Crystaljadeed

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 6 A Chain & Their Sweet Kiss? NC

ชื่อตอน : Chapter 6 A Chain & Their Sweet Kiss? NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2562 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6 A Chain & Their Sweet Kiss? NC
แบบอักษร

 

Chapter 6 A Chain & Their Sweet Kiss? 

ชั่วณะนั้นสมองของเด็กหนุ่มพลันว่างเปล่า ‘มิคาเอล’ คือชื่อคนที่เขาได้ยินก่อนจะสิ้นใจและหากพูดถึงมิคาเอลที่มีผมสีบลอนด์และมีดวงตาราวกับอสรพิษ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกมืดก็คงจะเหลืออยู่แค่คนเดียว

หากสติของเขายังอยู่ครบถ้วน เขาคงมั่นใจได้แล้วว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือคนๆนั้นโดยไม่ต้องสงสัย คนที่อยู่ในวงการมาก่อนอย่างเขาไม่มีทางที่จะไม่เคยเห็นหรือไม่รู้จักชายคนนี้ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นบุคคลที่มีค่าหัวสูงที่สุดอีกทั้งยังเป็นเป้าหมายที่จัดการยากที่สุดเช่นกัน เพราะเหตุนี้จึงไม่ค่อยมีคนกล้าบ้าบิ่นมากพอที่จะสังหารคนผู้นั้น การที่โรสมอบหมายงานนี้ให้หมายเลขสี่สิบเอ็ด ก็เท่ากับส่งอีกฝ่ายไปตายอย่างสิ้นเชิง

เด็กหนุ่มหรี่ดวงตาจ้องไปยังคนที่ยืนอยู่ เขาพยายามสงบใจ แต่ความรุ่มร้อนที่แล่นลามไปทั่วร่างยิ่งทำให้รู้สึกโหยหาบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น อคิราห์กัดลิ้นตัวเองอย่างแรงจนได้กลิ่นเลือดอวลไปทั้งโพรงปาก ถึงกระนั้นก็ทำให้สติกลับมาได้ในที่สุด เขามองข้ามความร้อนภายในและหาจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้ามไปเรื่อยๆ เขามั่นใจพอสมควรว่าถ้าหากยังเป็นหมายเลขสิบเจ็ดคนเก่า จะต้องมีโอกาสฆ่าคนๆนี้ได้อย่างง่ายดายแน่นอนแม้ว่าผลลัพธ์หลังจากนั้นอาจไม่สวยเท่าไหร่

อคิราห์รับรู้ได้ตั้งแต่แรกว่าคนที่ต้องการตัวเขาต้องการอะไร เขาไม่รังเกียจเซ็กส์ระหว่างผู้ชายด้วยกัน หากแต่ตัวเขาเคยเป็นแค่ ‘ผู้นำ’ เท่านั้น ไม่คิดว่าพอได้รับชีวิตใหม่ บทบาทกลับต้องพลิกกลับ เหงื่อเย็นๆ เริ่มไหลซึมลงมาจากขมับ

ทั้งคู่ยังคงจ้องกันไปมา ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกจากปากของทั้งสองฝ่าย เพียงแต่ความรู้สึกของคนทั้งสองคนแตกต่างกันมาก

ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังเคร่งเครียด มิคาเอลกลับจ้องท่าทางพยายามหาทางรอดของอีกฝ่ายอย่างรื่นรมย์ เขาอดไม่ไหวที่จะก้าวเข้าไปหาเด็กหนุ่มมากขึ้น

“ถอยออกไป”

ทั้งใบหน้าแดงก่ำที่กำลังอดกลั้นนั้น ทั้งนัยน์ตาสีดำรื่นน้ำที่จ้องเขาเขม็ง ท่าทางขู่ฟ่อของคนตรงหน้าดูน่ารักมากกว่าน่ากลัวมากนัก มิคาเอลนั่งลงที่ขอบเตียง วางซิการ์ในมือลงบนที่วางบนโต๊ะข้างเตียง กลิ่นใบยาสูบฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้อง ชายหนุ่มจ้องมองคนบนเตียง ไล้มือลงบนใบหน้าเด็กหนุ่มอย่างแผ่วเบา

อคิราห์สะบัดหน้าไปอีกทาง แรงต่อต้านของเขาทำให้ได้ยินเสียงโซ่กระทบกันไปมา ความรู้สึกที่สะกดกลั้นเอาไว้พุ่งขึ้นตามสัมผัสของอีกฝ่าย

มิคาเอลกวาดสายตามองร่างกายของคนตรงหน้าอย่างอ้อยอิ่งจนเด็กหนุ่มรู้สึกขนลุก ได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เบียดเรียวขาเข้าหากันอย่างลืมตัว นัยน์ตาสีมรกตวกกลับมาจ้องดวงตารื่นน้ำของอีกฝ่าย ชายหนุ่มค่อยๆเคลื่อนตัวขึ้นอยู่เหนือร่างเด็กหนุ่มอย่างช้าๆ อคิราห์มองดูทุกการเคลื่อนไหวของคนที่กำลังจ้องมองลงมาจากด้านบนอย่างไม่สามารถทำอะไรได้

โซ่เหล็กกระทบกันแรงยิ่งขึ้นจนเกิดเสียงดังภายในห้องกว้าง แรงดิ้นรนของเด็กหนุ่มทำให้ชายที่กำลังคร่อมตัวเขาอยู่ต้องยกมือขึ้นจับข้อมือทั้งสองของเด็กหนุ่มขึงกับเตียงไว้แน่น รอยยิ้มผุดขึ้นตรงมุมปากอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ มิคาเอลไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว เพราะทุกครั้งที่ขึ้นเตียงกับหนุ่มหรือสาวคนไหน ทุกคนต่างก็ยินยอมพร้อมใจ มีบ้างที่แสร้งทำตัวใสบริสุทธิ์ให้เขาสนใจ หรือทำเป็นขัดขืนจนทำให้รู้สึกขยะแขยงขึ้นมากลางคัน เขาไม่ได้คิดจะล่ามโซ่เด็กหนุ่มตรงหน้าตั้งแต่แรก เพราะคิดว่าอีกฝ่ายก็คงเหมือนกับคนอื่นๆ ทั้งโดนยามาด้วย คงได้แต่นอนร้องครวญครางอย่างหมดท่า แต่ลูกน้องคนสนิทของเขาก็ยืนยันเต็มเสียง เมื่อพบกับประสบการณ์เช่นนี้มิคาเอล กลับพบว่านี่ออกจะให้ความรู้สึกตื่นเต้นดีเหมือนกัน ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันมากจนทำให้อคิราห์ได้กลิ่นของซิการ์จากลมหายใจของอีกฝ่ายจางๆ ดวงตาของทั้งคู่สบประสานกันเนิ่นนานราวกับว่าช่วงเวลานั้นกำลังหยุดลง

“เด็กดี ไม่ต้องกลัว” มิคาเอลก้มลงกระซิบชิดใบหูของอีกฝ่ายอย่างปลอบโยน

เด็กหนุ่มชะงัก ลมหายใจที่ปะทะบนใบหูทำให้ขนลุกชัน เขาเผลอครางออกมาเสียงเบาแต่เมื่อรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปก็ต้องรู้สึกตื่นตระหนก คนที่มีอายุจริงปาเข้าไปสี่สิบกว่ารับรู้ได้ถึงความผิดปกติ ตัวเขาคนที่ผ่านชีวิตอย่างโชกโชนมาก่อน ไม่คิดว่าสัมผัสบางเบาแค่นี้จะทำให้รู้สึกอย่างรุนแรง แม้ว่าร่างนี้จะโดนฉีดสารกระตุ้นแต่นี่กลับ...มากเกินไป

ร่างกายนี้มีปัญหา อคิราห์ความรู้สึกไวเกินไป นี่มันตลกร้ายชัดๆ เขากัดลิ้นของตัวเองอีกครั้ง พูดออกมาอย่างข่มอารมณ์ “เด็กดีบ้าอะไรของคุณ ผมไม่ได้กลัว”

มิคาเอลมองเห็นรอยเลือดที่ซึมออกมาที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย ดวงตาของชายหนุ่มสว่างวาบ “เธอไม่ควรทำร้ายตัวเองนะเด็กน้อย มันทำให้ฉันรู้สึกปวดใจ” เขาปล่อยมือข้างหนึ่งของเด็กหนุ่ม ใช้นิ้วโป้งกดลงบนริมฝีปากอีกฝ่ายทำให้ของเหลวสีแดงไหลซึมออกมา เมื่อเห็นความพยายามครองสติไม่ให้เผลอไผลไปกับสัมผัสของเขา มิคาเอลรู้สึกถูกใจเด็กหนุ่มตรงหน้ามากขึ้นอีกหลายส่วน เขาอดที่จะหยอกล้ออีกฝ่ายอย่างที่ไม่เคยทำกับคนอื่นไม่ได้

“เลิกพูดบ้าๆสักที จะทำอะไรก็รีบทำ” อคิราห์พูด สะบัดหน้าออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย

“ไม่ต้องรีบร้อนไป ฉันยังอยากเล่นกับเธอนานๆ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังไล่สันจมูกไปตามปลายคางของคนทีนอนอยู่บนเตียง

เด็กหนุ่มกัดฟันกรอด เน้นย้ำคำพูดทีละคำ “คุณ - มัน - โรค - จิต”

สิ้นเสียงของอคิราห์ มือแกร่งรวบมือทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มไว้ในมือเดียว จับปลายคางของอีกฝ่ายให้หันกลับมาก่อนจะประกบริมฝีปากลงไป อคิราห์ดิ้นรนไปมาอย่างรุนแรง ถีบขาทั้งสองข้างกับเตียง เขาพยายามกัดลิ้นที่แทรกเข้ามาหากแต่ไม่เป็นผล มือใหญ่บีบกรามของเด็กหนุ่มไว้แน่นทำให้ต้องอ้าปากออกรับจูบที่ตัวเองไม่ต้องการ

อคิราห์สัมผัสได้ถึงรสชาติของซิการ์บนปลายลิ้น เด็กหนุ่มพยายามผลักดันลิ้นของอีกฝ่ายออกไปแต่กลับกลายเป็นการตอบสนองจูบนั้นมากยิ่งขึ้นจนหยาดน้ำสีใสไหลรินออกมาจากปากถึงลำคอ

มิคาเอลรู้สึกชื่นชอบจูบนี้เป็นพิเศษ กลิ่นเลือดที่อวลไปทั้งโพรงปากปลุกสัญชาตญาณดิบของเขาขึ้นมาได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกไปไล่เลียหยดน้ำเหล่านั้น

อคิราห์พลันสบโอกาส เขาสะบัดหน้าออกจากมือใหญ่ที่ผ่อนแรงลงและกัดลงบนใบหูของชายหนุ่มอย่างรุนแรงจน เลือดไหลจากใบหูลงมาถึงปลายคาง ริมฝีปากของเด็กหนุ่มกลายเป็นสีแดงสด หากแต่มิคาเอลไม่ได้สนใจอาการบาดเจ็บของตัวเองแม้แต่น้อย ไม่มีทั้งความตกใจหรือเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เขาใช้หลังมือปาดเลือดออกก่อนที่จะใช้ลิ้นเลียมันเข้าไป ดวงตาแวววาวมองที่ริมฝีปากของเด็กหนุ่ม เขายื่นมือไปแตะโลหิตสีแดงสดบนนั้นแผ่วเบา “ชอบแบบนี้ก็ไม่บอกกันตั้งแต่แรก” มิคาเอลบีบคางเด็กหนุ่มแล้วก้มลงไปประกบริมฝีปากลงอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับแตกต่างจากครั้งแรกโดยสิ้นเชิง

อคิราห์พยายามสะบัดหน้าออก ริมฝีปากโดนขบกัดอย่างรุนแรง กลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลผสมกับกลิ่นซิการ์ในโพรงปากกลายเป็นรสชาติที่แปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก รสจูบรุนแรงแทบกระชากสติของเด็กหนุ่มให้หลุดลอย แรงดิ้นรนที่มากขึ้นทำให้ข้อมือข้อเท้าโดนบาดจนเลือดซิบ

ก่อนที่เด็กหนุ่มจะเริ่มหายใจไม่ออก มิคาเอลถึงได้ผละออกไปขบกัดริมฝีปากอีกฝ่ายเล็กน้อย เขายืดตัวขึ้นแลบเลียริมฝีปากตนเองก่อนที่จะก้มลงมองเด็กหนุ่มตรงหน้า

อคิราห์หอบหายใจอย่างรุนแรงจนหน้าอกกระเพื่อมไหว เหงื่อซึมออกมาตามผิวหนังทำให้เสื้อเชิ้ตแนบติดไปกับลำตัว เมื่อแขนเป็นอิสระเขาก็เริ่มกระชากสายโซ่อีกครั้ง ขายาวตวัดไปมาแต่โดนอีกฝ่ายนั่งทับเอาไว้ อคิราห์ทำได้เพียงจ้องมองคนที่นั่งอยู่ด้วยแววตาคุกรุ่น

มิคาเอลจ้องมองอีกฝ่ายอย่างถูกใจ เขาไม่เคยจูบกับใครแล้วให้ความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ไม่ได้วาบหวาม หากแต่ให้ความรู้สึกมัวเมา เขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองต้องการมันตลอดเวลา มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น แววตาของเด็กหนุ่มทำให้ความรู้สึกอยากเอาชนะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

อคิราห์กัดฟันกรอดสะบัดแขนไปมาจนหมดแรง ค่อยล้มตัวลงนอนหอบหายใจก่อนจะพูดขึ้น “ไปตายซะ”

มิคาเอลเลิกคิ้วพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ ชายหนุ่มคว้าเสื้อของเด็กหนุ่มตรงหน้า กระชากมันอย่างแรงจนกระดุมขาดออกทั้งแผง เขาก้มลงมองเรือนร่างตรงหน้าด้วยแววตาวาววับ ผิวกายขาวผ่องปรากฏออกมาทันที ร่างกายผอมบางหากแต่มีกล้ามเนื้อเล็กน้อยจากการออกกำลังกายและการฝึกฝนอย่างหนัก ยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อเด็กหนุ่มเกร็งลำตัวเพื่อสะบัดตัวไปมา หยาดเหงื่อที่เกาะบนผิวกายไหลรินสะท้อนกับแสงไฟกระตุ้นไฟในกายของมิคาเอลมากยิ่งขึ้น

อคิราห์ตื่นตระหนก ผิวเนื้อเปลือยเปล่าสัมผัสอากาศจนร่างกายสั่นสะท้าน สะบัดตัวไปมารุนแรงยิ่งกว่าเดิม เขาพยายามดึงสายโซ่หวังเพียงให้มันขาดออกจากกัน เรื่องพวกนี้จะไม่เป็นปัญหาสักนิดถ้าเขายังอยู่ในร่างก่อนของตัวเอง

มือแกร่งกดหัวไหล่ของเด็กหนุ่มเอาไว้กับเตียง ก้มลงซุกไซ้ลำคอของอีกฝ่าย ดูดเม้มอย่างหนักหน่วงจนเกิดรอย อคิราห์สะบัดหน้าออกอย่างไม่ยอมจำนน “หยุด...ผมบอกให้หยุด...เอาหน้าของคุณออกไป..อ๊ะ” เด็กหนุ่มร้องออกมาอย่างลืมตัวหลังจากถูกขบกัดที่ลำคออย่างแรงจนเป็นรอยฟัน

มิคาเอลมองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ ชายหนุ่มก้มลงกัดที่หัวไหล่และทำรอยที่ส่วนอื่นๆ ไล้ริมฝีปากลงเรื่อยๆ ครอบปากลงบนยอดอกสีสวย เรียวลิ้นสีแดงดูดดุนแลบเลียไปมาก่อนที่จะขบกัดแรงๆ ทำให้เด็กหนุ่มเผลอร้องออกมาแผ่วเบา เขาแอ่นตัวขึ้นด้วยความเสียวสะท้านอย่างหนักหน่วงเพราะความรู้สึกไวของร่างกายของตนเองในเวลานี้

มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มขยี้ลงบนยอดอกเปลือยเปล่าอีกข้าง สลับไปมากับริมฝีปากก่อนที่จะเงยหน้ามองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ อคิราห์หลับตาลงกัดปากกลั้นเสียงน่าอายที่ออกมา ความต้องการพุ่งสูงขึ้นจนชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงสิ่งที่กำลังดุนดันอยู่ที่ขา “หึ...”

เสียงแค่นหัวเราะของอีกฝ่ายทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกโกรธจัดและอับอายจนใบหน้าแดงก่ำ ได้แต่กัดปากตัวเองอย่างรุนแรง

มิคาเอลรู้สึกชื่นชอบปฏิกิริยานั้นจนต้องยืดตัวขึ้นไปจูบริมฝีปากที่ถูกกัดเอาไว้แน่น ชายหนุ่มจับจ้องใบหน้าชื้นเหงื่อของเด็กหนุ่มอย่างนิ่งงัน เขายกมุมปากขึ้นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะล้วงมือลงไปสัมผัสแก่นกายของคนที่นอนอยู่ด้านล่างเรียวนิ้วยาวสัมผัสรูดขึ้นลงอย่างเชื่องช้าและแผ่วเบาเหมือนกลั่นแกล้ง อคิราห์กัดฟันกรอด ข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้จนน้ำตาปริ่มอยู่บนขอบตา “เอามือ...ออกไป...อย่าทำ...แบบนี้”

“เธอแน่ใจว่าอยากให้ฉันหยุด” มิคาเอลคลอเคลียใบหน้ากับเด็กหนุ่มที่กำลังปฏิเสธเขา นัยน์ตาสีมรกตเหลือบมองของเหลวสีขาวข้นไหลปริ่มออกมาจากส่วนปลาย

“ผ...ผมแน่...อึก...ฮ่า” อคิราห์หลุดเสียงน่าอายออกมา และพยายามกลั้นเสียงลงอีกครั้งซ้ำไปซ้ำมา

ชายหนุ่มเพิ่มน้ำหนักมือและรูดแท่งเนื้อของเขาขึ้นลงอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มสะท้านกายแอ่นสะโพกขึ้นอย่างลืมตัว ปลายเท้าจิกเกร็งกับเตียงแน่น ในช่วงสุดท้ายที่กำลังจะแตะขอบเขตของอารมณ์ จู่ๆชายหนุ่มก็หยุดมือและกดปิดส่วนปลายยอดสีแดงก่ำเอาไว้แน่น ทำให้อารมณ์ของเด็กหนุ่มดิ่งฮวบลงทันที เขาได้แต่บิดตัวไปมา ความสุขสมกลายเป็นทรมานจากความต้องการปลดปล่อยอย่างรุนแรง “ป...ปล่อยผม”

“ขอร้องฉันสิ...บอกให้ฉันช่วยนาย” มิคาเอลก้มลงกระซิบ กัดติ่งหูอีกฝ่ายอย่างหยอกล้อ

ร่างกายของอคิราห์ยังคงสั่นสะท้าน เด็กหนุ่มสูดหายใจก่อนที่จะพูดขึ้นอีกครั้ง “ไม่...มีทาง”

มิคาเอลชะงัก นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ ยิ้มเยาะให้คนที่แม้จะปฏิเสธแต่ร่างกายกลับแสดงออกมาในทางตรงข้าม “ถ้าเธอไม่พูด ฉันก็จะกดมันไว้อย่างนี้...ดีมั้ย ดูซิว่าเธอจะทนไปได้นานสักเท่าไหร่กัน”

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆออกมา อคิราห์กำมือกับผ้าปูที่นอนแน่นจนขึ้นข้อขาว อ้าปากหอบหายใจจนตัวโยน หน้าท้องเกร็งแน่น เม็ดเหงื่อไหลซึมออกราวกับน้ำจนผมสีดำเปียกชื้นแนบติดใบหน้า เขาลืมตาขึ้นจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้

กลายเป็นมิคาเอลเองที่ทนไม่ไหวจากภาพของเด็กหนุ่มตรงหน้า เขากัดฟันแน่นก่อนจะยอมปล่อยมือลุกออกจากเตียง

อคิราห์ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาอย่างรุนแรงจากความอัดอั้นจนกระจายทั่วหน้าท้อง รู้สึกราวกับขึ้นสวรรค์ เด็กหนุ่มเอนตัวลงบนที่นอนหอบหายใจอย่างหมดเรี่ยวแรง ก่อนที่จะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ถึงเตียงที่ยวบลงทำให้เขาต้องผงกหัวขึ้นมอง

มิคาเอลแทรกกายลงระหว่างลำตัวของเด็กหนุ่ม แก่นกายขนาดใหญ่เกินมาตรฐานชาวยุโรป ทำให้อคิราห์เบิกตากว้างกระถดกายอย่างตื่นตระหนก เขาพยายามคิดหาวิธีที่จะออกไปจากสถานการณ์เช่นนี้ให้ได้แต่ไม่ว่าทางไหนก็เปล่าประโยชน์ ชายหนุ่มจับขาทั้งสองข้างของอีกฝ่ายแน่นก่อนที่จะดึงลงมาซ้อนทับกับขาของตนเองทำให้ส่วนหัวสัมผัสกับช่องทางที่กำลังเต้นตุบๆของเด็กหนุ่มทันที อคิราห์ขนลุกซู่ สะบัดแขนดึงผ้าปูเตียงด้านบนรุนแรงจนเลือดไหลซิบออกจากข้อมือเป็นรอยเดียวกับเครื่องพันธนาการเช่นเดียวกับข้อเท้า

มิคาเอลไม่รอช้า เขาปาดของเหลวบนลำตัวของเด็กหนุ่มป้ายลงบนแก่นกายของตน ก่อนที่จะสวนกายเข้าไปในช่องทางด้านหลังของอีกฝ่ายอย่างรุนแรงโดยไม่มีการเบิกทางใดๆ ชายหนุ่มไม่อยากเสียเวลาเพราะความอดทนของเขาขาดลงนานแล้ว

อคิราห์กรีดร้องออกมาเสียงดังราวกับสัตว์ที่กำลังร้ายบาดเจ็บอย่างรุนแรง แม้ชีวิตก่อนจะเคยบาดเจ็บสาหัสแต่กลับให้ความรู้สึกเทียบไม่ติดกับความเจ็บปวดที่กำลังเกิดขึ้น ราวกับร่างกายกำลังถูกแยกเป็นสองส่วน ทั่วร่างสั่นสะท้าน ปลายเท้าจิกเกร็ง มือทั้งสองข้างกระชากผ้าปูที่นอนจนแทบจะขาดติดมือ “เอามัน...เอามันออกไป...เอาออกไป”

“ผ่อนคลายหน่อย ฉันเข้าไปไม่ได้” เวลานี้แก่นกายของเขาเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น แรงตอดรัดถี่ยิบจากภายในทำให้คิ้วเข้มขมวดเป็นปม

“เข้าไม่ได้ก็เอาออกไป” อคิราห์เอ่ยออกมาด้วยอารมณ์คุกรุ่น เขาเผลอผ่อนแรงทำให้อีกฝ่ายกระแทกร่างกายเข้ามาในตัวของเขาอย่างรุนแรง ก่อนที่จะถอนออกและกระแทกซ้ำลงอีกครั้ง อคิราห์หลับตาแน่นด้วยความเจ็บปวด ริมฝีปากถูกกัดจนเลือดไหลซึมออกมาอย่างน่ากลัว เลือดที่ไหลออกจากข้อมือข้อเท้า และช่องทางด้านหลังหยดลงบนผ้าปูที่นอนเป็นหย่อมๆ เขาฟุบหน้าลงกับที่นอนกลั้นเสียงร้อง ร่างกายสั่นไหวไปมาจากแรงกระแทก

ชายหนุ่มคำรามออกมาเสียงหนัก ท่อนล่างกระแทกกระทั้นกายไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่ว

พั่บๆ ๆ ๆ

อคิราห์รู้สึกอับอายกับเสียงที่ได้ยิน หากแต่จู่กลับต้องร้องเสียงหลง ความกระสันซ่านแพร่กระจายทันทีที่ชายหนุ่มกระแทกกายโดนจุดเสียว แม้ยังคงรู้สึกเจ็บปวดแต่ความเสียวซ่านกลับมีมากกว่า เขาพยายามกลั้นเสียงน่าอายอย่างเต็มที่

“หึ ตรงนี้สินะ” มิคาเอลพูดขึ้นมาก่อนที่จะกระแทกย้ำลงที่เดิม ชายหนุ่มจับขาเรียวยาวของอีกฝ่ายยกขึ้นมากกว่าเดิมจนหัวเข้าชิดกับหน้าอก สายโซ่ที่ไม่ยาวมากนักตึงแน่นครูดไปกับผิวข้อเท้ามากกว่าเดิมแต่ก็ทำให้แก่นกายของชายหนุ่มแทรกลึกลงไปในช่องทางนั้นมากขึ้น มิคาเอลโน้มตัวลงไปจูบหนักๆบนริมฝีปากล่างของคนที่กำลังนอนหอบหายใจแต่ไม่ได้สอดลิ้นเข้าไป ปากยังคงจูบส่วนช่วงล่างก็ยังขยับถี่รัว

อคิราห์กำลังจะถึงฝั่งฝันอีกครั้ง หากแต่มิคาเอลก็หยุดทุกอย่างลง เขากระแทกกายจนลึกมากที่สุดก่อนจะแช่ค้างไว้ไม่ขยับตัว ชายหนุ่มเองก็กำลังจะทนไม่ไหว แต่ความอยากเอาชนะดวงตาคู่นั้นทำให้เขาต้องอดทน “ขอร้องฉัน เดี๋ยวนี้ อคิราห์”

“ไม่...อึก...ไม่มีทาง” เด็กหนุ่มยังคงดื้อรั้น

มิคาเอลกัดฟันกรอด เหงื่อไหลหยดลงบนแก้มสีแดงระเรื่อ เขาดันกายเข้าไปจนทำให้ลำตัวของอีกฝ่ายโค้งงอขึ้นกว่าเดิม “พูด!”

เด็กหนุ่มยังคงเงียบดวงตาปิดแน่น ความเงียบงันที่เกิดขึ้นเสมือนเป็นเกมส์แข่งขันความอดทน แต่แล้วที่สุดก็มีฝ่ายหนึ่งที่ทนไม่ไหว “ขยับสิ” อคิราห์พูดออกมาโดยไม่ยอมหันไปมองหน้าคนที่อยู่ด้านบน

ดวงตาของชายหนุ่มวาววับ “ต้องพูดว่าอะไร”

“ขยับสักที...ได้โปรดเถอะ”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงร่างกายของเด็กหนุ่มก็สั่นคลอนอย่างรุนแรงทำให้เขาต้องร้องออกมาเสียงดังอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ ศีรษะแทบจะกระแทกกับเตียงหากไม่มีอะไรยึดตัวเขาเอาไว้ ร่างกายสั่นสะท้านก่อนที่ทำนบจะพังทลายลง อคิราห์แหงนหน้า ลำตัวแอ่นขึ้นครางสุดเสียงอย่างลืมตัว

มิคาเอลครางในลำคอราวกับสัตว์ป่า ก่อนที่จะกระแทกกายอย่างรุนแรงอีกสองสามครั้งแล้วตามไปติดๆ อคิราห์รับรู้ได้ถึงแรงกระตุกภายในและน้ำที่ฉีดพุ่งในช่องทางของเขาจนรู้สึกอุ่นวาบในช่องท้อง ชายหนุ่มฟุบตัวลงบนหน้าอกที่กำลังขยับขึ้นลงอย่างหนักหน่วง หอบหายใจเล็กน้อย

อคิราห์รู้สึกถึงความแข็งขืนของสิ่งที่ค้างคาอยู่ในร่างกายขึ้นอีกครั้ง ความปวดแสบปวดร้อนตรงช่องทางนั้นยังไม่จางหาย คราวนี้เขารู้สึกตกใจขึ้นมาจริงๆแล้ว “รีบ...รีบเอามันออกไป”

สิ้นเสียงห้ามปรามของเขา ชายหนุ่มก็เริ่มกระแทกกายอีกครั้งทันที ของเหลวสีขาวปนแดงไหลทะลักออกจากช่องทางบวมช้ำสีแดงสด

อดีตมือสังหารได้แต่คิด...นี่คงเป็นค่ำคืนที่หฤโหดที่สุดในชีวิตของเขาทั้งก่อนหน้าและตอนนี้

ในตอนเช้ามืดของอีกวันอคิราห์ก็สลบไปพร้อมแรงกระแทกที่ไม่มีที่สิ้นสุด

 

เป็นความบ้าคลั่งที่เด็กหนุ่มไม่คิดว่าชีวิตหนึ่งจะต้องพบเจอ ร่างกายโดนเคี่ยวกรำจากสัตว์ป่าในคราบมนุษย์ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ตั้งแต่ฤทธิ์ยายังคงอยู่จนกระทั่งหมดไป คนที่เคลื่อนไหวอยู่บนร่างเขาราวกับไม่ใช่มนุษย์ ไม่ได้ใกล้เคียงกับฉายาเทวทูตที่อีกฝ่ายได้รับแม้แต่นิดเดียว กลับกันสำหรับเขาแล้วอีกฝ่ายเหมือนปีศาจที่หลุดขึ้นมาจากขุมนรกมากกว่า

ถึงกระนั้น แม้ครั้งแรกจะรู้สึกเจ็บแต่ความรู้สึกแปลกใหม่ของเซ็กส์ครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจอยู่บ้างเช่นกัน แต่มันไม่ควรยาวนานขนาดนี้ ครั้งหนึ่งเขาเหนื่อยล้าจนสลบไป แต่เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งอีกฝ่ายก็ยังเล่นกับร่างกายของเขาไม่ยอมหยุด

มิคาเอลกำลังรู้สึกเสพติด ทั้งร่างกาย สีหน้า แววตาของเด็กคนนี้ราวกับสารเสพติด มากเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอ แต่คนอย่างเขาไม่เคยควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้จะทำให้เขารู้สึกสนใจได้นานแค่ไหนกัน ชายหนุ่มเคลื่อนไหวตัวเป็นครั้งสุดท้าย หน้าเชิดไปด้านหลัง เหงื่อซึมไปทั้งร่างกายจนเปียกโชกไม่ต่างจากคนที่สลบไปก่อนหน้านี้ไม่นาน เขาเสยผมสีบลอนด์อ่อนของตัวเองไปด้านหลังทิ้งตัวลงด้านข้างอีกฝ่าย ไล่ฝ่ามือไปตามร่างกายจุมพิตลงบนใบหน้าที่กำลังหลับพริ้มอย่างหลงใหล 

__________________________________ 

Talk 

โฮะๆๆ NC ก็มาแล้วนะฮะ ควรเปลี่ยนเรตนิยายรึเปล่านะ 

ไม่รู้ทำไมแต่งไปๆ มาๆ แอบคิดภาพมิคาเอลเป็นเสี่ยๆ แก่ๆ ที่หลอกฟันเด็กซะงั้น55555 

แต่เสี่ยทำกับน้องมากไปหน่อย แก่แล้วต้องดูแลสุขภาพบ้าง>< 

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

Crystal** 

ความคิดเห็น