นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

คุณกิ๊กซาบซ่าน!NCเบาๆ(อัพครบ)

ชื่อตอน : คุณกิ๊กซาบซ่าน!NCเบาๆ(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2562 13:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
คุณกิ๊กซาบซ่าน!NCเบาๆ(อัพครบ)
แบบอักษร

​สนามบินJFK 3วันต่อมา

​ลูกน้องหลายคนเดินมาส่งเจ้านายขึ้นเครื่องบิน วีว่าร่ำไห้อาลัยอาวรณ์เบ็กกี้ เหมือนว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แล้วเธอก็บอกว่าจะไม่มาทำงานที่นี่แล้ว เบ็กกี้กล่าวขอบคุณทุกคน ที่เป็นเพื่อนเป็นพี่ที่ดี ทุกคนน้ำตาไหล ลาแมร์สวมกอดเบ็กกี้ด้วยความคิดถึง

"ถ้าเธอสองคนยังร้องไห้ไม่หยุดนะ ฉันจะย้ายไปอยูที่ซีแอตโทล แล้วจะไม่กลับมาอีกเลยไอ้พวกบ้า"

"บอสอ่ะ..ก็พวกเราคิดถึงนี่คะ บอสจะไม่อยู่ตั้ง10วันแน่ะค่ะ"

​"อ้อ..ไอ้แมร์แกช่วยรักษาเก้าอี้ไว้ให้ด้วยนะ ไม่ใช่ฉันกลับมาไม่มีงานทำล่ะ ห้ามหั่นขาเก้าอี้ด้วย"คาร์เตอร์ย้ำกับเพื่อนขำๆ

​"รับทราบค่ะเจ้านาย ไม่มีใครกล้าถ้าลาแมร์ยังอยู่ เบ็กกี้เทอมหน้ามาใหม่นะจ๊ะ"

"ค่ะพี่แมร์ วีว่า เบ็กกี้ไปนะคะบาย.."

​"เดี๋ยวเอาการ์ดงานแต่งมาแจกนะเว้ย"

​"จริงๆนะฉันจะเตรียมชุดรอย่ะ ขี้โม้ชะมัดเลยให้มันจริงเถอะไอ้เพื่อนบ้า"ลาแมร์กับวีว่าน้ำตาไหล แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่พวกเธอก็มีความรู้สึกดีๆให้กัน

"เฮีย..คนเยอะจัง"

"มาทางนี้สิเฮียมีวิธี"

"เราจะแซงคิวเขาหรอคะ"

"ไม่นะเราจะใช้แท็กติกต่างหากล่ะครับ คนสวยขอโทษนะฮะ"คาร์เตอร์จูมมือแฟนสาวมาที่เคาท์เตอร์เช็คอิน มีลูกน้องคอยอำนวยความสะดวกให้ เพียงเวลาไม่นาน ทั้งคู่ก็เข้ามาอยู่ที่Gateแล้ว

"เฮียร้ายกาจนะคะ"

"เขาเรียกว่าใช้ไหวพริบครับ แม่ว่าไงบ้าง?"

"แม่กับพ่อจะไปรอรับที่สนามบินค่ะ เฮียขา หนูว่า10วัน น้อยเกินไปนะน่าจะนานกว่านนั้น"

​"นี่รู้อะไรมั้ย?"

​"คะ..?"

"เฮียทำเรื่องย้ายมาอยู่ที่ซีแอตโทลแล้ว อีก 15วันจะรู้ผล แต่เฮียต้องบอกเราก่อน เดี๋ยวพอเรื่องอนุมัติ เรามารู้ทีหลังก็จะเป็นเรื่องอีก"

"จริงหรอคะ?"

"ไม่จริงมั้ง ยิ้มได้แล้วนะ เขาประกาศแล้วล่ะเราไปกันเลย อยากให้ถึงเร็วๆจังอยากพัก อยากนอนตื่นสายๆ แล้วเจอเราคนแรกเฮียจะมีความสุขมาก"

"พูดเหมือนทุกวันนี้เฮียมีความทุกข์ มากมายอย่างนั้นแหละค่ะ หนูว่าถ้าเราปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปบ้าง ท่องไว้สิคะ5คำจำง่ายๆ"

"อะไร..แค่5คำเองหรอ?"

"ค่ะ..ท่องไว้าว่า เดี๋ยว-มัน-ก็-ผ่าน-ไป พูดตามค่ะ/เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เออ..5คำจริงด้วย นี่แฟนเราเจ๋งเป้งเลย เก่งจัง"

"ค่ะ..เมื่อก่อนตอนที่เราสองคนยังเด็ก พอโรงเรียนปิดเทอม หนูกับเฮียฌอห์นจะถูกส่งไปที่นาริตะ ตอนแรกเราร้องไห้กอดกัน เฮียปลอบหนูว่าไม่ต้องร้อง เดี๋ยวก็เปิดเทอมแล้ว พ่อกับแม่ต้องไปรับเรากลับ"

"แล้วร้องอยู่นานมั้ย?"

"ตั้งแต่ขึ้นเครื่องบิน จนกระทั่งเครื่องลงจอดหนูร้องไห้จนหลับค่ะ แต่พอนานเข้าเรากลับชอบบ้านคุณย่า เพราะคุณปู่คุณย่าตามใจ แต่อยู่บ้านมีกฎมีระเบียบ เราอยู่ที่บ้านคุณย่าอย่างมีความสุข"

"พอเปิดเทอมเลยไม่อยากกลับ อย่างนั้นสิ?"

"ใช่ค่ะ..จนเฮียเข้ามหา'ลัยเราก็เลยไม่ค่อยได้ไปบ่อย แต่เราก็ไปมาเมื่อปีที่แล้วค่ะ เฮียอยากไปมั้ยคะ?"

"ไปสิ..เมื่อไหร่ดี?"

"แต่เฮียต้องทำงานนี่นา"

"ลาได้"

"ลาบ่อยๆเดี๋ยวก็ตกงานหรอกค่ะ"

"ไม่นะ..รู้มั้ยว่าเฮียไม่เคยลา ไม่เคยขาด ไม่เคยสาย การเป็นกัปตันต้องตรงต่อเวลา ต้องทำตัวเองให้เฟรชตลอด เพราะผู้โดยสารเกือบร้อยอยู่ในกำมือเรา ทำงานที่นี่เกือบจะ10ปีไม่เคยลานะ เพิ่งจะลาเมื่อตอนแม่กลับเมืองไทย แล้วก็ลาวันนี้แหละ"

"เฮียเบื่อมั้ยคะ?"

"เบื่อ..ถึงมาอยู่ออฟฟิตไง เข้าไปก่อนเดี๋ยวเฮียถือกระเป๋าให้/ค่ะ..เราอยู่ข้างหน้าหรอคะ ใช่นี่คือสายการบินที่เยี่ยมที่สุด"

"ทุกคนรู้จักเฮียหรอคะ?"

"ก็ต้องรู้สิครับ"

"แล้วทำไมไม่ไปสายการบินอื่นคะ?"

​"เอ้า..นี่เราได้ราคาพิเศษ เราจะไปนั่งสายการบินอื่นให้เสียเงินทำไม จริงมั้ยจากคนขับมานั่งบ้างก็ดีนะ ไม่ต้องเครียด"

​"ยากมั้ยคะ?"

"ง้อเวลาเรางอนยากกว่าอีกนะ ถ้าง่วงก็นอนนับไปตอนนี้10โมง เราจะถึงโน่นก็ราวๆ4-5โมงเย็น"

"หนูอยากมาอีกเมื่อตอนพี่เมย์คลอดจัง อยากเห็นหน้าตาหนูค่ะ"

"แล้วอยากเห็นหน้าลูกเรามั้ย?"เขากระซิบถามเธอเสียงแผ่ว อยากจะหอมแก้มนั้นหนักๆ แต่เกรงใจลูกน้องที่คอยแอบมองอยู่ ทำราวกับไม่เคยเห็นคนน่ารักอย่างนั้นแหละ 

"หนูขอพักสายตาหน่อยนะคะ"

"ด้วยความยินดีครับผม"เด็กสาวเอียงหัวซบที่ไหล่เขา 5-6ชั่วโมงต่อจากนี้ไป มันจะมีค่ามากที่สุดสำหรับเธอ เพราะตั้งแต่ทำงานเธอรู้สึกว่า ถ้าได้นอนอย่างเพียงพอ มันจะรู้สึกว่าสมองจะโลดแล่นดีมากทีเดียว

​เวลา16:00น

คาร์เตอร์จูงมือแฟนสาวเดินเข้าภายในอาคารผู้โดยสารขาเข้า ขณะที่ชายหนุ่มไปรอรับกระเป๋า เบ็กกี้พยายามสอดส่ายสายตาของเธอ มองหาพ่อกับแม่ที่จะมารอรับด้วยความตื่นเต้น ราวกับว่าไม่เคยจากกันไปไหน

"แม่..พ่อ..หนู่อยู่นี่ค่ะ"ฮาลกับภรรยาตรงเข้ามาสวมกอดบุตรสาว ด้วยความคิดถึงสามคนพ่อแม่ลูกกอดกันกลม คงจะลืมไปว่ามีอีกคนมาด้วย

"นี่..ลูกไม่ได้มาคนเดียวนี่"

"หวัดดีครับ กระเป๋าเรียบร้อยแล้วฮะ"

"งั้นก็ไปขึ้นรถ มาอาช่วยลากไปเอง"

"ขอบคุณครับ"

คาร์เตอร์ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย ที่โลฮาลพูดแทนตัวเองว่า'พ่อ'เขาค่อยหายใจทั่วท้องหน่อย แต่เขาเคยเจอพพ่อกับแม่ของเบ็กกี้แล้ว ตอนนี่พี่ชายเธอแต่งงาน 

ตอนนั้นเขาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้พี่ชายเธอ แต่ตอนนี้จะมาสมัครเป็นลูกเขย ไม่รู้ว่าพ่อตาแม่ยายจะเปิดไฟแดงหรือไฟเขียว แต่เขาอยากได้ไฟเขียวมากกว่า และภาวนาให้เป็นแบบนั้น

"คิดถึงแม่กับพ่อที่สุดเลยค่ะ แล้วคิดถึงหนูมั้ย"

"มีพ่อแม่คนไหนไม่คิดบ้างล่ะ ลูกดูสวยขึ้นมั้ยใช่มั้ยคาร์เตอร์"จีน่าหันมาสนทนากับชายหนุ่ม ที่เข็นกระเป๋าตามหลังมา

"ครับ..อันนี้เรื่องจริงฮะ"

​"คาร์ลขา..คาร์ลนั่นคุณจริงๆหรอคะ?"

น้ำเสียงมีจริตนิดๆ ส่งมาแต่ไกลทำเอาทุกคนตกใจ น้ำเสียงแบบนี้ ท่าทางแบบนี้เบ็กกี้ถึงกับเพ่งมอง ผู้หญิงที่ถลาเข้ามาแบบมึนๆ

"ซาซ่า..นี่คุณมาได้ยังไง แล้วจะไปไหน?"

​"คนอย่างซาซ่าไปได้ทุกที่ค่ะ"

"หายตัวได้หรอคะคุณซาบ..เอ่อ..คุณซาซ่า"เบ็กกี้เกือบจะหลุดปากออกมา เป็น'ซาบซ่าน'เคยได้ยินเสียงไม่คิดว่าจะเจอตัวจริง เธอเป็นหญิงสาวหน้าตาสวยเข้าขั้น

​"อ้อ..นี่เบ็กกี้แฟนผม แล้วนี่พ่อแม่ของเธอครับ ซาซ่าเธอเป็นเพื่อนผมครับ"

​"ยินดีค่ะคุณซาซ่า แต่เสียดายนะคะวันนี้เรารีบ ถ้าวันหลังจะเชิญไปทานข้าวกัน แต่วันนี้คงไม่ได้ ขอตัวนะคะ"จีนาเอ่ยขึ้น 

"ที่รักไปเถอะ"

"คาร์ลขา..เดี๋ยวสิคะ"

"มีอะไรคะคุณซาซ่า ก็เฮียเขาบอกแล้วไงคะว่าวันนี้เราไม่ว่าง ไว้วันหลังดีกว่ามั้งถ้าเฮียเขาว่าง  เขาคงจะติดต่อคุณไปเองค่ะ ใจเย็นหน่อยเพราะคนเขามีเจ้าของแล้ว คุณต้องใจเย็นๆไว้แฟนเขาเผลอแล้ว คุณค่อยมาเจอกับเขา แต่ต้องรอนานหน่อยนะคะ เพราะอีกนานจนกว่าฉันจะเบื่อเขาค่ะ"เด็กสาวพูดคำสุดท้ายข้างหูซาซ่า หญิงสาวแทบอยากจะกรีดร้องออกมา 

"แก..อีเด็กเมื่อวานซืน"

"ชู้ววว์...อดทน อกกลั้นเอาไว้ค่ะคุณกิ๊กผู้แสนซาบซ่าน อึ้ยย!ขนลุก ไปค่ะเฮีย"เบ็กกี้หันมาคล้องแขนคาร์เตอร์ เพื่อเดินออกจากบริเวณนั้น

​"แสบเหลือเกินนะเรา"

​"หนูร้ายกว่าที่เฮียคิดไว้อีกค่ะ คอยดูต่อไปเลยค่ะ เฮียไม่สงบสุขแน่"เด็กสาวปล่อยมือจากแขนเขา เมื่อเดินมาถึงรถที่พ่อกับแม่รออยู่แล้ว

​"น้องเบ็ก..ไม่เอาน่าลูกทำหน้าตาให้ดีหน่อยค่ะ"มารดาเอ็ดบุตรสาวเบาๆ

"พ่อขารีบกลับเถอะค่ะ หนูคิดถึงเจ้ายุ่งจังป่านนี้คงนั่งเหงา เพราะคิดถึงเจ้าของแล้วมั้งคะ"เธอไม่สนใจคนข้างกายเลยสักนิด 

"คาร์ลหิวหรือยัง เราจะแวะกินข้าวก่อนมั้ย?"

"เบ็กกี้หิวมั้ย?"เด็กสาวส่ายหัว ไม่มองเขาสักนิด

"กลับบ้านเถอะฮะ น้องคงอยากพักผ่อนเมื่อเช้าก็ตื่นเร็วไปหน่อยฮะ"

"เอางั้นก็ได้จ่ะ"

"เบ็กกี้..ลูกไม่เป็นไรใช่มั้ย?"

โลฮาลรู้สึกเป็นห่วงบุตรสาว สองสามีภรรยารู้ว่าสองคนนี้กำลังศึกษากัน คบหากันแล้วเรื่องที่คาร์เตอร์ มีคู่ควงหลายคนแต่ถ้าต่อไป ยังมีผู้หญิงมาแสดงตัวอยู่แบบนี้ เบ็กกี้จะทนได้หรือเปล่า

"พ่อคะเจ้ายุ่งอยู่ไหนคะเนี่ย ยุ่น..ยู้ฮู้..เบ็กกี้มาแล้ว"เจ้าหมาแสนรู้ตะกายอยู่ในกรง เมื่อได้ยินเสียงเจ้าของ มันยื่นขาหน้าออกมา จนเบ็กกี้ต้องปล่อยออกมาจากกรง

"ว้ายยย..อย่างับสิ"

"ยุ่ง..ไม่เอาน่า แม่ว่าเก็บของก่อนมั้ยลูก?"

"ค่ะ..หนูมีคนเก็บให้แล้วค่ะแม่ จริงมั้ยคะเฮียยยย..?"เด็กสาวลากเสียงยาว คาร์เตอร์ค่อยยิ้มออกมาได้ เพราะตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่า อารมณ์เธออยู่ประมาณไหน เดือดพล่านหรือว่าเย็นเป็นน้ำแข็ง

"พักก่อนก็ได้นะ แล้วเดี๋ยวแม่ค่อยสั่งอาหารดีกว่า หรือว่าออกไปทานข้างนอกดีจ๊ะ?"

"ก็ได้ค่ะ..แม่คะหนูขอเก็บของก่อน พอดีมีเรื่องจะคุยกับเฮียนิดหน่อยค่ะ"คาร์เตอร์เย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกเช่นนั้นด้วย เมื่อก่อนมีคู่ควงก็หลายคน แต่บริหารจัดการได้หมด สำหรับสาวน้อยคนนี้ ดูเหมือนเธอจะพิเศษกว่าคนอื่นๆที่ผ่านมา

​"ตัวเล็กช้าๆสิ เดี๋ยวก็ล้มหรอก"

​"ล้มก็ลุกสิ หรือจะนอนอยู่แบบนั้นล่ะ บอกมาเลยนะเฮียว่ามีอีกมั้ย ที่บรรดาคู่ควงของเฮียที่หนูไม่รู้ พูดมาให้หมดไม่งั้นถ้าหนูมารู้ทีหลังล่ะก็ เฮียตายแน่บอกเลย"เสียงเธอดังไม่น้อย นี่ถ้าเขาโกหกเธอรับรองได้นอนหยอดน้ำข้าวต้มสินะ

​"ไม่มีแล้ว หนูก็เห็นนี่ซาซ่าโทรฯมาวันนั้น ตัวเองก็เป็นคนรับ แล้วเราก็อยู่ด้วยกันตลอด ไม่มีวันไหนที่เฮียต้องไปคนเดียวนี่ มีแต่ตัวเองที่หนีเฮียไป แล้วยังไม่บอกอีกต่างหาก"เขาเอาคืนเธอบ้าง

​"อ๋อ..นี่เฮียน้อยใจงั้นหรอคะ จะเอาคืนว่างั้นเถอะ นี่เฮียรู้อะไรมั้ยคะ?/รู้สิ.."

"รู้ว่า??"

"ตัวเล็กถูกเสมอ"

"เฮียประชดหนู"

"เปล่านะ พ่อบอกว่าอยากจะมีความสุขในชีวิต อย่าคิดเถียงหรือต่อต้านเมีย ที่รักมันจะไม่มีแล้ว ต่อไปเฮียสัญญาว่าไม่มีแน่นอน ให้ฟ้าผ่าหัวมะ.."เกือบจะหลุดให้ฟ้าผ่าหัวหมาแล้วเชียว

​"ผ่าใคร..พูดมาให้หมดเลย อย่ามากั๊กไว้นะ แหมคาร์ลขา หรือหนูจะต้องเรียกแบบนี้บ้างนะ จริงมั้ยคะคาร์ลขาาาา...ว้ายย..เฮียอ่ะปล่อยนะ"

​"ไม่ปล่อย..อย่าพูดถึงยัยนั่นอีก ทุกอย่างมันเป็นอดีตแล้ว คนเรามันต้องก้าวไปข้างหน้า ถ้าเรามามัวแต่จมปลักอยู่กับอดีต ที่มันไม่น่าจดจำแล้วเราจะอยู่ยังไง เฮียบอกแล้วว่าทุกอย่างมันผ่านไปหมดแล้ว เราก็รู้เราก็เห็นนี่ว่าตอนนี้เฮียรักเรา งั้นคืนนี้จะบอกพ่อแม่ ขอหมั้นกันไว้แล้วย้ายไปเรียนที่นิวยอร์ก เพราะเฮียไม่อยากให้เราจากกันอีกแล้ว"

"อย่ามาอ้อนหน่อยเลย เฮียยังไม่รู้ฤทธิ์หนูว่าหนูนะจะเป็นปีศาจ และเป็นนางมารร้าย จะเป็นแม่มดให้ดู"คาร์เตอร์ยกยิ้ม ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไร แต่ความน่ารัก ความสดใสในตัวเธอนี่แหละ ที่เขาต้องการ

"ฟอดดด เฮียเปล่าอ้อนนะ แค่บอกให้รู้ไม่ว่าเบ็กกี้จะเป็น แม่มด หรือเป็นปีศาจ แต่สุดท้ายตัวเองก็เป็นนางฟ้าตัวน้อยของเฮียเสมอนะ"

"จริงดิ?"

"ครับ.."

"รับได้ว่าหนูอาจจะหลุดโลก"

"คนเราก็ต้องยอมรับ ในตัวตนของกันและกัน ตัวเองเป็นคนบอกเฮียนี่นา ว่าไม่ต้องมาแอ๊บหรอกมันไม่แบ๊ว เฮียไม่เคยแอ๊บทั้งหมดที่เฮียพูด ที่เฮียทำเพราะว่าเฮียรักเรา รักเราคนเดียวเท่านั้น"

เด็กหยิกแก้มสองข้างเขา แล้วแกล้งโยกไปโยกมาแต่เขาก็ไม่โกรธ เพราะอยากให้เธอเข้าใจว่า ตอนนี้เขาเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง เพื่อจะหยุดอยู่ที่เธอเพียงคนเดียว เมื่อก่อนอาจจะคิดแค่ความสุขชั่วครั้งคราว แต่ตอนนี้เขานึกถึงความสุขที่มันจีรังกว่านั้น และคนที่จะอยู่เคียงข้างเขา ก็คือเธอคนเดียวเท่านั้น

"แล้วหนูต้องเชื่อเฮียมั้ย?"

​"ไม่ต้องเชื่อ ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์จะดีกว่า ถ้าถึงตอนนั้นเฮียเป็นคนดีไม่ได้ หนูก็ปล่อยเฮียไปเถอะ ถือว่าเฮียขุดไม่ขึ้นก็แล้วกัน"

​"อึ้ยย..เฮียอย่าพูดแบบนี้สิ ตอนนี้หนูให้อภัยนะแต่ถ้ามีอีก หนูบอกเลยว่าหนูราวีไม่เลิกแน่ ตกลงมั้ยคะคาร์ลขา อ้ะ.."

"นี่อยากเป็นแบบนั้นใช่มั้ย เดี๋ยวคาร์ลขาจัดให้ครับคนสวย"เขารั้งท้ายทอยเธอเข้ามาชิด ซุกจมูกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ หลงใหลกลิ่นกายเธอช่างหอมเย้ายวน ทำไมต้องรู้สึกหวงเธอตอนนี้ด้วยนะ 

"เฮีย..พอแล้วอย่ามาหื่นตอนนี้ แม่รออยู่ค่ะ"เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาอย่างเสียดาย จุมพิตปากอิ่มของเธอหนักๆ

"คืนนี้นอนห้องนี้กับเฮียใช่มั้ย นะตัวเล็กเฮียคงนอนไม่หลับ ถ้าต้องกอดแค่หมอนข้าง"

"ก็ฝึกไว้สิคะจะได้ชิน"

"ไม่เอาอ่ะไม่อยากชินแบบนี้ นะตัวเล็กพ่อกับแม่ก็รู้ว่าเราอยู่ด้วยกันแล้ว"

"แต่เราไม่ได้มีอะไรกันนี่คะ ก็แค่..."

"กอดกัน จูบกัน บางครั้งก็เกือบเลยเถิด ตัวเองใครเขาจะเชื่อ ว่าเราสองคนไม่ได้เลยเถิดไปถึงไหนๆ ตัวเองคอยดูนะเดี๋ยวพ่อกับแม่ก็ต้องถาม"

"ถามอะไรคะ?"

"ก็เรื่องที่เรา..."

"อร้ายย..แม่ไม่ถามหรอกค่ะ ก็เรายังไม่มีอะไรกันขนาดนั้นนี่คะ หรือว่าเฮียอยากมีเดี๋ยวหนูจะเรียก คุณกิ๊กซาบซ่านเธอมาหาเฮียเอง เอามั้ยคะเฮียขา?"

"ไม่เค้ารักคนนี้คนเดียว คนอื่นแค่อดีตเท่านั้น"

"จำไว้นะคะว่าเฮียพูดอะไรไว้ อย่าลืมล่ะถึงเฮียสัญญา มันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ถ้าเฮียไม่ทำอย่างที่เฮียพูดค่ะ หนูไม่บังคับเฮียหรอกค่ะ แต่ถ้าเฮียมีใครนอกจากหนู เราก็เลิกกันแต่จะก่อนเลิกนะคะ เฮียจะรู้ว่าหนูจะจัดเฮียให้แสบมากๆ"

"โอ้ว์..น่ากลัวจัง จัดตอนนี้ได้มั้ย เฮียอยากแซ่บๆ แบบถึงใจจริงๆ

"ทะลึ่ง..ไปค่ะหนูหิวแล้ว"

"กินเฮียแทนมั้ย?"

"ยังจะเล่นอีก ปล่อยได้แล้ว"

"ฟอดด ปล่อยก็ได้แค่กอดยังหวงอ่ะ เดี๋ยวขอเฮียล้างหน้าล้างตาก่อนนะ"

"ค่ะ..เร็วนะหนูรออยู่"

"ครับผม"

ทางด้านโลฮาลกับภรรยา ต่างก็กังวลว่าสองคนนี้จะไปกันไม่รอด เพราะคนหนึ่งก็เด็กอีกคนหนึ่งก็คู่ควงไม่ซ้ำหน้า 

"แม่ขา..สั่งอาหารแล้วหรอคะ?"

"แม่กับพ่อลงความเห็นกันว่า เราจะพาลูกไปทานอาหารไทยรสแซ่บ  เป็นการต้อนรับคาร์เตอร์ด้วย ไปนะจ๊ะคุณพ่อโทรฯไปจองโต๊ะแล้วจ่ะ"

"ดูเป็นทางการจังนะคะ หนูอยากทานข้าวที่บ้านเราค่ะ นานแล้วที่ไม่ได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ถ้ามีเฮียอยู่ด้วยก็จะยิ่งดีนะคะแม่"

"ทุกคนต่างก็มีหน้าที่นะจ๊ะ ตอนนี้พี่ชายเราขยับตัวไปไหนไม่ได้หรอก คาร์เตอร์..แล้วเรื่องงานของเราล่ะจ๊ะไม่น่าห่วงหรือไง?"

"ไม่หรอกครับ ทุกอย่างวางแผนไว้แล้ว และผมจะใช้เวลาในวันหยุดนี้ พาเบ็กกี้ไปเที่ยวก่อนเปิดเทอมฮะ คุณอาไม่ต้องห่วงนะครับ"นี่จะมาเป็นลูกเขย ยังมาเรียกว่าคุณอาอีกหรือพ่อคุณ

"ไปขึ้นรถเถอจ่ะ ร้านนี้คนจะเยอะพอสมควรนะ เดี๋ยวนี้ไม่ว่าคนชาติไหน เขาก็ชอบอาหารไทย เพราะร้านนี้เขาทำอร่อย"แม่แนะนำเสร็จสรรพ 

"ถัดจากร้านนี้ไปราวๆ3บล็อกก็จะเป็นร้านอาหารญี่ปุ่น ที่สองพี่น้องเขาชอบไปกิน พอเฮียเขากลับมาบ้านที่ไร จะต้องชวนพี่ชายเขาไปทุกครั้ง"

"เพราะเฮียต้องไปจ่ายเงินนี่คะ"

"เขาก็กินง่ายนะครับ แต่กินน้อยเพราะเธอคิดว่าเรื่องนอน คือเรื่องใหญ่ครับคุณอา"

"ใช่.เบ็กกี้บอกว่า การนอนทำให้พัฒนาการทางสมองจะดีขึ้น แล้วที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้างจ๊ะ น้องทำอะไรให้หนักใจหรือเปล่า นอกจากเรื่องแจกันตกใส่หัวนะ"

"ไม่มีหรอกค่ะแม่"

แล้วเรื่องที่ถีบเขาตกเตียงซีโครงเขาแทบหักอันนี้แม่ไม่รู้ เพราะเธอไม่กล้าบอกและถ้าขืนบอกไป แม่ต้องบ่นหูชาแน่ๆ แต่คืนนี้เธอจะต้องบอกแม่ด้วยตัวเอง เนื่องจากว่าไม่มีอะไรที่เป็นความลับ ทุกอย่างที่ลูกทำพ่อแม่ต้องรับรู้

"ก็มีบ้างฮะ แต่ไม่ได้หนักหนาอะไรหรอกครับ  เธอก็ แค่เล่นซนตามประสาเด็กอยากรู้อยากเห็น  เช่นแอบแต่งตัวไปเป็นแอร์ฯ แล้วก็ขึ้นเครื่องไป ฟิลลาเดเฟียโดยที่ผมไม่รู้ครั้งหนึ่ง หลังจากที่โดนดุไปก็ไม่มีอีกแล้วฮะ"เล่นฟ้องยับแบบนี้เลยนะเฮีย

"แม่..ก็แค่สามชั่วโมงเองนะคะ เฮียเขาดันมีประชุมยันเที่ยงนี่คะ หนูอยู่คนเดียวนี่"เบ็กกี้ถูกมารดาอบรมเสียยกใหญ่ แล้วต่อหน้าเขาด้วย เด็กสาวหน้าง้ำเหมือนจะเคืองเขาอยู่ ที่เอาเรื่องนี้มาฟ้องพ่อกับแม่ของเธอ

เพียงเวลาไม่นาน รถยนต์คันใหญ่ก็แล่นมาจอดที่ร้านอาหาร ที่มีคนพลุกพล่านแสดงว่าอาหารต้องอร่อยมากๆ ไม่งั้นคนคงไม่เยอะขนาดนี้แน่ เขาเคยได้ยินว่ายิ่งถ้าเป็นกุ๊กคนไทย รสชาดอาหารจะจัดจ้านมาก

"ที่จองไว้ครับ"

"ค่ะ..เชิญด้านนี้เลยนะคะ"พนักงานแต่งตัวดี เกือบจะบอกว่าเป็นชุดประจำชาติไทย เธอเดินนำไปยังโต๊ะที่จองเอาไว้น่าจะเป็นมุมส่วนตัว

"สั่งเลยนะจ๊ะ ร้านนี้เขาอร่อยทุกอย่าง"

"งั้นหนูสั่งนะคะ เพราะหนูรู้ว่าทุกคนชอบอะไร ถ้าพ่อก็จะชอบ ทะเลผัดฉ่า แล้วก็ข้าวสวยร้อนๆ มีต้มยำน้ำข้น แต่เห็ดเยอะๆ หนูกับพ่อก็กินคล้ายกัน ส่วนของแม่ ก็ผัดโป๊ะแตกทะเล ไข่เจียวปู แล้วของเฮียอะไรก็ได้เผ็ดกลางๆ งั้นเอาแกงขียวหวานปลากราย แต่ขอเป็นแบบแห้งนะคะ"

คาร์เตอร์หัวใจพองโต ที่เธอรู้ว่าเขาชอบอะไร แค่รายละเอียดเล็กน้อย ที่เธอสนใจเกี่ยวกับตัวเขา เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว แม้ว่าเธอจะห่ามบ้างบางครั้ง แต่เธอก็ยังน่ารักเสมอ

"ยัยหนูทำอะไรไม่เป็นนะคาร์ล งานครัวไม่ได้เรื่องเลย อีกหน่อยจะเป็นจะกลายเป็นเรื่งใหญ่นะ"

​"ไม่หรอกครับคุณอา เรื่องแบบนี้มันเรียนรู้กันได้ครับ มันไม่ใช่ปัญหาที่สำคัญ แต่หัวใจของเบ็กคือสิ่งที่ผมแคร์ แล้วอีกเรื่องก็คือเรื่องอดีตที่ผ่านมา วันนี้คุณอาก็เห็น แต่เบ็กกี้เอาอยู่ครับเพราะสองคนนี้ เคยปะทะคารมกันมาแล้ว เพิ่งจะเคยเห็นหน้าก็วันนี้เองฮะ เรื่องนี้ผมหายห่วง"

​"จริงหรอลูก?"

"ค่ะ..ยังมีอีกหลายอย่างนะคะ ที่หนูยังไม่ได้เล่าให้พ่อกับแม่ฟัง ไว้ก่อนนอนนะคะหนูจะเล่าให้หมดเลย และหนูก็มีอะไรจะให้แม่กับพ่อด้วยค่ะ"

"อะไรคะ?"

"เป็นความลับค่ะ ถ้าบอกตอนนี้ก็ไม่ได้ลุ้นสิคะ แม่ มันเป็นความลับค่ะ"มารดาก็ลุ้นว่าขอให้เป็นเรื่องดีเถอะ

"อาหารมาแล้วค่ะ"พนักงานที่นี่หน้าตาน่ารักจัง และสิ่งที่เบ็กกี้อยากทำอีกอย่าง ก็คืองานครัวนี่แหละ หวังว่าที่ห้องอาหาร ของโรงแรมพี่สะใภ้คงยินดีต้อนรับเธอ

"อาหารหน้าตาน่ากินนะคะ หนูอาจจะกินเยอะหน่อยนะคะ ห้ามดุนะเฮียอย่าดุลูกแม่นะ ไม่งั้นหนูจะงอนเฮียด้วย"

"ปลาสามรสหรอ..เดี๋ยวเฮียตักให้นะ"

"ค่ะ..อันนี้หนูชอบ"

"ทานเยอะๆนะจ๊ะ แม่ว่าลูกผอมไป"

"ค่ะ..เฮียเขาเลี้ยงหนูให้อดอยากค่ะแม่ ต่อไปหนูจะไปเรียนทำอาหารเอง หนูไม่ต้องรอเฮียแล้ว"

"แม่ว่าไม่จริงนะเรื่องอดอยาก แม่ว่าเราเรื่องมากต่างหากล่ะ จริงมั้ยคาร์ล?"

"ครับ..เอ่อ..ไม่ใช่นะฮะ เบ็กไม่เรื่องมากหรอกครับ เธอเก่งมากต่างหาก เธอมีเหตุผลครับคุณอา ทานข้าวเถอะฮะ

อาหารค่ำของครอบครัว เป็นบรรยากาศอบอุ่นจะขาดก็แค่ พี่ชายกับพี่สะใภ้เท่านั้นสองเดือนเต็ม ที่ต้องจากพ่อแม่ไปอยู่ที่อื่น เด็กสาวรู้เลยว่ามันเหงา ถึงจะมีผู้ชายตัวโตที่นั่งข้างเธออยู่ด้วย แต่ยังไงก็ไม่เหมือนพ่อแม่แน่นอน

​เวลา20:00น.

​หลังกลับมาถึงบ้าน เบ็กกี้กระโดดลงสระทันทีพร้อมสุนัขตัวโปรด เหมือนรู้ใจเจ้าของทั้งหมาทั้งคนขึ้นๆลงๆ จนน้ำในสระกระเพื่อม เบ็กกี้ทำแกล้งตาย เจ้ายุ่นใช้ตัวหนุนขึ้น แล้วพาเด็กสาวมาที่ขอบสระ 

ก่อนจะรีบขึ้นไปอาบน้ำสวมเสื้อผ้าใหม่ คาร์เตอร์ส่งสายตาหวานฉ่ำให้คนข้างกาย เขาไม่สามารถเปลี่ยนใจเธอได้แน่ เพราะเธอบอกแล้วว่านี่คือเวลาของพ่อแม่ลูก สองเดือนที่ผ่านมาเธอให้เวลาเขามากพอแล้ว

"ตัวเล็กจะไม่อยู่กับเฮียจริงหรอ?"

​"เค้าพูดจริงค่ะ..แต่พรุ่งนี้เราก็เจอกันนี่คะ จุ๊ฟๆ หนูว่าเฮียจะได้นอนสบายๆไงคะ"

​"เฮียนอนสบายมานานแล้ว อยากนอนแบบลำบากมั่งอ่ะ"

"งั้นก็นอนพื้นเป็นไงคะ?"

"นอนที่ไหนก็ได้ ขอมีหนูอยู่ใกล้ๆ เฮียอยู่ได้เสมอครับ เฮียรอนะคนดี"เสียงอ้อนสุดๆทำเอาเด็กสาวยิ้มเยาะ เธอก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเขาจะทำยังไง ก็แค่ชั่วข้ามคืนเดี๋ยวก็เช้า

"หนูบอกเฮียว่าไงคะ ท่องไว้สิคะไหนพูดซิ?"

​"เดี๋ยว มัน ก็ ผ่าน ไป ครับ"

"น่ารักจัง ฟอดดด บายค่ะ พรุ่งนี้เช้าหนูอยากกินข้าวต้ม แล้วก็ไข่ยัดไส้นะคะเฮียคาร์ลขาาาา.."

"มานี่เลย/ว้ายยย..เฮียงื้อ..เดี๋ยวพ่อกับแม่รอนะคะ"

"ก่อนไปต้องทำไง?"

"หนูรักเฮียค่ะ..จุ๊ฟ"

ชายหนุ่มรั้งท้ายทอยเธอเขามาชิด ฝ่ามือใหญ่ประคองศรีษะเธอไว้ ก่อนที่ริมฝีปากหยักของเขา จะบดจูบลงมาที่กลีบปากเย้ายวน มันช่างหวานจนเขาไม่อยากปล่อยเธอไป แต่ก็ยอมปล่อยเธอไป ทั้งที่หัวใจเขาโหยหาเธอเป็นที่สุด....



​มาอัพครบจบตอนแล้วนะ สงสารเฮียจังโดนหักดิบซะงั้น เจอกันตอนหน้านะคะบายๆค่ะ📌📌📌

ความคิดเห็น