มีฝนบางเวลา
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 สามีเด็ก (1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 สามีเด็ก (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2562 08:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 สามีเด็ก (1)
แบบอักษร

ตอนที่ 2 สามีเด็ก

เจ้าของดวงคากลมโตลืมตาขึ้นมา เธอมองเพดานห้องของเธอ สิ่งที่เธอรู้สึกอย่างแรกเลยก็คือเธอเจ็บตรงนั้น และเธอน่าจะเป็นไข้ด้วยตอนนี้เพราะปวดหัวนิดหน่อยน้ำผึ้งพลิกตัวไปเธอเห็นว่าไอซ์นอนอยู่ข้างๆเธอ ใบหน้าของอีกคนตอนหลับอยู่ก็ดูดีอย่างมาก เธอมองขนตาที่ยาวเป็นแพจมูกที่โด่งเป็นสัน คิ้วเข้มที่ได้รูปรวมทั้งรูปหน้าที่เข้ากับรูปปาก และนั่นทำให้เธออดไม่ได้ที่จะจ้องมองริมฝีปากที่เมื่อคืนมันบดขยี้เธอทั้งคืนไม่รวมถึงร่างของอีกคนด้วย ขณะที่เธอกำลังเหม่อมองใบหน้าอีกคนแบบนั้น ดวงตาคมก็ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มสบตากับดวงตาของเธอ ท่าทางของไอซ์ยังคงงัวเงียอยู่แต่สิ่งแรกที่อีกคนทำก็คือเอาหลังมือสัมผัสหน้าผากของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง

“คุณไม่สบายน่ะ เดี๋ยวผมไปเอายาให้นะ ว่าแต่กล่องพยาบาลอยู่ที่ไหนครับ” เธอมองอีกคนที่ถามก่อนจะบอกไป

“อยู่ในตู้ที่ห้องข้างนอกใต้ทีวี” ไอซ์พยักหน้าแล้วลุกขึ้น เธอมองอีกคนที่เดินไปทั้งๆที่เปลือยอยู่ พอเห็นว่าเธอมองอยู่ก็หยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้วเดินออกไปจากห้อง ไอซ์หายไปพักหนึ่งก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมกับถ้วยใส่ข้าวต้มรวมทั้งแก้วน้ำและยาอีกด้วย แต่ไอซ์วางเอาไว้ก่อนแล้วเดินไปหยิบแปรงสีฟันมาให้เธอก่อนรวมทั้งผ้าอ่างใส่น้ำอุ่นด้วย ตอนที่ให้เธอแปรงฟัน ไอซ์ก็มองเธอไปด้วยก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อคลุมมาวางเอาไว้

“ผมจะเช็ดตัวให้ก่อนนะครับ ค่อยกินข้าวแล้วก็กินยา” ไอซ์บอกกับเธอแล้วรอเธอแปรงฟันจนเสร็จ แล้วถึงเช็ดตัวให้เธอก่อนจะสวมชุดคลุมให้ เธอไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมไอซ์ดูแลเธอแบบนี้ เป็นเพราะนิสัยส่วนตัวอย่างที่เพื่อนของเธอบอกหรือเปล่าว่าอีกคนเป็นเด็กดี และนิสัยดีด้วย

“เรื่องคุณยายของเธอน่ะ ท่านป่วยมากหรือเปล่า” ไอซ์พยักหน้าเมื่อเธอถามแบบนั้น

“ท่านนอนไอซียูครับ ใส่ท่อช่วยหายใจ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย แต่ว่า พยาบาลดูแลตลอด ผมจะเข้าไปเยี่ยมได้แค่บางเวลาเท่านั้น ถ้าเป็นไปได้ก็แวะไปครับ ถ้าต้องทำงานก็จะฝากพยาบาลที่รู้จักช่วยดูให้ ท่านเป็นเพื่อนกับแม่ของผมน่ะ” เธอพยักหน้าแล้วรู้สึกเห็นใจอีกคน เธอไม่แปลกใจแล้วล่ะว่าทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ ยอมทำเรื่องแบบนี้เพื่อเงินด้วย

“แล้วมีโอกาสดีขึ้นหรือเปล่า มีอะไรที่เราพอจะช่วยได้หรือเปล่า” ไอซ์มองเธอที่ตอนนี้เปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวแล้วก็ยิ้มออกมานิดหน่อย ก่อนจะบอกเธอ

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เงินที่คุณให้มาก็พอที่จะจ่ายค่ารักษาของคุณยายครับ ยังเหลือจ่ายหนี้สินด้วย ถ้าครบสัญญาผมก็น่าจะใช้หนี้จนหมดได้” เธอพยักหน้า ไอซ์มองหน้าเธอก่อนจะพูดออกมา

“คือ ผมถามได้มั้ยว่า ถ้าคุณท้องและมีลูก ผมจะได้มีโอกาสเจอลูกหรือเปล่าครับ” เธอมองไอซ์ที่ถามแบบนั้น ความจริงในสัญญาเขียนเอาไว้ชัดเจนว่า ไอซ์ไม่มีสิทธิ์ในตัวลูกของเธอ

“ไม่ได้หรอก พอหมดสัญญาเราจะเป็นคนที่ไม่รู้จักกันน่ะ” เธอเห็นว่าอีกคนมีแววตาที่เศร้าลง แล้วก็พยักหน้าเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่า ตอนนั้นจริงๆเธอจะให้ไอซ์เจอลูกหรือเปล่า

“ทำไมถึงถามล่ะ อยากเจอเหรอ” ไอซ์พยักหน้า

“เธอไม่ควรอยากเจอนะ เธอไม่ควรจะรู้สึกผูกพันน่ะ” ไอซ์มองหน้าเธอก่อนจะพูดออกมา

“ผม...แค่ถามน่ะครับ” ไอซ์บอกเธอแล้วตักข้าวต้มป้อนเธอเงียบๆ ก่อนจะให้เธอกินยา หลังจากนั้นก็ยกข้าวต้มออกไปจากห้องเลย เธอได้แต่ถอนหายใจออกมาแล้วนอนหายใจทิ้งไป ขณะที่อีกคนนอนอยู่ในห้องแบบนั้น ไอซ์เองก็ล้างจานเก็บของไปอย่างเหนื่อยๆ เขารู้สึกเศร้าพอสมควรเลยกับสิ่งที่น้ำผึ้งบอก ที่จริงเขาก็น่าจะรู้ดีว่าเธอไม่น่าจะให้เขาได้เจอลูกหรอก แต่ถ้าเธอไม่ให้เจอเขาก็คงต้องแอบตามดูอยู่ดี

หลังจากจัดการเก็บของอะไรเรียบร้อยเขาก็มองนาฬิกาซึ่งช่วงเย็นเขาอยากไปเยี่ยมคุณยายแต่ว่า ถ้าคิดถึงคนที่นอนไม่สบายอยู่ในห้องที่ต้องอยู่คนเดียวแล้วเขาก็เลยตัดสินใจโทรไปหาคุณอาสุดาให้ช่วยแวะไปเยี่ยมคุณยาย ซึ่งคุณอาก็บอกว่าจะดูแลให้ ไม่ต้องกังวลเพราะอาการของคุณยายไม่ได้แย่ลง มีแต่ทรงๆเท่านั้น

ที่เขาไม่เคยคิดเลยก็คือการตัดสินใจไม่ไปโรงพยาบาลในเย็นวันนั้นทำให้เขาหมดโอกาสได้ดูใจคุณยายเป็นครั้งสุดท้าย ตอนสองทุ่มตรงขณะที่เขานั่งกินข้าวกับน้ำผึ้งคุณอาสุดาก็โทรมาบอกให้เขาไปที่โรงพยาบาลเพราะอาการของคุณยายไม่สู้ดีนัก น้ำผึ้งหยิบกุญแจรถรวมทั้งแต่งตัวออกไปพร้อมกับเขาด้วย ขณะที่เขาขับรถไปซึ่งรถติดมากจริงๆ เขาก็ต้องถอนหายใจออกมาเพราะร้อนใจเหลือเกิน

“พยาบาลที่คอยดูแลได้บอกหรือเปล่าว่าอาการแย่มากแค่ไหน” เขาถอนหายใจออกมา

“ท่านหยุดหายใจครับ ทำ CPR ขึ้นมาครั้งหนึ่งแล้วแต่ผมไม่รู้ว่าอาการจะแย่ลงอีกมั้ย คุณอาสุดาท่านบอกผมว่าให้รีบไป” เขามองน้ำผึ้งที่พยักหน้าแล้วก็ถอนหายใจออกมา สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความเป็นห่วงในตัวคุณยายของเขาเป็นอย่างมากจริงๆ

“แม่เราก็ป่วยน่ะ ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมาเราคงไปไม่ทันแน่ๆเพราะตอนนี้เล่นไปอยู่สวิสเซอร์แลนด์แล้ว” เขาพยักหน้าน้ำผึ้งก็เล่าต่อเอง

“ที่เราต้องมีลูก ก็เพราะแม่อยากเห็นหน้าหลานน่ะ แล้วเวลาของแม่เหลือน้อยแล้ว อย่างน้อยแม่เราบอกว่าให้รู้ว่าท้องก็พอ ท่านก็จะสบายใจ แม่เราบอกแบบนั้นนะแล้วก็โน่น บินไปเลย” เขาเหลือบมองน้ำผึ้งที่เล่าไปก็ถอนหายใจออกมา

“ทำไมถึงไม่อยู่โรงพยาบาลรักษาล่ะครับ” น้ำผึ้งส่ายหน้าก่อนจะบอกเขา

“ท่านปฏิเสธการรักษาน่ะ เพราะว่ารักษาไปก็ไม่หายด้วย อยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายในชีวิตให้สนุกที่สุด เราเลยไม่ห้ามเรื่องไปอยู่โน่นเพราะท่านบอกว่าอยู่โน่น ทำให้อารมณ์ดี” เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ผมไม่เหลือใครแล้วน่ะครับ ผมเลยพยายามที่สุดเรื่องคุณยาย” เขาบอกกับน้ำผึ้งไป ก็รู้สึกเศร้า น้ำผึ้งเองเธอมองเขาแล้วก็จับมือของเขาไปบีบเอาไว้ก่อนจะบอก

“อย่าหมดหวังสิ” น้ำผึ้งบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเป็นห่วงอย่างจริงใจ นั่นทำให้เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงเป็นอย่างมาก เขารู้ว่าตอนนี้มันสั่นคลอนไปหมด แต่เขาไม่ควรจะรักเธอเพราะเขารู้จุดจบดีว่า เขาไม่อาจจะอยู่กับเธอได้ หากหมดสัญญา

หลังจากใช้เวลาอยู่บนถนนร่วมๆสองชั่วโมงเขาก็เดินทางไปถึงโรงพยาบาลจนได้ เมื่อจอดรถเขาก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องไอซียูทันที แต่พอเขาไปถึง เขาก็ไม่เห็นคุณยายที่เตียงผู้ป่วยที่ท่านเคยอยู่แล้ว

“คุณยายของผม อยู่ที่ไหนครับ” คุณอาสุดาซึ่งยืนรอเขาอยู่ที่ห้องไอซียูส่ายหน้า เขาเห็นว่าตาของคุณอาแดงนิดหน่อยเหมือนผ่านการร้องไห้มา

“เสียใจด้วยนะไอซ์ คุณยายท่านจากไปอย่างสงบแล้วเมื่อชั่วโมงก่อนน่ะ” มือของเขาสั่นเทาไปหมดตอนที่คุณอาสุดาบอกกับเขาแบบนั้น คุณอาสุดาพาเขาเดินไปอีกห้องหนึ่งซึ่งเขาเห็นว่าคุณยายนอนอยู่ ท่านเหมือนกำลังหลับอยู่ แต่เขารู้ว่าท่านจะไม่ตื่นขึ้นมาพูดคุย หัวเราะและทำกับข้าวให้เขาได้กินอีกแล้ว ไอซ์นั่งลงข้างเตียงแล้วจับมือของคุณยาย ตัวของท่านยังอุ่นอยู่เขาบีบมือที่เหี่ยวย่นเพราะผ่านกาลเวลามานานรวมทั้งมีรอยหยาบกร้านจากการทำงานหนัก

“ผมขอโทษครับ” ไอซ์น้ำตาร่วงพรูออกมาเขาร้องไห้โดยไม่อายว่าน้ำผึ้งหรือคุณอาสุดาจะยืนข้างๆ ตอรที่เขาร้องแบบนั้นมือของน้ำผึ้งก็จับที่ไหล่ของเขาแล้วบีบเอาไว้ ทำให้เขาต้องหันไปมองหน้าเธอซึ่งน้ำผึ้งเองก็ร้องไห้เหมือนกัน เธอร้องโฮออกมาแล้วบอกกับเขาทั้งน้ำตา

“อย่าร้องไห้เลยนะไอซ์ ท่านไปดีแล้วน่ะ” เธอบอกเขาทั้งๆที่ตัวเองก็ร้องไห้แบบนั้น ทั้งๆที่เธอเพิ่งจะเคยเห็นคุณยายของเขาครั้งแรกแถมยังไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวอีก แต่ท่าทางของเธอทำให้เขารู้สึกว่า อย่างน้อยก็ยังมีเธออยู่ตอนนี้

“ครับ คุณอย่าร้องไห้เลยนะ ผมจะไม่ร้องแล้ว” เขาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้น้ำผึ้ง ซึ่งเธอยังสะอื้นเบาๆอยู่ตอนที่เขาเช็ดหน้าให้ น้ำผึ้งเองก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้เขาเช่นกัน ตอนนั้นคุณอาสุดาก็พูดออกมา

“คุณคนนี้คือใครเหรอไอซ์” เขามองคุณอาสุดาที่ถาม เขาไม่รู้จะบอกยังไงดี แต่ตอนที่เขากำลังจะบอก น้ำผึ้งก็บอกกับอาสุดาไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น