T.1987/666/Dvil

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.19:ตัวประกอบและไปก็ได้ฟ่ะ!!!

ชื่อตอน : Ep.19:ตัวประกอบและไปก็ได้ฟ่ะ!!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 891

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 21:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.19:ตัวประกอบและไปก็ได้ฟ่ะ!!!
แบบอักษร

​Ep.19:ตัวประกอบและไปก็ได้ฟ่ะ!!!

ตอนนี้ชั้นกำลังคิดอยู่ว่าค่าโชคของชั้นมันจะส่งผลต่อชีวิตยังไงบ้างเลยลองอะไรหลายๆอย่าง..

"ใบ...สุด...ท้าย.."คิลตอนนี้กำลังพยายามต่อปราสาทไพ่จนมาถึงขั้นตอนสุดท้าย..

"อ๊ากกก! ไอบ้าเอ้ยครั้งที่899แล้วนะโว๊ย!!!"คิลกำลังหัวเสียเพราะมาถึงจุดสุดท้ายทีไร..ก็จะเป็นเหมือนทุกครั้งที่ปราสาทไพ่ของพังลงมา

"นี่ชั้นต่อมันมาถึงกลางคืนเลยหรอเนี้ย......"คิลพูดออกมาและมองดูข้างนอกที่มืดสนิท

"ชั้นไปดูในมางาโนะดีกว่าว่ามีอะไรบ้าง"คิลพูดขึ้นและข้ามมาในมางาโนะ

"น่าเบื่อสิ้นดี...."ตอนนี้คิลกำลังเดินไปเรื่อยๆและทำหน้าเบื่อหน่ายจากนั้นไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดของอะไรบางอย่าง

"ตรงนั้นเกิดอะไรขึ้นน่ะ"คิลพูดออกมาแล้วหันหลังไปดูทิศทางที่เกิดเสียง

"ชั้นไปซักหน่อยดีกว่-"คิลยังพูดไม่จบก็มีฝูงเคงาเระมาลุ่มทับเขาอย่างรวดเร็วจนเขาไม่สังเกตุ

"อะ อะไรกันเจ้าพวกนี้.."แต่นั้นก็ไม่เป็นปัญหาของเขาเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะเขาแค่ขยับมันก็ปลิวไปอย่างง่ายดายแล้ว

"อะ...อึยถึงกับปลิวไปเลยหรอเนี้ย..."เคงาเระที่มาลุมทับคิลเมื่อกี้กลับกลายเป็นฝังมันเองที่ไม่สามารถทำอะไรคิลได้เลย

"เจ้าพวกเคงาเระโง่เอ้ย.."คิลหันหลังกละบไปและมุ่งหน้าไปทางที่เกิดเสียงทันที

"เกิดอะไรขึ้น...นั้นมันพวกโรคุโร่หนิ"คิลพูดออกมาเมื่อเห็นพวกโรคุโร่ที่กำลังบาดเจ็บอยู่

"แล้วฝังตรงข้ามนั้น....ยูโตะหรอ"คิลพูดจบก็รีบไปกันการโจมตีของยูโตะที่กำลังจะโดนโรคุโร่ทันที

"เอาล่ะพวกนายคุยกันจบแล้วใช่มั้ย"คิลที่เขามารับการโจมตีของยูโตะด้วยนิ้วเดียวก็พูดขึ้น

"มาแล้วหรอครับ~ อย่าลืมเรื่องที่เราคุยกันไว้นะโรคุ~"จากนั้นยูโตะก็หายไปอย่างรวดเร็ว

"เฮ้อ~อาการนายหนักเลยนะเซย์เก็น.."คิลที่เห็นเซย์เก็นแขนขาดและสลบไปก็เดินไปทางโรคุโร่

"คิล...เซย์เก็นเขา.."โรคุโร่พูดขึ้นอย่างยากลำบาก

"เขาไม่ตายหรอก...เป็นถึง1ใน12ทูตสวรรค์เชียวนะ"คิลพูดตอบโรคุโร่อย่างรวดเร็วและเข้าไปรับเซย์เก็นขึ้นมาแทน

"เดี๋ยวชั้นจะพาหมอนี่ไปโรงพยาบาลเองไม่ต้องห่วงหรอกบอกคนของหอเซย์กะด้วยล่ะ...หรือจะตามมาก็ได้นะชั้นไม่กัดหรอก"จากนั้นคิลก็เปิดประตูกลับสู่โลกความจริงทันทีและซักพักก็พาเซย์เก็นมาถึงโรงพยาบาล

*โรงพยาบาล*

คิลตอนนี้กำลังนั่งเฝ้าเซย์เก็นอยู่กับเรียวโกะอยู่ข้างเตียง

"ทั้งๆที่รู้อยู่แท้ๆว่าตัวเองต้องเจ็บตัวไอเจ้าหมอนี่.."คิลกำลังนั่งจิบชาและพูดอยู่กับเรียวโกะ

"เขาคงไม่อยากให้โรคุโร่เจ็บตัวน่ะครับ"เรียวโกะพูดขึ้น

"ก็คงจะอย่างนั้น...งั้นชั้นไปก่อนนะมีเรื่องต้องทำด้วยสิ"คิลลุกเดินกำลังออกไปจากห้องก็ถูกเรียวโกะถามขึ้นมา

"จะไปที่ไหนน่ะครับคิล"เรียวโกะ

"ก็จะไปรอดูอะไรสนุกๆที่หอฮินาสึกิในมางาโนะยังไงล่ะ.."คิลตอบและเดินอแงอกจากห้องไป

"ชั้นจะดูอยู่เงียบๆแล้วกันนะรอบนี้.."คิลที่ตอนนี้กำลังรออยู่ที่หลังคาของหอฮินาสึกิอย่างเงียบเชียบก็ปกปิดตัวตนของเขาไม่ให้ใครสัมผัสได้และจาดนั้นเขาก็รอ.....

"เมื่อไหล่จะมากันนะ....ชั้นเริ่มง่วงแล้วล่ะเนี้ย"คิลที่รออยู่ที่หอฮินาสึกิกับยูโตะที่ไม่เห็นตัวตนของเขากำลังรอโรคุโร่กับเบนิโตะเข้ามาที่จุดนัดหมายอยู่

"นั้นไงๆมาแล้วสินะ....ชั้นจะเห็นฉากต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่มั้ยนะ~"คิลพูดขึ้นมาเบาๆกับตัวเองอย่างตื่นเต้น

"หืม...เบนิโอะเปิดก่อนหรอเนี้ยจะทำอะไรเจเายูโตะได้มั้ยนะ...หาว!!"คิลที่ดูการต่อสู้อย่างดุเดือดก็หาวออกมาเสียงดังจน....

"ตู้ม!!!!!"เกิดแรงกดอากาศขึ้นทำให้พื้นที่บริเวณนั้นทั้งหมดโดนดูดออกไปเหมือนพายุทอร์นาโดที่ดูดทุกอย่างจนย่อยยับและพอเขารู้ตัวอีกที

"เอ๊ะ....ไม่นะ...ขะ ขอโทษ.... เอาล่ะพวกนายสู้กันไปเถอะชั้นแค่เผลอไปนิดหน่อยน่ะ...แฮะ แฮะ.."คิลถึงกับเหงื่อตกที่ตัวเองทำแบบนั้นให้ทั้ง3ที่สู้อยู่ตกใจ

"สู้กันไปสิ๊!!!มองมาที่ชั้นทำไมยังกับเห็นผี!"คิลที่เห็นพวกนั้นมองเขาอยู่นานก็ตะโกนขึ้นเสียงดังจน..

"ตู้ม!!..."แรงเสียงของเขาทำให้ตึกที่พังอยู่ข้างๆหลายตึกยุบลงอย่างรวดเร็ว

"อ่ะเฮ้อ~นี่แหละโชคร้ายของชั้น...พวกนายสู้กันไปเถอะนะชั้นไม่ยุ่งหรอก"คิลถึงกับกุมขมับทันทีที่เห็นตึกยุบและพวกเขามองมาที่คิล

"ไปก็ได้ฟ่ะ!!!"และตึกอีกฝังก็พังลงเพราะเขาเช่นเดิม

"เฮ้อ~"และคิลก็ออกจากพื้นที่นั้นไปอย่างรวดเร็ว

"ก็ยังดีนะที่ชั้นเดินมาแล้วถ้าตรูวิ่งมามันจะเกิดอะไรขึ้นนะ.."คิลไม่รอช้าออกแรงวิ่งไปข้างหน้าทัน

"เห๊ะ...ไม่เกิดอะไรขึ้นนี่หว่-"คิลกำลังจะพูดจบก็ได้ยินเสียงพังทะลายของอะไรบางอย่างจากหลังเขาแต่เขาไม่หันไปดูเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันเกิดจากอะไร...

"ชั้น....ควรเดินสินะ"คิลเดินไปข้างหน้าอย่างเรียบนิ่งและก็เปิดประตูออกไปจากมางาโนะทันที

"เอาล่ะคิลนายจะทำอะไรที่จะไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนได้บ้างนะ"คิลที่กำลังเดินกลับหอเซย์กะก็คิดที่จะหาอะไรทำ

"เอาล่ะเปลี่ยนเป้าหมายดีกว่าชั้นจะไปหาอาริมะที่เกียวโต...."คิลหันหลังและเดินมาอยู่ที่ศาลเจ้าตระกูลซึจิมิคาโดะในเวลา1วันทันที

"ดีนะเนี้ยที่เดินมาถ้าวิ่งมาชั้นคงถูกตามล่าแน่ๆแต่มันนานอ่ะ"คิลพูดขึ้นและเดินเข้าไปข้างในศาลเจ้า

"พวกนั้นจะอยู่ไหนกันนะ"คิลบ่นออกมาและเดินไปรอบๆจนมาถึงห้องประชุมที่มีทั้ง12ทูตสวรรค์ อาริมะและโรคุโร่กับเบนิโอะ

"หืม~อยู่กันครบเลยหรอเนี้ย"คิลพูดจากนั้นก็เดินเข้าไปยืนข้างอาริมะ

"โอ้คิลคุง..ไปไหนมาล่ะนั้น"อาริมะพูดออกมาและยิ้มแย้ม

"ก็...เอ่อ..เกิดเรื่องนิดๆหน่อยๆน่ะ"คิลพูดออกมาและส่งสายตาให้โรคุโร่กับเบนิโอะไม่ให้บอกเรื่องที่คิลไปแอบดูพวกเขาสู้แล้วไม่เข้าไปช่วย

"อย่างนั้นหรอ คิลคุง~"อาริมะพูดออกมาและหันไปทางเหล่าทูตสวรรค์ดังเดิม

และอาริมะก็พูดถึงทุกอย่างที่จะส่งผลต่อเหล่าองเมียวจิจากนั้นก็ผ่านไปเป็นเวลานานก็ทำการเลิกประชุมและทุกคนก็แยกย้าย

"นี่อาริมะ...ชั้นเบื่แน่ะมีอะไรทำม้ะ"คิลพูดออกมาอย่างเบื่อหน่าย

"อ่อมีสินี่ไงนิตยสารไอดอลออกใหม่นายจะด-"อาริมะยังพูดไม่จบคิลก็ตัดทันที

"ไม่ๆๆอย่างอื่นดีกว่า แฮะ แฮะ..."คิลผู้มีศีลธรรมพูดขึ้นและนึกได้ถึงมิติว่างเปล่ากับ2วันแห่งนรกที่ถูกทรมาณอย่างโหดเหี้ยมและเขาก็หน้าซีดทันทีที่คิดถึงมัน

"งั้นหรอ~"อาริมะแบนิตยสารออกมาข้างหน้าคิล

"ซะ ซักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง.."และคิลก็ดูมันอย่างสนุดสนานอยู่กับอาริมะ

(หนอนหายแน่คิลเอ้ย...)

***********************************

*สเตตัส*

ชื่อ:คิล

อายุ:18ปี

หน้าตา:ระดับเทพบุตร

ความฉลาด:1000

ความอดทน:10

พลังกายภาพ: 900000

พลังเวทย์: 3000

ความทนทานร่างกาย:606500

ความเร็ว:190000

โชค: -3989995

สกิล

นักดาบระดับเทพดาบไร้เทียมทาน,ตรวจจับ,หลบหลีกระดับสูงสุด,ปีศาจกลืนกิน,ปีศาจฟื้นฟู,ร่างแปลงปีศาจ,แรงกดดันจ้าวแห่งมาร,ทักษะ องเมียวจิ ระดับ ไร้เทียมทาน,มิติว่างเปล่า

*ช่องเก็บของ*

ดาบคาตานะ,หน้ากากมาร,ดาบอาถรรพ์มุรามาสะ,เสียงคำรามเจ้าแห่งปีศาจ,ยันต์ x96,แหวนเพลิงนรก


***********************************

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ~

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น