Little mermaid

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่58

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 833

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 10:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่58
แบบอักษร

ตอนที่58





“ จะไปไหนกันค่ะเด็กๆ ” มาเรียร้องเรียกไล่หลังมาเสียงดัง เธอถือที่ขุดดินเล็กๆติดมือมาด้วย สีหน้าแสดงถึงความตกใจออกมา ลูกสะใภ้และลูกชายกำลังจะออกไปนอกหมู่บ้าน เธอรู้ว่ามันอันตรายมากเพราะเคยออกไปล่ากับสามีจนใช้พลังคล่องแคล่วแล้ว


บีเอ็มที่กำลังปิดประตูแง้มประตูออกมาเล็กน้อย โผล่หัวออกมาตอบแม่ของเขา “ จะตามพวกคนแก่ไปนะครับ วากลัวว่าจะเกิดเรื่องที่พวกเขาไม่สามารถจัดการได้ เลยจะตามดูห่างๆนะครับ ”


“ ถ้าอย่างนั้น...ไปดีมาดีนะคะ ที่นี่แม่จะดูแลให้เอง ” มาเรียพยักหน้า ไม่ได้ห้ามอะไรอีก เธอยิ้มให้ลูกชายแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน จัดการกับสิ่งที่กำลังลงมือทำอยู่ให้เสร็จ




ภายในรถ


บีเอ็มและเอวาไม่ได้พูดอะไร บรรยากาศเงียบสงบ ทว่า เอวากลับรู้สึกร้อนขึ้นเรื่อยๆเมื่อมือคนกำลังเลื้อยไปมาตามร่างกายของเขาไม่หยุด ทั้งยังหยอกเย้ายอดอกผ่านเสื้อสีดำสนิทของเขาหลายต่อหลายครั้งแล้ว


“ เอ็มครับ ” เสียงดุๆของนางฟ้าทำให้บีเอ็มกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ซุกใบหน้าลงไซร้คอเอวาอย่างอดใจไม่อยู่ ใบหน้าน่ารักง้ำงอลงน่ารักใคร่ ละเลียดชิมลำคอขาวจนคนในอ้อมกอดหลุดเสียงครางในลำคอออกมาเบาๆ


“ น่ารัก ” คนฟัดจนพอใจแล้วก็จับเอวามาหอมแก้มซ้ายขวาแล้วยิ้มพราวระยับส่งมาให้


เอวามองใบหน้าของบีเอ็มแล้วถอนหายใจ คนมักเป็นแบบนี้อยู่บ่อยๆ ยิ่งช่วงที่งานยุ่งๆ ขอแค่ได้แทะเล็มเขาเล็กน้อยคนก็จะยิ้มทั้งหน้าจนถึงดวงตาอย่างนี้ไปตลอดวัน แต่เมื่อไหร่ที่ห่างกันเป็นเวลานานๆกลายเป็นว่ามักทำหน้าบู้บี้บูดบึ้งจนคนติดตามรอบๆตัวพยายามตีตัวออกห่าว กลัวจะถูกพายุอารมณ์โหมซัดตกใส่หัวตนเอง แค่คนกลับมาจากออกล่าเกือบสามหรือสี่วันก็จะทักทายเขาด้วยจูบร้อนแรงหลายต่อหลายครั้งคล้ายกำลังชดเชยความคิดถึงที่อัดแน่นอยู่ในอกจนอึดอัดให้คลายลง


นั่นเป็นเหตุผลที่เอวาห้ามปรามการกระทำมือไม้ไม่อยู่กับที่ของบีเอ็มแค่พอเป็นพิธีเท่านั้น คนทำงานหนักเพื่อให้เขาอยู่อย่างสบายใจ ไม่ว่าจะสิ่งที่เขาชื่นชอบหรือบางอย่างที่แม้แต่เขาก็ลืมไปแล้ว บีเอ็มก็จะหามาให้ จะห้ามก็ไม่ได้ บางครั้งเอวาถึงต้องออกไปล่าด้วยเพื่อที่จะดูว่า คนออกไปข้างนอกกับหัวกะทิเป็นอย่างไร ยังดีหน่อยที่บีเอ็มฉลาดรอบครอบจนเขารู้สึกวางใจขึ้นมาบ้าง




รถจอดอยู่มุมๆหนึ่ง ด้านหน้ามีกองซากรถจำนวนมากทำให้พวกเขาที่กำลังแอบดูการต่อสู้อยู่ห่างๆกลมกลืนไปกับสถานที่อย่างไม่น่าสงสัย ก่อนที่จะมาถึงที่นี่ พวกเขาสู้กับซอมบี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพื่อประหยัดเวลาในการเดินทาง


“ วารู้ได้ยังไงว่าพ่อกับลุงยมใช้ทางนี้ ” บีเอ็มมองการต่อสู้ดุเดือดผ่านกระจกกันกระสุน


ตรงหน้าพวกเขาคือกลุ่มของอาทิตย์และอาจารย์ยม เอวาชี้นิ้วบอกเส้นทางตั้งแต่ออกจากหมู่บ้านจนมาถึงที่นี่อย่างแม่นยำราวกับตาเห็น


“ วาใช้พลังของตัวเองติดตามพวกท่านตั้งแต่ที่ออกเดินทางแล้วละครับ ” ใบหน้าเอวามีเหงื่อผุดขึ้นมาจำนวนหนึ่ง บีเอ็มมองแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย


มือหยาบกร้านยกขึ้นปาดเหงื่อออกจากใบหน้าน่ารักแล้วถอนหายใจ “ คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ ดูสิหน้าซีดหมดแล้ว เหนื่อยมากไหม ”


เอวายิ้มตอบแล้วพยักหน้า เขาหลับตาทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลัง ปล่อยให้บีเอ็มเป็นคนเฝ้ามองสถานการณ์การต่อสู้ของคนแก่ต่อไป เผื่อว่าเกิดเรื่องเกินกว่าที่กลุ่มด้านนอกรับมือได้ บีเอ็มจะเป็นคนปลุกเขาให้ตื่นจากการฟื้นฟูพลังและออกไปช่วยเหลือไม่ให้เกิดการสูญเสียขึ้น


บีเอ็มมองดูจนแน่ใจว่าเอวาเข้าสมาธิแล้ว เขายังคงนั่งอยู่ข้างๆเอวาสายตาอ่อนโยนแปลเปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบไร้อารมณ์จนรู้สึกเย็นยะเยือก สายตาจับจ้องไปที่การต่อสู้เพื่อไม่ให้ตนเองพลาดบางอย่างไป


ลักษณะท่าทางแบบนี้เป็นปรกติของคุณชายบีเอ็ม ยกเว้นเพียงเอวาเท่านั้นที่จะทำให้มุมปากเรียบตึงยกสูงขึ้น รวมทั้งสายตาอ่อนโยนนั้น บางทีอาจจะมีไว้มอบให้เอวาเท่านั้น ขนาดทั้งพ่อและแม่ ถึงจะยอมลงให้มากแต่ก็ไม่ได้อ่อนข้อโดยใช่เหตุเหมือนกับที่บีเอ็มปฏิบัติกับเอวา ยังดีที่บีเอ็มไม่ได้ตามใจเอวาไปเสียหมด ไม่อย่างนั้น อนาคตของค่ายคงน่ากลัวว่าจะมีคนไม่พอใจจำนวนมากแน่นนอน คมสันถอนหายใจ มือจับพวงมาลัยรถแน่น สายตาละจากนายน้อยของเขาแล้วไปจับจ้องที่การต่อสู้ด้านหน้าแทน


การต่อสู้ด้านนอกรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อาทิตย์ใช้พลังของเขาจัดการกับซอมบี้ได้อย่างดี เช่นเดียวกับอาจารย์ยมก็สามารถฆ่าซอมบี้ได้อย่างรวดเร็ว


ความสามารถในการฆ่าของคนแก่ทั้งสองในสายตาบีเอ็มถือว่าสุดยอดมาก ทั้งยังสามารถจัดสรรพลังได้อย่างดีเยี่ยม ช่วงไหนที่ไม่สมควรใช้พลัง พวกเขาก็จะใช้อาวุธดาบหรือมีดสั้นแทน นั่นทำให้ ปืนที่เอวามอบให้เผื่อว่าเวลาจำเป็นจำนวนหนึ่ง ยังไม่ได้นำออกมาใช้เลยสักครั้งเดียว




ฟื้นฟูพลังจนเสร็จแล้ว เอวาลืมตาตื่นช้าๆ ทิวทัศน์ด้านนอกเปลี่ยนไปแล้ว บีเอ็มพูดเรื่องราวการต่อสู้ที่ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ของคนแก่ทั้งสองให้ฟังคร่าวๆ แม้ว่าจะดำเนินไปอย่างอยากลำบาก แต่ก็ยังไม่เพียงพอให้พวกเขายื่นมือเข้าไปช่วยสักครั้งเดียว


“ ใกล้ถึงจุดหมายแล้วนิครับ ” เอวามีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา หัวคิ้วชนกัน ครุ่นคิดหลายอย่างในหัว


บีเอ็มมองคนเริ่มเหม่อลอยอีกครั้งแล้วถอนหายใจ กระชับมือกำมือนุ่มนิ่มแน่นขึ้น อาจารย์ยมมีลักษณะของชายชาติทหารเต็มเปรี่ยม ออร่าที่กระจายออกมาทำให้บีเอ็มไม่อยากปล่อยให้เอวาอยู่กับอาจารย์ยมตามลำพัง กลัวว่าอาจารย์นั่นจะคิดไม่ซื่อกับคนของเขา


ความไว้เนื้อเชื่อใจต่อเอวามีเต็มเปรี่ยม แต่กับคนอื่นเขาไม่ไว้ใจใครทั้งสิ้น แต่ก็ต้องไว้หน้าเอวาที่นับถืออีกฝ่ายให้เป็นอาจารย์ แต่เมื่อไหร่ที่อาจารย์นั่นลำเส้นเขาและเอวาเมื่อไหร่ เขาจะลงมือฆ่าอย่างไม่ลังเลแม้ว่านั่นจะทำให้เอวาโกรธเขาก็ตาม


“ วา อย่าเหม่อเวลาออกมาข้างนอกมันอันตราย ” บีเอ็มสะกิดเอวาเบาๆพร้อมกระซิบข้างหู


“ เอ่อ วาขอโทษครับ ”


“นายน้อยครับ!!! ”


ขณะที่บีเอ็มกำลังกระแซะเข้าใกล้เอวาเพื่อหาเศษหาเลยให้หัวใจกระชุ่มกระชวย น้ำเสียงตื่นตระหนกของคมสนดังขึ้น ทั้งสองคนตะวัดสายตาไปมองด้านหน้าอย่างรวดเร็ว


คนแก่ทั้งสองและหัวกะทิกำลงเผชิญกับหนูกลายพันธ์ฝูงใหญ่ พวกมันมีขนาดใหญ่เท่าหมา ขนยาวจับก้อนยุ่งเหยิง แยกเขี้ยวยิงฟังร้องคำรามขู่ มีพวกมันบางตัวพุ่งเข้ามาโจมตีบ้างแล้ว


“ นั่นมันอะไร ” บีเอ็มขมวดคิ้วแน่น เขาบีบมือเอวาเบาๆก่อนจะคลายออก หยิบปืนออกมาถือเอาไว้ คมสันเร่งรีบเปิดประตูออกไปแต่ถูกเอวาดึงเอาไว้ก่อน “ อย่าพึ่งครับ พวกท่านกำลังตั้งใจต่อสู้ เดี่ยววาจะคอยช่วยอีกแรง ถ้าไม่ไหวจริงๆแล้ววาจะบอกนะครับ ”


“ ไม่ได้ครับ มันอันตรายเกินไป ” คมสันตวาดขึ้น ดวงตาแข็งกร้าวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อนึกว่าตนเองทำเกิดเหตุจึงเร่งรีบสงวนท่าทีตนเองแล้วเอ่ยปากพูดต่อ “ ขอโทษครับ ผมร้อนใจ คุณท่านกำลังตกอยู่ในอันตราย เราจะนิ่งนอนใจแบบนี้ไม่ได้ครับ ”


เอวาถอนหายใจ “ มองดูดีๆสิครับ พวกท่านตอนนี้เป็นอย่างที่คุณคิดหรือเปล่า ” นิ้วเรียวสวยชี้ออกไปด้านนอก เขาก็เป็นห่วงทั้งสองท่าน แต่เพราะยังไม่ถึงเวลาจวนตัวเขาจึงไม่อยากยื่นมือเข้าไป


คนแก่ทั้งสองก็มีศักดิ์ศรีของตนเอง รวมทั้งมันเป็นสถานการณ์ที่สามารถใช้เป็นการฝึกได้ดีทีเดียว


คมสันกัดฟันแน่น ข่มใจตนเองไว้ เข้าใจในสิ่งที่เอวาต้องการดี แต่มันเสี่ยงเกิดที่เขาจะรับได้


ฉั๊วะ


ใบมีตัดผ่านอากาศตัดคอหนูกลายพันธ์ที่กำลังลอบโจมตีด้านหลังของอาทิตย์ขาดกระเด็น เอวาจับจ้องการต่อสู้รอบๆไม่ให้ตนเองพลาดบางอย่างไป คอยลักลอบฆ่าตัวที่คิดว่าจะเป็นภัยต่อคนด้านนอกทั้งหมด


ปังๆๆ


คนสิบสองคนกำลังถูกผลักให้ถอยหลัง อาจารย์ยมให้พลังออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังของเขาช่วยให้เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว อำนวยความสะดวกในการออกกระบวนท่าสังหารอย่างมาก


อาทิตย์หวดหมัดออกหนึ่งครั้ง สามารถฆ่าหนูกลายพันธ์ได้หนึ่งตัว แต่ถึงพวกเขาทั้งหมดจะเก่งกาจมากแค่ไหน จำนวนของหนูกลายพันธ์กลับมีมากมาย พวกมันขึ้นมาจากท่อน้ำเรื่อยๆ จำนวนเพิ่มขึ้นจนคนที่มั่นใจตนเองอย่างมากอย่างอาจารย์ยมและอาทิตย์เริ่มตกใจขึ้นมาบ้างแล้ว


“ อย่าตกใจครับ ตั้งสมาธิไปที่พลังแล้วใช้พลังธาตุเพิ่มพลังให้กับอาวุธครับ !! ” เสียงตะโกนด้านหลัง คนแก่ทั้งสองยิ้มให้กันแห้งๆ ครั้งนี้ดูท่าพวกเขาคงต้องตั้งใจสู้มากๆแล้ว เพราะเจ้าของเสียงนั้นนับว่าเป็นคนสำคัญทีเดียว


อาทิตย์พยักหน้าให้อาจารย์ยมครั้งหนึ่ง


ทั้งสองแยกกันออกไป รูปแบบการต่อสู้ที่เรียบง่ายแปลเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ไอสังหารที่ควรครอบคลุมเพียงรอบๆร่างกายกระจายออกไปกว้างขึ้น หนูกลายพันธ์กรีดร้อง พวกมันถอยร่นออกไป สัญชาตญาณกำลังกรีดร้องบางอย่างเตือนพวกมันว่ากำลังมีบางอย่างอันตรายพุ่งเป้ามาที่พวกมัน






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น