Crystaljadeed

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 8 He is a Boy NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2562 14:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 8 He is a Boy NC
แบบอักษร

 

Chapter 8 He is a Boy 

“ขอแนะนำว่าจะทำอะไรก็คิดให้ดี อย่าลืมว่าพี่ชายของเธอยังอยู่ในมือฉัน”

“อย่าเอาเขามาขู่ผม”

“เอาล่ะ อย่ามัวพูดเรื่องนี้กันอยู่เลย ถ้าเธอยังไม่ยอมกินอะไร ฉันจะเริ่มกินเธอแล้วนะ” ชายหนุ่มยังพูดด้วยท่าทางเช่นเดิมทำให้อีกฝ่ายยิ่งมีสีหน้าที่มืดครึ้มลง

อคิราห์กัดฟัน หยิบแซนวิชตอร์ติญ่าม้วนอย่างดีด้านหน้าขึ้นมากัดลงแรงๆเพื่อระบายอารมณ์ ในหัวของเขากำลังคิดวิธีการฆ่าคนตรงหน้าร้อยพันวิธี เด็กหนุ่มกำลังคิดถึงโปรแกรมฝึกฝนร่างกายในอนาคตอยู่เงียบๆ แม้สีหน้าจะเรียบเฉยแต่มิคาเอลก็สามารถเดาความคิดและอารมณ์ต่างๆ ของคนที่อยู่ตรงข้ามได้จากแววตา เขามองดูท่าทางเหล่านั้นอย่างเพลิดเพลิน นิ้วมือที่เลอะซอสสีขาวทำให้เขาอยากจะเข้าไปดูดเลียให้เสียเดี๋ยวนี้

ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหาคนที่ยังนั่งอยู่อีกฝั่งทำให้อคิราห์ลุกขึ้นผงะหนีอย่างระวังตัวแต่กลับโดนกระชากเอวเอาไว้ก่อน ร่างของเขากระแทกกับร่างใหญ่ของอีกฝ่าย ลำแขนแกร่งรัดตัวเด็กหนุ่มเอาไว้แน่นทำให้ไม่สามารถสะบัดออกได้ ก่อนที่มืออีกข้างจะจับข้อมือที่โดนพันธนาการของอีกฝ่ายขึ้นมาจรดที่ริมฝีปาก

“ทำอะไรครับ”

“ทำความสะอาดให้เธอ” มิคาเอลพูดขึ้นก่อนที่จะใช้ลิ้นตวัดลิ้มชิมรสชาติของอาหารที่ติดอยู่บนนิ้วมือที่เขากอบกุมอยู่ ชายหนุ่มเริ่ม'ทำความสะอาด'นิ้วเรียวยาวทุกนิ้ว ตั้งแต่โคนจรดปลายพลางขบกัดข้อนิ้วบางเบาๆ เขาทำมันซ้ำไปซ้ำมาก่อนที่จะเปิดเปลือกตาที่หลุบลงขึ้นมองสีหน้าของคนที่กำลังยืนแข็งทื่ออ้าปากเล็กน้อยอย่างตกตะลึง อคิราห์หน้าแดงก่ำขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกเปียกชื้นทั่วทั้งนิ้วทำให้คิดอะไรไม่ออกไปพักหนึ่ง

“ป...ปล่อยครับ” เด็กหนุ่มพยายามขืนตัวหลังจากได้สติ

มิคาเอลดูดนิ้วอีกฝ่ายแรงๆ ครั้งหนึ่งก่อนที่จะยอมปล่อยออกอย่างว่าง่าย “อืม บนโต๊ะก็ท่าทางไม่เลว” เขาพูดขึ้นก่อนที่จะยกตัวเด็กหนุ่มขึ้นวางบนโต๊ะแล้วกวาดทุกอย่างออกไปจากสายตา

“หยุด!” อคิราห์เบิกตากว้าง

“เธอนี่ใส่อะไรก็ดูดีไปหมดจริงๆ โดยเฉพาะเสื้อคลุมสีน้ำเงินนั่น ฉันชอบมาก แต่จะให้ดีที่สุดคือไม่ใส่อะไรเลย”

“คุณยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า ทำไปตั้งขนาดนั้นแล้ว” เด็กหนุ่มเอ่ยท้วงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“พออยู่กับเธอ ฉันว่าความเป็นมนุษย์ของฉันลดลงไปเยอะเลยล่ะ...ออกไปให้หมด” ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ไม่นานคนที่ถูกกดอยู่บนโต๊ะก็ไม่สามารถรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของคนอื่นๆ อีกเลย

มิคาเอลค่อยๆจับข้อเท้าของอีกฝ่ายแยกออกจากกัน อคิราห์ดิ้นรนสะบัดตัวออกทันทีแต่ข้อเท้าของเขากลับถูกบีบลงบนแผลเก่า เด็กหนุ่มกัดริมฝีปากยกตัวขึ้นกำมือทั้งสองข้างลงบนลำคอของคนที่อยู่ด้านบนแน่น ทั้งคู่จ้องตากันอย่างไม่ลดละก่อนที่มิคาเอลจะดันตัวของเด็กหนุ่มจนแผ่นหลังแนบติดไปกับโต๊ะ ในตอนที่ชายหนุ่มรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองใกล้จะหมดลง เขายอมปล่อยมือออกเพื่อจะกระชากมือที่อยู่บนลำคอออกไป มิคาเอลบีบข้อมือของอีกฝ่ายอย่างแรงจนอคิราห์ต้องยอมปล่อยออก เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าเชิงเทียนกลางโต๊ะฟาดลงบนศีรษะของชายหนุ่มเต็มแรง มิคาเอลเบี่ยงตัวออกอย่างรวดเร็วแต่ขอบของมันกลับเฉี่ยวขมับเขาไปเล็กน้อย อคิราห์เตรียมตัวฟาดลงอีกครั้งแต่ครั้งนี้ชายหนุ่มคว้าเชิงเทียนได้ก่อน ก่อนที่จะกระชากมันโยนออกไปไกลๆ

อคิราห์กุมมือเข้าด้วยกัน ขณะที่กำลังจะฟาดลงบนท้ายทอยเขากลับถูกพลิกตัวและถูกกดลงกับโต๊ะ ร่างกายโดนทาบทับลงทั้งตัวจนไม่สามารถขยับตัวได้

“ยังคงเร่าร้อนรุนแรงเหมือนเคย บอกแล้วใช่มั้ยว่าเด็กไม่ดีต้องโดนทำโทษ” ชายหนุ่มดึงกางเกงผ้าของอีกฝ่ายลงไปถึงขาอ่อนเผยให้เห็นเนื้อนุ่มขาวเนียนที่เขารู้ดีว่าให้สัมผัสที่ดีมากแค่ไหน

เพี้ยะ! 

“ทำบ้าอะไรของคุณ” อคิราห์ทั้งโกรธทั้งอับอายผสมปนเปกันไปหมดจนใบหน้าแดงก่ำ ฝ่ามือของอีกฝ่ายฟาดลงมาที่เขาอย่างแรงจนรู้สึกแสบร้อนไปหมด

มิคาเอลยืนมองฝีมือของตัวเองอย่างพึงพอใจแต่ก็ยังรู้สึกไม่เพียงพอ เขาฟาดฝ่ามือลงไปที่เนื้ออีกด้านจนเป็นรอยฝ่ามือเท่ากัน แต่สัมผัสที่เนื้อนุ่มยืดหยุ่นสะท้อนมือทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถหยุดตัวเองได้

อคิราห์กัดฟันกรอด สาปแช่งอีกฝ่ายอยู่ในใจ เกิดมาสี่สิบกว่าปียังไม่เคยรู้สึกอัปยศเท่ากับวันนี้วันเดียว ลำตัวแนบกับโต๊ะแข็งๆจนเจ็บไปหมด ทว่าจู่ๆคนที่อยู่ด้านหลังก็โน้มตัวลงมาทาบทับลงบนลำตัวของเขา มือหนึ่งบีบบังคับให้หันกลับไปตอบรับจูบที่แสนทรมาน เด็กหนุ่มกัดฟันแน่นแต่คางกลับถูกบีบเข้าอย่างรุนแรงจนต้องเปิดปากออกให้อีกฝ่ายสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นของเขาภายใน ดวงตาพลันเบิกกว้างขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงเรียวนิ้วของอีกฝ่ายที่กำลังเคล้นคลึงอยู่บนปากทางบวมช้ำของตัวเอง เขาพยายามเกร็งส่วนนั้นเอาไว้เท่าที่ทำได้แต่ก็ไม่มีประโยชน์ นิ้วเรียวยาวแทงลึกเข้าไปอีกครั้ง ความเจ็บปวดที่แทรกเข้ามาทำให้เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป แต่ก็ยังไม่ยอมเปิดปากส่งเสียงร้องมีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงที่ดังอื้ออึงอยู่ในลำคอเท่านั้น

ริมฝีปากสีแดงของชายหนุ่มทำการไล่จูบจากปลายคางลงมาถึงลำคอด้านหลัง ผิวอ่อนบางด้านหลังช่างน่าลิ้มลองจนไม่อาจอดใจไหว ขบกัดลงไปคำหนึ่ง นิ้วกลางก็ยังขยับอยู่ภายในร่างกายอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่องเพิ่มเข้าไปอีกสองนิ้ว

“อึก...”

“ร้องออกมาสิที่รัก ฉันอยากได้ยินเสียงของเธอนะ” ชายหนุ่มไล่จูบไปจนถึงแผ่นหลัง เขากดนิ้วย้ำๆลงไปที่จุดๆหนึ่งจนคนที่คว่ำตัวอยู่บนโต๊ะต้องบิดร่างกายไปมา ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่มีเสียงใดๆ

ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นยืนตรง ค่อยๆดึงนิ้วออกมา มือทั้งสองข้างก็จัดการแหวกแก้มก้นที่กลายเป็นสีแดงออก จ่อส่วนหัวลงไปเคล้นคลึงตรงปากทางเข้า “อยากได้มั้ย ตรงนี่น่ะ”

“ไม่ ไม่มีทาง” ช่องทางของเด็กหนุ่มเต้นตุบๆตามธรรมชาติของร่างกาย

“แต่ร่างกายเธอไม่ได้บอกแบบนั้นนะ” มิคาเอลแทรกกายเข้าไปทีละนิด ด้านหลังของอีกฝ่ายกลืนกินเขาเข้าไปเรื่อยๆจนสุด ชายหนุ่มจับเอวบางแน่น ถอนกายออกแล้วกระแทกลงไปอีกครั้งอย่างช้าๆ ความเนิบช้ายิ่งทำให้คนที่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะยิ่งรู้สึกได้ทุกสัมผัสที่เข้าออกมากยิ่งขึ้น ถึงความเจ็บปวดจะยังไม่หายไปแต่ความเสียวซ่านที่เพิ่มเข้ามากำลังบอกเขาว่าต้องการ...มากกว่านี้

คนที่อยู่ด้านหลังราวกับรับรู้ได้ จู่ๆความเนิบช้าก็เปลี่ยนเป็นเร่งเร้า

“ช..ช้า..อ๊ะ.ช้าลงหน่อย” โต๊ะอาหารไหวโยกไปมาราวกับจะหักลงได้ทุกเมื่อ มือทั้งสองข้างที่ยังติดกุญแจมือครูดไปกับโต๊ะหากแต่ความเจ็บปวดยังสู้ความรู้สึกเสียวซ่านจากช่องทางด้านหลังไม่ได้

“อีกนิดนะที่รัก” มิคาเอลก้มตัวลงไปกอดรัดเด็กหนุ่มทั้งตัว เร่งสะโพกเข้าออกรัวเร็วจนในที่สุดก็กระตุกร่างกายปลดปล่อยเข้าไปเติมเต็มด้านในพร้อมกับเด็กหนุ่มที่ปลดปล่อยออกมาโดยไม่ต้องใช้มือช่วยเสียด้วยซ้ำ ทั้งสองคนส่งเสียงดังยาวออกมาในตอนที่แต่จุดสูงสุดของอามณ์

สงครามบนโต๊ะอาหารผ่านไปแล้ว เด็กหนุ่มรูปร่างโปร่งบางกำลังยืนหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนอยู่ที่โต๊ะตัวใหญ่หน้าอกของเขาแนบไปกับโต๊ะ ส่วนแผ่นหลังถูกทาบทับด้วยชายหนุ่มอีกคนที่ตอนนี้ยังคงวุ่นวายกับมันไม่หยุด ทั้งคู่ยังคงเชื่อมอยู่ด้วยกันแต่อคิราห์ไม่มีแรงแม้แต่จะดันตัวคนที่อยู่ด้านหลังออก

“เอา...ออกไปได้แล้ว”

“อืมม...ขออีกหน่อยนะที่รัก สัญญาว่าจะไม่ทำต่อ”

อคิราห์ยอมให้อีกฝ่ายทำตามความต้องการอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาแอบพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก รู้สึกวูบวาบที่ช่องท้องขึ้นมา

มิคาเอลหอบหายใจอยู่กับแผ่นหลังของอีกฝ่ายพักหนึ่งก่อนที่จะถอนตัวออก มองดูของเหลวสีขาวที่ไหลทะลักออกมาทีละนิดด้วยฝีมือของตัวเอง เขาอุ้มเด็กหนุ่มขึ้นมาแนบอกเดินขึ้นไปที่ห้องนอน ชายหนุ่มอาบน้ำ ล้วงทำความสะอาดให้เด็กหนุ่มอีกครั้ง

ราวกับเดจาวู เพียงแต่ครั้งนี้อคิราห์ไม่เหลือเหลือเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะประท้วงอะไรออกมา เด็กหนุ่มยอมให้อีกฝ่ายทำทุกอย่าง ดวงตาทั้งคู่ต้องการจะปิดลงเต็มทีหลังจากผ่านการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง เมื่อหลังสัมผัสกับเตียงเขาก็หลับลงทันที

มิคาเอลจ้องมองเด็กหนุ่มที่หลับลงไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย เขามีความรู้สึกหลากหลายกับคนตรงหน้าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใคร อย่างน้อยก็ไม่เคยมีเซ็กส์มาราธอนขนาดนี้มาก่อน ชายหนุ่มหยิบกุญแจขึ้นมาไขพันธนาการที่ข้อมือของอีกฝ่าย คิดว่าพรุ่งนี้เด็กน้อยตรงหน้าจะมีอะไรที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นได้อีกรึเปล่า จนแทบจะรอให้อคิราห์ตื่นขึ้นมาไม่ไหว

อีกหนึ่งอาทิตย์เขาต้องกลับไปจัดการธุระที่โรมาเนียหลังจากทิ้งให้ลูกน้องตัวดีทำงานมานาน คิดว่าการกลับไปครั้งนี้คงมีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชีวิตแน่นอน

ถึงเวลานั้นหวังว่าเขาจะไม่เบื่อเด็กหนุ่มคนนี้ไปเสียก่อน 

 

อคิราห์ตื่นขึ้นมาในตอนเที่ยงของอีกวัน เขารู้สึกว่าสองวันมานี้ชีวิตของเขาผ่านไปอย่างไร้ค่าเหลือเกิน เด็กหนุ่มลุกขึ้นเดินอย่างยากลำบาก รู้สึกแปลกใจที่เจ้าของห้องยอมถอดกุญแจมือออกให้ เขาเดินไปอาบน้ำแล้วออกมาหาเสื้อผ้าใส่

หลังจากค้นหาอยู่สักพักก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มีให้ใส่ได้ตอนนี้มีแค่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินของเจ้าของห้องที่แขวนไว้ในตู้เท่านั้น แต่ที่แปลกประหลาดคือนอกจากแม่บ้านสาวจะนำเสื้อผ้าตัวเก่าเขาออกไปแล้วก็ไม่ได้นำเสื้อผ้าใหม่มาให้อีก ไม่ว่าจะค้นหาเท่าไหร่ สิ่งที่พอจะสวมใส่ได้ที่เหลืออยู่ในห้องนี้มีเพียงเสื้อตัวนั้นราวกับจงใจ เขาหยิบมันออกมาใส่อย่างไม่มีทางเลือก ก่อนที่จะเดินออกจากห้องนอน

อคิราห์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อไม่เห็นวี่แววของ ‘สิ่งมีชีวิตกระหายเลือดนั่น’ เขารู้สึกหิวขึ้นมา ขายาวๆก้าวเดินไปที่ห้องครัว ไร้วี่แววบอดี้การ์ดภายในบ้านพัก เด็กหนุ่มเดินไปเปิดม่านดูก็พบคนพวกนั้นทันที

โครก...

เขาเลิกสนใจรายละเอียดของพวกนั้นแล้วเดินไปหาสปาเกตตี้ที่วางอยู่บนโต๊ะโดยด้านข้างมีโน้ตเล็กๆ วางคู่กับดอกกุหลาบแดงดอกหนึ่ง

 

เพิ่มพลังงานให้มากหน่อย หวังว่าคืนนี้เธอจะไม่สลบไปก่อน ไว้เจอกันนะที่รัก

Michael A.

 

อคิราห์หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาขยำเป็นก้อนทิ้งลงถังขยะพร้อมดอกกุหลาบดอกนั้นอย่างไม่ไยดี เขาไม่รู้ว่าการกระทำแบบนี้ของมิคาเอลจะทำให้คนอื่นรู้สึกอย่างไร เพราะเขาไม่ได้สนใจมันสักนิด เด็กหนุ่มหยิบจานสปาเกตตี้ไปอุ่นแล้วกลับมานั่งทาน ในขณะที่กำลังจะตักเข้าปาก ภาพความทรงจำที่เกิดขึ้นเมื่อวานทำให้เขาต้องหยุดชะงัก รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยเพราะตรงที่กำลังทานอยู่เป็นจุดหนึ่งในห้องครัวที่เขาและมิคาเอลทำอะไรๆหลายอย่าง ยิ่งมองไปรอบๆ เด็กหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกกินไม่ลง 

อคิราห์หยิบจานสปาเกตตี้ออกมากินที่ห้องนั่งเล่น เขาไม่ได้พยายามหนีเพราะรู้ดีว่าถ้าทำแบบนั้นคนที่จะเดือดร้อนไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวแน่ มิคาเอลบอกว่าจะยอมปล่อยเขาไปถ้ารู้สึกเบื่อแล้ว คนระดับนั้นไม่มีทางอยู่กับใครได้นานหรอก ยังจะเล่นเป็นคู่นอนที่แสนดีได้อีกนานแค่ไหนกัน ถ้าหมอนั่นไม่ได้ทำตัวน่าฆ่าให้ตาย เขาก็จะยอมอยู่เฉยๆ ชีวิตก่อนของเขาเคยผ่านอะไรมาเยอะแล้ว โดนจับไปทรมานเกือบปีก็เคยผ่านมาแล้ว นับประสาอะไรกับเรื่องแค่นี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นการทรมานในอีกรูปแบบหนึ่งก็เถอะ อีกสักพักมิคาเอลก็คงเบื่อไปเอง

อคิราห์วางจานสปาเกตตี้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น เขานั่งลงบนโซฟาและพบว่าไม่สามารถทานได้ เด็กหนุ่มเลื่อนตัวไปนั่งบนพื้น ก่อนจะเหลือบไปเห็นรีโมทโทรทัศน์...

 

มิคาเอลกลับมาที่บ้านพักก่อนเวลา เขาไม่คิดว่าภาพแรกที่จะเห็นคือเด็กผู้ชายในเสื้อเชิ้ตที่เขาจงใจเหลือเอาไว้ ขาขาวยาวนั่งขัดสมาธิโผล่พ้นชายเสื้อออกมา ปากเลอะครีมซอสสีขาวไปทั่ว

เมื่อรู้ตัวว่ากำลังโดนมองอคิราห์จึงหันไปทิศนั้นทันทีแล้วหันกลับมาราวกับมองไม่เห็นใครทั้งนั้น

มุมปากที่กำลังเผยอยิ้มทักทายของมิคาเอลกระตุกสองสามครั้งเมื่อโดนเมินโดยสิ้นเชิง ได้ยินเสียงกระแอมมาจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าคนที่มองอคิราห์ตอนนี้ไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียว มิคาเอลหันไปส่งสายตาให้ลูกน้องคนสนิทอย่างดุดันจนลุคต้องถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

แต่ก่อนไม่เคยมีโอกาสได้ทำอะไรเช่นการนั่งเลื่อนดูทีวีแบบนี้ จะมีบ้างที่ได้ดูในขณะทำภารกิจแต่เวลานั้นเขาก็ไม่ได้สนใจมันสักเท่าไหร่ เขาพึ่งค้นพบหลังจากมาอยู่ในร่างของเด็กอคิราห์ว่ามันเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก สิ่งที่คนทั่วไปเรียกว่าความสนุกสนาน ความรู้สึกเดียวกับที่สาดน้ำกับซัน ความรู้สึกที่หายไปนานมากเหลือเกิน

ความทรงจำในวัยเด็กที่เลือนรางยังพอจำได้คลับคล้ายคลับคลา เขาชอบมันมากและดูตลอดเวลาจนต้องโดนคุณพ่อดุ แต่หลังจากนั้นชีวิตวัยเด็กของเขามีแค่การต่อสู้และการฆ่าฟัน

เด็กหนุ่มจ้องมองภาพในทีวีอย่างตั้งอกตั้งใจ มือก็ขยับตักสปาเกตตี้เข้าปากตัวเองไปเรื่อยๆ อย่างลืมตัว ไม่ได้สนใจว่าจะทำให้โต๊ะและพรมขนนุ่มสีขาวเลอะแค่ไหน

สำหรับมิคาเอล มันจะเป็นภาพที่ทำให้เขาอยากกลืนอีกฝ่ายลงท้องไปทันทีถ้ามือของเด็กตรงหน้าไม่ได้ถือส้อมค้างอยู่ในปาก ใบหน้าเปื้อนซอสเป็นจุดๆ ข้างหน้าเป็นจานสปาเกตตี้ที่เกือบจะหมดกับซอสที่เลอะเต็มโต๊ะและพรม มีตัวการ์ตูนฟองน้ำสีเหลืองบนจอเป็นตัวประกอบฉาก ชายหนุ่มยืนมองภาพนั้นด้วยสีหน้าว่างเปล่า จู่ๆก็รู้สึกอยากเลี้ยงลูกแมวสีขาวขนปุยซักตัว และจะเป็นการดีมากที่ลูกแมวตัวนั้นไม่เมินเขา 

มิคาเอลถอดเสื้อสูทออกมาแขวน ฝั่งอคิราห์ก็หันมองตามอีกฝ่ายทุกฝีก้าว ตั้งท่าเตรียมพร้อมอย่างระมัดระวัง ชายหนุ่มทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางระวังตัวของเด็กน้อย เขาเดินไปหยิบกระดาษทิชชู่แล้วเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย มิคาเอลเดินไปนั่งบนโซฟาคร่อมตัวเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่บนพื้น อคิราห์รีบลุกขึ้นทันทีแต่ก็โดนอีกฝ่ายกดไหล่เอาไว้

“นิ่งๆ วันนี้ฉันเหนื่อยมากไม่มีแรงจะทำอะไรเธอหรอก” เขาพูดพลางประคองใบหน้าเปรอะเปื้อนให้เงยขึ้นมองเขา อคิราห์แทบอยากจะตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายว่า...อย่างคุณเหนื่อยเป็นด้วยเหรอ 

มิคาเอลตั้งใจมองข้ามแววตาราวกับกำลังต่อว่าเขาอยู่ในใจของอีกฝ่าย อคิราห์เกร็งตัวอย่างหวาดระแวง แต่เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้ทำอะไรจริงๆก็ค่อยผ่อนคลายลงเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้ว

มิคาเอลเช็ดหน้าเช็ดตาให้อีกฝ่ายจนสะอาดสะอ้านถึงยอมปล่อยใบหน้าของเด็กหนุ่มลง อคิราห์หันกลับไปสนใจภาพที่อยู่ในโทรทัศน์ทันที เด็กหนุ่มตักสปาเกตตี้เข้าปาก ขมวดคิ้วเป็นครั้งคราวตอนที่ถูกคนที่นั่งอยู่ด้านบนรบกวน

มิคาเอลคอยเช็ดซอสขาวๆที่กระเด็นเลอะตรงมุมปากอีกฝ่าย จู่ๆเด็กหนุ่มก็เงยหน้ามามองเขา “มีอีกมั้ยครับ นี่น่ะ” สปาเกตตี้ในจานหมดลงแล้ว

“อืม เดี๋ยวจะให้มาเรียทำมาให้อีก” มิคาเอลมองดูริมฝีปากสีชมพูที่มีคราบซอสติดอยู่เล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจูบเร็วๆ แล้วเดินถือจานเปล่าออกไป

ฝั่งอคิราห์ก็ไม่ได้สนใจการกระทำของอีกฝ่ายผิดกับใครอีกคนที่พึ่งเดินออกไป

มิคาเอลกลับรู้สึกตกใจตัวเอง เขาเดินถือจานเปล่าเข้ามาในห้องครัว? ตัวเขาเป็นพวกชอบบริการพวกคนรักชั่วคราวตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่ ‘มาเรีย’ ที่ยืนรอคำสั่งอยู่ตลอดเวลาก็สงสัยเพียงแต่ใบหน้าของเธอยังคงเรียบนิ่งเป็นปกติ

 

----------------------------------------------------- 

เสี่ยกำลังหลงเด็กอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เลี้ยงเด็กมันกระชุ่มกระชวยหัวใจใช่มั้ยล่ะ 

แต่อย่าคิดว่าจะรักกันเร็วขนาดนั้นนะคะ เรื่องนั้นคงอีกนาน555 

ไรท์อยากให้พัฒนาความสัมพันธ์เรื่อยๆ มากกว่า 

ช่วงนี้ก็เบาๆ ไปก่อนเนอะ รึเปล่าหว่า 

#อาคิและลุงของเขา 

Crystal 

ความคิดเห็น