทำให้ปฏิภาณยิ้มบางๆ ที่มุมปาก หวังว่าความฉลาดจะพาดผ่านสมองของอีกฝ่ายบ้างก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป

ร่างเพรียวบางก้าวฉับด้วยความมั่นใจมาหยุดที่ด้านหน้าของเวที แววตาที่เคยเรียบเฉยฉายประกายเจิดจ้า โครงหน้าเรียวที่มีโหนกแก้มสูงนั้นเชิดขึ้นนิดดูงามสง่า อิงฟ้าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เมื่อเดินอยู่กลางแสงไฟ รูปร่างและบุคลิกของเธอทำให้ชุดที่สวมใส่ดูแพง แต่เธอคงไม่โดดเด่นกว่าคนอื่นถ้าหากว่าดีไซเนอร์ชื่อดังจะไม่จำเพาะเจาะจงให้นางแบบโนเนมอย่างเธอสวมชุดราตรีหรูที่เขาออกแบบเป็นพิเศษ




จากจุดกลางเวที อิงฟ้าเดินไปที่เวทีทางด้านขวา จิกสายตาใส่กล้องแล้วมองตรงก่อนจะบิดตัวเพื่อเดินไปมุมซ้าย ตอนนั้นเองที่สายตาเธอบรรจบกับปฏิพนที่อ้าปากค้าง อิงฟ้าเสียจังหวะไปนิด แต่ก็สามารถรักษาท่วงท่าสง่างามจนเดินไปจรดเวทีอีกฟากตามความตั้งใจเดิม

“ขอเสียงปรบมือให้กับคุณกรรณ กิติการค่ะ”

เสียงประกาศของพิธีกรบนเวทีมีอีกยืดยาว แต่สมองของปฏิพนว่างเปล่าและความคิดทั้งหมดก็ขาวโพลน เขารู้แค่ว่าผู้ชายคนนั้นคือดีไซเนอร์ชื่อดัง รู้แค่ว่าอิงฟ้าเป็นนางแบบคนโปรดของหมอนั่น รู้แค่นั้น เพราะกำลังนั่งอึ้งกึ่งช็อกกับการที่อิงฟ้าถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขน มือแข็งแรงนั้นเกาะเกี่ยวเอวบางของอิงฟ้าไว้แนบแน่น ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้อิงฟ้ายิ้มกว้าง เลวร้ายที่สุดคือ... อิงฟ้าปล่อยให้ดีไซเนอร์คนนั้นแนบแก้มของมันกับแก้มเธอ




ปฏิภาณที่ทำงานเสร็จแล้ว มองน้องชายด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา หลังจากเห็นอิงฟ้าเดินแบบในลุคสาวสวยเฉี่ยวและดีไซเนอร์ชื่อดังให้สัมภาษณ์กับสื่อว่าอิงฟ้าคือคนพิเศษ ปฏิพนก็ไม่พูดไม่จา นั่งมึนเซ่อ คล้ายกำลังวกวนอยู่ในเขาวงกต

หนึ่งในข้อดีน้อยข้อของปฏิพนคือไม่ใช่คนใจร้อนวู่วาม ปฏิภาณจึงเบาใจว่าต่อให้ผิดหวัง ให้น้อยใจในตัวอิงฟ้ามากแค่ไหน น้องชายก็ไม่มีทางใช้อารมณ์กับอิงฟ้าเด็ดขาด ยิ่งเมื่อรวมกับต้นทุนความเกรงใจที่มีต่ออิงฟ้าอยู่เดิมแล้ว ปฏิภาณก็มั่นใจว่าเรื่องนี้จะง่ายขึ้นมากๆ ขอเพียงน้องชายรู้ใจตัวเอง




“เดินไปทักอิงสิ แล้วเอาดอกไม้ที่เราฝากไว้ให้อิงด้วย”

     ปฏิภาณแนะนำน้องชายผ่านโทรศัพท์ เขาฝากช่อดอกไม้ไว้กับปฏิพนก่อนแยกกันเดินเข้างาน ตอนปฏิพนเห็นช่อดอกไม้ยังสัพยอกเขาว่าเห็นทื่อๆ ไม่นึกว่าจะกล้าให้ดอกไม้ผู้หญิง แต่ตอนนี้คนเจ้าชู้ กะล่อนปลิ้นปล้อนที่สุดในกลุ่มกำลังเล่นบทซื่อบื้อนั้นเสียเอง อาการก้มมองช่อดอกไม้ในมือแล้วส่ายหน้าแปลได้ว่าปฏิพนกำลังปอดแหก



“แค่เดินไป... จะบอกว่าเราฝากมาให้ก็ได้ ไปสิ”

     แฝดคนพี่กระตุ้นอีกครั้งและเมื่อคำตอบยังเป็นอาการส่ายหน้ารัว ปฏิภาณก็เข้าใจ ช่อดอกไม้ที่เขาเตรียมให้ถึงจะสวยแต่ช่อเล็กเหลือเกินเมื่อเทียบกับช่อที่กรรณให้อิงฟ้า แต่เป็นแบบนี้ก็ดี ปฏิพนมีนิสัยชอบเอาชนะ การแพ้ตั้งแต่ต้น น่าจะทำให้เลือดนักสู้ฉีดพล่านและเขาก็เชื่อว่าถ้าปฏิพนซื่อสัตย์กับตัวเอง อิงฟ้าก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำหรอก




>>>> ปู่นปู๊นช็อกจนร่วงเก้าอี้เลยจ้า พ่อจ๋าแม่จ๋า ขอเม้นท์เรียกขวัญปูนน้อยกลอยใจหน่อย สงสารนาง รักเขาไม่รู้ตัว โผล่หัวจากปลักอีกที เจอนุ้งอิงอยู่กับผู้ซะงั้น แถมสวยสะเด็ด จะพลิกตัวก็ยากละ ตมมันดูด 5555

>>>> พี่อิฐพูดถูก นุ้งอิงไม่ใจร้ายร็อก เวลานางไม่พอใจ นางแค่ถีบ o_O

>>>> มีพี่ชายเป็นแรงเชียร์แล้ว เดี๋ยวจะมีแรงแช่งมาร่วม อิฐบอกว่าปูนเป็นนักสู้ บทหน้าเรามาดูกระบือสู้ตายกัน งานควายล้วนๆ บอกเลอ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น