Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อิงฟ้า & ปฏิน 4/1... ไม่สำนึก (ง่ายๆ)

ชื่อตอน : อิงฟ้า & ปฏิน 4/1... ไม่สำนึก (ง่ายๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 167

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 11:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อิงฟ้า & ปฏิน 4/1... ไม่สำนึก (ง่ายๆ)
แบบอักษร


อิงฟ้า VS ปฏิพน [4]



ปฏิพนเงื้อมือจะขว้างโทรศัพท์ครั้งแล้วครั้งเล่า โทรไปไม่รับ เฟสไปไม่ตอบ ไอจีเอย ทวิตเตอร์เอย อิงฟ้าบล็อกเขาเกลี้ยง เรียกว่าตัดญาติขาดมิตรกันยังได้ สองสัปดาห์มาแล้วที่อิงฟ้าหนีหน้าไป ไปหาที่บ้าน บ้านก็ปิด ซุ่มรอจนดึกดื่นอิงฟ้าก็ไม่กลับ ปิดหนทางขอโทษกันแบบนี้ คิดว่าเขาจะยอมแพ้ใช่ไหม ฝันไปเถอะ!

ยิ่งอ่านข้อความที่กุมภัณฑ์ส่งมาให้ ปฏิพนยิ่งหงุดหงิด การตามหาอิงฟ้าเป็นบ้าเป็นหลังทำให้เขารู้ว่าอิงฟ้าไม่ได้เล่นกีฬาเป็นอาชีพอย่างที่เข้าใจ เธอทำงานหลายอย่างและรู้จักคนมากมาย การไปเรียนต่างประเทศทำให้เขาพลาดเรื่องที่เกี่ยวกับอิงฟ้ามากเหลือเกิน




ปฏิภาณเงยหน้ามองน้องชายฝาแฝดด้วยความรำคาญใจ ถ้าไม่เดินวนรอบโต๊ะให้เวียนหัวก็ต้องบ่นอะไรพึมพำทำลายสมาธิ เห็นความงุ่นง่านงี่เง่าอันมั่นคงของอีกฝ่ายแล้วปฏิภาณก็แสนจะเวทนา รักเขาชอบเขาแต่ไม่รู้ตัว แล้วยังจะหึงหวงไม่เข้าท่า ยังห่วงว่าจะลงแดงตายเพราะอิงฟ้าไม่ยอมรับโทรศัพท์

“เล่าได้หรือยังว่าไปทำอะไรให้อิงโกรธ”

ปฏิภาณถามเสียงเรียบเรื่อย ตัวเขาไม่ได้อยากรู้เลยแต่ปุญญาภาต่างหากที่อยากรู้ และกำชับให้เขาถามให้ได้ ปุญญาภาอยากรู้ว่าปฏิพนทำเรื่องอะไรไว้ อิงฟ้าคนติดบ้านจึงไม่ยอมนอนบ้านตัวเอง




ปฏิพนถอนหายใจเฮือก เดินงุ่นง่านหนักกว่าเก่า เขาไม่ใช่คนซับซ้อน คิดอะไรมักจะโพล่งพูดทุกอย่าง ยิ่งกับปฏิภาณ เขาไม่เคยมีความลับกับอีกฝ่าย แต่เรื่องนี้ เขาจะบอกดีหรือ อิงฟ้าคงไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป ถึงจะไม่ใช่ผู้ชายแสนดี แต่ปฏิพนก็ไม่คิดเอาเรื่องลับมาไขในที่แจ้ง

‘ไอ้ปูนชั่ว แกมันเลวที่ทำกับเพื่อนอย่างนั้น’

ปฏิพนก่นด่าตัวเองอย่างที่ด่าทุกวี่วัน ด่าทุกลมหายใจเข้าออกยังว่าได้ แต่... มันเป็นแค่ปฏิกิริยาอัตโนมัติของร่างกาย เขาไม่ได้ตั้งใจสักนิด อ้างกับตัวเองครั้งที่แสนแล้วปฏิพนก็ส่ายหน้า

ไม่หรอก... มันไม่ใช่ปฏิกิริยาอัตโนมัติ เขาทำเพราะมีแรงขับเคลื่อนบางอย่าง บางอย่างที่... ชั่วช้าเกินกว่าจะยอมรับกับตัวเอง




“เล่าออกมา แล้วจะได้ช่วยคิด แกคิดเอง เดี๋ยวอิงก็โกรธมากขึ้นอีกหรอก”

คำเตือนของพี่ชายทำให้ปฏิพนคล้อยตาม มันก็จริง เขาคิดเรื่องดีๆ เป็นเสียที่ไหน จากความตั้งใจจะง้อ อาจกลายเป็นแผนก่อวินาศกรรมแทนก็ได้ อ้าปากจะเล่าแล้วปฏิพนก็ยั้งตัวเองไว้ คิดถึงอาการโมโหจัดของอิงฟ้าแล้วสยอง

‘ถ้าเล่าออกไป ไอ้อิงเอาตายแน่’



“จูบหรือมากกว่านั้น”

คำถามลอยๆ กับแววตานิ่งเฉียบนั้นทำให้ปฏิพนอ้าปากค้าง ถึงจะชินกับความฉลาดของพี่ชาย แต่อะไรมันจะตรงเบอร์นั้น หรือเป็นเขาเองที่อ่านง่ายดาย

“ตอบมา อย่าทำให้เสียเวลา”



ปฏิพนค้อนควักใส่พี่ชาย เกลียดการรู้ทัน เกลียดการบังคับขู่เข็ญอย่างคนที่เหนือกว่า คนนอกมักมองว่าปฏิภาณเป็นพ่อพระ เป็นเทวดา แต่สำหรับเขา ปฏิภาณเป็นจอมมารตัวเป้ง

“แค่นอนด้วยกัน” บอกแล้วโบกมือเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาละม้ายกันเลิกคิ้วใส่ “หมายถึงนอนเตียงเดียวกันเฉยๆ แต่ตอนเช้า มือมันชินไง คว้าเจออะไรนิ่มๆ เลยกอดไปนิดหน่อย”

ปฏิพนเท่านั้นที่รู้ตัวว่าไม่หน่อย ความเรียบลื่นหอมชื่นของผิวกายยังติดอยู่ที่จมูก เหมือนที่สองมือสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นละมุนนิ้ว ถ้าอิงฟ้าไม่กัดที่บ่าแล้วถีบเขาออกเสียก่อน ป่านนี้คง... ปฏิพนคิดแล้วก็เผลอยิ้มกับตัวเอง




“สำนึกบ้างไหมหรือว่าไม่เลย”

ปฏิพนมองพี่ชายตาคว่ำ พูดแบบนี้ด่าว่าเขาไม่มีสำนึกเลยดีกว่า ผิดส่วนผิด ชอบส่วนชอบได้ไหมละ คือรู้สึกผิดที่ทำลงไปและอยากขอโทษ แต่... ใจอีกส่วนก็เป็นบ้าบออะไรไม่รู้ มันคอยจะคิดถึงแต่เรื่องเช้านั้น และบางครั้งก็เผลอยกมือตัวเองขึ้นดมด้วย

‘ตัวหอมเป็นบ้าเลยไอ้อิง’



ปฏิภาณมองรอยยิ้มหวาน ตาลอยๆ ของน้องชายแล้วถอนหายใจออกมา สาบานกับตัวเองว่า ถ้าผลผลิตในรุ่นเขายังคงเป็นฝาแฝด เขาจะสอนให้ลูกชื่นชมในกันและกัน อย่าคิดแปลกแยก ทำตัวแตกต่างอย่างปฏิพนเด็ดขาด แปลกจนเฉียดประหลาด เพี้ยนเหนือมนุษย์ธรรมดา

“หื่นขนาดนี้ รู้ตัวแล้วใช่ไหม”



>>>> ย้างงงง ยังไม่รู้ตัวง่ายๆ เจ้าปูนยังหาทางขึ้นจากปลักไม่ได้นะคะ ปล่อยให้มันโง่ให้ถึงที่สุดก่อน 555

>>>> ได้อ่านคอมเมนต์แล้วมีความสุข ขอบคุณที่แวะเข้ามาทักทายนะคะ ^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น